GEEN GODEN GEEN MEESTERS

Reactie op een reactie op een reactie

Deze tekst verscheen laatst op Krapuul

 

 

Als stemmen er niets toe doet, dan kan je het dus ook wel doen. Het punt met stemmen is een beetje, we leven in een hele rechtse hegemonie. Je ziet het in Amerika, onderwijs is ontoegankelijk, geprivatiseerd en van een laag niveau. Maar ook in Nederland heeft de PvdA in de jaren negentig het onderwijs in de uitverkoop gedaan. Dit is natuurlijk de doodsteek geweest voor een assertieve bevolking. In die zin, je biedt mensen geen coherent verhaal, je leert ze niet over de geschiedenis, je leert ze niet over de opties, de dilemma’s, de feiten, de inzichten. Je projecteert een eenzijdig nationalistische en neoliberale ideologie op ze en vervolgens laat je ze stemmen. Logischerwijs heeft links dan weinig draagvlak onder de bevolking. Alles linkser dan de VVD is immers Stalin, als je de gemiddelde burger naar zijn/haar mening vraagt. Niet gek, als de VVD al jaren het land bestuurt en de media de neoliberale hardware ventileren.

Stemmen suggereert ook dat een meerderheid kan beslissen over een minderheid. De populistische drogredenering. Veel mensen vinden iets, dus is het waar? Dat suggereert dat een minderheid niet de waarheid in pacht kan hebben. Dat suggereert dat de aarde plat zou zijn, als mensen dat collectief zouden zeggen. De meest bizarre acties zijn altijd door zielloze massa’s ondersteund.

Het punt is een beetje denk ik, wat ook mijn reactie ten opzichte van Peter was. Er is geen libertaire infrastructuur. De tijden dat het anarchisme aan populariteit won, waren de tijden waarin het een alternatief kon bieden, voor massa’s mensen. Nu is het niets meer dan een subcultuur geworden. In het verleden ging het over verschillende tastbare alternatieven voor het kapitalisme. Mutualistische banken die renteloos kredieten geven, bonnensystemen in Spanje en libertair communisme in Oekraïne. Dit alles was een verbetering voor hen die erin participeerden. De kraakbeweging daarentegen is niet voor iedereen een verbetering. Omdat de subcultuur besloten is en omdat zij in de meeste steden keihard onderdrukt wordt, wat leidt dat het kraken alleen nog in de handen valt van de subculturen en wat ertoe leidt dat het slechts in de hoofdstad nog toepasbaar is.

 

Pas als anarchisme een libertaire massa kan genereren, maakt het niets meer uit of we wel of niet stemmen. Stem dus wel of niet, het doet er niet toe. Het komt allemaal toch aan op de werkvloer, dat is waar het ware gevecht uitgevochten wordt. Een arbeider die eens solidair is met andere, in plaats van de baas te spekken. Subversiviteit, het uitdelen van folders bij bedrijven die mensen uitzuigen, het saboteren en bezetten van bedrijven. Niet bij Roemer die iets in de Kamer zegt, voor een publiek dat het voor 90% toch niet met hem eens zal zijn, omdat ze niet anders weten, omdat ze niet anders kennen, omdat ze niet anders kunnen denken. Ook als hij objectief gezien gelijk zou hebben, een Roemer, dan nog wordt het weg gewuifd. Dit hoor je zo vaak op de radio, dat mensen die ergens kritisch over zijn , direct worden bestempeld als zijnde ‘negatief’.

 

Ik heb als anarchist voor de vorm op een partij voor de dieren gestemd. Dit omdat mevrouw Thieme misschien een paar keer tegen de haren van de hegemonie zal strijken. Ze zal een geluid laten horen, dat misschien een paar keer opgevangen zal worden door mensen, die het anders niet zouden horen. Maar meer is het niet, het is een symbolische stem.

Een reactie op Dumpert

Ook dit stukje  kwam een tijdje terug op Krapuul, toen de discussie omtrent Dumpert speelde.

 

 

Ik heb dit gevolgd, inderdaad. Een vriend van mij stuurde weleens dumpertfilmpjes. Wat kan ik erover zeggen? Het geheel doet me een beetje denken aan de sketch van Jiskefet genaamd ‘Party Time JJ’. Deze Party Time JJ (zoek maar eens op, je gaat stuk erop) stelt een soort  harteloze soap voor, waar een stel adolocenten elkaar permanent in de grond stampt. Daar doen de mensen van Dumpert mij een beetje aan denken. Gemene, altijd sarcastische jongeren die alles en iedereen afzeiken. Met een biertje in de hand filmpjes kijken vol kutten, tieten, mensen die vallen, dronken daklozen,blowende kinderen en dansende katten , om er vervolgens ‘reeten’ aan toe te kennen. Ik zal je eerlijk zeggen, sommige van die Youtubefilmpjes ( sommige van de filmpjes die beoordeeld worden met reeten) zijn hilarisch. Het is alleen het commentaar van de jury dat mij gestolen kan worden. Ik ken dit gedrag, het doet mij denken aan toen ik op de middelbare school zat. Toen vond ik het heel intimiderend. Nu verveelt het mij.

 

Is het seksistisch? Allereerst is het allemaal extreem onnozel. In die zin, kan je puberaal gedrag seksistisch noemen? Als ik aan seksisme denk, dan denk ik meer aan een beweging, een SGP of zo, die willens en wetens, heel serieus aangeven dat vrouwen duivels zijn, of iets dergelijks. Een middelbare school die geen daadwerkelijk diep uitgelichte seksuele voorlichting wilt geven. Bij puberaal gedrag weet je niet precies wat eronder zit. Juist omdat deze presentatoren nooit hun ware gezicht laten zien en alles verdekken achter een masker van ironie en kil sarcasme.  Het is een manier waarop mensen van mijn generatie zichzelf beschermen. Als je nooit serieus bent, kan je ook met niemand in conflict komen en kan je ook niets verkeerd zeggen.

Maar goed, het gaat allemaal veel over, vrouwen, neuken, palen, reten weet ik veel wat allemaal. Dit is een beetje de cultuur. Als je dit aanvalt, dan val je de hele huidige Nederlandse cultuur aan, want er zijn miljoenen ‘reaguurders’ die over kutten, bier en hoeren twitteren.

Mag het dan niet bekritiseerd worden? Ja, natuurlijk wel. De Volkskrantcolumniste voelt zich terecht bedreigd door deze cultuur van verbale diarree. Zij is een vrouw, zij kan ‘s nachts niet veilig over straat. Voor haar is deze cultuur van baldadigheid bedreigend. Als zij dit aanvalt, beschermt ze alleen zichzelf.

Wat ik alleen wel denk: dit is slechts het topje van de ijsberg. Eerlijk gezegd denk ik dat de mannen die echt overgaan op seksueel geweld, niet per se de reaguurders zijn. Ik denk dat deze mannen (de ware aanranders) veel stiller zullen zijn. Misschien zelfs mannen als ik, die een grote mond hebben over het kwaad van seksisme (white knights). Of mannen als van die Men’s Rights activisten, die essentialistische beeldvorming over man/vrouw de wereld in spuien. Priesters, Dominees en zoete humanisten. Waarom ik dit denk? Omdat seksisme veel dieper gaat dan dit. Dit is slechts een zichtbare uitwas en in die zin is het minder schadelijk, juist omdat het bevochten kan worden, juist omdat iemand erop aangesproken kan worden. Voor het stille, institutionele seksisme geldt dit niet. In die zin is het meer tastbaar. Het feit dat mevrouw het kan aankaarten en dat men hierop met geweld reageert, maakt dat het nu dus ontmaskerd is, zichzelf ontmaskerd heeft. Het zegt namelijk: alles mag gezegd worden, maar als iemand hun programma bekritiseert is het huis te klein en reageert men met geweld.

Als de joods-christelijke traditie de wortels zijn van seksisme, dan is dit slechts een groen blaadje, aan de top van de boom. Een heel zichtbaar blaadje. Mogen die blaadjes dan niet gesnoeid worden? Zeker wel, het zal alleen niet het seksisme veranderen.

 

Voordat we in een gender neutrale wereld leven, zijn we honderd jaar verder. Willen we dat bereiken, dan moeten de wortels van deze plant uit de aarde getrokken worden, niet slechts de meest zichtbare blaadjes er vanaf geknipt worden.

 

 

 

Een reactie op Thierry Baudet.

Deze tekst was naar aanleiding van een stukje geschreven over Baudet, je weet wel, een van de voormannen van de FVD.

Deze tekst ging over de vermeende Oikiofobie, waar Baudet het altijd over heeft. De Oikiofobie betekend : de angst voor het eigene

 

Ook deze tekst verscheen op Krapuul.

 

De oikiofobie, of wat dan ook. Dit woord bestond niet eens, maar heeft hij ( Baudet )zelf bedacht.

Het bestond niet, omdat er niet ‘een eigene’ is. Iedereen met een intelligentie boven dat van een rolluik kan begrijpen waarom dit geen woord is.

Er is geen eigene, beste Latijn vriend. Er zijn zeventien miljoen mensen, met allemaal hun eigen ‘eigene’. Allemaal compleet diverse mensen, met compleet diverse belangen, percepties en richtlijnen. Jouw eigenen is in constante beweging, de wereld om je heen is constant aan het veranderen, zich aan het vernieuwen. Het eigene is iedere dag alweer het verleden.

Ik kan niet bang zijn voor iets wat er niet is. Ik kan niet het eigene naleven, als ik niet weet wat het eigene is. Wat moet ik doen dan? In een weiland zitten, naast mijn fiets, met een joint, terwijl ik een koe aan het melken ben en mij tolerant uitlaat over homoseksualiteit. Ben ik dan eigenwaardig ?

Dit alles is een uiterst irritante essentialistische drogredenering van een omhooggevallen, pas ontgroende corpsbal.

Deze meneer komt uit Heemstede. Ben u ooit in Heemstede geweest? De plek is ongeveer een soort zwart gat van beschetenheid. Al de levensenergie wordt hier uit je gezogen en verdwijnt in een moeras van kleinburgerlijke wanhoop, of iets dergelijks.

Ja Baudet, ik heb je irritant gevonden, je hebt mij op mijn zenuwen gewerkt, nu ga ik mij tegen jou verzetten en ik doe dit heel netjes, verbaal, in dit tekstje bijvoorbeeld. Van mij zal je geen taarten ontvangen, dat zou teveel moeite zijn. We gaan geen taarten hieraan vuil maken

 

 

Nationalisme multinationalisme ?

NATIONALISME OF MULTINATIONALISME

Nationalisme, of multinationalisme

 

Een debat wat nu aan de gang is, is een debat tussen de pro EU en de anti EU sentimenten. Aan de pro kant, staat 'het partijkartel', zoals een FVD aanhaalt, bestaande uit VVD, D66, CDA etc. Aan de andere kant staat de PVV, het FVD, de SP ?, de laatse misschien een beetje.

 

Ik heb nooit een mening geformuleerd omtrent nationalisme tegenover multinationalisme. Dit omdat het hele begrip natiestaat mij niet zoveel zegt. Mijn zwaartepunt ligt bij individuele soevereiniteit, niet nationale. Als 'mijn natie' vrij is, dan ben ik nog niet vrij.

Men is bang voor een Europese superstaat, een ondoorzichtige, kafkaëske bureaucratie. De antithese van deze vermeende supersstaat, is 'de natie'. In deze natie is schijnbaar geen sprake van belangenverstrengeling, geen corruptie, geen machtsmisbruik ?
De Nederlandse staat is iets om trots op te zijn ? Wat heeft Nederland gedaan ? De meest idiote dingen, hele volksstammen tot slaaf gemaakt en hier het langst mee doorgegaan, Nederland was de laatste om de slavernij af te schaffen, van de hele wereld. Kolonialisme alleen al, is een reden om geen nationalist te zijn. Hoe kan je nationalist/kolonialist zijn en mensen uit Indonesië of Suriname nog in de ogen kijken ?


Is het een gevaar, als de EU een soort VS wordt, waar een FVD heel stellig in is ? Dat dit aan de hand is, vind ik niet ongeloofwaardig. Landen voelen de hete adem van Rusland, van China in de nek en klonteren samen.De VS stelt zich niet meer op als een bondgenoot van Europa. Binnen Europa zijn semi en geheel fascistische bewegingen actief, die een 'nieuw oud' Europa willen installeren, een Europa zonder 'inmenging', zonder moslims, een Europa van 'onze waarden'. Maar zijn 'onze' ( lees jullie) waarden, ook mijn waarden ? Alsof het mij iets kan schelen, dat mijn baas een 'pure Hollander' is, die op klompjes danst, of de internationale Amerikaan, die gevestigd is in China ? Beide gaan tegen mij tekeer en zullen gericht zijn op winst maximalisatie, niet op mijn welzijn. Trump representeerde zogenaamd 'het goede kapitaal' en hij had zogenaamd geen fabrieken in het buitenland staan. Dit alles bleek een leugen. Trump is niet 'die goede kapitalist'. Net zoals de bazen onder een PVV/FVD staat, niet 'die leuke kapitalisten' zullen zijn.


Grootmachten gaan elkaar bestrijden . Dit kolossale haantjesgevecht, gaat de burgers uiteindelijk niet zoveel aan. Voor een burger maakt het doorgaans niet zoveel uit, of hij/zij in de ene totalitaire staat woont, of de andere. Alhoewel, de verliezende grootmacht, zal het wreedst zijn. DPRK, is het wreedst, want deze grootmacht is aan de verliezende hand. De grootmacht die verliezende is, zal de repressie opvoeren, terwijl de zegevierende grootmacht, de VS, het westen, de touwtjes relatief iets kunnen laten vieren, waardoor men in een illusie van vrijheid zal leven, wat de grootmacht dan ten goede komt. Wij zijn 'vrij', zij zijn 'slecht'.

De gevaren zullen zijn, een dienstplicht. Op dat moment zal er namelijk een ondoorzichtige supermacht zijn, die ons kan opofferen. Maar doet een natiestaat dit niet ook ? Ook in Nederland, ben ik zogenaamd 'reservist'.


We mogen kiezen, natie staatjes, die elkaar op basis van hun vermeende 'identiteit' in de haren vliegen. Of megalomane grootmacht projecten, die de kanonnen op elkaar gericht houden. Wat is leuker ?

 

De EU grootmacht zal de interesse opwekken van een Rusland, een China, een VS, als nog weer een andere supermacht op het toneel. Wat deze supermachten altijd gedaan hebben, wanneer ze met elkaar in conflict kwamen, was hun conflicten uitvechten op het grondgebied van satellietstaten en bondgenoten, van de grootmacht, waarmee men in concurrentie was. Door de VS bekostigde eenheden, tegen de door de USSR bekostigde Vietcong. Als er alleen maar grootmachten zijn, dan weet ik niet precies wat er zal gebeuren. De wapens zullen op elkaar gericht zijn, maar er zal geen neutraal grondgebied zijn, waarover gevochten zal worden. Een koude oorlog zal plaats vinden, een prisoners dillema

Een eindeloze wapenwedloop zal ontstaan. Op een gegeven moment, zal de berg wapens zo immens zijn, dat men niet eens meer oorlog kan voeren, want het zou de ondergang van de gehele wereld betekenen. Dit is immers al wat tussen de USSR en de VS gebeurde, in de jaren tachtig. Al had men met elkaar in oorlog willen treden, dan was dat voor beide partijen CTRL ALT DELETE geweest. Het zou een internationale zelfmoord geweest zijn. Een winnaar komt dus nooit voort, uit dit soort toestanden. Er kan alleen maar 'gelijk spel' zijn.

De natiestaatjes aan de andere kant, hebben de neiging, om wegens de meest arbitraire redenen oorlog te voeren. Wij hebben in Europa oorlogen gezien, geheel gebaseerd op de vermeende identiteit. Halve volksstammen hebben elkaar uitgemoord, opgehitst door generaals ( Joegoslavië ). Mensen die aanvankelijk vredig naast elkaar leefde, zijn opgehitst door het fantoom van 'de natie' en hebben elkaar op basis van dit fantoom uitgemoord. Naties zijn niet romantisch, ze zijn gebouwd op kolonialisme, paranoia en propaganda. Als het alternatief op de grootmacht, 'de natie' is, dan is dat een slecht alternatief.

 


Iedere macht


Macht corrumpeert, iedere macht corrumpeert. Is grote macht corrupter dan kleine macht ? Kleine staten kunnen heel repressief zijn. De kleinste landen zijn dictaturen geweest. Dat groot gelijk staat aan dictatuur en klein, gelijk staat aan vrijheid, is op niets gebaseerd. Iedere macht corrumpeert en dit gebeurt al op het kleinste niveau. Een meeting waarin een paar mensen de dienst uit maken, corrumpeert al. Het gegeven gaat overal altijd op, in de DPRK en in de lokale gemeente.

De sociale natiestaat.


Een SP wilt ook terug naar de natiestaat, maar dan naar de sociale natiestaat. Deze natiestaat heeft al een ander gezicht, dan FVD's ideale staat en ook een ander gezicht dan de PVV natie.  De SP wilt terug naar de post tweede wereldoorlog verzorgingsstaat en wilt hier zien te komen, op eenzelfde manier als een FVD. Via de kamer. Men moet de sociale staat terugwinnen, van het mondiale kapitalisme. FVD wilt de eigen identiteit terug winnen, van het mondiale kapitalisme. De SP ziet hoe bedrijven naar het buitenland gaan, voor de goedkoopste werkkrachten en ziet hoe 'de eigen' werkers daarmee benadeeld worden. SP speelt dus niet in op internationalisme, maar op nationalisme, maar wel een nationalisme om een sociaal beleid in te kunnen stellen. Of dit een juiste instelling is, daarover wil ik nu niet oordelen, wel zie ik het als een gegeven. De SP, wilt geen Europese superstaat, maar wel samenwerking. Dat is dus samenwerking met andere landen ? Deze vorm van nationalisme, is natuurlijk de minst schadelijke vorm van nationalisme. In die zin, de relatieve kleinschaligheid, van 'het land', zal dan ingezet worden om de burger ook daadwerkelijk ten goede te komen. De SP worstelt met dit idee, want de zittende instituten gaan echt niet terug keren naar een sociale orde. De arbeiders zijn allemaal aan hun lot overgelaten en moeten dit lot zelf in handen nemen, wilt men resultaten bereiken. Men moet niet wachten op een 'sociale staat'. Men kan niet terug in de tijd gaan, terug naar de jaren zeventig. De wereld is hier en nu, ligt niet in een verleden tijd besloten.

 


De sociale wereld staat ?

Het echte ideaal, zou het ideaal zijn dat de USSR aanvankelijk in het oog had, maar dat nooit gelukt is. Een wereldcommunisme, een EU van de wereld. Waar een centraal comité, dat in theorie niet corrumpeert ( want daar komen de haken en ogen al ), dat op een zo efficiënt mogelijke manier de productie en consumptie regelt, zonder conflicterend met andere machten te zijn.
Deze bovengenoemde strijd is al uitgevochten. De USSR heeft het niet gewonnen, maar is vervallen in totalitaire staten, ten strijden trekkend tegen de VS, zichzelf verlagend tot het niveau van de VS, om met hen te kunnen wedijveren. Met als restproduct, de DPRK, de schizofrene, in het nauw gedreven kat. Een laatste stuiptrekking van een ideologie. Een ideologie die misschien wel had moeten winnen, in theorie. Want wanneer 'een' regering de grondstoffen echt efficient zou benutten, dan zou dat de enige manier zijn om vrede af te dwingen. Een stap uit de barbarij, van de elkaar bevechtende baviaan staten, een wereldvolk, met collectieve productie en consumptie. Wederom, theorie, theorie.

Helaas, macht corrumpeert, ook goede macht, ook macht van atheïsten, die het algemeen belang in het achterhoofd houden. Ook anti imperialistische macht, is nog steeds macht. En daar waar macht is, daar wordt een magneet gecreëerd, voor de potentiële opportunisten

 

 

Internationalisme.

 

De arbeidersklasse heeft geen natie, want naties werken niet in op de belangen van de werkende klasse. De naties staan symbool, voor de bezittende klasse. Trotskisten en anarchisten zijn deze mening toebedeeld. Nationalisme leidt af van de ware frictie. Voor trotskisten, de frictie tussen arbeid en bezit, voor anarchisten de frictie tussen gezag en vrijheid. Iedere natiestaat gaat een eigen leven leiden, daarom kunnen alleen de mensen zelf, de belangen van de mensen behartigen.

 

Conclusie

Ik heb niet echt een oordeel over het EU/natiestaat dualisme. Ik denk dat beide functioneren als tegenstanders van het algemeen belang. Welke meer repressief zal zijn, daarover kunnen wij slechts speculeren . De strijd tussen zij die bezitten en zij die produceren, de strijd tussen gezag en vrijheid, zal doorgaan, zal nooit getemperd worden, met of zonder 'eigene', met of zonder 'die robuuste natie'. Al bouw je zestig beelden van je nationale 'zeeheld', al hou je dagelijkse nationale praaltochten, de frictie zal blijven bestaan, de woede zal nooit getemperd kunnen worden.

Recht ?

 Ook deze was een hele tijd geleden geplaatst op krapuul

 

We hebben geen rechten. Rechten zijn immers ook maar krabbeltjes op papier . Je kan in theorie een vrij mens zijn, maar binnen de materiële condities leef je in slavernij. Stel, je groeit op in een Derde Wereldland, in extreem verpauperde condities. Dit leidt ertoe dat je in loonslavernij of de prostitutie zal leven. In theorie, op papier, ben je nog steeds een vrij burger (van een corrupt land, wiens leiders opkomen voor de belangen van de Eerste Wereld). Op papier staat ook dat God bestaat en dat Jezus van je houdt. Er staat dat je geen seks mag hebben en dat een appel van wijsheid leidde tot een zondeval. Ook heb ik weleens een boek gelezen over een tovenaarsjongen die naar een toverschool gaat. Staat ook op papier.

De rechten die door de werkende klasse afgedwongen zijn, kwamen nooit uit de lucht vallen. Altijd zijn ze voorafgegaan door aanslagen en stakingen van de anarchisten. Met als gevolg dat rechts op een gegeven moment een beetje down is gegaan. Nu zijn al die rechten weer langzaam aan het afbrokkelen onder aanvoering van het neoliberalisme avontuur.

Als bijvoorbeeld een Baudet straks steeds verdergaande maatregelen tegen ‘mensen met een immigratie-achtergrond’ gaat voorstellen dan kan hij dat doen, maar dan kan hij ook op de respons wachten, in de vorm van ludieke acties bijvoorbeeld. Bijt mij en ik bijt terug, met of zonder ‘recht’. De anarchisten in de vorige eeuw hadden niets te verliezen. Hoe meer mensen niets te verliezen hebben, hoe meer meneer Baudet in gevaar zal zijn, dat is de vreemde paradox. Hoe zwaarder je mensen onderdrukt, hoe zwaarder gewapend ze zullen zijn, hoe harder ze zullen strijden en hoe verwender en zwakker rechts zal zijn.

Anarchisten die in fabrieken werkten, twaalf uur per dag, en een rotleven hadden, hadden totaal geen moeite met het opblazen van fascisten of fabrieksdirecteurs. Het was rechts dat permanent achterom moest kijken. De onderdrukker wordt zo de onderdrukte, wordt vogelvrij verklaard, terwijl de onderdrukte vleugels heeft gekregen van fatalisme. Zo was de Russische adel een groep aan bloedarmoede leidende, compleet wereldvreemde mensen geworden, terwijl de boeren en arbeiders gehard waren door het keiharde Russische leven. Baudet is in al zijn verwendheid ook onnozele dingen aan het zeggen, maar die verwendheid heeft ook een schaduwzijde. Namelijk, vervreemding, onwetendheid en naïviteit. Als je nooit om zes uur op moest om twaalf uur te moeten werken en uitgescholden te worden, dan moet je niet doen alsof je iets te melden hebt over de rechten van arbeiders, bijvoorbeeld. Als je opgegroeid bent in Heemstede en gespekt bent door papa en mama, dan moet je armoede niet gaan bagatelliseren. Althans, het mag wel, maar je zal minder serieus genomen moeten worden. Wat kan jij zeggen, over iets dat jou en jouw leven niets aan gaat ?

Ook moeten we ons realiseren, dat recht voornamelijk functioneert om grootbezit te beschermen. Een politiemacht zal niet op tauw gezet worden, als jou fiets ( jou possesion) gestolen is. Dat is de reden dat wij zelf onze kleine bezittingen beschermen. Een fiets zetten we bijvoorbeeld op slot, omdat wij allemaal weten, dat wanneer de fiets gestolen is, wij deze fiets hoogstwaarschijnlijk kwijt zullen zijn.

 

Een PVV en een FVD baggetaliseerde burgerrechten laats. Maar laten we hier eens over nadenken, wat impliceert dit?

Ik kan bijvoorbeeld zeggen, ach, zwarte mensen hebben geen rechten, laat ik naar Amsterdam gaan, naar een Surinaams feestje of iets dergelijks, en dan roep ik daar keihard iets heel racistisch, iets heel gemeens en dan doe ik de Hitlergroet (dingen die alt-right adolescenten weleens doen). Dat kan ik doen, de consequenties zullen alleen zijn dat ik een tijdje niet meer rechtop kan staan, als ik überhaupt nog kan staan. Dan kan ik vervolgens huilen van “ja maar in de wet staat dat jullie mij niet zo mogen aanpakken” maar zo werkt het echte leven, het leven van vlees en bloed, niet.

ik plaats bij deze muziek die ik gevonden heb en wil onthouden

ambient, in de stijl van Jonsi and Alexi.

Eigen verantwoording ?

Ook deze was op Krapuul geplaatst

 

Wat liberalisme in theorie bestaansrecht gaf, is de manier waarop men investeringen doet, die mislopen, of slagen. Het slagen of het mislopen, het feit dat je goed of fout kan inzetten, dat is wat de hele mechaniek bestaansrecht geeft, dat maakt dat de formule toegepast kan worden. In die zin, ja, het is keihard, maar in de theorie kan dit werken.

De formule “ik verdien dit, want ik heb geïnvesteerd, ik heb een risico genomen” gaat op geen enkele manier meer op, als het al ooit op ging. No guts, no glory. Maar in het kapitalisme is het eigenlijk, no guts + statism = glory. Ga gewoon lekker gokken met geld dat je niet hebt, verdien hier miljarden mee en als het allemaal instort, dan redt de belastingbetaler je wel. Een gelegaliseerde criminaliteit, dat is wat we onder onze ogen zien gebeuren. De burgers die zullen lijden onder je bezuinigingen, die alleen wel de banken moesten redden, die noem je gewoon lui en je zegt dat ze ‘hun geld aan vrouwen besteden’ (Dijselbloem). Uit welke geperverteerde geest is dat gekomen? Wat moet ik mij daarbij voorstellen? Dat ik naar een soort ‘vrouwenwinkel’ ga? Iets waar deze knullige PvdA-meneer blijkbaar allemaal fantasieën over heeft.

Klassieke liberalen en van die libertariërs  zijn wat dat betreft consistenter. In die zin kan ik daar nog in zekere mate respect voor hebben. Hun recept is in ieder geval niet geheel paradoxaal. Ok, je wilt ongebreideld kapitalisme? Dat lijkt mij een uiterst wrede maatschappij, maar je houdt tenminste je staat en je nationalismefantoom buiten de deur. Als je over de kop gaat, ga je tenminste over de kop. En nee, ik hang dit niet aan, maar deze mensen zijn tenminste liberaal in de zin van wat liberalisme is. Eigenbelang, niet ‘nationaal belang’. We leven nu in een maatschappij waar het allemaal om eigenbelang gaat, maar dit wordt aan de massa uitgelegd als zijnde ‘landsbelang’. Dit werkt vervolgens prima om de misstanden door te laten gaan. Het gaat immers allemaal om ‘ons’. Als hij/zij ons uitzuigt, dan gaat het toch nog via een omweg om ‘ons’. Een strategie waarmee het voort kan bestaan. Mensen hebben namelijk een hekel aan egoïsme, maar gaan kwijlen bij het woordje ‘samen’, of ‘je land’.

Het kapitaal is wikken en wegen, een beetje bijstellen, een bankje redden, wat geld bijdrukken. Uiteindelijk is het een fictie, om een zogenaamde ‘eenheid’ af te dwingen. Een fictie, omdat ‘de gehate staat’ zo vaak moest inspringen om het geheel weer nieuw leven in te blazen. Hou toch op met je eenheid, als ik in de straat lig weg te rotten, is niemand er voor mij! Waarom zou ik er dan voor jullie zijn? Ik erken jullie niet. De reden dat ik functioneer, is omdat jullie dwang gebruiken. Iemand die dwang op mij gebruikt, erken ik niet en respecteer ik niet. Ik hou mijn mond, maar mijn erkenning heb je niet. Als ik een agent zie, respecteer ik die niet, ik vrees hem/haar, dat is iets anders. Als fascisten of agenten mij intimideren, dan hebben ze geen eenheid afgedwongen, ze hebben een plastische orde gefabriceerd. Een broze orde, die alleen in theorie bestaat, die alleen bestaat bij gratie van dwang. Deze orde is verstilde wanorde.

 

VVD-mensen leven in een fantasiewereld. Alsof ze inderdaad het kapitaal, dat ze eerst tientallen jaren gepropageerd hebben, ineens aan banden kunnen leggen. Nu vind ik het niet meer leuk, nu ga ik het ‘tegenhouden’. En als het dan straks weer lekker tekeer aan het gaan is en mensen aan het verzuipen zijn, dan plak ik er ineens mijn ‘eigen broekriem’ – label op.Dan moet je 'het toch echt zelf uitzoeken allemaal'. De zogenaamde participatie maatschappij.

In die zin is de vergelijking fascisme/neoliberalisme niet zo heel vreemd. Althans, in die zin omdat ze beiden zo inconsistent en opportunistisch zijn. Zoals het Italiaanse fascisme ook iedere dag van ideologische background veranderde, zo doen de neoliberale woordvoerders dat ook. Vandaag gaat het over vrijheid, morgen gaat het over nationale eenheid en overmorgen houden we een slijmverhaal over gelijkheid. Populistische retoriek, zonder correlatie met de werkelijkheid. Goedkope reclame, een wereld die alleen op papier bestaat, een menszijn gereduceerd tot theorie.

Mijn generatie valt niet meer voor de zoete woordjes en de holle retoriek.

Dit is het geluid van een remslaap

kunst bestaat niet

Ook deze tekst werd op Krapuul geplaatst, een tijdje terug

 

Kunst

 

Waar zal ik mijn verhaal beginnen ?

Wat we niet moeten vergeten,in de jaren zeventig waren er allerlei BKR-regelingen, zesdubbele uitkeringen voor kunstenaars etc. Dit is wat men toen belangrijk achtte. Als links georienteerd persoon dien ik solidair met deze instituten te zijn. Maar Nayoko verwerpt instituten die bestaan bij gratie van wat voor vorm van dwang dan ook, per definitie. Zo zie ik de kunstsectie van de jaren zeventig, als een uitwas van het staatssocialisme.

 

In de tussentijd is het neoliberalisme ingetreden en is alles afhankelijk van de grillen van het grote bedrijfsleven. Ondanks dit gegeven zijn al de kunstinstanties wel nog intact. De verwende, jaren zeventig babyboomers, die destijds gespekt werden door de staat, sturen deze instanties aan. De jongeren die kunstacademie studeerden, omdat een hysterische roeping tot hen kwam, werden na vier jaar de markt op gegooid. Met of zonder kunstacademiediploma, Ahold deelt de lakens uit, dus ga nu maar achter de kassa zitten, voor zeven euro per uur. Dat is een realiteit die de verwende babyboomers nooit hebben begrepen. De hitsige Jan Wolkers-hippies vertelden ons dat het leven ‘over de kunst moest gaan en niet over geld’. Leuk, de VVD-maatschappij, bestuurd door Ahold en Coolcat denkt daar anders over.

Ik las vandaag dat Nederland onder een land als Thailand staat, als het aankomt op kinderrechten. Ik las dat een op de tien gezinnen in armoede leeft. Als dit het geval is, dan dient geen halve cent subsidie te gaan naar een elitaire partij van de arbeid-subcultuur. Dan dient geen cent te gaan naar borrelende Hagenaren, die nog een lijntje snuiven, terwijl ze over abstract theater discussiëren.

Dat is wat ik irritant vind aan ‘linkse’ sociaal-democraten, die over ‘de kunst’ gaan jammeren. Als dat je prioriteit is, dan heb je totaal geen klassebewustzijn.

Noch de staat, noch het grootkapitaal bepaalt wat ‘de kunst’ is. ‘De kunst’ kan zich helemaal niet laten bekostigen. Het ontstaat gewoon, uit de wil van individuen en de samenloop van omstandigheden.

Zodra de staat haar handen er vanaf houdt, althans, zodra het pvda-segment van de staat zijn handen van ‘de kunst’ af houdt, treedt het grootkapitaal (en dus de neoliberale staat) op, om ‘de kunst’ te bekostigen. Dit leidt dan tot woede, omdat iedereen weet hoe fout deze bedrijven zijn. Maar deze bedrijven zijn niet minder fout dan het bedrijf “de staat”. Nogmaals, noch de staat, noch het kapitaal kan ‘de kunst’ bekostigen.

De wisselwerking tussen de wil van mensen en de uiterst complexe samenloop van omstandigheden, maakt dat mensen zich willen uitdrukken. Deze uiting kan op allerlei manieren vorm gegeven worden. Van hip hop, tot klassieke muziek, tot vingerverf. Dit alles noem je dan, wat mij betreft ‘de kunst’. Maar als anarchist ga ik er niet vanuit dat een of andere logge instantie kan bepalen wat wel en wat niet ‘kunstwaardig’ is, want dit zal dan alleen maar positionering van de eigen sociale klasse zijn. Dit zal territoriumafbakening zijn.

 

Ook in Nederland kunnen rampen ontstaan.

Bij de brand in Grenfell Tower zijn gisteren tenminste 17 mensen om het leven gekomen. De Londense politie verwacht dat het aantal doden nog zal stijgen. Enkele tientallen mensen worden nog vermist. Gevreesd wordt dat ook zij zijn omgekomen in de vlammenzee.

 

 

 

Laatst iemand van de bond precaire woonvormen op de radio : Dit gebeurt ook in Nederland, althans, panden die brandonveilig zijn, bestaan ook in Nederland.
 
Een vriend van Nayoko woont in zo'n pand, van een bepaald vastgoed bedrijf, waarvan ik de naam maar niet zal noemen. Een malavide organisatie.
 
De situatie is bizar, vlak voordat deze brand in London uitbrak, had hij het erover, dat hij van de brandweer en de GGD een brief gekregen had, waarin stond dat het pand waarin hij woont NIET BRANDVEILIG IS. Vervolgens is de gemeente met de verhuurder en de GGD rond de tafel gaan zitten en was het ineens wel 'allemaal goed'. Het was immers volgens de GGD zo, dat de eerste en tweede verdiepingen 'slechts' brandonveilig zijn. Alsof vuur dan niet verder omhoog kruipt, richting de derde verdieping.
 
Dit pand is een schande, deze huisjesmelker moet aangepakt worden en niet door wat de SP in het verleden heeft gedaan, namelijk door de zogenaamde 'prijs voor huisjesmelker van het jaar' uit te delen, want daar lachen die mensen om. SP brengt het in de kamer, goede bedoelingen, maar de corruptie woekert door en de huizencrisis blijft. Nee, er moet voelbare druk achter gezet worden.
 
Waarschijnlijk is hier, net als in London, sprake van belangenverstrengeling. Hier en daar is geschoven. Hoe kan het anders, dat de brandweer en gemeente, zwart op wit beweren, dat een pand ONVEILIG is, maar dat dit pand vervolgens niet ontbonden wordt ?
 
Als dit in Nederland gebeurt, dan wordt alles afgeschoven op wat gemeente ambtenaren, die laag in de pikorde staan, terwijl de huisjesmelkers en de disfunctionele en uiterst schimmige gemeente organen vrijuit gaan.
 
Deze klasse oorlog brandt.

Macht



Daar waar macht is, daar is verzet tegen die macht. Sterker nog, als er geen verzet is, is er ook geen macht. Geen weerstand en macht is betekenisloos. Stel dat iedereen het sowieso al met jou eens is, dan heb je dus geen macht, er valt immers niets door te zetten, de hele betekenis van het woord macht valt dan weg. Als er geen slaaf is, hoe ben ik dan meester ? Er is alleen maar een meester, als er ook een slaaf is. Dit is de dialectiek van het begrip macht, waar de anti these, de negatie van het woord macht, altijd weerstand is. Voor de Bakoeninistische dialectiek ging het altijd om de spanning tussen deze twee begrippen, dit samenvallen van conflicterende, maar tegelijk elkaar bestaansrecht gevende  termen. Daar waar macht is, daar wordt gerespondeerd. Voor Bakoenin was die negatie van de macht datgene dat hem bezig hield. Niet, zoals in de Marxistische leer, waarin het kapitaal de these is en de arbeid de antithese. Waar de spanning tussen kapitaal en arbeid zou escaleren en in theorie tot een nieuwe orde zou verworden, de synthese. Nee, Bakoenin liep eigenlijk al vooruit op de latere postmodernisten. Voor hem waren de dimensies arbeid en kapitaal niet zo interresant, veel interresanter is de manier waarop de mens, macht uitoefent, in al haar gedaantes. Niet alleen macht van de kapitalist over de arbeider, dat is slechts een vorm van macht, een hele tastbare. Het ging Bakoenin ook over de macht van staten over burgers, mannen over vrouwen, blanken over zwarten, Goden over stervelingen, sekteleiders over sekteleden en algemene aannames, tegenover nieuwe, nog niet goed doorgedrongen ideen.

Waar ook Hegel voor staat, is de manier waarop de meester een slaaf is, van zijn/haar eigen construct.In die zin, de slaaf produceert, maar de meester representeert. Nog steeds heeft de meester geen betrekking op de wereld. Werken is volgens Hegel niet alleen maar geld produceren, het is ook samenvallen met de wereld, het is scheppend zijn. Dit proces, van iemand worden, door je arbeid, is iets dat de meester ontgaat. De meester zal dus ongelukkig worden, maar zal nooit begrijpen waarom hij/zij ongelukkig is. Al heeft de meester zestien gouden paleizen, de inherente ontaarding zal aanwezig blijven. Juist het vuile werk, is wat mensen vorm geeft. Deze stellingname is later ook overgenomen door Marx en zijn beschrijving van de vervreemding. Hoe de arbeider vervreemd is, door geen controle over zijn/haar werk te hebben, terwijl de meester vervreemd is, door verwend en onkundig te blijven.

Dit is in een hele beknopte manier Hegeliaanse redenatie. Dit is overigens ook in hoeverre ik Hegel begrepen heb, want ik heb mij eerlijk gezegd nooit gebrand aan zijn boeken, die loodzwaar zijn. Maar aangezien negentiende eeuwse filosofen, als Bakoenin en Marx zich zwaar op Hegel beroepen, is het niet verkeerd om in ieder geval een beetje te begrijpen waar Hegel over gaat.


Bakoenin paste dit Hegeliaanse model, op een heel andere manier dan Marx toe. Waar Marx naar een historische horizon keek, naar een synthese keek, een nieuwe maatschappijvorm, was Bakoenin voornameljk gericht op 'het nihilisme van de strijd'. Gericht op de anti these, tenopzichte van macht. Niet gericht op een toekomst, niet gericht op iets dat in theorie komen gaat, alleen gericht op de worstelingen in het hier en nu. . Het verwerpen van ieder instituut dat symbool staat voor macht. Zowel de staat, als de grootgrondbezitter, als de humanistische hervormer, als de Marxistische partijbons.

Waar mensen zijn, daar is altijd macht geweest. Het is de negatie van deze macht, de wil tot vrijheid, waar Bakoenin symbool voor staat. Anarchisme is altijd de negatie factor geweest, daar waar machtstructuren zich voor doen. In iedere setting zullen nieuwe machtsdynamieken optreden en zo zal in iedere setting, een nieuwe vorm van ageren ontstaan en op deze manier zal de wereld zich voorzetten. Als instituten van macht, die opgeheven worden, waarop nieuwe instituten hun plaats in nemen, waarop gerespondeerd wordt. Hoe feller, hoe sneller het omver geworpen wordt, waarna een nieuwe hegomonie ontstaat. De mensen die in die hegemonie zullen leven, kunnen het anarchisme dan aangrijpen, om de nieuwe machtsstructuren uit te dagen en dit zal ook vanzelfsprekend gebeuren.

Gender en seksualiteit. Ook dit is een thema dat door anarchisten aangegrepen werd. . Ook gender is een vorm van macht. Waar de man de these is van de macht en vrouw de anti these van die macht, maar beide hebben elkaar nodig, om uberhaupt te bestaan. Zo zagen we vrouwen die aan het front vochten en werden de eerste zetjes gegeven voor feminisme en homo emancipatie, door de anarchistische manieren van handelen. DIt is waarom ook anarcha feminsime en queer anarchisme hun eigen sub divisies hebben binnen de anarchistische activismes. Het patriarchale en heteronormatieve denken, is door anarchisten uitgedaagd.

Anarchisme is dus heel bepalend geweest voor onze moderne maatschappij. Het heeft veel zaken gevormd, waar wij niet eens bij stil staan. Denk daarbij aan vrijheid van meningsuiting, LGBTQ emancipatie, de jaren zestig opstandjes, seksuele revolutie de emancipatie van de zwarten, later het ontstaan van de punk, de kraakbeweging, de directe actie, de open source ontwikkelingen in de jaren negentig, zijn te herleiden tot anarchitische ideen. Burgerlijke ongehoorzaamheid, internet hackers, die misstanden aankaarten en heel recentelijk, is ook het idee van het veganisme. Het verwerpen van het idee dat een mens per definitie meer is dan een dier, het ageren tegen de macht die mensen over dieren uitoefenen suggererende dat mensen hoger staan dan dieren. Ook dit kan je zien als een manier van handelen, voorgekomen uit het anarchisme.  Ook dit kan je zien als die negatie van een vorm van macht, toegepast in de huidige maatschappij, waar de bioindustrie een nieuwe controversiele speler is, op het wereldtonneel.

Er zullen altijd mensen zijn, die door hun aard, de neiging hebben om subversief te handelen. Dat wat ze zien kwetst hen en dat maakt dat ze hierop responderen. Het altaar dat heilig is, daarover zullen de satertjes dansen, omdat er altijd satertjes zullen zijn. Recalcitrantie zal altijd voorkomen. Het gaat er dus niet zozeer om of macht 'fout' is, ik analyseer hierboven slechts wat het is en hoe erop gerespondeerd wordt. Als kind verzette ik mij al tegen het katholicisme. Ik kon het niet rijmen in mijn hoofd, dat een leraar die aan de ene kant  over 'Hollandse nuchterheid' sprak, aan de andere kant geloofde in heilige altaren. Een leraar die hield van de logica, de ratio en het normaal doen, die vervolgens mensen wel weerhield van het lopen op een tover altaar. Logischerwijs ging ik over dit altaar lopen.

Het kind dat de neiging voelt om over altaren heen te lopen, voelt zich later aangetrokken tot het anarchisme..

LIVE SLOW DIE OLD

 

 

In dit stukje wil ik het arbeidsethos bevragen.

 

Lui, onijverig, verveeld,ongedisciplineerd, klunzig, lapzwans, 'je gooit er met de pet naar', je houdt je hand op, je 'houdt je eigen broekriem niet op'.

 

 

We kennen deze termen wel, ze worden immers veel gebruikt n het Nederlandse vocabulair. Je bent namelijk al snel niet conscientieus genoeg in de Nederlandse, calvinistische cultuur, van hard werken en gezapig zijn.

 

Ik ben altijd vrij 'lui' geweest.Op school voelde ik mij hier dan wel schuldig over en soms haalde ik met hakken over de sloot mijn toetsen. Niet omdat ik 'dom' ben, maar omdat ik gewoon nooit veel motivatie heb kunnen opbrengen, voor zaken die mij niet interreseren. Dit schuldgevoel is waarschijnlijk herkenbaar, maar ik wil hier analyseren of het ook terecht is? Aangezien ik niets, maar dan ook echt niets met wiskunde doe, is het dan niet begrijpelijk dat ik mijn wiskunde lessen met enorme tegenzin gemaakt heb? Het is namelijk nooit zinvol gebleken, voor mij niet en voor 'de samenleving' niet, dat ik heel eventjes wist hoe je een tabel moet opzetten en daar een lijn in kan zetten, wat ik na twee weken weer vergeten ben

 

Luiheid, gebrekkige ijver, ongedisciplineerd,het zijn woorden met een negatieve connotatie.  Dit, omdat 'deze woorden het arbeidsethos aantasten en dat kan natuurlijk niet gebeuren. Wat is er mis met een aangetast arbeidsethos, is het ergerlijk voor jou bestaan ? De zogenaamde 'luiheid' moet je altijd in zijn context plaatsen. Waarom ben ik 'lui', heeft dat een reden ? Heb ik zin om dertig kisten met sinaasappels te dragen, als ik niet echt veel betaald krijg daarvoor ? Nee, natuurlijk niet. niet ijverig genoeg, kan in dat geval beter assertief betekenen.

In theorie is dit ongeveer wat we nodig hebben, om te bestaan : water, brood, groente, fruit, een dak boven het hoofd, schone kleding en een poel om in te badderen. Al het andere is niet van significante betekenis. In deze maatschappij hebben wij ( mijn generatie), beschikking tot heel veel zaken die niet primair zijn, die niet van levens belang zijn. Wij kunnen iedere maand een nieuwe ipad kopen en iedere week een nieuwe soort broek, met neppe gaten erin. Maar ondertussen hebben wij geen onderdak, zijn er geen huizen en wachtlijsten van twintig jaar, flexcontracten, of stage's. Kortom, wat ons direct aangaat, wat als het ware de bodem van alles is, is niet aanwezig. In die zin zijn wij bodemloos. We kunnen onszelf verwennen. met een eindeloze stroom aan producten, die wij in theorie moeten willen hebben, maar een basis van leven is niet beschikbaar.

 

 Hoe bepaal jij wat primair is. Ik bepaal dit niet, mijn lichaam bepaalt dit. Mijn lichaam zegt, water en zuurstof, zijn belangrijker dan een achtste paar 'sneakers', als we thuis al vier paar hebben staan ? . Wij bepalen dit zelf ook collectief, wij willen eerst water en brood, dan pas snoep, als wij dat al willen. Deze maatschappij is een luilekkerland, een etallage vol snoep, een kinderparadijs. Als ik door de stad fiets, dan weet ik dat er geen huisvesting is en dat flats afbranden wegens brandonveiligheid, maar wel wordt ik gebombardeerd met pizza reclames. Kortom, er is wel snoep, maar geen dak boven het hoofd. Een dak boven het hoofd, is objectief gezien, belangrijker dan snoep, dat wil ik bij deze wel stellen ja.

 

 

je moet een fundament hebben om vanuit te leven. Met een fundament bedoel ik niet veel, niets meer dan bed.bad en brood. En dit fundament moet direct beschikbaar zijn, zonder omweg, zonder 'aanstuurders', zonder 'beleid', zonder 'overheidsdienaren' ,zonder 'mensen die het zo goed met je voorhebben', maar daarvoor wel betaald worden, vele malen beter dan jij.

 

 

Wie is er dan de utopist, zij die nemen en leven, of zij die eerst wachten op het spook van 'de staat', de 'arbeidersutopie', 'de vrije markt', of een ander abstract dwaalspoor.

Ik maak overwegingen en op basis daarvan bepaal ik of ik ongedisciplineerd ben of niet. Als ik een sport doe en ik wil winnen, dan ben ik ineens niet meer zo ongedisciplineerd. Als de baas zegt dat ik voor hem zestigduizend dozen moet gaan tillen, ja, dan ben ik zo ongedisciplineerd mogelijk, zo irritant mogelijk, op de sabotage af. Als ik werk en het komt echt alleen maar mij tengoede, ja, dan ben ik niet meer zo verveeld en wanorderlijk. Als ik snachts over straat loop en iemand belaagd mij, dan ben ik ineens niet meer zo verveeld en verdedig ik mijzelf tot bloedens toe.

Men heeft de woorden lui, ongedisciplineerd en onijverig, vervangen, voor het woord 'genieten'. Genieten is de kapitalistische invulling van het begrip 'lui'. Genieten is altijd gebonden aan consumptie en is dus gebonden aan de hegemonie van het kapitaal. Daarnaast is genieten iets dat gegeven wordt, door een baas. Het is een pauze, een pauze van een lange werkdag. Ik wil altijd pauze, met of zonder werk.

 Het is aan ons, de 'anarchisten', om de luiheid en het intense gebrek aan discipline weer terug te brengen op de werkvloer. Mensen moeten hun eigen welzijn kapen.. Arbeidsethos is een uitvinding uit 1900, of daarvoor, het loopt achter op de feiten, op de techniek, die iedereen makkelijk zou kunnen bedienen met een geautomatiseerd leven, als mensen daarop ingesteld waren en als instituten met macht dit niet zouden tegenwerken. Dit is een gegeven en met dit gegeven in je achterhoofd, heb je het recht om gewoon heel fanatiek 'lui'te zijn.

 

 Het moest gezegd worden, het is niet onopgemerkt gebleven.

 

 

 

 

Diagones, was a Greek Philosopher, and one of the founders of the cynic philosophy


Diagones used his simple lifestyle and behaviour to criticize the social values and institutions of what he saw as a corrupt or at least confused society. In a highly non-traditional fashion, he had a reputation of sleeping and eating wherever he chose and took to toughening himself against nature. He declared himself a cosmopolitan and a citizen of the world rather than claiming allegiance to just one place

 

anarcho sloth

Blijkbaar betekend Sloth, luiaard.

Porno is niet empowering.



 

Laat ik beginnen te zeggen, dat geen enkele vorm van loonarbeid verheffend kan zijn. Waarom niet, omdat de eigenaar van het bedrijf, de gecreerde meerwaarde afroomt. Dit terwijl zonder arbeiders, de eigenaar/kapitalist, niet zou zijn en niets zou hebben. De kapitalist staat slechts symbool voor het bedrijf en kan daardoor andermans arbeid opslokken.

Waarom dit niet voor porno zou gelden, is mij een raadsel. Dat porno dus empowering zou zijn, wat bepaalde feministen beweren, vind ik een belachelijke stellingname


Na een paar maanden onderzoek, heb ik wat informatie weten te vinden over de pornoindustrie in Amerika. Dit zijn de gegevens die ik gevonden heb. Je kan ze altijd ontkennen, maar deze gegevens komen van onderzoekers en socilologen en op basis van deze gegevens kan men een stellingname doen.

Misbruik


zeventig procent van de prostituees zijn slachtoffers van seksueel misbruik. Sommige studies gaan verder en schatten het percentage op vijfentachtig procent van de prostituees. We moeten ons realiseren dat in amerika tien procent van de jongens en een kwart van alle meisjes misbruikt wordt !. Kortom, een kwart van alle vrouwen in Amerika is misbruikt en een op de tien mannen, dat zijn dus miljoenen mannen en vrouwen.

Zestig procent van de prostituees is fysiek mishandeld. Wat er gebeurt bij fysieke en psychische mishandeling ? Men wordt slecht in het handhaven van grenzen, men ziet zichzelf als waardeloos, men wordt masochistisch en men ziet zichzelf als wezen dat alleen kan dienen voor andermans genot. Althans, dit alles komt veel voor bij slachtoffers van misbruik.

Armoede.

Verpaupering leidt tot de keuze om sekswerk uit te oefenen. Ik heb er al eerder over gehad, waarom vrije keuze en kapitalisme niet helemaal houdbaar zijn. Hetzelfde geld voor porno, wat immers een tak van de kapitalistische industrie is. Sterker nog, dit is letterlijk een miljarden industrie. Sommige mensen worden uit hun huis gegooid, mensen leven op straat, verpaupering en financiele wanhoop. De keuze is dan snel gemaakt.


machtsmisbruik

Mensen die arm zijn, zijn ook vatbaar voor machtsmibruik van mensen die wel geld hebben. Porno producers, laten mensen frauduleuze contracten tekenen, gaan door met scenes, doen zaken die niet afgesproken zijn en dreigen de kosten van een camerateam bijvoorbeelt te verhalen op de acteurs. Waar moet je immers je recht halen, als je niet rijk genoeg bent om dure advocaten te betalen?


Mensenhandel


Slavernij is niet voorbij in de wereld, het heeft zich alleen verplaatst en het heeft zichzelf geligitmeerd. Ik heb het dan niet eens over de legale slavernij, de loonslavernij en de sweatshop schandalen. Nee, ik heb het over slavernij, die zelfs door het kapitalisme verworpen wordt. Mensenhandel voor seks komt op massale schaal voor. Miljoenen mensen worden jaarlijk verhandeldt, voor organen en voor seks. Als je porno kijkt, weet je nooit of de persoon in de porno niet verhandeldt is. Deze kans is minder klein dan je denkt, aangezien de onder en boven wereld, in deze industrie door elkaar lopen. Zo kan iemand illegaal gekidnaped worden, maar legaal in porno spelen. Vooral vanuit verpauperde derde wereldlanden worden mensen gebruikt voor de porno industrie. Miljoenen mensen worden jaarlijks verhandeld. Een deel hiervan, geschat word twintig procent, word gebruikt voor de prostitutie. Seksslaven zijn dit dus. Van de helft van deze mensen wordt porno gemaakt, porno die niet te onderscheiden is van 'legale' porno. En wie brand hier zich aan ? Wie gaat immers tegen de maffia procederen, als het niet hoeft.

Psychische schade.


Porno leidt tot psychische schade. Onderzoek wijst uit dat ongeveer zeventig procent van al de prostituees leidt aan PTST. Vrouwen in prostitutie dissocieren om te kunnen handelen. Dit dissocieren maakt dat men niet suicidaal wordt. Maar tegelijk kan het tot verschillende stoornissen leiden. Bipolaire stoornissen, stockholm syndrome en het ontwikkelen van meerdere persoonlijkheden

Fysieke schade.

 


Porno wordt steeds gewelddadiger, dit om de gedesensitiviseerde gebruiker nog te kunnen opwinden. Geweld en mishandeling is geen uitzondering. Kelen worden dicht geknepen en lichamen worden bruut gepentreerd. Kortom, deze industrie molesteert mensen. Zo werd Sasha Grey geconfronteert door een dokter, tijdens een talkshow,  met het feit dat wanneer zij door gaat met haar carriere, dat ze dan waarschijnlijk voor haar dertigste een luier moet dragen.

Drugs.


Om te kunnen functioneren in de beerputten van het kapitalisme, gebruikt men harddrugs binnen deze industrie. Harddrugs brengen in veel gevallen zware problemen met zich mee, zeker als men het systematisch gebruikt.

STD'S

Het gebruik van condooms is zeldzaam in de pornoindustrie. De verpreiding van aids is dus niet onmogelijk. Wanneer aids verspreid wordt, dan leidt iedereen daaronder. In die zin, aids verspreid zich en gaat buiten de grenzen van de pornoindustrie en schaadt onoplettende mensen in het algemeen. Het winstmotief van de porno, kan leiden tot uibraken van aids.

Maar het verdient wel heel goed ?

We moeten ons realiseren, dat, zoals ik in de aanhef al vermeld heb, het kapitalisme altijd arbeid ontwaard. De gecreerde winst komt de arbeider nooit ten goede. Dit geld ook voor de porno industrie.  Aangezien er ontwaarding is, van toegevoegde winst ( diefstal, zal Proudhon zeggen), vind ik het sowieso moeilijk om loonarbeid als empowering te zien. Menen die dan vervolgens een van de zwaarste en wreedste vormen van loonarbeid gaan betitelen als zijnde 'verheffend', hebben geen klassebewustzijn . Als een actrice vijfhonderd per scene krijgt, dan moeten we niet vergeten dat er niet altijd werk is. Een tussenpauze van laten we zeggen vier dagen, maakt dat iemand honderd per dag maakt. Maar hier gaan kosten vanaf. De  maandelijkse HIV test, make up, plastische chiruchie, kleding en vaak harddrugs, iets dat heel duur is. Kortom, uiteindelijk hebben we iemand met een minimum inkomen. Deze mensen moeten dan nog escort doen, om uberhaupt rond te komen. Wie maakt de echte winsten ? De bedrijven, de blanke mannen van de bedrijven, die niet dit loodzware werk moeten uitoefenen btw, dus zo feministisch is het allemaal niet, eerder puur masculinistisch als je het mij vraagt. Daarnaast moeten we ook niet vergeten, de 'frisheid' van een actrise is slechts enkele maanden, daarna zal ze vergeten worden, of niet meer gebruikt, omdat men haar al kent en er staan al weer nieuwe 'talenten' voor de deur. Kortom, waar verdwijnen al die gemaakte miljarden ? Bij bedrijven en bedrijven van bedrijven en aandeelhouders van bedrijven van bedrijven.

De porno industrie is een miljardenindustrie en zal alles doen om links, dat van nature kritisch is, te indoctrineren en aan haar kant te hebben. Alleen de meest droge marxisten kijken hier doorheen, maar veel 'liberals' en sommige 'anarchisten' vallen voor de zoete, quasi postmoderne praat. Laten we eerlijk zijn en inzien dat loonarbeid sowieso niet verheffend is en deze vorm van loonarbeid al helemaal niet

Consent.

De kwestie van de consent. In mijn perceptie is iets pas consentwaardig, als beide participerende personen, zich ieder moment van de seksuele handeling kunnen distancieren. Financiele belangen vertroebelen deze grens, in dit geval. Kosten worden verhaald op mensen die een scene af willen kappen.

Seksisme ?

Dit is een uiterst lastige kwestie, maar in het domein van de keuze, moeten we ook kijken naar iemands achtergrond en dan niet alleen iemands financiele achtergrond. Een seksitische maatschappij zal mannen neerzetten als kannonenvoer en vrouwen als potentiele prostituees. In die zin moeten we ons realiseren dat deze keuzes voorgekauwd zijn, door jaren van conditionering. Wat een man is en wat een vrouw is, daarover heeft de maatschappij strikte ideen en deze ideen vertalen zich in de pornoindustrie. Dit is overigens geen steekhoudend argument, aangezien alles dan wel te reduceren valt tot 'ja, maar zo zijn we geconditioneert'. Wel is het iets waar men stil bij kan staan, het feit dat geen enkele keuze geheel uit de lucht komt vallen.


stel dat , iemand groeit op  in een maatschappij, waarin die persoon leert, dat mensen met rood haar voor hun twintigste dood moeten, omdat ze bezeten zijn door satan ( een fantasie). Stel, een kind heeft rood haar en de denkbeeldige sekte leert het kind, dat het kind van satan is en dood moet. Dan zal dit kind hiernaar handelen, het kind zal het accepteren, maar is het dan mishandeling ? Als je vrouwen opvoed in een lichaamscultus en een gepornoficeerde maatschappij, dan zullen deze mensen 'pornokeuzes' gaan maken, dat spreekt voor zich. Een enkeling distancieert zich, maar de meeste mensen zijn geen enkelingen en de meeste mensen bepalen de dynamiek van de markt. De vraag is dan, in hoeverre is deze persoon wilsbekwaam ?




Ja maar, niet alle porno is gewelddadig, toch ?


Porna ( feministische porno) is een uitzondering, geen regel. Onderzoek wijst uit dat het overgrote deel, geschat wordt iets van tachtig procent van iedere porno, gebruik maakt van fysieke, emotionele, verbale, of psychische vormen van geweld in haar product, op wat voor manier dan ook naarvoren gebracht. Ik kijk naar patronen, niet naar de uitzondering. Als een procent gericht is op artistikiteit en erotiek, dan staat deze ene procent niet symbool voor de industrie waarover ik spreek en die massaal geconsumeerdt wordt, op zo'n schaal dat er letterlijk miljarden mee gemaakt worden. Als alle porno, porna zou zijn, zou men mij geen kritiek horen uiten.

Maar wie ben jij, om hierover te oordelen ?


Nayoko is man en zonder mannen ,geen porno vleesmarkt ( ongeveer tachtig procent van de kijkers is mannelijk). Wij bepalen dus of het zal groeien, of afnemen.Het is overigens slechts een bevinding. Ik eigen mijzelf vervolgens geen wet toe, om mijn 'mening' door te drukken. Ik ben tegen wetten die porno en of prostiutie verbieden. Wel erger ik mij mateloos, aan de irrationele verheerlijking van sekswerk, enkel omdat 'iemand een sekswerker kent'. Dat lijkt mij geen goed argument.


Conclusie :

 zeggen dat porno feministisch is, is mysogeen.

IDENTITEIT

ID

 

 

 

ID politics ( identity politics) is een beweging, in de jaren zeventig opgekomen, vanuit bijvoorbeeld the black panther movement, die zich verbond met het traditionele links. ID politics wilt intersectionaliteit toepassen, waarin verschillende secties van de werkende klasse, hun eigen strijd centraal stellen en niet ondergeschikt maken aan de Marxistische lijn van klasse. Deze beweging had een heropleving de laatste jaren, vanuit de universiteiten. Ook was er een enorme respons van kritiek op deze beweging. Zowel vanuit de anarchistische, als vanuit de Marxistische hoek Dit omdat men vond dat de identiteiten de grote lijn uit het oog verloren, de identiteiten versnipperen een gelijk streven.

 

 

 


Als men vanuit ID politics gaat redeneren, dan kan ik vaak wel in de redenering mee gaan. Dat is absoluut niet het punt. Natuurlijk begrijp ik dat vrouwen zwaar 'het haasje' zijn, in deze wereld en dat men zwaar gepornoficieerd en 'gecatcalled' wordt. Natuurlijk snap ik dat NL een slavernij verleden heeft en dat deze wereld gebouwd is op bloed en waanzin. En ik weet ook, dat miljoenen mensen dit niet weten en natuurlijk snap ik wat er racistisch is aan een zwarte piet.

 

Betekend dit gegeveb alleen dat wij onszelf permanent zullen censuereren ? Natuurlijk zijn wij tegen seksisme, maar moet zich dat in iedere scheet die je laat manifesteren ? Natuurlijk snappen wij dat man vrouw essentialisme onzinnig is en juist daarom hoeven wij dit niet zestig keer per dag aan te tonen, om te bewijzen dat wij dit allen snappen.

 

Ik heb niet echt zin om mijn hele terminologie om te gooien en alles van de oude wereld, dat ook maar in de verste verte reikt naar potentieel gemeen isme, per direct af te stoten. Er blijft namelijk niets meer over. Wat blijft er over, in de 'goede' wereld? Een soort zouteloze brij van politiek correcte conversaties. Geen dynamiek, geen botsingen, geen frictie, alleen maar een wereld, waarin wij allemaal helemaal goed zijn, waarin iedereen vega, AFA en op je juiste manier feministisch is. Die wereld, bestaat niet, want de maatschappij is per definitie in dynamiek, verwikkeld in tegenstellingen en vol van paradoxen, worstelend met een permanent veranderende identiteit. Er is niet een wereld, waarin iedereen in een keer 'helemaal anarchistisch is'. Dat is overigens ook nooit de opzet van 'het anarchisme' geweest. Die wereld, van de nieuwe mens, is een platonisch idealisme. De wereld, die de USSR trachtte te bereiken, de wereld waarin niemand ooit meer iets doms zou zeggen, of vinden en waarin iedereen een geheel zou zijn.

 

 

 

Is er zoveel wantrouwen ?

Als ID politics consistent is, dan moeten mensen die dit aanhangen, de mensen die de taak op zich nemen, om als woordenpolitie te fungeren, ook al de hiphop van hun eigen afspeellijst gooien, al de hardrock en al de Marvel films, waarin de vrouw een ondergeschikte rol speelt, bepaalde comedies mogen niet meer gekeken worden en memes op internet moeten allemaal verwijdert worden. Verbeter de wereld, begin bij jouzelf. Als je dan vervolgens als een soort zuivere monnik leeft, dan heb je recht van spreken. Maar nu gelden die ID politics vaak voor andere mensen. De andere doen het verkeerd, zij zijn gecorrumpeert door het kapitalisme, maar jijzelf bent 'zuiver', jijzelf bent de identiteiten Mao.

 

Kan ik bepaalde soorten van cabaret niet leuk vinden, alleen omdat de cabaratier een ander wereldbeeld heeft dan ik ? Dan zou Hans Teeuwen's pathetische, zogenaamde kerstfilm niet grappig zijn ( gewoon Hans), alleen maar omdat 'hij een hatelijk wereldbeeld ventileert'.

Dat ontekent helemaal de dimensie die het inneemt. Het neemt een podium, om het absurde te doen zegevieren, het groteske en verduisterde.  Moeten wij ontkennen dat sommige mensen soms humor hebben, alleen omdat hun humor niet bouwt aan 'de nieuwe wereld' ( fantoom)?

Dan zou je suggereren dat idere interactie, betekenis heeft voor de volgende wereld. Dat is immers ook wat ID politics doet. Iedere expressie, zou in het licht van 'de nieuwe wereld' geplaatst moeten worden. Ik mag niet meer met 'kut' schelden, want stel dat niemand meer met 'kut' zou schelden, dan zou de vrouw verheven worden, tot een hogere status, dan waarin zij nu verkeerd en dan zou seksisme afgelopen zijn. Maar is dit zo ? Is de bron van het seksisme, de micro terminologie ? Zijn zededelicten niet losstaand ? Vaak zijn plegers van zededelicten bijvoorbeelt, uiterst nette mensen/meneren, die echt geen vulgaire woordjes bezigen in het dagelijks leven.

 

 

Het persoonlijke is het politieke

 

 

Sommige mensen stellen dan, misschien niet geheel onterecht, jou verbalisering, heeft ook betekenis voor de wereld om jou heen. Maar dat zou betekenen, dat je zo symbiotisch bent, dat jij zelf helemaal verdwijnt. Dan moet ieder woord gewogen worden, om maar potentiele toekomstige rampen te voorkomen. Als ik nu 'kut' zegt, dan is over tien jaar de kans op verkrachting van vrouwen, vele malen groter. Aangezien dit niet te bewijzen is en de wereld van quantum mechanica aan elkaar hangt, kan je hier niet echt uitspraken over doen. Je weet helemaal niet in hoeverre er correlatie is tussen bijvoorbeeld de mysogonie van  rapper 50 cent (waarmee wij zijn opgegroeid) en de zededelicten ten opzichte van vrouwen. De woorden zouden zich in theorie manifesteren in de werkelijheid en een eigen leven lijden, maar als je zover denkt, dan ben je al in zo'n abstract domein beland, dat uitspraken hierover zinloos zijn.
Je kan namelijk niet bewijzen, in hoeverre 50 cent , bijgedragen heeft aan een seksitische cultuur. Je vermoedt het, maar een vermoede is nog geen wetenschap, een vermoede kan misbruikt worden, in eigen belang

Daarnaast, kan je de stelling niet ook gewoon omdraaien ? 50 cent is een uitvloeisel van het joods/christelijke seksisme, niet andersom.

 

 

Sublimatie

 

 

Precies het omgekeerde kan namelijk ook gezegd worden en dit is ook wat psychologen, gedragspsychologen aanhalen. Als je bepaalde woorden echt niet mag zeggen, dan verkramp je. Mensen hebben hun sublimatie nodig, ze hebben het nodig om als het waren een paar keer per dag 'poep' te zeggen. Niet omdat ze vinden dat 'poep' goed is, of slecht, of omdat ze daarmee iets willen bereiken, maar om primair spanning af te reageren. Als ik 'kut' zeg, wanneer ik mij stoot, is dat geen micro conspiracy tegen 'de vrouw'. Pas wanneer ik daadwerkelijk grenzen aan het overschreiden ben, dan kan men ingrijpen, maar je kan niet preventief ingrijpen, bij alles dat neigt naar een cultuur, die potentieel geweld, zou kunnen triggeren. Want wat je dan doet, is mensen inperken en dat werkt contraproductief. Als je mensen drilt in feministische leer, dan zie ik niet in waarom zei ook daadwerkelijk feministisch zouden handelen. Die motivatie moet namelijk van binnenuit komen. Een anarchist zou dat moeten begrijpen. Nayoko rand geen vrouwen aan, niet 'omdat dat niet mag van het feminisme', maar omdat Nayoko dat niet wilt, omdat hij dat zelf niet wilt doen. En het anarchisme redeneert dan zo, niemand wilt dat eigenlijk, diep van binnen, dus wij hebben al die regulerende instituten helemaal niet nodig.Althans, de laatste anarchistische leer, het anarcho communisme, stelde juist dat wij van nature niet kwaadaardig en/of gewelddadig zijn. Hoogstwaarschijnlijk heeft Nayokok helemaal niet de neiging, om zededelicten te begaan.


ID politics ontkent dat er zoiets is als het scheppende niets. Het scheppen om het scheppen, de expressie zonder doel in de reele wereld, zonder referentie, zonder verborgen agenda punten. Of in ieder geval, een betekenis die niet direct geheel te onteden is, voor zij die percipieren. Jij weet nooit helemaal, wat iemand bedoelt.
 

Voorbeelden

 

Aangezien Nayoko blank en man is, is hij dus sowieso al onderhevig aan kritiek. Met wantrouwen is op mij gereageerd. Ik ben hier niet van gediend. Zolang ik geen fysieke schade aanricht, zodra ik als het ware geen non agressie princiepen overschreid, zoals liberalen dat zouden noemen, heeft men mij niet preventief de mond te snoeren. Zeker als men mij niet kent en niet weet wie ik ben, of was.

 

Het irritantse wat ik meegemaakt heb, tijdens de identiteiten waas, was het moment waarop ik het woordje 'stupid' gebruikte in een zin, niet refererend aan een persoon, maar naar een situatie. Dit zou dan beledigend zijn voor mensen die echt stupid zijn. Dit suggereert, dat ik met het woord 'stupid', zwakbegaafd bedoel. Dit is absoluut niet het geval, ik link dit woord 'stupid', in mijn hooft niet aan een afwijking. Het woord 'stom', is niet een referentie aan mensen met down syndroom.

Door als woorden rechecheur te fungeren, wordt op die manier, op dat moment, het hele potentiele debat lam gelegd. Kortom, zo spelen we rechts in de kaart. Als het een halfuur gaat, over de betekenis van het woord 'stupid', in een bepaalde zin, een woord waar iedereen een andere connotatie bij heeft, een woord dat door meerdere mensen, op verschillende manieren gepercipieerd kan worden, een woord dat als het waren geen essentie heeft, want daarin slaat ID politics ook de plank in mis, het is oeverloos essentialistisch. Dan houdt het ergens op en wat er dan overblijft, is angst voor elkaar. Er ontstaat een machtsvacuum, waarin wij allemaal bang zijn, om woordjes te gebruiken, die potentieel verkeerd gedecodeerd kunnen worden.

 

Of een ander voorbeeld, een jongen, die spreekt over trans vrouwen, maar dat mag niet, want iedere vrouw is een vrouw, ook als zij trans is ( volgens de deelnamers aan de meeting). Aangezien er letterlijk dertig termen zijn, voor trans, bi, demi etc, etc en aangezien al deze termen in elkaar overlopen en anders met elkaar interacteren, kan je altijd wel iemand op een of andere manier 'triggeren'. Als de jongen had gezegd, een vrouw ( hopende dat een trans persoon niet getriggered zou zijn) Dan had dat ook weer een ander kunnen triggeren, die zou kunnen zeggen 'hoezo vrouw', sommige vrouwen zijn trans mannen. Deze semantische chaos ontstaat, omdat woorden geen absolute betekenis hebben, er is geen essentie van een woord, een woord is niet een entiteit. Een woord is veranderlijk, multi interpretabel en fluide.  er is geen essentie van het woord 'struik', of het woord 'cis'. Aangezien iedereen een ander beeld heeft, van wat 'cis' en 'trans' zou zijn, praat iedereen langs elkaar heen en is het onmogelijk om niet iemand te kwetsen, al ben je nog zo voorzichtig en bedachtzaam. In zo'n setting kan je geen gesprek meer hebben.

Kunnen, lijkt op Cunt en cunt is een seksitisch woord. Laten we niet meer het woord kunnen gebruiken, want sommige mensen verstaan dan cunnen en dat lijkt op cunt. Dit is het voorland van ID politics.

 

 

 


ID politics bepaalt geen wetten.

 


Gelukkig zijn ID politics geen wetten. Anders zou zeventig procent van alle kunst en cultuur op de schop gedaan kunnen worden, of zou op zijn minst aan 'zelfkritiek' overgelaten worden. Wat over zou blijven : activistische hiphop( maar er is niets meer om activistisch over te zijn, want niemand is meer rechts ), klassieke muziek en popmuziek, mits de teksten in overeenstemming zijn met 'de waarheid'. Die houterige wereld, de wereld die een soort rekensom is, zal nooit komen. Deze wereld is een voorbeeld van het beroemde spook.

Maar wanneer is iets een wet ? Wanneer er consequenties zullen zijn. Binnen 'linkse' subculturen, zijn er consequenties aan het hebben van een 'grote bek'. Deze consequenties staan alleen niet zwart op wit. Deze consequenties zijn niet officieel. In die zin zijn er geen wetten, maar wel wetmatigheden. Er is geen juridisch orgaan, maar er is wel macht, via sociale controle.

Het was Kropotkin, die stelde dat alles wel goed komt, ook zonder wetten, mits men de materiele realiteit in haar voordeel kan buigen. Als de materiele condities voorspoedig zijn, zijn er geen wetten nodig, om een evenwicht te genereren. Anarchisten van nu, gaan tegen deze stelling in. door wel wetten toe te passen, omtrent terminologie. Wetten om potentiele kwetsing te voorkomen, maar wel wetten die expressie daarmee inperken. Deze wetten zouden niet nodig zijn, in een wereld van vrije associatie en dessociatie. In die wereld, zou men zich gewoon distancieren, als men gekwetst wordt en is een wet dus niet nodig.

 

Problemen

 

Een probleem, wat veel mensen met de ID politics hadden, was de manier waarop men gebruik maakte van massa mobilisatie en groepsdruk. Blanke mensen die ineens door het stof gingen voor de onderdrukte donkere medemens, terwijl je die mensen hierover daarvoor nooit hoorde. Ineens was het allemaal heel relevant en was men geheel aan de goede kant. Mensen hebben dit als ergerlijk ervaren, omdat men niet onder een vergrootglas gelegd wilt worden, men wilt niet gecontroleerd worden, bekritiseerd.  Het punt daarmee is een beetje, ik zou het heel prettig vinden, als een donker persoon mij zelf komt vertellen, wat hem/haar dwars zit, wanneer ik irritant ben. Ik hoef niet voor een soort tribunaal geworpen worden. Als ik een hij, een zij noem, dan doe ik dat niet om iemand te kwesten en heb ik graag dat die persoon dat dan aan mij uitlegt. Pas dan kan je iemand bereiken en mensen zijn echt wel zo vriendelijk om zich dan aan je aan te passen. Trans mensen moeten er niet vanuit gaan, dat iedereen in hun hoofd kan kijken en kan zien waarmee zij aangesproken willen worden. Maar als iemand dan zijn/haar voornaamwoord aangeeft, dan gaan mensen dat heus niet ontkennen of iets dergelijks. Als iemand een zij wilt zijn, dan ga ik die persoon echt niet een hij noemen. ID politic leide tot het gevoel, alsof men niet vertrouwd werd. Misschien wordt men ook niet vertrouwd, misschien ben ik als blanke man niet iemand die vertrouwd wordt, door donkere mensen, maar dan is dat op zijn minst tamelijk confronterend.

ID politics werd aangegrepen door jonge menen, die ineens allemaal 'kwaadaardigheid' gingen opspeuren, uit naam van 'het goede in de mens'. Ik zie daar geen integriteit in, eerder machtswellust. Terwijl, als een trans persoon terecht boos op mij wordt ( of onterecht) , dan is dat van een compleet andere orde. De persoon heeft een probleem met mij en dus reden om dit probleem recht te zetten. Wanneer een derde in het spel komt, om zogenaamd de trans persoon te reden, van 'de fascisten', dan zit er al gauw een hypocriet luchtje aan. Wie ben jij, als witte middenklasse anarchist, om allemaal mensen aan te spreken op hun  kwaadaardigheid. Geschillen worden opgelost tussen mensen. Misschien is dit een erfenis die ik overgehouden heb van mijn libertarisme tijd, maar ik vind het belangrijk dat zaken als deze niet uit hun verband getrokken worden. Dat het wel in de persoonlijke sfeer blijft.

 

rechts ?

 

Is het wel 'links', om zoveel kritiek op ID politics te hebben? Dat suggereert dat ID politics links zijn. Dat het populair is, binnen gematid, sociaal democratische campus subcultuurtjes, wilt nog niet zeggen dat het links is. Het gematigde, identitaire 'links', is niet het soort van links waarmee ik mij identificeer.

Economisch gezien ben ik uiterst links, maar het hele ID verhaal ontgaat mij. Wat mij betreft is het volkomen een eigen leven gaan leiden. Zoals Ice Cube het zingt, met zijn Body Count project ( hardcore band) When it comes to the poor, no lives matter !. Klasse gaat vooraf aan ras. En dit komt uit de mond, van een man, een donkere man, afkomstig uit de achterbuurt. Kortom, niet bepaald een gepriviligeerd persoon en voor hem geld ook, racisme is 'real as fuck' zoals hij aangeeft, maar als het eropaan komt, pakken ze de mensen, die niet de financiele middelen hebben, om zich te verdedigen. Klasse is dus meer relevant, dan ras, want niet wegneemt dat racisme niet bestaat.We kunnen ons dus afvragen, wie is er gepriviligeerd ? De arme, donkere man, die aangeeft hoe belangrijk klasse is 'this is basic shit', zoals icecube zingt, of de roerselen, van een blank, middenklasse persoon, dat graag binnen een correct stramien wilt functioneren en daarom woordjes cencureert.

 

 

 

Bij mij om de hoek, springen Oost Europeanen van het dak, omdat ze door de baas worden uitgebuidt. Er is zware exploitatie aan de gang en de identiteit democraten, spreken letterlijk over hun piemel en hun identiteit. Wat zijn je prioriteiten ? Water en brood gaan ons allemaal aan. Of jij een demi-pan, een agender, of een trans bi bent, is geheel secundair. Ik zeg niet dat het helemaal geen plek heeft en dat jou identiteit geen bestaansrecht heeft. Ik omarm ieder menselijk innitatief en iedere zelfdeterminatie. Maar men moet dit niet permanent aan andere willen opdringen.


Maar is het dan helemaal niets ?

 

Een workshop, waarin iedereen zijn of haar realiteit uitlicht, waarin geen grappen gemaakt worden, kan verhelderend zijn. Je kan daardoor mensen beter begrijpen, het werkt dus als anti-these, op de ondoozichtigheid van alledag.In die zin, deze maatschappij is al permanent een hatelijke kermis, dus je weet nooit wat iemands ware intenties zijn. Misschien wil je dat ook niet weten, maar dit is dus waar 'een safe space' wel toe dient. Het als de identiteiten beweging dit toepast, kan het doordringen bij mensen, maar dan heeft het een meer intieme setting. Misschien is dat ook wel een noodzaak van deze thematiek. Juist omdat het zo kwetsbaar is, moet het doorvoelt worden bij mensen en kan het niet op een massale schaal uitgevoerd worden. Het moet als het ware bezinken. Het functioneert dan anders, dan zoals het nu functioneerde, nu functioneerde  het als een soort woordjespolitie. Ik denk dat ID politics daarin de plank mis geslagen heeft. De uitleg van minderheden en waarom zij geslachtofferd zijn, is een ander verhaal. Je dwingt daarmee niet verandering af, maar je creert begrip en inzicht, je verbreed visie.

Als iemand met een compleet andere culturele achtergrond, mij iets wilt vertellen, dan is het logisch dat dit niet direct binnen komt. Zo praat men dan langs elkaar heen. Als deze persoon vervolgens de tijd neemt, om het uit te leggen, dan zal het kwartje uiteindelijk wel vallen, of niet, maar het is de enige manier, om de implemenaties van jou identiteit en de betekenis daarvan binnen de maatschappij, aan mensen uit te leggen.
 Daarnaast denk ik ook dat de weerbaarheid uit de mensen zelf moet komen. Stel je bent bot, dan is het aan de mensen die zich aan je ergeren, om zich te distancieren, om boos te worden en dat volste recht hebben ze dan. En zo ontstaat er vanzelf een dynamiek die in het voordeel zal werken van de minderheden, zo geef je een signaal af, zonder dat een buitenstaander voor jou moet opkomen, want als je er over nadenkt, ook die constructie heeft iets denigrerends.

 

 

 

 

Hoe dan wel ?

 

Stel, ik ken iemand die donker is. Vervolgens gebruik ik het n woord, om grappig te zijn. Als deze vriend mij dan corrigeert, dan zou ik heus niet doorgaan met het gebruik van dit woord. Mensen halen dan hun schouders niet op. Dit zou dan veel meer in de persoonlijke sfeer liggen en dit zou heel ander zijn, dan wanneer een black lives matter ( identity activism) activist, in mijn oren gaat schreeuwen, met een megafoon. Kortom, het is niet dat identity politics onzinnig zijn, als gegeven opzich. Het gaat om de vorm waarop het gebracht wordt. De aannames die het met zich meebrengt, het geschreeuw. Als mensen schreeuwen, luister ik sowieso al niet meer naar ze. Of ze nou gelijk hebben of niet. Wilt iemand mij overtuigen van zijn/haar identiteit en de implicaties van die identiteit, dan moet men dat gewoon brengen, maar wel met enig respect, ook als je met 'de tegenstander' in gesprek raakt.

 

ZONDEVLOED

Superbia (hoogmoed - hovaardigheid - ijdelheid)
Avaritia (hebzucht - gierigheid)
Luxuria (onkuisheid - lust - wellust)
Invidia (nijd - jaloezie - afgunst)
Gula (onmatigheid - gulzigheid - vraatzucht)
Ira (woede - toorn - wraak - gramschap )
Acedia (gemakzucht - traagheid - luiheid - vadsigheid, afkomstig van het Griekse "ἀκηδία" )


Wij leven in een uiterst christelijke ( calvinistische) maatschappij. Dit is niet iets waar men snel bij stil staat, omdat Nederlanders zich gebekt en 'wereldwijs' voordoen. Maar onder dit alles zit nog steeds de fundamenten van een christelijke levensopvatting, een stelsel aan waarden, direct overgenomen uit het christendom. Als christendom dus zo'n stempel op onze maatschappij drukt, wat zijn dan de waarden van dat christendom, wat is in het christendom nou 'het kwaad' en zijn wij het hier wel mee eens, leven wij hier wel naar ? Aangezien ik altijd gebotst heb, met deze maatschappij, ga ik ervanuit dat de inherente waarden van deze maatschappij, niet helemaal overeen komen, met mijn eigen waarden.
Als wij kijken naar deze zogenaamde zonde, geformuleerd door het christendom, dan kunnen we deze het beste praktisch benaderen.
Veel van die zogenaamde zonde, zijn niet per se goed, of slecht. Nee, ze zijn meer onhandig, niet gunstig, niet in jou eigen voordeel en niet in andermans voordeel, dat is een nuanceverschil. De hele morele dimensie vervalt dan, meer de praktische dimensie doet zijn intreden. Als ik wraak neem op iemand, komt dat mij dan ten goede ? Wil ik een ander wel leed aan doen ? Weegt 'het voodeel' op tegen de nadelen. Over het hele morele vraagstuk wil ik dan geen uitspraken doen.



IJDELHEID




Ijdelheid en hoogmoed, zijn niet problematisch, op wat voor manier dan ook. Hoogmoed is onhandig, het is onhandig, omdat men zichzelf uitsluit van potentiele kennis en vaardigheid, onder het mom van 'ik weet alles al'. Maar het is geen zonde. Nayako is ook een van de meest arrogante personen die jij kent, als jij hem kent en veel mensen ergeren zich hier aan, maar Nayako haalt zijn schouders op, Nayako bepaalt zelf wel of hij zichzelf verheven voelt en op wie hij neerkijkt en waarom. Kortom, je kan wel hoogmoedig zijn en arrogant, zoals Nayoko dat is, maar maskeer het dan goed, laat het niet teveel doorschemeren, tenzij je tegen de woede ( wraak) van de massa's opgewassen bent.

Ijdelheid, in de zin van, er mooi uit willen zien. Hier is niets mis mee, mits jou schoonheid, niet ten koste van andere gaat. Dat zien we met de ijdelheid van deze tijd. Het gegeven opzich is niet verkeerd, dat mensen met hun kleding bezig zijn etc. Wat problematisch is, is de manier waarop deze kleding gefabriceerd wordt. Communisten wezen ook deze ijdelheid af, als zijnde een perversie van de adel. Aangezien anarchisten 'kleinzielige individualisten' zijn, stellen wij dat er niets mis is met ijdelheid en schoonheid, mits deze niet ten koste gaat van een ander.


LUST

Lust, is totaal geen probleem. Zogenaamde onkuisheid? Nee, ik ben persoonlijk ook niet gediend van het menselijk lichaam en alles wat erbij komt kijken, maar seks is niet 'viezer' dan andere 'vleselijkheid'. Lust is alleen een probleem, als jou lust een ander aantast en dat is wat de huidige maatschappij met de lust doet. Het laat de lust over mensen heen leven

 Lust is een een gegeven dat samenhangt met hormomen en de hersenen, het is zoiets als ademen. Het is niet iets waar controle over uitgeoefend kan worden, hoe kan het dan uberhaupt een zonde zijn ? Nayako is natuurlijk tegen zededelicten en iedere vorm van seksuele exploitatie maar alle andere vormen van lust ? Nayoko haalt wederom zijn schouders op. Man met vrouw, vrouw met man, trans met bi, pan met hetero, het doet er allemaal niets toe.

De pauzen en priesters, die hele uitgebreide oordelen over 'de lust' hebben en zeggen dat mensen geen seks mogen, zijn zelf allemaal collectief maagd

Het kapitalisme gebruikt de lust, zoals viel te verwachten, als een middel om winst uit te slepen. Dit perverteerd de lust, dit maakt dat aan veel lust een luchtje zit.
Lust wordt misbruikt, als machtmiddel. Seksuele intimidatie en gendergeweld bijvoorbeeld. Mooie mensen, worden voor baantjes gebruikt, om klanten te lokken, als een soort lokaas. Op die manier wordt de seksualiteit van die persoon, niet in het belang van de persoon zelf gebruikt, maar in het belang van het bedrijf. Mensen verkopen hun lichaam, in de prostitutie. Niet lust voor het zelf, maar lust voor het geld, lust dus in dienst van het men, lust in dienst van 'de maatschappij' en 'de markt'

Maar wassen wij al deze corruptie van het begrip lust, dan is er niets mis mee, dan is het gewoon een menselijke eigenschap.

Zoals een radicale feminist ooit sprak. Lust is als vuurwerk, het kan mooi zijn, maar het kan ook levensgevaarlijk zijn.

Hebzucht

Gierigheid, hier zitten wel haken en ogen aan. In die zin, dat gierigheid mensen uitsluit van grondstoffen en mensen direct of indirect schade berokkend. Kapitalisten zijn gierig en verpesten de wereld daarmee. Dit is geen zonde, het is meer een bedreiging voor algemeen welzijn en daarom zal er met woede en wraak op gerespondeert worden. Het kapitalisme gaat over pathalogische hebzucht. Waar de rijkste mensen verzuurd zijn, over het feit dat ze niet nog meer hebben. Hoe kan bijvoorbeeld een president Trump, nu de hele tijd verzuurd zijn, als hij letterlijk gouden bergen bezit ? Dit is omdat hebzucht een ziekte is, niet een zonde. Een geestelijke ziekte, die een mogelijke samenleving ontwricht.


GULZIGHEID

Vraatzucht. In het kapitalisme is vraatzucht meer een logisch bijverschijnsel van de voedselindustrie, met haar winstmotief, boven menselijk welzijn. In Amerika hebben arme mensen geen beschikking tot goede voeding en is men aangewezen op het slechte fastfood, waar men binnen een zeer korte tijd, extreem dik van wordt. Dat jij veel eet is niet het probleem, dat jij daarmee hartklachten krijgt en dat de gemeenschap dit indirect betaald, dat is wel een probleem.

Kortom, de gemeenschap betaald zo voor het falen van het kapitalisme. Het is niet jou schuld, maar wel een probleem en nog steeds is het geen zonde. Want stel dat men van eten niet dik zou worden, dan zou ik de hele dag gebakjes en bakjes baklava leeg eten. Mensen die nu vraatzuchtig zijn, zijn niet zondig. Wel hebben zij objectief gezien een probleem, want dit alles kan leiden tot fysieke klachten. Fatshaming ? Vet is een uitvloeisel van het kapitalisme. Ik 'shame' het kapitalisme, niet iemands vet. Daarnaast, al zou ik iemand 'shamen', dat zou dan toch mijn probleem zijn.


TOORN

Woede heet eigenlijk assertiviteit en is een logische lichamelijke respons op bedreiging of onrecht. Lichamelijke responsen kunnen geen 'zonde' zijn.

Wraak daarentegen kan wel nadelig werken, omdat men van wraak op wraak reageert en men in een vicieuze cirkel terecht komt. Korotm, weer een praktische overweging, niet een morele overweging. Een kettingreactie van eerwraak achtrige toestanden, is in niemands belang.

De God van de woede zal nooit gestild worden. Hij/zij hoeft dus ook niet gestild te worden. Woede is een grote drijfveer geweest om mijn stukjes te schrijven, om Nayoko in het leven te roepen. In mijn leven heb ik veel woede gevoeld. Nayoko is geboren uit woede en Nayoko heeft tot nu toe stukjes geschreven, waar ik tevreden mee ben.
Staatsdienaren, zoals psychologen, willen graag alle woede temperen. Maar ook woede is een logische respons. Priesters temperen de woede als 'zonde'. Therapeuten ( de priesters van het systeem) temperen de woede als zijnde een 'afwijking'. . De therapeuten kunnen geschillen zo bij het slachtoffer leggen, zodat de kapitalist buiten schot gehouden wordt.

Ik omarm de woede, gebruik het in mijn voordeel. Wraak en woede zijn twee heel andere zaken. Woede kan constructief zijn, wraak zie ik als destructief. Wraak gaat een eigen leven leiden, op de lange termijn.


AFGUNST


Nijd en jaloezie, dit zie ik wel als een ergerlijk gegeven. Voor zowel de persoon die jaloers is, als de persoon waarop men jaloers is. Dit is de enige zonde die echt schadelijk is. Maar waar komt deze zonde vandaan?

 Komt deze zonde ook niet direct uit de materiele dimensie. Als er schaarste is, zal men 'jaloers' worden, veel eerder dan wanneer er voor iedereen wel genoeg ruimte is. In een entertainment cultuur, als de kunstwereld, of de wereld van Hollywood, is er niet voor iedereen een plekje en het is allemaal leven of dood. Die ander kan betekenen dat jij onder een brug beland. In het kapitalisme zijn wij officieel elkaars 'concurrenten' en zijn wij dus per definitie met elkaar bezig, jaloers op elkaar en afhankelijk van elkaar

Waar schaarste is, is jaloezie en nijd. Schaarste moet dus opgelost worden en jaloezie zal afnemen, maar nooit helemaal weg ebben.


GEMAKZUCHT

Luiheid is een deugt, niet een zonde, hierover heb ik het eerder gehad en ik ga hier, vanwege mijn luiheid niet over uitwijden.

Dan zijn er twee zonde die overblijven, de rest kunnen de papierversnipperaar in. Jaloezie en gierigheid, deze zonde zouden wij in overweging kunnen nemen. Dit zijn de 'zondes' die wij bestrijden, om ons eigen belang te behartigen.



SPECTRUM

Nayokosadashi valt binnen het politieke spectrum in het domein van het anarcho collectivisme. Dit is de vorm van anarchisme gelieerd aan een ideoloog als Bakoenin en uitgevoerd binnen de urbanistische zones, tijdens anarchistische insurrecties. Denk daarbij aan Spanje 1930 en dan niet Aragon ( een andere Spaanse provincie ) en de agrarische collectieven. De agrarische collectieven functioneerde veel meer op anarcho communistische grondslagen. Nee, meer Barcelona, waar collectivisme en mutualisme zijn intreden deed, elkaar wist te ondersteunen.Daar is mijn spectrum uitkomst aan gelieerd.

Kortom, Nayokosadashi staat wel markten voor, iets waar de anarcho communist minder van gediend is. Nayokosadashi staat markten voor, maar zwaar gesocialiseerd, gereglementeerd door zij die werken. Distributie tussen collectieven van arbeiders, zonder overkoepelend gezag. Productie en consumptie, geregelementeerd via gesocialiseerde verbanden, waarbinnen uitbetaald wordt naar arbeidsuren, niet naar marktwaarde en waar er geen sprake meer is van een werker/werkgever dualisme. Kortom, collectieven van interdepedententie en specialisatie.
Ik heb altijd meer sympathie gehad, voor ideologen als Proudhon en Bakoenin. Waar Bakoenin eigenlijk een soort vernieuwing was van Proudhon, zijn collectivisme was een soort synthese tusse Marxisme en Proudhon's mutualisme. Dit is tamelijk oud anarchisme. En het is een vorm van anarhcisme dat op dit moment vele malen minder populair is, dan Kropotkin's agrarische anarchisme. Het anarcho communisme.

Collectivisme, is een anarchisme dat meer individualistisch gericht is, in die zin, dat het de gemaakte arbeidsuren direct wilt verzilveren, zodat arbeid direct ten goede komt en niet de staat, of de kapitalist. De Marxist zal deze vorm van anarchisme aanduiden als, kleinburgerlijk', omdat men het eigen belang voor het collectieve en/of nationale en/of klasse belang plaats. De aparte invalshoek is alleen dat het dit eigenbelang juit via dat collectieve wezen probeert te faciliteren. Het is egoïstisch, via samenwerking. Dit terwijl egoïsme taboe is, in het marxisme.

Ik hang anarcho-collectivisme aan, wat niet suggereert dat ik anarcho communisten niet zou ondersteunen, als men grote successen zou behalen en een infrastructuur zou kunnen faciliteren. Alles wat ongeveer binnen het libertarische links valt, kan ik als kameraad zien. Van individualisten, tot anarcho communisten. Ik zelf zit hier een beetje tussenin.


 

De discrepantie tussen vorm en inhoud

De discrepantie tussen vorm en inhoud

 

 

Zowel binnen de staat, als binnen het anti staat milieu, zie ik een discrepantie tussen de begrippen vorm en inhoud.

Als voorbeeld, je kan wel heel hard de juiste dingen schreeuwen, als man, maar je bent ze nog wel aan het schreeuwen, je bent wel aan het 'mansplainen'. Dus de inhoud van de woorden, wordt zo teniet gedaan door de retoriek, die macho en dominant is. De woorden zijn 'anti macho', maar de manier waarop jij ze brengt, is 'super macho'. De vorm, doet op die manier de inhoud teniet.

Een ander voorbeeld, de inhoud kan ook de vorm teniet doen. De inhoud binnen sommige anarchistische leerstellingen, is een inhoud die gaat over zelfexpressie van mensen. Deze theorie van zelfexpressie, wordt dan vertaald in het dagelijks leven, in punk subcultuurtjes, die allemaal hetzelfde zijn, uniform in hun anti uniformisme. Een paradoxale situatie.

Maar het kan ook een andere kant opwerken. Je kan het met iemand niet eens zijn, je kan de inhoud verwerpelijk vinden,maar de vorm niet. Hoe kan dit dan ? . Ik kan de vorm van een act waarderen, maar niet de inhoud. Ik kan black metal als vorm waarderen, maar de inhoud van het genre niet. Ik kan de vorm van Baudets aanval op 'het partijkartel' ergens begrijpen , maar ik ben het niet eens met de inhoud.

Ik ken een anarchist die ooit fascist was. De vorm van het fascisme, het momentum, de actie, heeft hij behouden, de inhoud heeft hij afgestoten. Ik ken iemand die vroeger libertarier was. Zijn inhoud heeft hij veranderd, de vorm niet. Nog steeds herkent men hem niet als 'de anarchist'. Eerder als een student. Iets dat binnen de zogenaamde anarcho subcultuur niet in goede aarde valt.

Inhoud en vorm, lopen niet naadloos in elkaar over. Ze kunnen gescheiden van elkaar bestaan.


We zien dit alles bij  politici, die iets anders doen dan ze zeggen, maar wij zien het ook bij 'radicals', die in hun gedrag mijlen ver verwijderd zijn van de 'tolerantie' die ze prediken. De vorm van jou inhoud is ook niet absoluut. Jou theorie kan kloppen, maar de manier waarop jou theorie zich manifesteert, kan in schril contrast staan met de inhoud van de theorie. Zo moet theorie en inhoud elkaar niet tegenspreken, maar elkaar juist ondersteunen, wilt men consistent handelen.

 

fascisme is geen mening

 

Fascisme is geen mening en moet ook niet als dusdanig benaderd worden. Iets waar sociaal democraten weleens de plank misslaan, als ze denken dat ze met de PVVer in 'debat' moeten gaan. De PVVer is namelijk helemaal niet geinterreseerd in argumenten. De fascist geeft alleen maar om retoriek en macht.

 

 

Antifascisme is dus een noodzaak, niet een 'extremisme'

 

Het probleem is alleen, je kan onder het mom van 'fascisme bestrijden', alles bestempelen als zijnde 'fascisme' en hiermee kan jij dan een machtsmonopolie uitoefenen. Jij weet zogenaamd wat 'het fascisme' is en op basis hiervan, kan je onder het mom van 'de zwakkeren beschermen', andere mensen aanvallen. Dit functioneert dan in jou eigen belang. In dit geval doet de vorm, de inhoud  teniet. De vorm is  machtwellustig, om de  de inhoud van de machtswellust, te bestrijden.

Kortom, anti-fascisme kan misbruikt worden, in het belang van zij die baad hebben daarbij. Dit zagen wij ook in de USSR. In naam van 'de revolutie', werd iedere afwijkende mening, in de kiem gesmoord. In naam van het 'anti fascisme', werden hele gezinnen op een tamelijk fascistische manier, gedepordeerd. De inhoud is anti-fascisme, de vorm is fascisme.

Als rechts zegt : AFA zijn de echte fascisten, dan is dat natuurlijk onzinnig. Anti fascistische methodes moeten een zekere mate van directe actie gebruiken, om relevant te zijn. Zodra deze directe actie, alleen haar eigen doel voorbij streeft, dan vervalt het wel degelijk in fascisme. Ik zeg niet dat dit gebeurt, ik zeg alleen dat dit kan gebeuren. Zodra een burreaucraat zichzelf 'het anti fascisme' toeeigend, kan dit zogenaamde anti fascisme, al snel van vorm veranderen en kan het al snel gaan handelen op een totalitaire manier.


Wetten

Het regelementeren van 'het debat', onder het mom van ID politics en het beschermen van mensen, suggereert dat mensen niet op vrije voet met elkaar kunnen interacteren. Dit is juist datgene waar iemand als Kropotkin zich tegen verzette. Er zijn geen wetten nodig, het komt toch wel goed, mits men de materiele middelen tot zijn/haar beschikking heeft en mits men binnen kleine verbanden leeft. Anarchisten houden zich niet aan deze stelling. Men decodeert permanent woorden, om elkaar te kunnen controleren. Soms niet geheel onterecht, want seksisme zit natuurlijk diep in de kiertjes van deze maatschappij.  Men gaat elkaar alleen terecht stellen. Dit zijn al een soort regels en ongeschreven regels, hier moet men zich van bewust zijn. Het komt wel goed allemaal, dat zeggen anarcho communisten zelf altijd en dit hebben ze van Kropotkin, maar als het allemaal wel goed komt, waarom dan iedere handeling van mensen onder een vergrootglas leggen ?

 

 

Conclusie

Een debat moet open zijn, ook als er op potentiele zieltjes gestapt kan worden. Trigger warnings zijn in die zin sympathiek, omdat men rekening houdt met de kwetsbaarheid van mensen en dat kan ik zeker waarderen. Een nadeel is de manier waarop men op eieren kan gaan lopen, waardoor er geen beweging meer in de discussies zit. Men moet wel nog kunnen zeggen wat men denkt en daarom zijn gespreksleiders belangrijk. Iemand die de ene persoon laat spreken en de andere persoon laat responderen. Dit zodat de emotie niet de overhand neemt. En dit zodat mogelijkerwijs seksitische ideen van mensen, naarboven komen en niet slechts op de achtergrond sluimeren, omdat men niet durft te spreken. Zo blijven die ideen wel hangen in iemand.

Ik snap de militante bestijding van fascisme zeker wel. We moeten vuur met vuur bestrijden, maar men moet uitkijken niet zelf het vuur te worden. Gif moet met gif bestreden worden. Zoals een slangenbeet behandeld wordt, met het toedienen van een dosis anti gif, vaak hetzelfde als het gif van de slang. Deze hoeveelheid gif moet alleen niet overheersen, want dan raakt men dubbel vergiftigd. Men moet de middelen van directe actie gebruiken, de middelen van het momentum, maar men moet er niet in doorslaan. Want zo wordt men, wat men bestrijd.

KAPITAAL

Kapitaal


Klein kapitalisme, micro kapitalisme, van alledag, voelt heel anders dan groot kapitalisme. Als ik naar de bakker ga, dan kost mij dat niet heel veel geld en de bakker geeft mij iets, waar hij/zei aan gewerkt heeft, arbeid in gestopt heeft. Dit is dan een transactie tussen arbeiders. Ik heb gewerkt, voor wat geld, hij/zei heeft gewerkt voor wat geld en zo wisselen wij onze behoeftes uit. Ik weet het, de haren van de anarcho communist gaan nu overreind staan, Nayoko is kapitaal aan het goed praten! Nee, ik weet uit ervaring, dat landheren, property bezitters, verre weg het meeste geld wegzuigen en verre weg het minste doen. Ongeveer niets. Men heeft vaak crimineel geld en weet dit wit te wassen, om het in vastgoed te investeren. Men erft panden, maar men heeft geen enkele vakkundigheid. Als ik naar een restaurant ga, dan doet de kok iets voor mij, iets wat hij/zij kan. Wat ook een verschil is, ik kan ook niet naar het restaurant gaan. Met landlords is dit anders. Altijd zijn wij afhankelijk van deze parasitaire constructie en altijd zuigt deze constructie verre weg het meeste weg van ons geld en onze inspanning. Markten zonder property, zouden honderd maal rechtvaardiger zijn.
 Een bakker projecteerd nog wat kennis op het brood, pakt het in, stopt er tijd en of liefde in en vraagt vervolgens een klein, redelijk bedrag. Een landlord daarentegen, heeft iets, een pand ( op papier), laat het pand vervolgens verloederen, want hij/zij komt daar toch wel mee weg. Vervolgens kan de landlord alles uitbesteden en wachten op de kapitalen die binnen stromen. Aangezien iedereen afhankelijk is van de landlord en 'de staat' alles zal doen om de landlord te beschermen, kunnen wij vrij eenvoudig stellen, dat dit een klasse vijand is. Zowel de staat, als de landlord.
Ik heb dus letterlijk nul respect voor landlords en huisjesmelkers. Dit is geen beroep, dit is het bezetten, dit is tol heffen, over iets waarmee je niets van doen hebt. Dit is parasiteren, als een teek, in de vacht van een hond. Een teek in de vacht van de werkende klasse.

Ja, maar hij/zei heeft toch geld geinvesteerd. Daarmee heb ik niets van doen. Als de realiteit zo was, dat landlords hun best deden, redelijke huren vroegen, niet zo hebberig waren ( een van de echte zonde). Kortom, als de landlords daadwerkelijk een maatschappelijk gezicht hadden, dan had het betekenis gehad. Als men dacht, ik ga met mijn kapitaal huisvesting faciliteren en ik ga mijn best doen om dit leefbaar te houden, omdat ik mijn zelfrespect wil behouden, dan zat niet iedereen vol haat tegenover de huisjesmelker. De huisjesmelker, ingedekt met regeltjes, in becherming genomen door zei die ons zogenaamd representeren. De meeste landlords zijn zo infantiel, dat men zoveel mogelijk geld probeert te zuigen, uit de ellende van andere. Dit omdat men geen trots heeft, geen zelfrespect en geen respect voor de mensen die contracten aan gaan.
Als een bakker een brood biedt, dat beschimmeld is, dan kan ik terug komen. Er is controle, er is interdependentie, alles is minder ondoorzichtig, dan hoe de huizenmarkt werkt. Ik ga vervolgens niet meer bij deze bakker broden kopen. Deze bakker weet dit, dus zo is er een soort machtsbalans tussen ons. Hij/zij moet goede broden bieden en ik moet een bedrag betalen. Ik ga weg, als hij/zij geen goede broden biedt, wat er wel toe leidt, dat ik geen beschikking heb over de goederen van de bakker, die ik wel lekker vind.

Dit is wat wij nog een markt kunnen noemen. Ik ben een koper, ik heb alternatieven. Hij/zij is een bieder, ik heb alternateiven, hij/zij weet dit. De macht tussen consument/producent is eerlijker verdeelt en men gaat betrekking aan, die beide partijen ten goede komt.


Maar in het grote kapitalisme gaat dit niet op. Wij zijn allemaal afhankelijk van grote multi-nationals en/of overheden. Deze instanties hebben namelijk een monopolie op onze primaire bestaansmiddelen. Omdat deze instanties een monopolie hebben, kunnen zei macht uitoefenen over ons. Er is geen dynamiek meer, deze constructie is asymetrisch.

Micro kapitalisme wordt groot kapitalisme


En dit komt door een aantal factoren. Allereerst overerving. Op die manier krijgen mensen kapitaal en dus macht in handen, zonder er ooit iets voor gedaan te hebben. De tweede factor, accumulatie van kapitaal, door het hebben van mensen in dienst. Men oefent zelf geen arbeid uit en verzilverd deze, nee, men roomt de gecreerde meerwaarde af, meerwaarde gecreerd door medewerkers, medewerkers bijvoorbeeld bekostigd van geerfd kapitaal. Of kapitaal, gecreerd via andermans arbeid, vervolgens in de familie gehouden, door de irrationele constructie van erfrecht.

Micro kapitalisme voelt heel anders aan, dat is zeker waar. Micro kapitalisme is ook heel anders. De Chinees om de hoek, is iets heel anders, dan die huisjesmelker, waar jij aan vast zit, die jou intimideert. Bedenk alleen, de Chinees om de hoek, heeft het zaadje in zich, dat kan ontpoppen tot die huisjesmelker. Niet omdat hij/zij een slecht mens is, maar omdat de legale constructies, men in deze richting stuurt. Men voelt zich ook niet veilig in deze wereld ( de Chinees om de hoek, die wij als voorbeeld nemen) en omdat men zich niet veilig voelt, wilt men graag kapitaal aan de volgende generatie schenken. Wat er vervolgens gebeurt, is een opstapeling van kapitaal, in de handen van enkelingen. Deze enkelingen hebben een machtsmonopolie over zei die geen kapitaal in handen hebben. En weg is je liberale ideaal, van vrije interactie. Dit is waar kameraad Proudhon al op wees, hoe de liberale constituties discrepanties in zich hebben. Gelijkwaardigheid en recht op kapitaal, gaan namelijk niet samen. Liberlaisme wilde teveel  tegelijk, wilde begrippsen samensmelten, die elkaar gewoon uitsluiten. Accumulatie van kapitaal, kan helemaal niet samengaan, met het liberale ideaal van de gelijke kansen.

Oppertunistische psychopaten, duiken op de huizenmarkt, weten zich legaal in te nestelen, kopen wat mensen bij de gemeente om, intimideren wat raadsleden en melken vervolgens hun panden uit, met een potentieel dodelijke afloop ( Londen).

Als jij een intelligent en/of gevoelig persoon bent, dan heb jij het privilege en de last, om deze inconsitenties aan te voelen. Dan denk jij voorbij de arbitraire wetgeving en dan voel jij hoe scheef en verrot  deze maatschappij is.

Mensen die niet nadenken over dit soort zaken, zullen alles af doen als 'zo hoort het gewoon'. Mensen die op deze manier minder competent  zijn en op een lager moreel stadium denken ( het is goed, want de wet zegt dat het goed is, een van de lagere stadia in de Kholberg piramide), baggetaliseren op deze manier onrecht. Iets wat wel vaker gebeurt. Zei die niet voor zichzelf kunnen denken en slechts regeltjes kunnen uitvoeren, bepalen zo andermans leed. Over deze wrede realiteit wil ik het later nog hebben.

Een korte schets van het probleem. Later volgt de potentiele oplossingen.

vrijheid ?

In mijn politieke streven, sta ik voor vrijheid, ongebreidelde menselijke vrijheid.



Maar wat is die vrijheid uberhaupt ? Iedereen gebruikt het woord, van links tot rechts, iedereen gebruikt het concept vrijheid, omdat het verheven klinkt, omdat je er politieke tegenstanders mee om de oren kan slaan, kortom, het is een ietwat pretentieus woord. Dit komt overeen met het woord socialisme, zoals dit in de negentiende eeuw gebruikt werd. Toen iedere politieke stroming zichzelf wel op een of andere manier socialist noemde, waardoor de term geen betekenis meer had.


Zelfs de meest conservatieve, autoritaire politici spreken over vrijheid, de nazi's spraken over opsluiting en geweld als zijnde vrijheid ( arbeid maakt vrij ?). Als ik mensen op basis van hun afkomst, in een kamp stop en ze vervolgens dood maak, dan zijn die mensen vrij ? Ook de maoisten brachten vrijheid, in de vorm van een gekritalliseerd plan, omtrent geplande consumptie en staatsvorming.

Wat bedoelt men dan met deze specifieke vrijheid, dat moeten wij ons afvragen, wanneer men het woordje vrijheid uit de kast trekt.

Ik denk dat er in het begrip vrijheid altijd een spanningsveld is tussen het collectieve belang en het individueel belang.

In communisme is er geen individuele, want de materiele condities bepalen de dynamiek tussen klasse, individualiteit is dus ondergeschikt aan centrale planning en de arbeidersutopie, het verheven doel.

In liberalisme is collectiviteit dan weer weggeredeneerd. Het liberalisme probeert recht te praten, dat mensen die twaalf uur per dag, in een of andere fabriek werken, toch ergens heel ver weg vrij zijn. Het doet alsof men voorspoed gewoon uit het luchtledige kan creeren, het ontkent dat er op zijn minst een bepaalde basis moet zijn, wilt men zijn of haar potentieel benutten. Een metafoor, hoe moet men voetbal leren, als men niet eens een voetbal heeft ? Pas wanneer iedereen beschikking heeft over een bal en een veldje om op te spelen, pas dan zal het duidelijk worden, wie het talent heeft. Kortom, er moet geen valse start zijn, wil je de idee vrijheid bestaansrecht geven. Dat heeft niets met egalitarisme te maken, slechts met gezond verstand.


De massa kan de eenling overrompelen, de eenling kan de massa knechten, en in sommige gevallen gebeurt dit allebei, de collectiviteit van de maatschappij knecht het individu en de geprivatiseerde economie knecht een arbeidersklasse,lees neoliberalisme.


Kameraad Bakoenin schreef over dit lastige evenwicht tussen collectieve belangen en individuele belangen. Socialisme zonder vrijheid is totalitair , vrijheid zonder socialisme is monoplie vorming, lees kapitalisme.

Kortom, vrijheid is wanneer massa's mensen niet knechten en mensen massa's niet knechten. . Deze opvatting is in mijn opinie erg invoelbaar. Wanneer er geen balans is tussen het persoonlijke en het collectieve, heeft dat hele begrip vrijheid een uiterst eenzijdige betekenis.
 
De vrijheid van de liberaal, is een ongebonden, grenzeloze, individuele vrijheid. Het is vergelijkbaar met een fictieve snelweg, iedereen mag hier zo hard rijden als hij of zij wilt. Een persoon kan tweehonderd kilometer per uur rijden, om zijn vrijheid te manifesteren en daarmee al die andere automobilisten in gevaar brengen. Die andere worden dus ontdaan in hun vrijheid, door de vrijheid van die ene persoon, maar dat is dan hun probleem, niets gaat boven het individu, in het liberalisme. Als dit individu duizenden mensen in pijn doet leven, dan nog doet dit er niet toe, het individuele is absoluut heilig.

Sommige mensen zullen niet eens in staat zijn, om uberhaupt te wedijveren met de kapitalist, vanwege afkomst, of persoonlijke situatie. Dan nog zegt de liberaal, het eigendom is heilig, de formule leverd potentieel het meeste geluk op, voor de meeste mensen. Meer kunnen wij er niet van maken.

De vrijheid van de communist daarentegen, gaat nooit jou primaire belang aan, het gaat jou klasse aan en jij bent deel van die klasse, dus gaat het indirect ook jou aan, maar jij als individu, bent ondergeschikt aan deze totaliteit. Het vergeet daarbij, dat jij een unieke genetische codering hebt , met eigen gevoelens, eigen ideen, eigen pretenties en urgentie. Een burreaucratie kan geen rekening houden, met de complexiteit van jou menselijkheid. In het communisme, is jou vrijheid ook indirect gemanivesteerd en kan jij deze vrijheid ook niet in eigen handen nemen.  


De vrijheid die de anarchisten dan altijd voorhadden,was een egalitaire economie, maar een persoonlijke vrijheid, juist om dit vrijheidsbegrip en deze dynamiek tussen collectiviteit en individualiteit meer tot elkaar te brengen, meer hand in hand te brengen met elkaar, niet als uitsluitende factoren, maar versterkende factoren. Waar de liberaal het collectief als de absolute vijand ziet van 'het individu', stelt het anarchisme dat dit individu juist uit dit collectieve lichaam voort komt en dat het individuele weer het collectieve beinvloed. Deze twee zijn immers geen tegenpolen van elkaar. Zo zou er een soort balans moeten ontstaan, tussen privacy en collectieve productie. Daar waar nodig is, een collectivisme, daar waar mogelijk is, een zo groot mogelijke vrijheid. Dit zou in de anarchistische theorie, de groots mogelijke standaard zetten, voor menselijk leven.

Het anarchisme wilt collectieve vrijheid, waarin de arbeid omgezet wordt in een vorm van winst. De producent kan niet andere producenten inzetten, want dan worden zei in hun vrijheid ontnomen, dan is er een meester/slaaf dualisme, in wie niemand vrij is, volgens de anarchistische leer. De meester is immers de slaaf, de slaaf de meester ( over deze dialectiek heb ik het eerder gehad). Pas wanneer er vrijblijvende transacties kunnen verlopen, pas dan spreken we van vrijheid.

 

Transacties, die vrij gebonden en vrij ontbonden kunnen worden. Transacties, niet op basis van staatsdwang, of op basis van een monopolie op de productiemiddelen ( kapitalisme). Een wisselwerking, waarin de participanten beide even veel gewicht leggen, in de besluitvorming, zodat er geen sprake is van een meester/slaaf ontwrichting.

Economische egelaitarisme, omdat men onder het persoonlijke schaart, dat wat jou tot een persoon maakt. Jou innerlijk, in wisselwerking met jou omgeving. De economie, is een aardse factor, zoals de zee dat is, zoals de lucht dat is. Het is niet een persoonlijke factor.



Kortom, als men over vrijheid praat, moet men kunnen uitleggen wat voor vrijheid dat is, wiens vrijheid dat is. Is het de vrijheid om een directeur te kunnen worden en tweehonderd over de snelweg te rijden. Is het vrijheid, geprojecteerd op jou sociale klasse ? Of is het een vrijheid die complexer is dan dat. De anarchisten stelden altijd, wij zijn pas vrij, als wij allemaal vrij zijn. Waarschijnlijk zijn deze constructies van vrijheid, het moeilijkst te vinden en te construeren, maar in wat voor settings zien wij deze vrijheid ? Als ik bij vrienden ben, dan ben ik vrij om, zoals men dat dan noemt 'mijzelf' te zijn, maar ik heb niet de vrijheid om hun koelkast leeg te eten en hun familiegenoten uit te schelden. Deze constructie zie ik als een soort libertaire vrijheid. Men wordt gecorrigeerd waar nodig en los gelaten, daar waar dat kan. Liberalisme is het gedrag van de pester, of de stalker. De pester neemt al de vrijheid die er is, om zichzelf te manifesteren, maar deze vrijheid betekend ook andermans pijn. De pester zal dus nooit in harmonie leven met die ander, maar de pester is wel ongebreideld in zijn haar mogelijkheden. Het is als lachen over iemand, maar niet met iemand. Toch zien wij deze laatste constructies, als verziekte constructie, zowel voor de pester, als voor het slachtoffer.


Het allermoeilijkste is het creeren van ruimte zonder gezag, zonder dat iets of iemand daarin benadeeld wordt. Deze last neemt het anarchisme op zich, om een kostbare vrijheid te vinden. Liberalisme en communisme, konden vormen van vrijheid formuleren, die altijd inconsistenties in zich hadden. Zal anarchisme dan geen inconsitentie in zich hebben ? Het neemt in ieder geval niet de last op zich, om 'een betere wereld te maken', of om 'de beste wereld' te maken. Zodra het voor mensen in het hier en nu verbetering kan maken, dan heeft het al een wereld gewonnen.

 

 

Zijn wij nu vrij, in onze parlementaire democratie, aangedreven door staatskapitalisme.  ?

 

 

kunnen wij al onze talenten doen gelden ? Ik zou voor mijzelf kunnen spreken hierin.  De manier waarop mijn vrijheid zich heeft gemanifesteerd, voor zover mogelijk, kwam dit niet uit het bedrijfsleven voort en slechts deels uit de staat voort. Ik denk dat Internet mij vrijheid heeft gegeven ( een uitvinding, ontwikkeld in het staatswezen, maar niet in handen van de staat). De publieke voorziening van bijvoorbeeld de bibliotheek ( een voorziening, die een overblijfsel is van de sociaal democratische tendsen), heeft mij een gevoel van vrijheid gegeven. Burgerlijke ongehoorzaamheid, heeft mij vrijheid gegeven. Het spijbelen, op school bijvoorbeeld, gaf mij 'empowering' en bevrijding. Dit omdat school zinloos was en ik alles thuis wel kon. Wat heeft mij een gevoel van bevrijding gegeven, binnen deze maatschappij ? Een gevoel van recht heb ik eerlijk gezegd nooit ervaren. De momenten waarop ik transacties aanging tot mensen, op een vrijwillige basis. Denk daarbij aan aankopen, alsook sociale contacten, heb ik als vrij ervaren. Was stemmen vrijheid ? Ik heb stemmen nooit als bevrijdend ervaren, omdat ik weet dat de partij waarop ik stemde, toch zou vervagen, door de publieke opinie en de achterkamertjes politiek. Daarnaast kon het niet direct mijn bestaansminimum faciliteren, het kon slechts een vage belofte doen, maar geen dak boven het hooft bieden.Ik voelde mij vrij, toen ik een minimum had, om te doen wat ik wilde. Eten, drinken, een bed, een dak, de mogelijkheid om er savonds opuit te gaan, de mogelijkheid om een hobby te beoefenen. Dit was gebonden aan geld. Een minimum aan geld, niet veel geld.

 

We zijn in deze maatschappij in die zin vrij, dat wanneer wij niet de behoefte hebben, om heel diep over politieke issues na te denken en hiernaar te handelen, dan mogen wij ons uiten zoals wij willen. Wij mogen zeggen wat wij willen, maar wij mogen daar niet naar handelen. Maar wat heb je aan 'zeggen wat je wilt binnen de marge', als primaire bestaansmiddelen zo ontoegankelijk zijn ? Wat hebben mensen van mijn generatie, met flexcontracten, minimumloon en studentenkamertjes, nou aan een bepaalde mening, dat dan binnen een sociale democratie vorm kan krijgen, als men materieel gezien in verloedering leeft. Die stres overstemd dan, jou potentiele mening.

 

Wij zijn relatief vrij, althans, vele van ons hebben nog beschikking over bijvoorbeeld een bijstand uitkering. Wij zijn alleen vrij, omdat andere mensen ondergedompeld zijn. Dat is dan weer de liberale vrijheid. De vrijheid ten koste van iemand anders. Wij zijn in die zin niet vrij, omdat ons leven gebaseerd is op andermans ongenoegen en dwangarbeid. Het idee, dat wij een land zijn, dat profiteerd van respectvolle handelstransacties, is een fictie. In die zin leven wij dus in een fictie. In die zin zijn wij ook niet vrij, omdat de torn van de derde wereld, altijd als een donkere wolk boven ons hangt. Het geweld van het middenoosten, heeft zich de laatste jaren verplaatst naar Europa. Dat is een resultaat van die vrijheid, die ten koste van een ander gaat. Wij ervaren het in stromen vluchtelingen, waar veel mensen boos over zijn. Wij merken het in de vorm van aanlagen. Dit zijn allemaal restproducten van dat monidale kapitalisme. Deze vrijheid is er dus wel, maar bestaat bij gratie van mondiale disbalans en repressie.

 

Daarnaast heeft onze persoonlijke vrijheid, ook sterk te maken met ons privilege en onze klasse. In welke mate heb ik kapitaal, in welke mate weet ik marktwaarde te genereren. Pas als je dus marktwaarde hebt, dan pas gaat die dimensie van de vrije meningsuiting op, dan treed men dit domein binnen. Als men dus zichzelf financieel een plekje weet te geven, binnen het systeem, heeft men iets aan die relatief vrije mening. Aangezien dit laatste steeds moelijker wordt, door flexcontracten, minimum loon, waar men niet van kan leven, etc, etc, hebben die meer subtiele vrijheden, ook veel minder betekenis.

Maar wie weet zichzelf financieel een plekje te geven ? Hierom wordt constant gestreden. In die zin zou je kunnen zeggen, dat er om vrijheid gestreden wordt. De mogelijkheid tot de subtielere vrijheid, de mogelijkheid om meningen te hebben, om een identiteit te ontwikkelen, om iemand te zijn, is afhankelijk van die basis dimensie, de marktwaarde die jij hebt, binnen het systeem.

 

Wie hebben marktwaarde, binnen het systeem ? mensen die ijverig zijn en geen moeite hebben met slopend werk, voor een kapitalist, hebben relatief marktwaarde, mits zij zich binden aan een gezin en dus een groter inkomen kunnen genereren en zo dus het leven tegemoet gaan, van een burger. Lukt dit niet, dan beland men in de goot. En als men vermogend is ? Vaak hebben deze mensen veel geld geerfd, veel kapitaal gekregen, van huis uit. Dan is er nog de laatste categorie en dat is de categorie van de mensen die het echt helemaal zelf gemaakt hebben, de echte supersterren. In Nederland denk ik dan aan bepaalde artiesten, die echt selfmade zijn. Dit percentage is nihil.

 

In kapitalisme geld dus wel, hoe minder marktwaarde, hoe minder recht en hoe minder vrijheid. Moet de arbeider deze marktwaarde dan maar zelf afdwingen ? Ik ga niet voor andere oordelen. Voor mijzelf weet ik alleen, dat ik een leven van hard werken voor een baas, niet aankon en dat ik geen zin heb, om 'een beroemde artiest' te willen worden. Want ja, deze mensen bestaan ook, de mensen die een greep naar faam doen. Van alle getallenteerde mensen, die een greep doen naar het grote leven, zal er een nihil percentage geluk hebben. Dit is dan 'the american dream', maar in dit geval dus 'the Dutch dream'.  Kortom, voor mij persoonlijk is de liberale vrijheid, niet een vrijheid die ik per se wil najagen.

 

Met de technologie die wij nu tot onze beschikking hebben, is het mogelijk om een nadere vorm van vrijheid te definieren.

 

RECHT 2


Recht2

Wanneer de wet bepaalt wat gewelddadig gedrag is, dan bepaalt het daarbij ook wat geen gewelddadig gedrag is.

Als ik een landbouwbedrijf ben en ik stort gif over mijn velden. Dit gif verpreid zich over de omgeving en komt zo terecht in de longen van mensen, die ziek worden. De rechter kan dan zeggen, het veld werd besproeid, wat er verder gebeurde is irrelevant. Dat iets mag, wilt nog niet zeggen dat het moreel verantwoord is. Maar dan weet jij het beter dan de wet, zegt de statist dan. Ik zie niet in waarom ik het niet beter zou zien dan de wet ? Ik zie niet in waarom ik niet op mijn eigen geweten kan vertrouwen ? Waarom zou ik een of andere bedachte, plooibare wet moeten vertrouwen, maar mijn eigen gevoel niet ? Geweld wordt gepleegd binnen de wet en buiten de wet, maar het verschilt niets van elkaar. Er is geen rationele onderbouwing omtrent het aanbidden van wetten. Maar de wet is in een hele lange tijd ontstaan ? De bijbel bestaat ook heel lang en daarin lopen mensen over water.

Daarnaast, wij moeten niet uit het oog verliezen, de meest gewelddadige acties, zijn altijd binnen de wet ontstaan. De holocaust was legaal, ondersteund door miljoenen meelopers, die hun beroep deden op de wet. Meneer de SSer heeft dat heus niet zomaar gedaan, het staat immers ook in het nazi wetboek.

Als ik een man bij een feestje wurg, dan ben ik een moordenaar en zit ik acht jaar vast. Als ik een politieagent ben en ik wurg iemand, dan is er iets verkeerd gegaan en gaan we onderzoeken wat er aan de hand was en dan zal eruit komen dat de man toch echt zelf onwel is geworden. We betreuren het van jawelste, onze compassie gaat uit naar de nabestaande, toch zien wij niet in wat er precies gebeurd is en wij zien geen reden tot het ontslaan van het gehele racsitische politiewezen.

Vandaag zag ik de veroordeling van Toine Manders, de voorzitter van de libertarische partij, omtrent zijn belastingontduikende werkzaamheden ( een zaak waar ik later wel op terug kan komen) In dit verhoor kwameen van de verhoorders met een typerende, maar belachelijke drogredenering, waar heel veel mensen mee komen aanzetten. De autoritaire drogredenering, gaat als volgt : soms heb ik een mening, maar als andere die mening dan niet toebedeeld zijn, dan zie ik in dat deze mening fout is. Wat is dat voor een grap ?. Dus als meneer denkt, antisemitisme is fout, maar waneer iedereen daar dan vervolgens op reageert met antisemitisme, dan denkt de man in kwestie, ik ben dan ook maar antisemiet. Zo 'denken' dus heel veel mensen. Als bijen in een zwerm, als deel van een korf, zonder eigen beginselen, zonder eigen basis, als blaadjes in de wind. Deze mensen besturen ons vervolgens. Het is schokkend. Als ik dus iets overdenk, overtuigd ben van mijn gelijk, zodra mensen hier tegenin gaan, 'is het niet waar'. Twee plus twee is vier, tenzij een paar mensen om mij heen zeggen dat het eigenlijk zevenenzeventig is. Bananen zijn eigenlijk vierkant en blauw ? De holocaust was pacifistisch ?

Zij die de wet niet aan kunnen, leven binnen de wet. Zij met veel geld, hebben de wet niet nodig, weten zich buiten de wet om te manouvreren, of weten de wet naar hun hand te zetten.

Starbucks betaald geen belasting, maar jij wel. Terwijl jij waarschijnlijk de eindjes aan elkaar probeert te knopen. Als jij ontduikt, is het misdaad, maar als Starbucks ontduikt, is dat om 'het economische klimaat tegemoed te komen'

Het recht in jou voordeel plooien

Men speelt met woorden, om omweggetjes te vinden. Een voorbeeld de brievenbusfirma's en de belastingontwijking, waarbij men kleine hokjes laat bouwen op bijvoorbeeld Aruba, om belasting te ontduiken De politiek heeft dan bedacht, men moet daar wel minstens bijvoorbeeld een plant hebben staan. Dus wat doen die bedrijven, ze zetten er een specifieke plant neer en deze staat dan symbool voor het idee dat dit pand bewoont wordt en dat hier gewerkt wordt. Af en toe komt er dan een schoonmaker/ster, om de plant water te geven. Op papier is het dan gedekt, maar zo zien we dus dat de conceptuele realiteit van 'het recht' niet houdbaar is.

Een ander voorbeeld, sleutelgeld betalen is verboden. Sleutelgeld is wanneer de huisjesmelker je afknijpt, door voor niets enorme bedragen in rekening te brengen, voordat je überhaupt je 'huis' in kan. Maar wat zegt de huisjesmelker dan, dit is geen sleutelgeld, dit is deurgeld. En dat zegt de rechter, meneer heeft gelijk, het is geen sleutelgeld. Het is als, ik sla jou keihard in je gezicht en ik zeg, dat was geen aanval, dat was een fysieke uitweiding. Een jurist op telivisie, in een documentaire over de kwestie, met het voorbeeld van de vader die tegen zijn kind zegt, je moet om twaalf uur thuis zijn, waarna het kind om twaalf uur avonds thuis komt. Het domein van de wereld is geen computer, we kunnen doen alsof we terminologie niet snappen en zo de consequenties omzeilen. We kunnen gebruik maken van de starheid van de wet, de houterigheid van het woord.

Amerika viel Irak binnen, de hele internationale gemeenschap en miljoenen mensen spraken zich hier tegen uit, maar wat wil je beginnen tegen Amerika. Zij met de meeste wapens, hebben het meest gelijk. Voor de wet zijn we allemaal gelijk, maar sommige zijn gelijker dan andere.

Het moderne imperialisme : Grootmachten onteigenen grond van Afrikanen, maar wat wil je beginnen, tegen Amerika of China procederen ? Wil je dan naar het juridisch loket gaan ? Beste Chineze overheid, wij, drie boeren uit  Afrika, met zes geiten,  wij willen ons graag uitspreken tegen de Chineze overheid.

Maar dit soort machtsmisbruik gebeurt ook onder jou neus. Zo hoorde ik het verhaal, over een vastgoedeigenaar, die procedeerde tegen iemand, omdat deze persoon zijn/haar pand niet wilde verkopen. Je zou zeggen, makkelijk zat, de rechter veegt zoiets van tafel, als je iets niet wilt verkopen, dan is de zaak dus afgesloten. Dit was niet het geval, de zaak duurde vier jaar en is uiteindelijk, logischerwijs, wel gewonnen door de persoon, die zijn/haar pand niet wilde verkopen. Toch is men dan vier jaar verder, alleen omdat jij in het blikveld valt, van een hebzuchtige kapitalist.

Toch botst het af en toe, dit soort kwesties. Een voorbeeld is standing rock. Standing Rock was property van een native american stam. Aangezien hier olie in de grond zit, heeft de overheid de grond gewoon onteigend en is men hier een pijpeiding aan het aanleggen. Het zijn nu de natives, anarchisten en veteranen die de constitutie hoog hebben zitten, die zich verzetten tegen deze onwettelijke  staatsinterventie. Maar wat voor boodschap heeft de Amerikaanse staat nog aan recht? Zij bepalen zelf wel aan welke rechten zei zich zullen houden en welke ze zullen verwerpen. Zodra ik een atoombom heb, heeft 'de wet' ineens een hele andere betekenis gekregen.

Ik sprak laatst een advocaat, die mij met een ietwat stoute blik in de ogen vertelde : armen hebben niet echt rechten in Nederland. En onder armen verstaan we iedereen die niet heel makkelijk tweehonderd euro per uur kan ophoesten, voor een advocaat. Kortom, tamelijk veel mensen. Dus stel ik heb gelijk, ik heb een zaak, ik heb het recht aan mijn kant, dan kan dat recht niets voor mij doen, omdat het kapitaal mij niet op waarde schat. Als het kapitaal mij dus op waarde schat, heb ik 'recht'. Als ik betekenis heb binnen het kapitaal, als ik dus macht heb, heb ik gelijk recht. Macht leidt tot recht, maar recht leidt niet tot macht. Recht voor iedereen, gelijkheid voor iedereen, waar de liberalen dus over spreken, vervalt dus als kapitalisme zijn intreden doet.

Maar waarom is er dan uberhaupt recht en waarom geloven mensen in recht, waarom worden mensen advocaat.

Het recht suggereert bij de bovengenoemde grijsgebieden en omzeiling, niet voor zullen komen want, zo vervelend zullen mensen niet zijn, er is wel enige redelijkheid. Maar kapitalisten hebben per definitie geen geweten, dus men kan hier geen beroep meer op doen. De mazen van de wet zullen uitgeplozen en misbruikt worden. Er is een grijs gebied, de rechtspraak is slechts een stel richtlijnen. volgens de oude liberalen ideologen, zouden deze grijze gebieden niet misbruikt worden. Mensen gaan heus niet hun medeburgers zo belagen.......


Dit heeft ook te maken met de christelijke background, die toen nog erg sterk was, de christlijke moraliteit en de Godvrezendheid zat er nog diep in bij mensen. Mensen stichtte ouderenhuizen bijvoorbeeld, als ze heel rijk waren. Niet uit medeleven, maar uit Godvrezendheid. Deze christelijke moraliteit is er met de komst van het neoliberalisme helemaal van af. Neoliberalen zouden hun eigen oma nog levend begraven, als het winst oplevert en als in de wet staat dat 'het gewoon mag' . Liberalisme is dus ontstaan bij de gratie van het bestaan van een domein dat uit gaat van medewerking en een hele primaire basis van enige medemenselijkheid.

Ditzelfde princiepen geld voor de Marxistische leer. Die zogenaamde 'proletarische dictatuur', zou bestaan uit hele integere arbeiders, die heus geen misbruik zouden gaan maken van hun privileges....
Vervolgens kwam men met Stalin aanzetten, een analfabete psychopaat, die meisjes verkrachtte en zijn eigen familie liet uitmoorden.

Macht als antithese ?

Wat we wel hebben, is macht. Macht is anders dan recht. Een tsunami heeft macht, geen recht. De Tsunami heeft niet eerst een vergunning aangevraagd bij de gemeente. directe actie gaat over macht, parlementaire actie gaat over recht. Directe actie is een Tsunami, terwijl parlementaire macht, nog een verlengstuk van de burgermeester en de wethouder is. In de geschiedenis is alles een strijd om macht geweest. Tussen staten onderling en tussen staten en hun bevolking. Alles en iedereen temmen onder het mom van 'recht', betekend de bevoking pascificeren,

Als mensen nooit hun macht gebruikt hadden, zaten we nu nog steeds met stoflong in de fabriek. Toch schrikt iedereen weg van macht. Nee, ik 'mag' niet spijbelen, nee ik 'mag' niet demonstreren, nee ik 'mag' hier geen stickers plakken, of mijn fabriek saboteren, als de baas mij overuren laat werken. Dit is omdat men denkt, dat het recht meer gelijk heeft dan zijzelf. Maar het recht heeft gelijk, voor zei die het recht bedacht hebben. Mensen vertrouwen niet op hun eigen geweten, maar je weet van jezelf, of je te vertrouwen bent en je kan op je eigen morele compas afgaan, om te bepalen wat wel en niet kan. Macht hoeft niet per se misbruik van macht te zijn. Misbruik van macht is meestal gemaskeerd achter het princiepen recht. Eigen macht, eigen recht, hoeft niet per se destructief te zijn, het kan ook opbouwend zijn. Het eigen recht dat opbouwend is, als het ware de verheffende en moreel verantwoorde 'criminaliteit', dat is anarchisme. Dit terwijl de criminele wetmatigheid, dat is waar de staat voor een symbool van is.

Wat ook met macht te maken heeft, is het feit dat ik waarschijnlijk 'strafbaar' ben, wegens dit stukje. Dit terwijl dit stukje slechts overwegingen zijn, filosofische roerselen. Het is alleen de paranoide staat, die bepaald wat hen bedreigd en wat niet. Daar kunnen wij niets over zeggen, daarom moeten wij altijd onze woorden wegen. Een voorbeeld,  als je jou mening omtrent zwarte piets uit en deze mening is niet 'gezellig', dan kan je tegen de grond gedrukt worden. Op dat moment doet het recht zijn masker af en laat het gezicht van de macht zien, het ware gezicht.

 

Er zijn landen, die denken te kunnen bepalen, op wat voor persoon jij wel en niet mag vallen. Er zijn staten die homo's en bi's, preventief in kampen stoppen. Ja, gelukiig is dit in Nederland neit het geval. Ja, dat is waar, Nederland valt wat dat betreft nog mee. Wel zal Nederland niet de handelsbetrekkingen verbreken met deze landen, Nederland zal zich, vanwege oppertunisme en hebzucht, niet uitspreken tegen deze landen, Nederland gaat op bezoek bij de koningshuizen van deze landen.

 

Conclusie

 

Als je denkt dat recht absoluut is en dat de wet bepaalt wat wel en niet kan. Denk daar dan nog maar eens goed over na. Zo simpel werkt de wereld helaas niet.

 

 

MEERWAARDE ( KAPITAAL 2)

Wie voegt waarde toe, wie heeft dus recht op rijkdom ?

 

Onze maatschappij gaat scheef met waarde om.

Is het uberhaupt mogelijk om te bepalen wie waarde toe voegt en wie niet, wat waarde heeft en wat niet ?
Kan je die waarde vervolgens verzilveren?

 

Collectieve erfenis

Kropotkin kwam met een helder gegeven, waar men toch niet altijd bij stil staat, namelijk het volgende. Een kapitalist neemt van de collectieve erfenis, maar betaald niet aan de nabestaande van deze erfenis. De kapitalist verkoopt bijvoorbeeld fietsen, maar waarom heeft de kapitalist recht op het princiepen fiets ? Iedere arbeid moest toch omgezet worden in geld, voor wat hoort wat ? Maar waarom geld dat dan niet, voor de vruchten die jij plukt, die gezien kunnen worden als onze collectieve erfenis. Een schoenenmerk, heeft de schoen niet uitgevonden, waarom heeft zij dan een monopolie op het princiepen schoen ? Waarom moet ik wel huur betalen voor een kamertje van een kapitalist, maar moet de kapitalist geen huur betalen, om gebruik te maken van het princiepen computer, als men computers wilt verekopen ? Hier zien wij dus, dat er gemeten wordt met twee maten.
De collectieve erfenis, bestaat uit dat wat ons nagelaten is, door vorige generaties. Mensen binnen de huidige generaties, claimen vervolgens deze goederen. Ze eigenen het zichzelf toe, legaal en illegaal, al wordt alleen dat laatste met de wet bestreden.

In mijn perceptie zijn dit de mensen die waarde creeren : arbeiders, middenstanders, artiesten, ambachtslieden, innovatieve wetenschappers , vrijwilligers, deskundigen  en specialisten.

In mijn perceptie zijn dit de mensen die waarde afromen. De mensen die niet toevoegen, maar onthouden : Managers, ambtenaren, koningen, regelneven, staatsaanbidders, grootgrondbezitters, partijbonzen, pauzen, politici en directeuren


Wat doet een grootgrondbezitter? Is het creatief, verheffend, of doorslaggevend, om een huisjesmelker te zijn? Wat doe je ? Je hebt een pand, dit pand heb je niet zelf gemaakt, je hebt het niet ontworpen, dat waren architecten en arbeiders. Nee, je hebt er kapitaal in gestopt, zodat het op papier van jou is, zodat je er nog meer kapitaal mee kan maken. Kapitaal dat statisch is, dat niets zal creeren, in de handen van mensen die statisch zijn, nooit iets zullen toevoegen, nooit significante, historische betekenis zullen hebben.
Toch, zijn deze oppertunisten in de theorie van het neoliberalisme, 'de creatievelingen'. Dus als ik zeven ton erf en ik koop daar een pand van, dat ik verwaarloos en vervolgens verhuur en ik maak hier kapitaal mee, dat ik via een brievenbusfirma uit de handen van de belastingdienst weet te houden, dan ben ik 'creatief', ondanks dat duizenden andere mij voor waren, met dezelfde laffe schijnvertoning. Sluw, is niet hetzelfde als creatief. Boerenslim, is niet hetzelfde als slim.
Weetje wat ik creatief vind ?  De bedenkers van Shrek. Weetje wat ik creatief vind ? De uitvinder van het skateboard. Weetje waar ik respect voor heb ? Mensen die de straten schoon vegen, om zes uur sochtends. Wie voegen dus waarde toe ? Mensen die op je hond passen, arbeiders die je opa en oma verzorgen, de mensen die een zwembad ontwierpen, de leraren die je filosofie bijbrengen. Maar nee, dat kan de kapitalist allemaal niet, de kapitalist is wat dat betreft een beetje een melkmuiltje. De kapitalist heeft wel zelf een zwart pak gekocht en een blauwe stropdas, hij heeft zichzelf 'ondernemer' gebombardeerd. Vervolgens heeft hij ( het is meestal een hij, want seksisme) alles uitbesteed, aan mensen die wel ideen of capaciteiten hebben, die hij vervolgens slecht betaald, waarna hij op ze neer kijkt, want ze zijn slecht betaald en als je slecht betaald wordt,  dan ben je een mislukkeling.. Waarom is de kapitalist dan zo schaamteloos om alle gecreerde waarde, hem ten goede te doen komen ?

Ayan Rand


Omdat de kapitalist een keer het avonturenboek van Ayan Rand gelezen heeft, waarin staat dat een gewetenloze accumulatie van kapitaal, dat is iets, wij willen het 'met zijn allen'. En, omdat Ayan Rand dat dus geschreven heeft, in een spannend jongensboek, is het zo. Politici weten niet wie deze Rand is,of was, maar ook zij buigen mee in deze verstarde wereldorde. Als jij ook niet weet wie Rand is/was, ik heb geen zin om er woorden aan vuil te maken, maar kort gezegd, de bedenkster van het neoliberlisme en dus de archictect van de regressie die de laatste jaren heeft plaats gevonden.

Creeren doe je met je handen en je hooft. Creeren is wanneer jou arbeid, direct geprojecteerd wordt op een product, waar je dan in je levensonderhoud mee kan voorzien. Het maakt mij niet uit op wat voor manier dit gebeurt, als het jou maar zoveel mogelijk aangaat. Arbeid kan creatief zijn, of op basis van routine.
Michelangelo, maakte zijn beelden niet, omdat hij dan rijk zou worden, nee, omdat een urgentie in hem brande. Iets waar wij ons allen wel iets bij kunnen voorstellen. Velen van ons hebben immers een bepaalde passie, of hartstoch. De echte geniale mensen in de geschiedenis, waren niet bezig met 'hun sociale status', binnen bepaalde snobistische kringen. De echte geniale mensen, waren niet een Trump. Trump, de zogenaamd geniale man, twitterend vanachter zijn computer, ruzie zoekend met alles en iedereen, verbitterd en vreugdeloos, onderontwikkeld en over het paard getild.
Denk je dat Einstein dacht : Ik wil kapitaal creeren, laat ik dus maar een geniale theorie opstellen. Echte creatieve mensen staan boven die zogenaamde kapitaal accumulatie. Volgens de Ayan Rand aanbidders, is dat de definitie van genialiteit. Dat je kapitaal hebt, waar je dan nog meer kapitaal mee kan maken, zodat je een groot huis kan kopen, zodat je vervolgens de buurman kan intimideren met jou welvaart. Sorry, maar er zijn genoeg mensen die zo'n leeg leven niet voor ogen hebben. Mensen die meer met hun leven willen, dan het gehark met geld en status
De meest betekenisloze, compleet levenloze mensen die ik ken, zijn grootgrondbezitters. Ze doen niets meer dan wijntjes drinken, speklapjes eten, iedere stuiver omdraaien, zeuren over misgelopen tientjes, terwijl hun bankrekeningen bulken van het kapitaal. Toch blijven het geiriteerde mensen, verloren zielen.
Je geeft een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.

 Investeer ?

Maar de kapitalist investeert toch, zonder investering, geen waarde. De arbeider kan zonder kapitalist. Of je het wilt of niet is een ander verhaal, maar het kan wel. De anarchistische bewegingen in de vorige eeuw , zijn allemaal kapot gemaakt. Maar dit ging niet vanzelf, dit heeft de staatsaanbidders heel veel moeite en heel veel geweld gekost.
 De geschiedenis heeft talloze voorbeelden van situaties, waarin het commando van de kapitalist afwezig was in de besluitvoering.
Maar een kapitalist zonder arbeid, zonder iets waar het geld in geinvesteert kan worden, is niets, spat als een zeepbel uit elkaar. Geen arbeid of vastgoed, om het geld in te investeren en het geld is zinloos, het staat op de bank, in theorie heel veel te wezen, gereduceerd tot papiertjes. Kapitaal doet van zichzelf niets.Het is gebakken lucht. Als ik een bakker ben, kan ik broden bakken, als ik veel geld heb, kan ik geld in een bakkerij investeren. Maar zonder die bakkerij, veranderd mijn geld niet spontaan in de capaciteit die het vergt, om brood te kunnen bakken. De kapitalist is dus geen stuwende maatschappelijke kracht. Het is een dirigerende kracht, geen creerende.

 

Entertainment

Hoe spreken we over de mensen die geen kapitalist zijn, maar toch heel rijk zijn geworden, is dat dan ook 'de vijand'. Is pop zangeres Shakira, 'de vijand'. Creativiteit heeft niets met kapitalisme te maken, maar het sluit het ook niet uit. Dat zangeres Shakira creatief is, maakte dat zij dit logischerwijs betekenis gaf binnen een kapitalistische maatschappij, wat haar vervolgens succes heeft opgeleverd. Maar dit zijn niet de grote uitbuiters of onthouders. Dit zijn supersterren, slechts uitwassen binnen het kapitalisme, die het goed gedaan hebben, door een combinatie van talent, hard werken en heel veel geluk. Ik spreek van een verwerpelijk kapitalisme, wanneer het een vorm van kapitalisme is, dat geen enkele correlatie met wat voor vorm van productie dan ook heeft. Een eminem doet zijn show, hij doet zijn 'arbeid', waarmee hij veel geld vangt, omdat zijn product populair is en zeldzaam en dus marktwaarde heeft. Maar daarmee staat hij nog niet symbool voor de mondiale kapitalistische klasse. De mensen die dat wel doen, zijn al de muziekindustrie oppertunisten, die tonnen aan artiesten verdienen, zonder zelf enige artistieke potentie of zeggingskracht te hebben. Het zijn de mensen die geld ruiken, erop duiken en zoveel mogelijk binnen weten te harken, via juridische omweggetjes, contacten en gelikte babbels.

Denk je nou echt, dat kapitaal in de handen van een  of andere aandeelhouder,op wat voor manier dan ook, creatief benut zal worden, of benut zal worden, dat het de grote meerderheid van de mensen ten goede komt ? Nee, het wordt opgehoopt, er worden panden van gekocht, waar dan weer panden mee gekocht worden, die vervolgens leeg staan, maar het creert niets, sterker nog, het vernietigd. Geld komt op banken te staan, die hun kapitaal investeren in clusterbommen, die op dorpjes gegooid worden, om de democratie uit te leggen.

Maar hoe moeten we dan bepalen wie wat toevoegd ? Daarover hebben verlichte geesten in de vorige eeuw gespeculeert en daarover zal ik uitwijden in mijn volgende stukje







Prime Minister Defiant As Pakistan Outs CIA Agent

Links


Is anarchisme links ?


Dit is natuurlijk weer een definitie kwestie. Links is terminologie afkomstig uit het Engelse parlement, waar de oppositie tegenover conservatief links was. progressief zat links, conservatief zat rechts. Conservatief was dan pro kapitalisme, pro de natiestaat, pro oude waarden.Anarchisme is zeker anti conservatief, dat maakt het dus progressief, althans, als de dimensies progressief/conservatief gebruikt wordt.

Anarchisme is progressief, maar niet links, in die zin dat links zo'n parlementaire terminologie is. Buiten parlementair progressief ? Buiten parlementair, anti autoritair ? Sociaal democraten zitten links, wij zitten niet, wij komen samen, op straat, waarna wij weer verdwijnen. Parlementen zijn irrelevant voor de anarchie.

Sommige mensen binnen progressief hebben de neiging een toekomst te verheerlijken, die er niet is. Men wilt in het hier en nu, een toekomst afdwingen, gemoduleerd naar een ideaalbeeld. Dit zie ik als een gevaarlijke gegeven. conservatief daarentegen verheerlijkt een verleden dat niet verheerlijkbaar is. Wanneer er iets boven mij geplaatst wordt, waar ik zef geen invloed op heb, waardoor al de verantwoording van mijn schouders kan glijden, zit men in gevaarlijk vaarwater. Zodra, 'de natie', het 'algemeen belang', of 'de arbeidersstaat', mijn daden kan witwassen, slaat men de plank mis. Zowel parlementair links, als traditioneel rechts heeft de neiging naar 'spoken' te grijpen.

Als een partij als D66 links is, wat ben ik dan wel niet ? Staatsgevaarlijk ? Extreem links ? Binnen de hegomonie zal ik zo genoemd worden, extreem links. Maar een tamelijk tamme SP wordt al 'extreem links' genoemd. Kortom, zodra een SP al extreem links is, met mensen binnen hun gelederen die ook echt iets voor de werkgever willen betekenen, heeft dat hele woord 'extreem' geen betekenis meer.

 

Daarnaast, de AIVD ziet de vrije bond als extremistisch, maar de universiteiten mebben intellectuelen in dienst, die lid zijn van de vrije bond en openlijk anarchistisch zijn. Deze mensen worden binnen het universitaire wezen gewaardeerd, maar binnen het ambtelijke wezen gevreesd. Anarchisme is gehaat, maar men kijkt er ook tegenop. Anarchisme is 'het tuig', maar het zijn ook hoogleraren, die twaalf boeken geschreven hebben. Wat mensen niet snappen, zullen ze vrezen en verketteren.

 

Zijn we dan 'niet links, niet rechts, maar recht door zee'. Nee, ook deze terminologie is veradelijk, want partijen die 'niet links en niet rechts zijn', zijn bijna altijd uiterst rechts. Anarchisme is links, in die zin dat als we in een parlementair kader gezet zouden moeten worden, wij nog het meest overeen zouden komen met sommige ecologische, groene partijen. Als wij moeten stemmen, dan stemmen wij eerder groen. Als mensen mij om mijn politieke overtuigingen vragen en ik niet wil uitwijden over links libertarisme, of anarchisme, dan zeg ik dat ik groen stem en probeer ik een ander onderwerp aan te snijden.


Daarnaast is het anarchisme links, omdat het materiele condities vooraf aan 'de individuele wil' plaatst. Het is in die zin een filosofisch materialistische stroming, omdat het de individualiteit niet los ziet van de materiele setting. Rechts doet dit wel. Voor rechts is ieder mens een eigen 'zelf', dat vast staat, een 'jezelf'. Waar rechts het ideele als basis heeft, neemt links de materialiteit als kernpunt. Anarchisme doet dit ook, probeert deze materialistische grondslagen alleen samen te doen vallen, met individueel belang en zelforganisatie. Het probeert dus op die manierin princiepen liberale waarden, van zelfontplooing, betekenis te geven, buiten het kapitalisme om. Het probeerde vrijheid her te definieren, te plaatsen in een modernistische setting

Zo extreem  ?


We moeten niet vergeten , in de jaren tachtig werd het neoliberalisme van Ayan Rand, kortom, de wereldorde die nu hoog gehouden wordt,gezien als, fundamentalistisch en extremistisch. Nu is het 'midden rechts'. Zo zie je hoe erg die terminologie afhankelijk is van de tijdsgeest. Niemand had kunnen bedenken dat een extreem rechtse, megalomane sekte, haar visie op de wereld zo had kunnen doordrukken.

Kortom, als het men je extreem links noemt, misschien schrik je daar dan van. Maar het is gooien met modder. Extreme condities, leiden tot extreme responsen. In een wereld die ijskoud rechts is, zal links haar tanden moeten laten zien, om uberhaupt bestaansrecht te hebben. Als de sociaal democraten niet in staat zijn om een weerwoord te formuleren, dan zal de respons uit de hoek van 'extreem links' moeten komen. Het kraken van je universiteit ? Dit word gezien als een 'extreme' actie, maar de uitverkoop van alles dat collectief bekostigd is, is niet 'extreem'. De hegomonie bepaalt wat 'extreem' is en wat niet. Je moet dus uit gaan van je eigen geweten en je eigen morele kompas, als je daar aan toe bent. Het gaat niet om wat ze je op de radio vertellen, of wat in de Telegraaf staat, wat de pesters van pownews allemaal schreeuwen. Het gaat om jou leven, de realiteit, die tastbaar is, wat je om je heen ziet gebeuren en wat voor jou bestaan daadwerkelijk extreem is, niet dat wat volgens de hegemonie 'extreem' bevonden is.

Mensen die daarentegen gaan sparren met woorden als 'extreem', zijn vaak het soort van mensen dat achter de feiten aan loopt. Deze mensen wachten op de publieke opinie en nemen deze klakkeloos over, om vervolgens alles en iedereen te demoniseren, alles te dominiseren dat niet binnen deze publieke opinie valt. Deze mensen zijn visieloos en plooibaar en hun oordeel is dus ook irrelevant. Men kopieert alles dat sociaal wenzelijk is. Je weet wie het zegt

 

Alles is extreem

 

Iedere politieke stroming, heeft op een of andere manier bloed aan de handen. Neoliberale middenpartijen, door het meedoen aan Amerikaans imperialisme bijvoorbeeld, het ondersteunen van staatsgeweld en het ondersteunen van kapitalistisch geweld tegen de derde wereld. Communisme, heeft natuurlijk ook bloed aan de handen, in de vorm van Stalinistische regiems, die mensen vervolgde. Zelfs het ogenschijnlijk zoete christendom, heeft bloed aan de handen. Kortom, je kan wel gaan tellen, welke beweging het meeste doden op zijn/haar geweten heeft, maar weet je dan ook wie 'het slechts' is, kan je dat verband wel leggen ? Islamitische staat, heeft waarschijnlijk veel minder doden gemaakt dan het communisme en toch zal ik moeten toegeven dat ik het communisme prevereer boven IS.Als we dit zouden doen, dit tellen van slachtoffers en op basis daarvan bepalen wie 'het slechts' is, dan zouden kapitalisme en communisme beide, vele malen extremer zijn dan anarchisme. Wat niet wegneemt dat anarchisme geen doden op haar geweten heeft, ook van onschuldige mensen. Kortom, iedere politieke beweging is in het verleden in botsing geraakt met de wereld en hierbij zijn doden gevallen, iedereen is dus extreem. Iedereen en alles dat betekenis heeft willen hebben en heeft gehad voor de geschiedenis, was op een of andere manier gewelddadig.

 

rationeel onderbouwd ?

 

Al mijn bevindingen zijn tot in de details uitgedacht. Mijn bevindingen gaan dieper dan de 'meningen', van het VVD raadslid, dat niet weet wie Ayan Rand was, maar wel zijn/haar hele beleid baseert op Ayan Rand gedachtegoed, omdat 'dit nou eenmaal zo afgsproken is'. Zodra de reden mijn theorie kan ondersteunen, heb ik geen boodschap aan kleinerende woordjes, van staatsaanbidders, die nooit met argumenten willen of kunnen komen. Wie is er dan extreem ? Zij die verder willen redeneren, of zij die alles afblazen en desnoods de wapenknuppel opheffen ( ME).

 

Kortom, de term extreem, moet altijd in de context gezien worden en altijd moet in ogenschijn gehouden worden, wie het zei en waarom.

anarcho communisme

De wereld heeft de afgelopen tientallen jaren, enorme technologische sprongen gemaakt. Toch komt deze vooruitgang selchts de oude orde tegemoet. Zij werd geboren binnen de oude orde en gemonitord door de oude orde. Niet in het belang van het algemeen nut, maar in het belang van privaten, staten en hebberige eenlingen.

Stel we stelde de machinerie en de automatisering zo in, dat we allemaal in overvloed zouden kunnen leven. Praktisch gezien is dit mogelijk. Theoretisch gezien is het een stuk lastiger. Zaken zijn nou eenmaal vastgeroest, zoals ze zijn.

waarom wijzen mensen deze ideen af los van dat het theoretisch moeilijk te verwezenlijken is, Wat is dan  nog meer het probleem. Het probleem zou zijn dat er geen problemen meer  zijn, in die zin dat mensen willen binnen deze orde vechten, om het gevoel te hebben dat ze leven. Vechten om inkomen, macht en elkaar. Mensen strijden om niet te hoeven nadenken, want wat zou nadenken betekenen ? Stel een land wordt een anarcho communistische zone en bestaansminimum worden gefaciliteerd, bewoning, eten, drinken. Werken op basis van vrije invulling, ik hoor nu al de briesende tegenstanders zeggen, dat kan helemaal niet !. Maar laten we dit even in het midden, of het kan, of dat het niet kan. Praktische gezien zou het namelijk gewoon kunnen, in die zin dat de industrie niet ingezet wordt op consumptie, maar op winst, winst is niet zo efficiënt als consumptie. Afijn, er kleeft ook een psychisch probleem aan, namelijk dat mensen in het kapitalistische narratief  leven en hun hele bestaan, van geboorte tot dood ingepland hebben binnen deze kaders. Geboren worden, strijden om een plekje, strijden om het beste plekje, allemaal langs de traditionele lijntjes van monogamie, trouwen en belasting betalen. De mensen stellen zich doelen in, naar hand van het kapitalistische paradigma, het kapitalisme biedt een begin en een einde, een narratief waarin mensen gelimiteerde keuzes hebben, die ze uitvoeren. Bepaalde merken aanschaffen, om een bepaalt verhaal uit te stralen, waar andere dan weer iets van moeten vinden. 'Carriere' maken in een bepaalt bedrijf, als doel stellen, iets om naartoe te werken, om niet geconfronteerd te worden met het bestaan zelf. Al die doelen moet afleiden van het leven van alledag en de onmetelijke grootheid van dat leven. Zolang mensen hun aardse doelstellingen hebben, zal dit ze afleiden van de daadwerkelijke boeman, het leven zelf, de existentie zelf.

 

Ancom zou mensen hun 'doelen' ontnemen, maar is dit wel zo ? Hedonisme, consumentisme, een 'carriere' zou dit allemaal weg vallen onder een communaal anarchisme. De perceptie van zelf en de doelen van dit 'zelf' hangen sterk samen met het narratief waarin wij opgroeien. Een generatie opgroeiende in een communaal verband, heeft een andere perceptie van een zelf en een andere perceptie van 'carriere'. Hoe die 'nieuwe mens' zich zal gedragen, zou al zo ver buiten ons kapitalistische narratief vallen, dat we er geen voorstelling van kunnen maken. net als dat we de maatschappijen van de aliens in science fiction niet kunnen bevatten, of doorvoelen, omdat ze buiten onze beleving valt.

 

Die overgangsfase is voor ancoms moeilijk te overbruggen, van de financiële, consumerende, carrière mens, naar de zelfvoorzienende, gedecentraliseerde, post 21ste eeuw mens. Dit zou de doelen en de wensen en de perceptie van het zelf onderuit halen. Het zou de constructen van man/vrouw, arbeider/baas, staat/privaat, al die tegenstellingen op zijn kop gooien, waar de huidige mens mee vervlochten is, of ze willen of niet. Krakers doen het in zekere maten al, ze nemen een pand, wonen er in en leven zelfvoorzienend, zonder bazen en zonder belastingen. het probleem hiermee is dat dit altijd subculturele anti theses zijn, maar nooit een daadwerkelijk nieuwe mens, slechts een reactie op de huidige mens.

 

Kortom, de overgangsfase is niet alleen materieel, het is ook een mentale overgangsfase. De fabrieksarbeider, die onderbetaald wordt, kan denken, ik wil met mijn collega's werken, zonder een baas en zonder overheid, de arbeider kan ook denken, ooit ben ik de baas en zijn zij de sukkels. Het is een mentaliteitsverschil, wil je in concurrentie zijn en kans maken op een rijkere positie, of heb je andere prioriteiten. Het idee van dit paradigma is dat competitie de grondslag is van alles en iedereen, permanent. Daar in opgroeien, maakt dat iedereen dit internaliseert, maar slechts weinigen ervan profiteren.Aankomen met bewijzen, dat samenwerking efficiënter is dan concurrentie en ook voor jou persoonlijk waarschijnlijk meer in jou belang is , dan de mogelijkheid een top positie ergens te hebben. Het zou moeten aantonen dat er meer vormen van egoïsme zijn, dan het egoïsme van de baas, over de meerderheid en de eenling die een baas kan worden. Dit is een mentaliteitsverandering en zou betekenen dat mensen hun doelen overhoop zouden moeten gooien, waarna hun levenspad in duigen gevallen is. Maar nieuwe, tijdelijke doelen, kleine doelen, spelmatige doelen zouden dit kunnen opvullen. De spelende mens, waar anarchisten wel vaker over gesproken hebben. Als een minimum gefaciliteerd zou zijn, zou het vacuüm persoonlijk ingevuld kunnen worden, op wat voor manier dan ook. Van spel tot religie, alles zou kunnen bestaan, de mogelijkheden zijn onbegrensd.

 

Mensen kunnen niet tegen de stilte en mensen kunnen niet tegen verzadiging, ze zijn hier niet op ingesteld. Mensen zijn ingesteld op lawaai en concurrentie. Concurrentie is de bijbel van de nieuwe tijd. Het is niet zo dat concurrentie betere kwaliteit oplevert, het levert hogere winsten op. We moeten hoge winsten en goede kwaliteit van leven niet met elkaar verwarren. Het een staat los van het ander. Een winstgevend bedrijf kan een goede kwaliteit voedsel leveren, maar ook slecht voedsel, denk aan fastfood ketens. Een slecht lopend bedrijf kan daarentegen goede kwaliteit leveren, denk aan die pizzeria om de hoek die niet lijkt te lopen. Daarnaast kan een slecht lopende zaak ook gewoon slecht zijn. Winst is zingeving, geld is een altaar.

Ayan Rand stelde dat de manager de kwaliteit leverde, concurrerende mangers, betekent dat de beste kwaliteit zal overblijven. Nee de actor met het beste commerciële gevoel, de beste strategie en de hardste vormen van marketing zal het overleven, niet per se de beste kwaliteit. Kapitalisme draait om zingeving. Een merk is als een religieus teken, als een kruis aan de muur. Een religie waar ook zielen voor opgeofferd worden, op het altaar van de industrie, in sweatshops. Om de consumenten de gelovigen een gevoel van identiteit, zingeving, betekenis en richting te geven. Liberalen willen dat hun theorie puur rationeel is, wat het niet is. Het biedt een levensverhaal, het biedt een narratief, fat benauwd is, maar waar mensen tegelijk houvast bij hebben.

 

De reden dat kapitalisme wordt bekritiseerd door de meer rationeel ingesteld mensen, is daarom ook logisch. De mensen die in het huidige tijdsbestek autistisch genoemd worden en die sterk rationeel zijn ingesteld, zien de inconsistentie van het systeem, maar gaan soms voorbij aan de psychologische facetten van dit narratief. Kapitalisme is niet alleen een praktische beslissing, het is een levensstijl, een geloof. Zoals kunst dat is en nationalisme dat is. Je kan de kwalijke kanten van het economische systeem aantonen, maar biedt mensen meteen een alternatief voor hun levensbestemming. In de tijden dat anarchisme werkte, was er een sterk klassenbewustzijn, een deel van de identiteit van een persoon, was zijn/haar klasse. In het neoliberalisme bestaat de klasse zogenaamd niet meer. De identiteit is de consumptie en het levenspad. Toon aan dat consumptie en wat voor levenspad dan ook, ook mogelijk is in een ander economisch systeem en de aanhang zou groter worden.  Mensen die meer emotioneel ingesteld zijn, zien hun dromen in duigen vallen en willen op zijn minst een vervanging, die beter is, of net zo goed.

 

 

Kortom, plaats het egoïsme van de mens, in een ander jasje, plaats het over, in een economisch construct dat egoïsme nog steeds faciliteert, maar niet ten koste van andere mensen

 

Een in detail uitgewerkte analyse van alles wat we nu hebben, overgeplaatst in wat we dan zouden hebben, zou mensen een beter beeld kunnen geven. Letterlijk alles dat je ziet in de straat, copy paste naar het ancom construct, alle menselijke activiteit binnen een kapitalistisch narratief, overschrijven in een ancom constructie.

 

Het kapitalisme heeft niet alleen de industrie ingenomen, want stel dat de mensen het niet eens met het narratief zouden zijn, zouden de mensen het meteen weer terug nemen . Het kapitalisme heeft voornamelijk via het onderwijs de geesten van de mensen veroverd en dat is veel meer cruciaal geweest. De productiemiddelen nemen ze zo terug, als ze dat zouden willen,hun hele manier van denken niet. Kortom, als je linkse verandering wilt, ligt de sleutel bij de educatie, die niet voor niets door de pvda is wegbezuinigd. Daar ligt het echte gevaar. Stel dat een economieleraar en een geschiedenisleraar kinderen precies zouden uitleggen wat anarchisme is, waarom we een crisis hebben, wat marxisme echt inhoudt, wat er in Oekraïne gebeurt is, in Spanje, wie Ayan Rand was, al die buiten paradigmatische ( als dat een woord is ) kwesties, dan zouden die opgroeiende kinderen hier een helderder beeld over kunnen vormen. Ze zouden het neoliberalisme niet meer zien als een naturalistische wetmatigheid, maar als menselijke keuzes, waar men voor of tegen kan zijn, of iets ertussenin. Een gedeelte zou kunnen 'radicliaseren' en de overheid zou dan een echt probleem hebben. Wat in de universiteiten gebeurt, is een kleine intellectuele respons op privatisering en neoliberalisme. Dit is klein en subcultureel, zodra dit ook door de arbeidersklasse gedragen zou worden, zou men een massief probleem hebben. De intellectuelen kunnen een helikopterzicht hanteren, kunnen verder dan de baas kijken, daarom is het logisch dat op een universiteit met woede gereageerd wordt op een autoritaire managementlaag.  Dit is waarom de kapitalistische klasse belang heeft bij beperkte kennis, beperkt onderwijs, allemaal binnen de lijntjes van staat en kapitaal, neoliberalisme en loonarbeid, idealisme tegenover materialisme etc, etc. Potentiële subversiviteit wordt bij voorbaat al uitgedoofd, waarna mensen als ze al politiek geïnteresseerd zijn, binnen het parlementaire, kapitalistische bestek zullen functioneren en dus altijd controleerbaar zullen zijn. Subversieve partijen zullen dienen als bliksemafleider. Een SP zal gewoon genegeerd worden, als deze overwinningen behaald, denk aan een paar jaar geleden.

 

 

 

Pas als mensen andere vormen van zingeving hebben, om hun existentiële angsten te temperen, om 'iemand te zijn' of er vrede mee te hebben een niemand te zijn, kunnen andere economische modellen dit vormgeven, waarna een nieuwe mens geboren zal zijn, waar wij ons nu geen voorstelling van kunnen maken, omdat de technologie ons dan weer een stukje uit het moeras van de natuur getrokken heeft, wat ons verheft, maar ook beangstigend, want hoe verder we uit dat moeras getrokken zijn, des te weinig kunnen we ons vasthouden aan onze instincten en arbitraire waanbeelden.

 

Ancoms moeten niet de fabriek veroveren, ze moeten de educatie veroveren. Ancom gaat over eigen initiatief. Zouden ze willen dat mensen autonome collectieven van productie en consumptie oprichten, een soort industriële neo-hippie enclaves, dan zouden ze moeten beginnen bij het onderwijs, door het hele verhaal te vertellen. Niet met propaganda komen, dat hun systeem het beste is, maar met het hele verhaal, om dat overzicht te genereren, dan pas zal ancom groter worden. Als ancom succesvol is, zullen meer mensen zich erbij aansluiten, pas dan zal het bestaansrecht hebben in deze tijd. Eerst zullen ze tegen een muur van ideologische weerstand moeten opboksen.

 

Mutualisme ( links markt anarchisme, dat geen property erkent ) zou kunnen helpen, om ancoms ruimte te geven. mutualisten kunnen kredieten geven, die met minimale rente terug betaald zou worden. Kredieten om agrarische en industriële collectieven van consumptie en productie op te zetten. Deze collectieven zouden kunnen groeien en zich associëren met andere collectieven etc, etc. Als de educatie veroverd is, of als alternatieve educatie geboden wordt, kunnen mutualisten helpen om vastgoed op te kopen, waarbinnen ancom gefaciliteerd kan worden. Dit is dan alleen geen militant ancom, maar wel een pre anarchistische beweging die veel groter zou kunnen groeien en langzaam het kapitalisme zou overwoekeren.

 

Kortom, mutualisme en acnom hoeft elkaar niet uit te sluiten, kan elkaar ondersteunen, moet elkaar misschien zelfs wel ondersteunen.

 

 

HARDCORE

HARDCORE PROFIT

 

 

( waarom porno niet empowering kan zijn, deel twee)


Terugkerende op een recente discussie, zal ik nieuwe munitie aanvoeren, om het idee van de pornografie en de zogenaamde verheffing, te weerleggen.

 

 

Rolpatronen

 

als de liberals ( de sociaal democraten), ons gaan vertellen dat porno 'empowering' is, dan is dat wederom een spook. In die zin, stel, iemand zegt, het is voor 'de man' zo empowering om hout te hakken, met elkaar op de vuist te gaan, te zuipen, te kotsen, te barbequen, want dat ligt nou eenmaal in de aard van 'de man'. Zou ik mij dan 'empowered' voelen, als man zijnde. Als ik de 'mannelijke' drag internaliseer? Nee, natuurlijk niet. Stel, een industrie is gemoduleerd rond de 'kenmerken' van mijn sekse, zou ik dan empowered zijn, als ik mij helemaal niet met 'die kenmerken' identificeer ?


Want bedenk wel, ook heteroseksuele rolpatronen, zijn drag. Ook heteroseksualiteit is een sociaal construct, netjes gefabriceerd, tot in de puntjes uitgedacht, iedere dag gereproduceerd. Iedere dag is een 'straight parade'. 

Dus we zijn het erover eens, dat deze uiters simplistische en ordinaire stereotypen, omtrent de man, niet verheffend zijn, eerder begrenzend ?

 

Waarom is het dan 'empowering' en 'zo vrouwelijk',  als we clishe's omtrent de vrouw reproduceren. Clishe's als Lief, klein, just wanna have fun, niet seksueel, maar stiekem toch ook wel. Porno reproduceerd al deze clishe's . Het is niet zo dat porno meer biedt dan een eendimensionaal, repressief beeld van man/vrouw. Het is niet zo dat er een heel spectrum is aan keuze, een regenboog van nuance. Voor iedere seksuele geaardheid/expressie, orientatie, iets anders. Nee, het is bijna altijd hetzelfde beeld, dezelfde invulling. En dat is logisch, want onze seksualiteit corrospondeert het meeste met hoe onze cultuur werkt. Als onze cultuur sekstisch is, dan zal de porno geproduceerd worden, door seksisten, voor seksiten, met seksiten. Kortom, het zal honderd procent een conservatief domein blijven, zolang het binnen het grote bedrijfsleven valt. Een bedrijfsleven dat symbool staat voor de seksitische, repetitieve en essentialistische hegemonie. 

Deze exploitatie van 'de vrouw', in de mensenhandel, seksindustrie en porno is de andere kant van de medaille van het man vrouw dualisme. De man werd in de vorige eeuw gexploiteerd, doordat men door de gehaktmolen van de oorlogsindustrie gemaald werd. De vrouw word uitgebuit, door een andere industrie, de prostitutie industrie. Deze industrien maken gebruik van de 'prominente kenmerken', van beide sekse. De man als krijger, de vrouw als wellustige nimf, of iets dergelijks.

 


Dit dualisme is natuurlijk belachelijk, maar het zijn de tegenpolen waaromheen onze 'samenleving' draait. Ik val dit dualsime niet aan omdat ik moralistisch ben, nee, ik val het aan omdat het onwetenschappelijk is en gebaseerd is op traditie, in plaats van dat het gebaseerd is op het vermogen tot redenatie. Er zijn even veel genders, als er mensen zijn. Niet een man is hetzelfde, niet een vrouw is hetzelfde en niet een geaardheid is dus hetzelfde. Porno gooit dit alles op een grote hoop, een hoop die jou zou moeten representeren, maar niemand voelt zich gerepresenteerd in zijn/haar seksualiteit, iedereen voelt zich bekocht.

 


De logica van de liberal, is dat wanneer we seksitische rolpatronen reproduceren, dat dit dan een bevrijding is. Het is als de kledingketens, die zeggen dat als we nog meer schoenen kopen, dat het kapitalisme ons dan bevrijd heeft, of de politicus die zegt, dat als we nog meer 'democratie' gaan aanbieden in olierijke derde wereldlanden, dat we dan eindelijk vrij zijn. Het is bevrijding binnen de lijntjes van de hegemonie. Het is niet een bevrijding gebaseert op eigen welzijn. het is bevrijding met andermans dollartekens als achterliggende gedachte.


Afijn, dus Porno is empowering ?. Dus als ik seks heb met iemand, waarin ik bepaal wat er gebeurt, vervolgens film ik dit en verpspreid ik het voor iedereen in de wereld en incasseer ik de winst. De persoon die door mij gebruikt wordt, die is dan bevrijd ? Een mannelijke kolenarbeider, die ik aan het werk zet, zwaar fysiek werk uitvoerend, is zijn ware mannelijke aard aan het ontdekken ? Of ben ik gewoon winst aan het incasseren ? Een soldaat, die ik een levensgevaarlijke woestijn in stuur, is zijn ware 'mannelijke broederschap' aan het ontdekken ? Of ben ik gewoon mijn mondiale belangen aan het veilig stellen, over de ruggen van naieve jongemannen ?

 

Seks is empowering, die stelling zou houdbaar zijn. Seks, plus geld, is niet meer empowering. Dan vervuild de machtpositie, de transactie.

 

 

Hardcore profit

 

Een van de meest geliefde mainstream pornograad, is meneer Max Hardcore. Max Hardcore weet heel goed wat 'de vrouw' wilt. Namelijk, pure dominatie. Kelen dichtknijpen, pissen in monden, ejaculeren over oogkassen, spugen in vagina's, snot over mensen heen laten druipen , anussen uit elkaar trekken, dat alles is wat 'ze willen'. Max heeft zijn 'mannelijkheid' ten volste geaccepteerd en laat deze oerkracht los op 'de vrouw'.  Een vrouw die toevaliggerwijs wel in de financiele probelemen zit, iets dat in the land of the free natuurlijk geen zeldzaamheid is, maar dat laten we even op de achtergrond. Deze Max is overigens geen uitzondering en geen niche. De man is een Amerikaanse superster, die door miljoenen geadoreerd wordt. Om hem aan te halen, is dus wel zeker relevant, als we het over dit fenomeen hebben. Ik denk dat hij meer representatief is voor wat porno is, dan die drie Europese, feministische studios, die erotiek voor vrouwen maken.
 


Maar de actrices gingen akkoord toch, met de opname 

In een documentaire, over meneer Hardcore, zien wij een actrice in een scene met Hardcore. Nadat hij iets gedaan heeft, wat zij echt niet wil, rent zij huilend de studio uit. Hardcore bedreigt haar. Ga door met de scene, of ik verhaal de kosten van het camerateam op jou. Dit, zou voor iemand in geldproblemen, of met sowieso een laag inkomen, betekenen dat deze persoon op straat zou belanden. Afijn, mevrouw kapt het af, maar Hardcore bedreigt haar, financieel. Vervolgens heeft ze de scene met Hardocre toch gedaan. Dit terwijl Hardcore rijk is en het geld absoluut niet nodig heeft. Ze heeft dus iets gedaan, dat ze echt niet wilde, zelfs niet voor geld. Dus als je iets doet, maar omdat je anders financieel geruineerd wordt, omdat je anders boetes krijgt, is het dan 'vrije markt kapitalisme', of is het dan chantage ?. Kortom we zien hier iemand iets doen, terwijl die persoon eigenlijk geen daadwerkelijke consent heeft geleverd. We zien hier seksuele exploitatie. Je  kan iemand geen seks met je laten  hebben, als deze persoon aangeeft dit niet te willen, slechts omdat dat afgesproken is aan de telefoon, op papier, of op de mail. Het is een basis gegeven, dat wanneer iemand seks heeft, maar dit niet wilt, dat er dan sprake is van een zededelict. Of deze persoon hier nou zestigduizend euro mee verdiend, of niets.
 Juridisch was deze vrouw hier waarschijnlijk wel uitgekomen, maar advocaten zijn immens duur in 'the land of the free' en zonder advocaten geen recht. Dit is slechts een voorbeeld. Chantage, druk, gesjoemel met papieren, contractbreuk, dit alles kan makkelijk gebruikt worden, om mensen die financieel in een slechtere positie zitten dan jij , te benadelen en zelfs dus te dwingen in het opnemen van seks scenes.
 Trekt de politie in Amerika rijke mensen uit hun auto, om ze preventief dood te schieten ? Nee, omdat rijke mensen het recht aan hun kant hebben en arme mensen hebben dat niet. Arme mensen kunnen zo dus makkelijk slachtoffer worden

 

 

 

Amerikaanse 'cultuur' is fandalisme, waar iedere meest basale vorm van waardigheid wordt opgeofferd onder het mom van 'het vrije ondernemerschap', een vrij ondernemerschap dat vervolgens niet eens bestaat, omdat de almachtige staat binnen iedere transactie haar vinger in de pap heeft. Kortom, een 'vrij ondernemerschap', waar allang geen beroep meer op gedaan kan worden, maar daarover heb ik al weleens eerder geschreven.

 

Waarom mag een vrouw niet voor seksisme vallen ?

 

Maar het werkt toch, sommige vrouwen  vallen toch ook voor meneer Hardcore ? Sommige vrouwen zwermen toch rond seksitische en gewelddadige mannen? Ja, dit is het geval, althans, een segment van de vrouwelijke bevolking en daar wil ik geen oordeel over vellen. Wat jij aantrekkelijk vind, gaat mij niets aan. Voor iedere seksitische man, is er een seksitische vrouw. Voor iedere Dutroux is er zelfs een mevrouw Dutroux.
Maar  we moeten alleen niet zeggen dat dit komt door de inherente natuur van 'de man' en 'de vrouw'. Dit komt, omdat we allemaal massief worden geconditioneerd in een maatschappij die bepaalt hoe wij ons gaan gedragen, op basis van onze genitalien. In Amerika is dit sterker, dan laten we zeggen in een scandinavisch, sociaal democratisch land. Wat geld, als mainstream seksuele cultuur in Amerika, is niet 'normaal' voor Europese, tot voor kort verder ontwikkelde landen.  Ik zal dus niet zeggen, dat het niet werkt, of dat het 'slecht' is, ik vind het alleen irritant als er een naturalistische stempel opgeplakt wordt. Amerikanen lezen stripboeken over 'the Hulk', gooien Napalm over kinderen en ze pissen vrouwen in de mond. Zelf zeggen ze dat dit, 'de menselijke natuur' is. En dat als je hun berg rommel niet wilt inhalleren, dat je dan onderdrukt bent, of dat je dan een 'cultureel marxist' bent. Ik vind dat je best een seksit mag zijn, wat ik alleen irritant vind, is hoe het onze media en onze cultuur binnen sijpelt, zonder dat er ook maar kritiek op geleverd mag worden. Ik vind het irritant, dat het seksitst zijn, de norm is. Dat het seksisme dus buiten de persoonlijke levenssfeer valt.

 

Conditionering door beelden en lichamelijke sensaties.

 

Een vrouw, die verslaafd was aan de standaart, op mannen gerichte porno, documenteerde het volgende. De vrouw in kwestie kon niet meer opgewonden worden, als haar vriend haar niet keelde en domineerde. En, is dat dan fout ? Een morele stellingname wil ik hier niet doen. Wel wil ik aangeven dat beelden en cultuur, of gebrek aan cultuur, maakt wie wij zijn. Alles blijft hangen in ons brein, het gaat onder onze huid zitten en komt naarbuiten, vanuit ons onderbewustzijn . Dat wat wij consumeren, waarmee wij ons inlaten, maakt tot wie wij zijn. Kortom, de vrouw in kwestie was niet 'haar ware aard' aan het navolgen. Nee, ze was geconditioneerd door een bepaalde perceptie van hoe seksualiteit eruit kan zien. Elke keer als zij een orgasme triggert, ziet zij een beeld van wrede seks en zo worden er in haar brein lijntjes aangemaakt, van wreedheid, naar genot. Dit is wederom het existentie gaat vooraf essentie princiepen, waar Amerikanen niets mee kunnen, omdat hun denken honderd procent essentialistisch is. Dat essentialisme heeft ook hierin zijn uitwerkinng. Boys will be boys. Iets dat niet objectief juist is. Jongens worden grotendeels geconditioneerd door hun omgeving, wat 'een jongen' is, wordt grotendeels bedacht. Je kan mensen omvormen tot monsters, in princiepen. Je kan mannen een spartaanse opvoeding geven en de sterkste en wreedste blijven over. Zeg dan alleen niet, mannen zijn heel spartaans. Mannen zijn heel spartaans, als je ze spartaans maakt. Mensen zijn seksueel verknipt, als je ze seksueel verknipt. Je kan wel degelijk met mensen kleien, want het brein is een plooibaar orgaan. Cultuur word tdus wel degelijk natuur, op de lange termijn. Het zijn de sociale instituten, die met mensen kleien en mensen dus vormen.

 

Escalatie

De laatste dagen hoorde we verschrikkelijke verhalen, van hele jonge jongetjes, die hele jonge meisjes verkracht en vermoord hebben. Is dit verbazingwekkend, wanneer ze de hele dag naar Hardcore porno  op de computer kijken ? Geweld en dominantie erotiserende porno. Maar niet alleen op het net, ook in de maatschappij, zijn er gewaardeerde mannen, die zeggen dat een nee, eigenlijk een ja is , die het over 'overmannen' ( Baudet ) hebben. Iets dat deze jongetjes in feite gedaan hebben, een nee werd een ja en ze hebben het meisje wel degelijk 'overmand', alleen met fatale gevolgen. Ik zeg natuurlijk niet dat een Baudet dit voorstaat, maar dit zijn wel de gevolgen, zeker wanneer emotioneel nog niet helemaal ontwikkelde kinderen deze retoriek internaliseren, of kopieren. Want we weten dat kinderen die lijn nog niet zo goed doorhebben, wat is echt en wat is nep. Men kan de nuances nog niet plaatsen. Wat is porno en wat is de realiteit, wat is geweld en wat is echt geweld. Zeker als het over zulke heftige en verwarrende zaken als seksualiteit gaat, kan dit een enorm beslag leggen, op jonge mensen.

 

Fantasie ?


Nog een aanval op 'moralisten' als ik. Porno is slechts fantasie, het is niet echt, het is 'kunst'. Ok, wat kunst is, daarover heb ik geen mening, dat woord betekend helemaal niets. Maar of porno fantasie is, daarover ben ik het niet helemaal eens. Laten we het zo zeggen, als 99 % van de porno gewelddadig is, als 99 % van de mannen porno kijkt en als de beelden die je ziet, de beelden van wreedheid, beloond worden met een orgasme, dan wil ik paflof er graag bij halen, om aan te tonen hoe je zo geconditioneerd wordt in gewelddadigheid. Het erotiseert dus zo geweld. Als je het nog niet geil vond, zodra je een paar keer erop gemasturbeerd hebt, is het geil. En bedenk wel, onderzoekers geven aan dat 80% van de porno gewelddadig is. Iets dat als opzet fantasie kan zijn, wordt, zeker in de porno, geen fantasie meer. Juist omdat mensen zich hiermee vereenzelvigen, het wordt deel van hun identiteit, het word deel van wie ze zijn. Kijk, als we Shrek kijken, dan betekend dat niet dat we allemaal groene monsters willen zijn. Maar van Shrek krijg je geen orgasme, Shrek speelt niet in op onze oerinstincten.

Alsook, porno is geen fantsie. Er is echt seks. Het is als prostitutie, maar dan op film. Het zou fantasie zijn, als er een plot is , een verhaallijn, karakters, wanneer er iets gesublimeerd wordt. Dit is in de meeste gevallen niet zo. De afstand is er niet, waardoor de sublimatie ontbreekt.

Waarom is het niet geheel fantasie ? Stel ik ben een Max Hardcore en ik maak verkrachting porno .Is dat dan fantasie ? Is het verkrachten van vrouwen slechts fantasie ? Je weet wel, fantasie, als Shrek en vrouwen die verkracht worden, dingen die niet voor komen in het echte leven. Een kwart van alle vrouwen is slachtoffer van seksueel geweld, kortom, miljoenen en miljoenen vrouwen.Dus nee, natuurlijk is het niet slechts fantasie, het gaat over de echte wereld,  het geeft instructies bij het echte leven, geeft een manier om je te gedragen in de echte wereld en laat zien dat de mannen die zo zijn, het gemaakt hebben. Meneer Hardcore heeft bijvoorbeeld goed geboerd met zijn pornobedrijf en is een nationale held. Laten we het zo zeggen, een voorbeeld, stel er is sprake van apartheid en ik ben een fascist en ik maak fictieve films, waarin zwarte jongens uitgemoord worden. Ja, het is fictie zeg ik dan. Maar tegelijk, binnen de context waarin ik het zou plaatsen, zou het zoveel meer zijn dan fictie. Er is een grijsgebied, tussen realiteit en fictie. Het zou niet verboden zijn, het zou als het ware een victimless crime zijn, maar het zou wel degelijk politieke betekenis hebben en zwarte mensen zouden razend zijn. Maar betreden we nu niet het ingewikkelde ID politics domein ? In die zin heeft ID politics niet altijd geheel ongelijk, omdat eindeloze reproductie van stereotypen wel degelijk een eigen leven gaan leiden. Althans, zeker binnen de porno, omdat men met porno samenvalt. Een man beeld zich in dat hij de acteur is, dat het zijn penis is en zijn beloont hem hierin met een orgasme. Kortom, voor porno gelden andere regels, dan voor standaart fictie

 

Evolutie psychologie

Waar komen deze achterhaalde denkbeelden vandaan, die leidde tot dit seksueel fandalisme, van bijvoorbeeld een Max Hardcore ?

Als je de evolutie psychologen van de jaren zeventig erbij haalt, dan spreekt men van een strikt man/vrouw dualisme. Maargoed, de jaren zeventig worden over het algemeen gezien als een gedateerde tijd, met gedateerde ideen en wetenschap. Overigens worden de jaren zeventig in deze tijd gezien als een extreem seksitische tijd. Gedrag dat in de jaren zeventig gezien werd als toegankelijk, zou nu leiden tot ontslag, of verontwaardiging. Je word al gauw 'de vieze oom', of 'de seks offender', als je jaren zeventig rolverdelingen gaat reproduceren. Waarom geld dit dan niet voor jaren zeventig evolutionaire psychologie? Mannen zwaaie met knuppels en wurgen beren, terwijl vrouwen bewonderend vanaf de zijlijn staan te kijken, om de sterkste man te selecteren te bestijgen en kinderen mee te krijgen. We zien een direct lijntje naar MTV en porno, waar massa's vrouwen als een zwerm, om de sterkste rapper hangen, de rapper die de meeste mittrailieur salvo's geincasseert heeft en de meeste mensen mishandeld heeft. We zien ook een lijntje naar de internet porno, vanaf de jaren negentig. Man is per definitie innitierend, man is het middelpunt, zowel van het product, als van de winst, als van de editing, als van alles wat er gebeurt. Dit corresmpondeert met het populaire idee, afkomstig uit de jaren zeventig evolutieleer, dat 'de vrouw', gedomineerd wilt en dient te worden. Seksuele dynamiek, zou gezond zijn, wanneer er een machts disbalans is, tussen man en vrouw.
De jaren zeventig evolutie psychologie, heeft zijn sporen nagelaten. Die sporen worden verwerpelijk gevonden, maar de hardware van deze ideen niet. Men denkt wel zo, maar dient niet zo te handelen, althans, binnen de toegankelijke, minder gevaarlijke kringen. Als Therry Baudet het over 'overrompeling' heeft, dan is het ergens hypocriet dat men hierover valt, want deze ideen zitten heel diep in onze maatschappij. Baudet spreekt ze alleen uit. Evolutie psychologen en 'dating coaches', zeggen precies hetzelfde als Baudet, maar dan iets minder plastisch en over hen valt niemand.

 

Naturalistische drogredenering

Zijn  dit de naturalistische  gedachtes, die we hoog  willen houden, waar we vrede mee willen hebben, zodat we iedere wreedheid gewoon bagetalliseren als zijnde 'de natuur'? Dus als ik jou zonder reden, ineens keihard tegen je schenen trap, omdat je zwakker bent dan ik, dan is dat 'slechts de natuur' ? Als bepaalde katachtigen van soortgenoten,de jongen dood bijten, moeten wij dan maar kindermoord legaliseren ? De naturalistische drogrederning is niet houdbaar. Als je alles reduceert tot zijnde natuur, dan zou je ook intense wreedheden moeten bagetalliseren en bijvoorbeeld helemaal geen rechtssysteem moeten willen hoog houden. Het zijn juist de wreedheid bagetaliserende liberals, democrats en kapitalisten, die het rechtssysteem aanbidden. Waarom bagetalliseer je moord of marteling dan niet ? Als je ieder geweld rechtvaardig en slechts natuurlijk vind, waarom is pedofilie of marteling, of moord, dan wel moreel verwerpelijk ? Het was toch allemaal 'slechts de natuur'. Wees consistent, of blijf stil. Ik kan niet tegen de inconsistentie in politieke stellingnames. Waarom moeten we dan nog rechtsystemen, wetten, gevangenissen, als het toch niets uit maakt en de wreedheid zal zegevieren, met of zonder wet.

Moralist !

Je kan tegen mij zeggen, je moraliseert. Maar moraliseren we niet allemaal in zekere maten. Wie van jullie is voor moord, of pedofilie ? Wie van jullie is dan voor seksuele exploitatie, via een financieel privilege ? Ben ik dan moraliserend ? Alsook, wie is hier moraliserend, ik ontmantel alleen een andere kapitalistische industrie, die voor sommige mensen heilig is. Het zijn de liberals ( sociaal democraten) die moralisren, door het woordje 'empowering' te misbruiken, voor niets meer dan een andere kapitalistische vleesmolen. De christelijke moralisten, die tegen porno zijn, zullen 'het gezin' en 'de liefde' aanhalen. God wilt niet dat wij met iedereen seks hebben. Dit zijn inderdaad moraliserende en arbitraire redenen. Het gaat er niet om, dat jij met zeventig mensen seks per dag hebt, als jij dat wilt. Het gaat erom, dat iemand anders rijk wordt, van jou arbeid, een vorm van arbeid, die jou fysieke en psychische schade aandoet en die maatschappelijke problemen met zich meebrengt, in de vorm van een tot geweld geconditioneerde mannelijke bevolking. Een gewelddadige mannelijke bevolking, gaat ook mijn welzijn aan. Dan zijn wij toch nog via een omweg bij het egoisme beland.


oplossing

Wat is de oplossing van dit alles ? Nee, niet het maken van feministische porna, (waarover ik het in het vorige stukje gehad heb), om tegen de stroom in te zwemmen, om het getij te keren. Dat is als sociaal democratische partijen oprichten, om de kapitalistische hegemonie te ontmantelen. De sociale strijd, zal hand in hand gaan, met de vernietiging van meerdere exploitatieve industrien, waaronder ook de seksuele exploitatie industrie. Als het brood veroverd is, hoeft men niet meer door kapitalistische industrie uitgebuit worden. Identiteiten politiek, in de marge, gaat wat mij betreft niet het kapitalisme 'verzachten'. Alles is een strijd tegen dat kapitalisme, niet een strijd om dat kapitalisme 'beter' te maken, of om beter in dat kapitalisme te passen.

 


!

 

LIBERTAIRE SYNTHESE

 

 
LIBERTAIRE SYNTHESE

Libertaire synthese.


Sommige anarchisten zijn vormalige libertariers, of anarcho kapitalisten. Het zal niet een groot percentage zijn, maar binnen de millenial generatie is een segment een vormalige libertarier. Over wat het libertarisme/anarcho kapitalisme precies is en wat de verschillen zijn met klassiek anarchisme, heeft Peter Storm laatst een stukje geschreven in de buiten de orde en dit stukje is erg goed uitgewerkt en verhelderend. Misschien is het nog te vinden, op zijn blog 'ravotr'

Hoe kwam ik tot ( rechts ) libertarisme en hoe kwam ik ervanaf ? Voor mij was het duidelijk dat als belastinggeld niet goed besteed word, waarom het dan uberhaupt genomen zou worden ? Zaken die je om je heen ziet, die niet van waarden zijn, worden vol gespekt. Denk daarbij aan de banken, de eindeloze ambtenarij en het bedrijfsleven, alsook elitaire 'artistieke' subcultuurtjes als abstract theater. Alles. Kort samengevat, waarom kan de financiele elite wel gered worden, een elite die overigens altijd over zelfredzaamheid spreekt, maar waarom geld dit niet voor de werkende klasse en de middenklasse. Pathetisch om te zien hoe de mensen die altijd over de zelfredaamzheid preken, de eerste zijn om hun handje op te houden, wanneer hun casino kapitalisme weer eens in elkaar gestort is als een kaartenhuis. Dan gaat dat individualisme ineens niet meer op, dan moeten we 'samen' er voor elkaar te zijn. De hypocrisie is misselijkmakend.

Als jongeman vond ik het ( rechts ) libertarisme dan consistenter. Wees een kapitalist, ga over de kop en blijf over de kop. Ook ageerde het aanvankelijk sterk tegen imperialisme en oorlog, deze twee zijn immers van collectief geld bekostigd. ( Rechts )Libertarisme vertelde mij dat ik echt alles zelf moest doen, waarvan ik sowieso het gevoel had dat het zo was, ik moest sowieso al alles zelf doen, pas dat dan consitent toe. Als die overheid er niet voor me is, ga weg dan met je overheid. Ik ben intelligent genoeg om de inconsitenties te zien in het neoliberalisme, de paradoxen. Libertarisme speelde dan in op een vreemd soort ongenoegen en het bood iets dat geen consessies lijkt te doen.

Anarchisme kende ik wel, maar alleen van de subcultuurtjes, waar ik altijd een beetje een weerzin tegen gehad heb. Het kwam niet over als een ideologie die op de realiteit toe te passen is, maar een streng omlijnde subcultuur. Hier schreef ik laatst over, btw.

Wat maakte dat ik bij rechts libertarisme weg ging. De inhoud van rechts libertarische ideologie is erg beperkt. Als je de tijd neemt om het allemaal uit te denken, dan ga je sowieso tegen allerlei problemen aanlopen . Voor mij was het property monopolie en het erfrecht erg doorslaggevend. Men kon dit niet helemaal lijmen, de gaten die ik hierin sloeg. De argumenten waren voor mij niet sterk genoeg. Wat maakt nog meer dat ik er van weg ging ? Het idee dat de kapitalist per se creatief is. In mijn perceptie staat creatie los van kapitalisme. Een creatief persoon kan kapitalist zijn, maar dit kan ook net zo goed niet het geval zijn. Kapitalisme is geen creerende kracht, kracht komt van binnen uit. Kapitalisme is slechts een manier van distributie, niet van creatie. Kortom, diep van binnen was het rechtslibertarisme dus al afgeschreven toen.

Vanuit daar kwam ik op Bakoenin. Bakoenin legt alles veel fundamenteler voor en komt met de vergelijking van de mens die niet bewust is van zijn/haar vrijheid, als deze persoon alleen zou zijn, op een eiland bijvoorbeeld. In die zin bestaat vrijheid dus niet als concept, maar is het iets dat uit de materiële condities voort komt, is het iets dat tastbaar moet zijn. Dit enkele persoon kan dus helemaal niet zonder de andere mensen, is altijd gebonden aan andere mensen. Interacteert altijd met andere mensen. Binnen dat construct ontplooit vrijheid zich, omdat die andere de persoon de vrijheid kunnen geven of ontnemen. Zonder andere is het hele idee vrijheid betekenisloos.
Vanuit Bakoenin kwam ik bij Proudhon, die een markt voor ogen heeft, maar een zonder de libertarische valkuil, namelijk erfercht en property en dus accumulatie van kapitaal. Zo heb je toch de wisselwerking van markten, zonder het nadeel van de concentratie van kapitaal in de handen van enkelingen. Vanuit Proudhon kwam ik bij Kropotkin, die het idee van de collectieve erfenis aandroeg, dat ik een sterk argument vind en vond voor collectief beheer van de productiemiddelen. Hoe kan je een monopolie hebben op iets, als je er nooit iets voor gedaan hebt ? Dat maakt dat kapitalisme niet creatief is, maar slechts een systeem van distributie. Heeft een kapitalist die in fietsen handelt, iets van doen met het product 'fiets' ? Nee, de fiets is een collectieve erfenis, waar niet een persoon een beslag op kan leggen. Iets dat eigenlijk vrij logisch is, maar van waaruit men doorgaans niet denkt. Dit omdat de infrastructuur van kapitalisme gewoon in onze breinen gebeiteld lijkt te zijn. Als laatste kwam ik bij Stirner aan, die erg ingewikkeld is in mijn perceptie, maar waar ik het idee van de macht tegen kwam als iets dat vrij sterk is. Je hebt geen rechten, alles gaat over macht. Ik heb dit, omdat ik het blijkbaar in bezit kan hebben. Dit sluit dan weer aan op de ideen van Kropotkin, die ook uitgaat van een machtsvacuum tot betrekking van de consumptiemiddelen. Deze laatste twee, Kropotkin en Stirner spreken mij dan wat minder aan en ik heb meer met de collectivistische en mutualistische modellen van Proudhon en Bakoenin, dus meer het anarchisctische socialisme, maargoed, dat is irrelevant voor dit artikel.


Wat we wel kunnen zien, is dat het rechts libertarisme op dit moment totaal van het padje af is. Men was aanhanger van Trump, men trekt extreem rechts aan, men trekt conspiracy dwazen aan en niemand weet meer waar men voor staat. Kortom, het is uiterst verrechts, sinds het een tiental jaren geleden van zich liet horen. Ik ben op tijd van het zinkende schip gesprongen, want wat overgebleven is, is treurig. Man's rights activisten, die tegen het 'cultureel marxisme' en de losbandige feministen ageren. Mannen met ideen over gehele complotten tegen de witte mens. Dus ja, rechts libertarisme is sterk besmet door fascisme

Ik had eens een gesprek met een rechtse libertarier, die overigens wel open stond voor nieuwe ideeën. Hij dacht dat anarchisme het kapitalisme willen 'verbieden'. Dit is een misvatting die ik zelf ook jaren lang gehad heb en die blijkbaar niet goed naarbuiten gecommuniceerd word. Het is een hele andere manier van denken. Het bereiden van een eenhoorn is niet verboden, het gebeurt alleen niet zo vaak. Met deze analogie bedoel ik, de anarchist wilt kapitalisme niet verbieden, men wilt het slechts nutteloos maken. Het is als de vergelijking met sado masochistische seksuele relaties. Sommige libertariers suggereerde dat sodo masochisme verboden is onder het anarchisme. Dit is natuurlijk complete onzin. Wanneer de mensen die participeren in sado masochistische verhoudingen samen instemmen, dan is er niets aan de hand. A zegt ja, maar B zegt ook ja en beide gaan een sado verhouding aan. Hetzelfde zou gelden voor kapialisme, het sado masochisme onder de economie. A zegt ja, ik wil voor een baas werken, B zegt ja, ik wil een werker onder mij hebben en geen man of vrouw die dit zal tegenhouden. Ja, jij en ik kunnen ons uitspreken tegen BDSM, maar jij en ik kunnen het niet 'verbieden'. Jij en ik kunnen mensen aanmoedigen het niet te doen, als we dat zouden willen, maar we zullen het nooit kunnen verbieden. Zo zou kapitalisme ook werken. Begin je bedrijf, maak dat de productiemiddelen in jou bezit zijn, doordat je blijkbaar strijdkrachten inhuurt en zorg ervoor dat je arbeiders kan vinden. Aangezien arbeiders in communistische, collectivistische, of in mutualistische markten functioneren, zullen er bar weining mensen zijn die nog voor een loon willen werken. Nog steeds is er niets 'verboden'. Er is geen 'Non agressie princiepen' overschreden, het gehele construct is slechts het zand onder de voeten vandaan gehaald.

Veel anarchisten kiezen een specifiek economisch model en roepen dit uit tot het 'definitieve anarchisme'. Zo absolutistisch wil ik helemaal niet denken. Kropotkin had niet meer gelijk dan Bakoenin, beide hadden even veel gelijk. Zo zagen we ook dat in Spanje 1930 ,allerlei libertaire markten functioneerden. In de stad functioneerde het Bakunin Collectivisme, in Barcelona hanteerde men mutualistische markten, die met republikeins geld zelfs nog werkte, terwijl men op het platteland geheel anarcho communistisch te werk ging. Dit sloot elkaar allemaal niet uit en versterkte elkaar alleen maar, gaf elkaar bestaansrecht. Zo kunnen verschillende markten langs en door elkaar bestaan en kan ieder individu kiezen wat hij of zij het liefste ziet. In een commune levend, voor werkbonnen werkend, of binnen een gecollectiviseerd bedrijf functioneren, waar men aan winstdeling doet. Ik wil zelfs zo ver gaan, dat ik voor anarcho kapitalisme een plek zie, mits de kapitalist dit op een of andere manier weet te faciliteren. Of dit zal gebeuren ? Misschien op een hele kleine schaal binnen de entertainment sector en alleen wanneer de kapitalist de arbeiders goed behandeld, anders zullen ze meteen voor iets anders kunnen kiezen. De arbeiders bepalen dus het bestaansrecht. Hoogstwaarschijnlijk, zal het niet bestaan, want wie wilt er nou in een loonverband werken, als er alternatieven zijn ? Daarover ging juist het hele anarchisme. Als het toch zou gebeuren, dan zou het niet verboden worden, wel afgeraden. Maar het anarchisme geeft niets of niemand de legitimiteit om het te ontbinden. Zal dit dan niet leiden tot monopolie op de lange termijn, moet het daarom niet ontbonden worden, als het zich voordoet ? Nee, want wanneer het binnen de marge functioneerd en de arbeiders de rest van de econmie in handen hebben, kan de kapitalist geen monopolie meer hebben. Uiteindelijk zal het wegebben, zoals men in de negentiende eeuw bombastische gebouwen kon maken, over de ruggen van de arbeiders. Nu zijn die gebouwen niet meer verboden, maar het zou tonnen kosten, omdat arbeid veel meer waar is geworden. Geen arbeider gaat meer voor een prikkie een of andere triomfboog maken. Hou ik dan niet de deur open voor 'de vijand'. Zo wil ik dat niet zien, anarchisme houd sowieso altijd deuren open voor alles en iedereen, maar we zijn ook in staat om die deur weer gezamelijk dicht te gooien, als wat eruit komt ons bedreigt. Je mag achterlijke dingen verkondigen, maar wij zullen er dan collectief tegenin gaan, zo hard als we kunnen. Het is allemaal geen kwestie van wet, het is een kwestie van actie/reactie.

In die zin zie ik geen samenwerking voor ogen met libertariers, maar we moeten ze wel uit hun droom helpen, dat libertarisme 'niet mag' binnen anarchisme. Om een brede anarchistische beweging te hebben, moeten libertaire modellen elkaar juist versterken en niet uitsluiten. Anders blijven en driehonderd sub fracties over, met vijf leden per afdeling, die elkaar allemaal in de haren zitten.

Anarcho kapitalisme is in grote lijnen een contradictie, maar wel een contradictie die we makkelijk kunnen weerleggen. Een libertarier kan nog omgebogen worden tot een anarchist. De 'anarchismes' die wat mijn betreft vele malen schadelijker zijn, zijn de white power achtige fascisttische groepen, die zich 'autonoom' noemen. Daar kunnen wij echt niets mee. Met anarcho kapialisten/rechts libertariers, valt nog te praten, soms.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TRANSIBERIA FANTASTICA

naturalisme

Naturalistisch denken

 

In veel van mijn discussies, in het dagelijks leven, of online, eindigt de discussie vaak in een oeverloos naturalisme. Bijna alles lijkt terug geleid te kunnen worden tot de gevleugelde zin, ja maar wij zijn apen. In mijn optiek een tamelijk eenvoudige bliksemafleider, je kan ieder argument er namelijk mee ontmantelen, waarna er eigenlijk niets meer te zeggen valt. Ik wil niet zeggen dat ik evolutionair/naturalistisch denken per definitie verwerp. Natuurlijk is de evolutietheorie geen onzin, het is altijd veel meer waard dan de mythische scheppingsverhalen van religieuze dwazen. Het probleem is alleen dat het niet absoluut is, de evolutie is geen coherent verhaal, waar wij alle details van weten en waarin wij dus alles op kunnen baseren. Anti religieus rechts, het meer harde libertaire rechts, zal vaak komen met de naturalistische redeneringen. Redeneringen, die ik vroeger zelf, als verbitterde atheïst ook aanhing. n. De natuur is geweld, de mens is altijd de natuur, de mens is geweld. Is deze stelling houdbaar ?

 

Het grote probleem in deze discussies, als we maatschappelijke verschijnselen zien, marktconcurrentie, de dynamiek tussen man/vrouw, oorlog, misdaad, is dat wanneer we deze verschijnselen als louter evolutionair beschouwen, we voorbijgaan aan de manier waarop mensen geconditioneerd worden door hun cultuur, waardoor we dus oorzaak en gevolg door elkaar halen. Het gezin, de televisie, het onderwijs, de heersende culturele aannames, dit alles wordt geïnternaliseerd en vervolgens geventileerd, doorgegeven. Ja, maar mannen houden van auto's, dat ligt in de genen besloten zelfs, is een populaire opinie. Vrouwen zijn zo emotioneel, dat ligt in de genen besloten, dezelfde clichématige positionering. Een zichzelf bevestigende stelling. Mannen gaan zich namelijk auto liefhebbend gedragen, wanneer men hoort dat dit van hen verwacht wordt en als men bang is om als trans gezien te worden. Vrouwen gaat zich ook op bepaalde sociaal wenselijke manieren gedragen en de naturalist heeft zijn stelling bevestigd zijn worden.

 

Houden we dit vol, dan komen we in het schimmige domein van de nurture/nature terecht. Zoals een vriend van mij een keer toelichtte, nurture/nature interacteren met elkaar, er is geen verschil tussen nurture nature. Onze belevingen, onze cultuur wordt gewoon zichtbaar in onze DNA gebrandmerkt, dit noemen we epigenetica. De trauma's van mijn voorvaderen staan in mijn genetica gebrandmerkt. Voedt een generatie een bepaalde manier op en hun vermeende nature, wordt omgeplooid, genurtured, een paar generaties later is de gender genurtured tot een nieuw wezen. Uitspraken over nature zijn dus per definitie reactionair.

 

De essentie van het mensen wezen, in deze tijd ? Daar kan je niets over zeggen, tenzij een mens was opgevoed in een laboratorium, afzijdig van nurturing invloeden, dan hadden we er iets over kunnen zeggen en dan nog is het dus de nature, van dit moment, het genenpatroon van deze generatie, de hersenpatronen van deze generatie, van deze specifieke mens. Voor de test zouden er dus duizenden mensen onderzocht moeten worden, baby’s zouden moeten opgroeien in afgesloten laboratoria, afzijdig van invloeden. Dit zal natuurlijk nooit gebeuren, vanwege humanitaire redenen.

 

Daarnaast zie ik rechts ook vaak specifiek in zijn naturalisme zijn. Gender ? dan gaat naturalisme zogenaamd helemaal op, maar omtrent arbitraire, constitutionele wetten geldt dit ineens niet meer. Een dier houdt ook geen rekening met jou property rights en je grenzen etc. Maar dat komt rechts niet uit, dus gaat het 'naturalisme' hier ineens niet meer op.

 

De maakbaarheid van de mens, een transhumanisme sta ik voor ?  Ik sta in ieder geval geen regressie voor. De verheerlijking van geweld, vanuit een schimmig, inconsistent naturalisme.

 

De mens is altijd in dialoog geweest met de natuur, heeft er altijd tegen gevochten, heeft bruggen gebouwd, gezondheidszorg ontwikkeld, om gezond te blijven. Nooit heeft het zich bij de natuur neergelegd, altijd heeft het zich van de natuur afgewend, op zoek naar een beter leven. Het is waar dat de mens nooit zonder de natuur is geweest en altijd geinteracteerd heeft met de natuur, maar het is er nooit helemaal mee vervlochten. Als dat het geval was, dan zou ik hierover bijvoorbeeld niet eens redeneren. Dan zouden mensen geen ingewikkelde religies en filosofie uitgedacht hebben. Eigenlijk was er dan überhaupt geen probleem geweest, we leefde dan als insecten in een korf, zonder opstand, zonder ideologie.

Het erkennen van onze 'instincten' kan verborgen agendapunten tegemoet komen, in sommige gevallen. Het komt kapitalisten tamelijk goed uit dat kapitalisme ‘slechts onze natuur is’. Het komt overheden goed uit, als mannen het gevoel hebben dat ‘vechten onze natuur is’.

 

Wat in het menselijk vermogen ligt en wat wij echt niet aan kunnen, door onze instinctieve ondergrond, daarover kan men eigenlijk slechts speculeren. En heel vaak onderschat men het kunnen van mensen. Men dacht dat vliegtuigen nooit zouden bestaan, slechts in de fantasie. Men dacht vrouwen nooit stemrecht zouden krijgen en donkere mensen altijd slaaf zouden blijven. Kortom, wat de toekomst biedt en in hoeverre wij hyena’s blijven, daarover kan men geen alomvattende uitspraken doen.

MERKWAARDE

Merkwaarde

Vroeger had ik het gevoel dat wij allemaal een soort merken zijn en dat ik mijn best moest doen om bestaansrecht te hebben. Een gegeven dat in werkelijkheid natuurlijk ook niet zover af staat van de hele neoliberale hegemonie.

In mijn studietijd, had iedereen zogenaamd wel iets heel speciaals te melden, iedereen had de beste meningen, de meeste drugs gebruikt, de modernste opvatting over kunst, het meeste seks gehad, het verst gereisd, kon het meeste aan. Iedereen was zogenaamd heel interresant. Het voelde alsof ik in een soort eindeloze aflevering van spuiten en slikken beland was. Allemaal mensen, aan hun identiteit  knutselend, navelstarend, om die uniciteit eindelijk te ontdekken


Heetgebakken lucht. Niemand is interresant en de mensen die echt interresant zijn, die hoor je niet. Die zitten op hun zolderkamertje, codetaal te schrijven, nieuwe technologische revoluties uit te denken, of ze belanden in een inrichting, want u weet het misschien niet, maar de inrichtingen zitten vol met ontspoorde hoogbegaafden. Tamelijk wat talent wordt weg gestopt,verspilt.


Van al mijn generatiegenoten en hun contacten, is uiteindelijk niet bijster veel terecht gekomen, dit omdat er gewoon een economische crisis woekert, ook als jij wel zeven keer pado's gegeten hebt en negenduizend facebook vrienden hebt.

Op school vertelde ze mij, dat wanneer je niet je best doet, je later vuilnisman zou worden, of 'in de goot belanden'. Dit soort taal werd letterlijk gebezigd, toen ik op 'de midelbare' zat. Door de kinderen, iets hatelijker dan door de ouders van die kinderen. De ouders maakte zich 'slechts zorgen'.


Nu, een tiental jaren later, heeft men sowieso geen werk en mogen mensen in hun handjes knijpen, als ze 'slechts' vuilnisman zijn.

Als ik erover denk, dan doet het mij verdriet, dat deze maatschappij zo met menselijk leven om gaat.Je bent al heel snel een loser, want er zijn maar weining winnaars. Eigenlijk vind ik het hele woord 'loser' een bizar woord.


Het woord suggereert, dat er iets te winnen valt. Blijkbaar is dit bestaan een soort wedstrijd, waarvoor ik mij nooit ingeschreven heb. Ok, als ik besluit een kickbox wedstrijd te doen en men schopt mij tegen de vlakte, dan mag je mij een 'loser' noemen. Maar buiten die context om, zie ik de waarde van dat woord niet.

Al deze bovengenoemde fascistische retoriek, is overgewaaid uit Amerika. In dit land ben je al snel 'een loser'. Ontslagen worden, je huur een maand niet kunnen betalen en je bent 'de loser'. Dan ben je voor 'het grotere belang', niets meer waard en kan je tussen de vuilniszakken gaan slapen. Zo gaan landen met 'hun mensen' om.

Laatst hoorde ik over het gegeven, dat Amerikaanse dating coaches en 'lifestyle coaches',  werken met 'cijfers'. Een vrouw, die versierd dient te worden, heeft een bepaalt cijfer, maar jij hebt ook een cijfer. Voor mij is het niet te bevatten,  hoe dit serieus bedoelt is. Ik ben dan een zes, maar ik wil een tien. Ik zou dus mijn waarde omhoog kunnen halen, door vaker naar de sportschool te gaan en interresantere dingen te zeggen en of te vinden. Misschien moet je een keer 'literatuur' lezen, dan gaat je waarde omhoog. Maak nog een fruit smoothie en je ontvangt nog een paar fictieve punten. Doe een paar breakdance moves en je verdiend honderd punten, gewoon even de schouders eronder zetten !


Misschien kunnen mensen in de toekomst kleine driehoekjes op hun jas spelden, met een kleurtje, zodat men meteen de waarde van deze mensen weet.

Mensen waren geschokt hierover, dit classificeren van mensen. Maar natuurlijk is het in lijn met het kapitalisme. Als werkgever, wil je liever meteen weten wat iemands  'cijfer' is. Helaas, wij nemen alleen zevens aan. Natuurlijk zou dit de volgende stap zijn, in de verdeling tussen bruikbaar en waardeloos. Productief en vleesafval. Was het trouwens maar zo eerlijk.

Nayoko is niet gediend, van deze ontwikkelingen.

ANCAP

Ancap


Mijn inleiding in de anarchistisdche beweging was via libertarisme. Zoals veel linkse anarchisten was het libertarisme en het anti milletarisme uit Amerika ( want zeven jaar geleden was deze beweging nog openlijk anti imperialistisch) mijn eerste inleiding in libertaire gedachten. Van mijn zeventiende, tot mijn achttiende, verdiepte ik mij in libertarisVan deze verwarde beweging is nu weining over. Men hangt conspiracy onzin aan, men hang Trump aan, maar pretendeert nog steeds tegen 'de staat' te zijn. Men maakt gebruik van uiterst controversiele altright retoriek. Kortom, wat dit zogenaamde 'anarcho kapitalisme', moet voorstellen, niemand heeft hier meer een idee van.

 

De stap van reguliere politiek, naar libertarisme is klein, omdat het op geen enkele manier breekt met het culturele en gevoelsmatige naratief van het neo-liberalisme. Het is misschien alleen wat consistenter in haar neo-liberalisme. Veel liberalen, legde de financiele crisis, niet bij de banken, maar paradoxaal genoeg bij de redders van die banken. Ze hadden ons nooit moeten redden, dan was het 'vanzelf goed gekomen'. Het is als, wanneer iemand wordt aangereden, door een ambulance wordt meegenomen, gereanimeerd, maar toch overleid, waarop de nabestaande het ziekenhuis aanklagen, onder het mom van, had hem/haar laten liggen, hij/zij had het overleeft dan. Het is de schuld van de ambulance, niet de schuld van het spookrijden van het slachtoffer

 

Alle mensen die weleens in oeverloze politieke discussies verdwaald zijn met libertaristen kennen de zin wel : Ja, maar dat is geen echt kapitalisme, waarna je geen kant meer op kan, waarna de discussie vast loopt op een fantoom. De discussie loopt vast op iets dat zou moeten komen, op iets dat totaal anders zou zijn, maar waar geen bewijsvoering voor is, omdat het nooit bestaan heeft. Hoe kan je nou weten, dat vuur brandbaar is, echt vuur heeft nooit bestaan, echt vuur is vloeibaar en nat. Echt vuur zou helemaal geen bosbranden aanrichten !. We moeten de schuld niet bij het vuur leggen, als branden ontstaan.


Winnaar

De kapitalist, vergeet, dat in iedere wedstrijd een verliezer is, ook als alle spelers zich uiterst goed voorbereid hebben. Iedere speler heeft het voornemen te winnen, maar niet iedereen is de winnaar. Dat betekend niet dat de verliezer 'slecht' is, of 'lui', het betkend slechts dat niet iedereen een wedstrijd kan winnen. Als je ontslagen wordt, hoeft dat niet te betekenen dat je 'lui', of 'slecht' bent, het betekend slechts, dat in iedere wedstrijd ook verliezers zijn. Het demoniseren van de verliezers, geeft de kapitalistische orde bestaansrecht. Verlies is immers niet iets dat overkomen is, het is een eigen keuze. Als het namelijk een onrecht zou zijn, zou men er tegen in opstand komen. De aanhanger van het libertarisme, komt zijn/haar vrienden tegemoet, maar ziet in hen ook een potentiele concurrent en een potentiele dolksteek in de rug. De libertarist, weet dat hij/zij het zal redden, zoals een professionele bergbeklimmer er van overtuigd is, dat hij/zij die levensgevaarlijke klim zal overleven, ook als de helft van de deelnemers naar beneden stort.

Kartel


Een probleem dat ik met ancap heb: Als alles in handen van de ondernemer is, dan zou de markt in theorie zelf leiden tot een dynamiek waarin de prijzen lager worden, omdat kapitalisten tegen elkaar moeten opbieden. Maar stel, dit is de meest gebruikte verwerping. Stel dat vier vastgoed speculanten panden opkopen, deze panden moeten onderhouden worden, betegeld, de wegen moeten gefaciliteerd worden, de belichting, alles, want het is ancap. Stel dat vier kapitalisten elkaar niet als concurrent zien en een verbond aan gaan. We betalen samen de beveliging en deze beveiliging, dit leger van beveiligers bekostigen we van belasting, dat in dit geval dan huur heet, aangezien er in theorie sprake van consent is. Stel dat er een cluster van ondernemers ontstaat, dat huren ontvangt en een groot prive, beveiligers leger creert. Een cluster van super rijke magnaten, die hun eigen vastgoed beheert en de bevolking kan belasten. Een elite die regels hanteert voor haar eigen vastgoed, dat immidels misschien wel gegroeid is tot een land zo groot als Luxemburg. Wat hebben we dan ? Dan hebben we een staat, die officieel geen staat is, omdat deze staat geen staat heet. De burreacratie zal bestaan uit mensen in dienst van het magnaten cluster, de politie zal een prive politie zijn, de magnaten kunnen zelfs hun huurders scholing opleggen, omdat ze willen dat de huurders van hun vastgoed een beetje rustig aan zullen doen. We hebben dan een staat, een keiharde staat, die geen ruimte heeft voor mensenrechten en waarin geen plek is voor inspraak of iets dergelijks. Kortom een keiharde politiestaat, waarin een heel klein percentage bijna alles bezit

 


Wat er zal gebeuren is het ontstaan van financiele machtsclusters, die eigen grenzen hanteren en elkaar beconcurreren. Niet heel anders dan de huidige wereld dus, maar in een nieuw post-modern jasje. Een jasje dat de oude nationalistische symbolen verworpen heeft en nu de symbolen van het mondiale kapitalisme hanteert. Een nieuw kapitalisme zou geboren zijn, maar een kapitalisme dat niet veel verschilt van het huidige. Het zou niet Polen, tegen Hongarije zijn, maar het ene software merk, tegenover het andere.

 

NAP

Het non agressie princiepen, dit is waar het 'anarcho' kapitalisme en het libertarisme op gebaseerd is. Het idee dat noch een staat, noch een overheid, aan het bezit en het vastgoed, van individuen zou mogen komen. Kortom, individuen en families, krijgen weer een staatsmonopolie in de schoot geworpen, zoals dat voor de liberale revoluties aan de orde was, de tijd van de adelelijke huizen. In die zin is libertarisme een soort aristocratie adoratie. De mensen, die het altijd voor het zeggen hadden, moeten opnieuw de wereld in handen hebben.

Het NAP, een zogenaamd princiepen, waar men zich 'maar gewoon aan moet houden'. Want als je iets ondertekend, dan komt het allemaal wel goed. Geweld binnen de constitutie van het liberalisme, zou dan geoorloofd zijn en al het andere geweld niet. Een kapitalist die mensen uitbuit, is 'niet gewelddadig', maar iemand die hierop reageert met sabbotage, is dat wel. Het NAP wilt mensen pascificeren, ten opzichte van zij met vastgoed. Het denkt te kunnen bepalen wat 'geweld' is en wat 'geen geweld' is. Dit terwijl, zoals ik al eerder zei, het meeste geweld, is binnen de wet gepleegt. Het meeste geweld was 'gelegitimeerd'.

 

Kapitaalvorming

zij die kapitaal bezitten, kunnen meer investeren en hebben dus een voorsprong. Overerving zal leiden tot het ontstaan van een bevoorrechte klasse. Dan het tweede, de accumolatie van kapitaal leidt tot het opstapelen van geld. Het innen van winst en het uitbetalen van loon is een systeem dat leidt tot de opstapeling van geld, met of zonder staat. Omdat de bedrijven met elkaar moeten concurreren, kunnen ze de werknemers niet ineens heel veel geld betalen, de werknemer verdiend dus zo weining mogelijk, om het bedrijf in leven te houden binnen de strijd om het bestaansrecht. Deze accomolatie van kapitaal is een mechanisme op zich.


Hierarchie


Er zal dus hierarchie zijn. De ene persoon heeft in theorie zeggenschap over de productiemiddelen, omdat dit in een of andere middeleeuwse constitutie staat. Anarchisme, erkent hierarchie niet. Anarchokapitalisme, is dus een contradictie.

 

Hebben wij dan ooit 'anarcho kapitalisme' gehad in de wereld ? Links kan nog met voorbeelden komen, van anarchisme, uit de negentiende eeuw. Misschien niet veel en het was allemaal niet een heel lang leven toebedeeld, maar het functioneerde wel, het was iets. Je kan het verwerpen, belachelijk maken, maar niet ontkennen.


VOC mentaliteit


Anarcho kapitalisme, moet haar utopie maar uit het luchtledige creeren. Het wordt beter, want dat staat op  papier, dat is de theorie. Echt anarcho kapitalisme, zoals een historicus mij vertelde, zou gezien kunnen worden, als wat de VOC deed, in de zeventiende eeuw, toen het bedrijf oppermachtig was en door de staat niet aan banden gelegd werd. Met een eigen leger en ongebreideld innitiatief. Natuurlijk een uiterst controversiele bladzijde in de geschiedenis. De VOC was als een plunderende bende gelegaliseerde staats terroristen, die mensen tot slaven maakte, halve volksstammen afslachtte en vruchtbare gebieden plunderden. Naieve mensen spreken over 'de VOC mentaliteit'. Dit geeft blijk van de fantasiewereld, waarin deze mensen leven. Het gepriviligeerde bubbeltje, waar iedereen met een gram levenservaring, binnen een halve seconde doorheen prikt. Anarcho kapitalisme, is die 'VOC mentaliteit' en dus een racistische stellingname. Kapitaal vorming, zonder regels, is heel iets anders dan, geen meesters en geen Goden. Geen staten en geen bazen. Kapitaal accumulatie, plus het woordje geen regels, krijgt ineens een hele andere connotatie. Het klinkt in de verte nog wel 'links', maar is dit natuurlijk niet.

De kartels in Mexico, zijn eigenlijk anarcho kapitalistisch. Men heeft een prive leger, accumuleert kapitaal, heeft eigen property, waarover geen belasting word geheven, men erkent de staat niet en men heeft geen morele wroegingen. Dan is dus de vraag, hebben wij liever die parlementaire democratie, of dat Mexicaanse kartel, met de kapmessen en de pakken cocaine ?

NATIONALISME OF MULTINATIONALISME

Nationalisme, of multinationalisme

 

Een debat wat nu aan de gang is, is een debat tussen de pro EU en de anti EU sentimenten. Aan de pro kant, staat 'het partijkartel', zoals een FVD aanhaalt. Aan de andere kant staat de PVV, het FVD, de SP ?, de laatse misschien een beetje.

Ik heb nooit een mening geformuleerd omtrent nationalisme tegenover multinationalisme. Dit omdat het hele begrip natiestaat mij niet zoveel zegt. Mijn zwaartepunt ligt bij individuele souvereiniteit, niet nationale. Als 'mijn natie' vrij is, dan ben ik nog niet vrij.

Men is bang voor een Europese superstaat, een ondoorzichtige, kafkaeske burreucratie. De antithese van deze vermeende supersstaat, is 'de natie'. In deze natie is schijnbaar geen sprake van belangenverstrengeling, geen corruptie, geen machtsmisbruik ?
De Nederlandse staat is iets om trots op te zijn ? Wat heeft Nederland gedaan ? De meest idiote dingen, hele volksstammen tot slaaf gemaakt en hier het langst mee doorgegaan, Nederland was de laatste om de slavernij af te schaffen, van de hele wereld. Kolonialisme alleen al, is een reden om geen nationalist te zijn. Hoe kan je nationalist/kolonialist zijn en mensen uit Indonesie of Suriname nog in de ogen kijken ?


Is het een gevaar, als de EU een soort VS wordt, waar een FVD heel stellig in is ? Dat dit aan de hand is, vind ik niet ongeloofwaardig. Landen voelen de hete adem van Rusland, van China in de nek en klonteren samen.De VS stelt zich niet meer op als een bondgenoot van Europa. Binnen Europa zijn semi en geheel fascitische bewegingen actief, die een 'nieuw oud' Europa willen installeren, een Europa zonder 'inmening', zonder moslims, een Europa van 'onze waarden'. Maar zijn 'onze' ( lees jullie) waarden, ook mijn waarden ? Alsof het mij iets kan schelen, dat mijn baas een 'pure Hollander' is, die op klompjes danst, of de internationale Amerikaan, die gevestigd is in China ? Beide gaan tegen mij tekeer en zullen gericht zijn op winst maximalisatie, niet op mijn welzijn. Trump representeerde zogenaamd 'het goede kapitaal' en hij had zogenaamd geen fabrieken in het buitenland staan. Dit alles bleek een leugen. Trump is niet 'die goede kapitalist'. Net zoals de bazen onder een PVV/FVD staat, niet 'die leuke kapitalisten' zullen zijn.


Grootmachten gaan elkaar bestrijden . Dit collosale haantjesgevecht, gaat de burgers uiteindelijk niet zoveel aan. Voor een burger maakt het doorgaans niet zoveel uit, of hij/zij in de ene totalitaire staat woont, of de andere. Alhoewel, de verliezende grootmacht, zal het wreedst zijn. DPRK, is het wreedst, want deze grootmacht is aan de verliezende hand. De grootmacht die verliezende is, zal de repressie opvoeren, terwijl de zegevierende grootmacht, de VS, het westen, de touwtjes relatief iets kunnen laten vieren, waardoor men in een illusie van vrijheid zal leven, wat de grootmacht dan ten goede komt. Wij zijn 'vrij', zij zijn 'slecht'.

De gevaren zullen zijn, een dienstplicht. Op dat moment zal er namelijk een ondoorzichtige supermacht zijn, die ons kan opofferen. Maar doet een natiestaat dit niet ook ? Ook in Nederland, ben ik zogenaamd 'reservist'.


We mogen kiezen, natie staatjes, die elkaar op basis van hun vermeende 'identiteit' in de haren vliegen. Of megalomane grootmacht projecten, die de kanonnen op elkaar gericht houden. Wat is leuker ?

 

De EU grootmacht zal de interrese opwekken van een Rusland, een China, een VS, als nog weer een andere supermacht op het toneel. Wat deze supermachten altijd gedaan hebben, wanneer ze met elkaar in conflict kwamen, was hun conflicten uitvechten op het grondgebied van sattelietstaten en bondgenoten, van de grootmacht, waarmee men in concurrentie was. Door de VS bekostigde eenheden, tegen de door de USSR bekostigde Vietcong. Als er alleen maar grootmachten zijn, dan weet ik niet precies wat er zal gebeuren. De wapens zullen op elkaar gericht zijn, maar er zal geen neutraal grondgebied zijn, waarover gevochten zal worden. Een koude oorlog zal plaats vinden, een prisoners dillema

Een eindeloze wapenwedloop zal ontstaan. Op een gegeven moment, zal de berg wapens zo immens zijn, dat men niet eens meer oorlog kan voeren, want het zou de ondergang van de gehele wereld betekenen. Dit is immers al wat tussen de USSR en de VS gebeurde, in de jaren tachtig. Al had men met elkaar in oorlog willen treden, dan was dat voor beide partijen CTRL ALT DELETE geweest. Het zou een internationale zelfmoord geweest zijn. Een winnaar komt dus nooit voort, uit dit soort toestanden. Er kan alleen maar 'gelijk spel' zijn.

De natiestaatjes aan de andere kant, hebben de neiging, om wegens de meest arbitraire redenen oorlog te voeren. Wij hebben in Europa oorlogen gezien, geheel gebaseerd op de vermeende identiteit. Halve volksstammen hebben elkaar uitgemoord, opgehitst door generaals. Mensen die aanvankelijk vredig naast elkaar leefde, zijn opgehitst door het fantoom van 'de natie' en hebben elkaar op basis van dit fantoom uitgemoord. Naties zijn niet romantisch, ze zijn gebouwd op kolonialisme, paranoia en propaganda. Als het alternatief op de grootmacht, 'de natie' is, dan is dat een slecht alternatief.

 


Iedere macht


Macht corrempeert, iedere macht corrempeert. Is grote macht corrupter dan kleine macht ? Kleine staten kunnen heel repressief zijn. De kleinste landen zijn dictaturen geweest. Dat groot gelijk staat aan dictatuur en klein, gelijk staat aan vrijheid, is op niets gebaseerd. Iedere macht corrumpeert en dit gebeurt al op het kleinste niveau. Een meeting waarin een paar mensen de dienst uit maken, corrumpeert al. Het gegeven gaat overal altijd op, in de DPRK en in de lokale gemeente.

De sociale natiestaat.


Een SP wilt ook terug naar de natiestaat, maar dan naar de sociale natiestaat. Deze natiestaat heeft al een ander gezicht, dan FVD's ideale staat en ook een ander gezicht dan de PVV natie.  De SP wilt terug naar de post tweede wereldoorlog verzorgingstaat en wilt hier zien te komen, op eenzelfde manier als een FVD. Via de kamer. Men moet de sociale staat terugwinnen, van het mondiale kapitalisme. FVD wilt de eigen identiteit terug winnen, van het mondiale kapitalisme. De SP ziet hoe bedrijven naar het buitenland gaan, voor de goedkoopste werkkrachten en ziet hoe 'de eigen' werkers daarmee benadeeld worden. SP speelt dus niet in op internationalisme, maar op nationalisme, maar wel een nationalisme om een sociaal beleid in te kunnen stellen. Of dit een juiste instelling is, daarover wil ik nu niet oordelen, wel zie ik het als een gegeven. De SP, wilt geen europese superstaat, maar wel samenwerking. Dat is dus samenwerking met andere landen ? Deze vorm van nationalisme, is natuurlijk de minst schadelijke vorm van nationalisme. In die zin, de relatieve kleinschaligheid, van 'het land', zal dan ingezet worden om de burger ook daadwerkelijk ten goede te komen. De SP worsteld met dit idee, want de zittende instituten gaan echt niet terug keren naar een sociale orde. De arbeiders zijn allemaal aan hun lot overgelaten en moeten dit lot zelf in handen nemen, wilt men resultaten bereiken. Men moet niet wachten op een 'sociale staat'. Men kan niet terug in de tijd gaan, terug naar de jaren zeventig. De wereld is hier en nu, ligt niet in een verleden tijd besloten.

 


De sociale wereld staat ?

Het echte ideaal, zou het ideaal zijn dat de USSR aanvankelijk in het oog had, maar dat nooit gelukt is. Een wereldcommunisme, een EU van de wereld. Waar een centraal commitee, dat in theorie niet corrumpeert ( want daar komen de haken en ogen al ), dat op een zo efficient mogelijke manier de productie en consumptie regelt, zonder conflicterend met andere machten te zijn.
Deze bovengenoemde strijd is al uitgevochten. De USSR heeft het niet gewonnen, maar is vervallen in totalitaire staten, ten strijden trekkend tegen de VS, zichzelf verlagend tot het niveau van de VS, om met hen te kunnen wedijveren. Met als restproduct, de DPRK, de shizofrene, in het nauw gedreven kat. Een laatste stuiptrekking van een ideologie. Een ideologie die misschien wel had moeten winnen, in theorie. Want wanneer 'een' regering de grondstoffen echt efficient zou benutten, dan zou dat de enige manier zijn om vrede af te dwingen. Een stap uit de barbarij, van de elkaar bevechtende baffiaan staten, een wereldvolk, met collectieve productie en consumptie. Wederom, theorie, theorie.

Helaas, macht corrumpeert, ook goede macht, ook macht van atheisten, die het algemeen belang in het achterhoofd houden. Ook anti imperialistische macht, is nog steeds macht. En daar waar macht is, daar wordt een magneet gecreerd, voor de potentiele oppertunisten

 

 

Internationalisme.

 

De arbeidersklasse heeft geen natie, want naties werken niet in op de belangen van de werkende klasse. De naties staan symbool, voor de bezittende klasse. Trotskisten en anarchisten zijn deze mening toebedeeld. Nationalisme leidt af van de ware frictie. Voor trotskisten, de frictie tussen arbeid en bezit, voor anarchisten de frictie tussen gezag en vrijheid. Iedere natiestaat gaat een eigen leven leiden, daarom kunnen alleen de mensen zelf, de belangen van de mensen behartigen.

 

Conclusie

Ik heb niet echt een oordeel over het EU/natiestaat dualisme. Ik denk dat beide functioneren als tegenstanders van het algemeen belang. Welke meer repressief zal zijn, daarover kunnen wij slechts speculeren . De strijd tussen zij die bezitten en zij die produceren, de strijd tussen gezag en vrijheid, zal doorgaan, zal nooit getemperd worden, met of zonder 'eigene', met of zonder 'die robuuste natie'. Al bouw je zestig beelden van je nationale 'zeeheld', al hou je dagelijkse nationale praaltochten, de frictie zal blijven bestaan, de woede zal nooit getemperd kunnen worden.

conflict /transhumanisme

CONFLICT


Sinds de mens bestaat, is de mens in conflict geweest. Altijd zijn er oorlogen uitgevochten, opstanden geweest etc. Ergens is dit niet een prettig gegeven. Het maakt, dat de wereld een morbide plek is.

 

gerechtvaardigd geweld

Daar waar conflicterende belangen zijn, kan niet alles met de mantel der liefde opgelost worden. Toen de fabriekselite de arbeiders, in de negentiende eeuw, aan het uitbuiten was, zouden vanzelfsprekend confrontaties plaats vinden, vergeldingen en stakingen. Als de NAM in groningen ( het gaswinningbedrijf) mensen hun huizen aan het vernietigen is, omdat de NAM gulzig is, gaat dit leiden tot dreigtelefoontjes ( wat laatst gebeurt is). Waarom al dat geweld, zegt de liberaal. Ik vind geweld ook niet leuk, maar ik zie ook in, dat het soms niets meer is dan een logische gevolgtrekking. Soms is het een reactie, als wanneer jij onder de douche gaat staan, maar het water ijskoud blijkt te zijn. Je schrikt en springt uit de douchecabine. Niet omdat, dat jou  mening is op dat moment, maar slechts jou reactie. Een respons op constitutioneel gerechtvaardigde vormen van geweld, zal 'echt' geweld zijn. Niet omdat men dat leuk vind, maar omdat het een reactie is, die wij niet allemaal in de hand hebben. Rechtvaardig geweld, is dus geweld dat niet anders kan en gericht is op zelfbehoud, of zelfverdediging.

alt in aannames en fantomen. Wat ik hiermee wil zeggen, emotionaliteit heerst altijd, overal.

Is ieder geweld terecht ?

Er is ook schadelijk geweld, zogenaamd 'zinloos' geweld. Geweld, dat berekenend is, inplaats van reactief. Offensief, inplaats van defensief. Zowel het staatsgeweld, als het individuele geweld. Over staatsgeweld heb ik het eerder gehad, laten we nu kijken naar individueel geweld. Geweld dat niet fucntioneerd om jouzelf te beschermen, maar alleen maar functioneerd, om bijvoorbeeld jou gulzigheid te temperen. Crimineel geweld, enkel en alleen om rijk te worden, is onnozel geweld. Geweld vanuit rascistische overwegingen, of nationalistische , compleet belachelijk. Geweld, om 'eer' te verdedigen, compleet prehistorisch en onnozel. Staatsgeweld, daarentegen, is niet anders dan criminieel geweld. Gericht op het faciliteren van het eigen belang, het belang van de eigen elite, het eigen 'kartel'. Het is hetzelfde manier als dat wat de maffia doet, alleen heet het anders, heetft het zichzelf een verheven status toebedeeld.

transhumanisme ?

 

Transhumanisme, het idee dat de technologie, de menselijke evolutie moet overnemen. De mens is vastgelopen in het evolutieproces en is verworden tot een onhoudbare soort, schadelijk voor zichzelf en voor het milieu. De kennis van techniek, zou de mens een nieuwe start kunnen geven, in deze theorie. Technologie moet gerbuikt worden, om de mens en het menselijk leven, te herdefinieren.

Is technologie een verlossing uit dat geweld, dat de mensheid is ? Het temperen van instincten, het implementeren van software, om de schadelijkheid van de mens te onderdrukken. De foutjes eruit halen, zoals transhumanisten suggereren.  Om de mens te redden van de mens, moet de mens geen mens meer zijn. De mensheid is achterhaald, als concept. Een plunderende primaat, met een idee van korte termijn belang. De mens is te primitief, om met beschaafdheid om te gaan, maar te beschaafd, om terug naar primitiviteit te gaan.
De instelling moet weer primitief zijn, maar de technologie zal futuristisch zijn, wil de mensheid bestaansrecht hebben, voor de toekomst. Het is duidelijk, dat de accumulatie van kapitaal, het klimaat aan het vergooien is. De these is de primitiviteit, de anti these is de technologie. De synthese, is de primitiviteit in de technologie, samen doen smelten, met de technologie die besloten ligt in de primitiviteit.
Technologie, kan primitief toegepast worden, slechts om bestaansrechten te faciliteren. Primitieve structuren, kunnen uiterst complex zijn. Men denkt dat 'primitieve' stammen, minderwaardig zijn, maar deze stammen, hebben meer compexiteit en sociologische technologie in zich besloten, dan men zich realiseert.

 

Zolang men niet in dit transhumane domein is beland, zal geweld niet uitblijven. Het zal gebruikt en misbruikt worden.

 

007

Ook deze tekst verscheen op Krapuul  

http://www.krapuul.nl/samenleving/recht-2/2651885/de-sleepnetwet/

 

 

 

Aangezien de AIVD, onder de sleepnetwet, die net aangenomen is, veel meer bevoegdheden heeft gekregen,is dat iets dat ik in overweging wil nemen.

 

Al lange tijd, ga ik er vanuit dat bij alles wat ik doe, een of andere AIVD dwaas mee kijkt. Niet een prettig idee. Niet zozeer, omdat ik mij zorgen maak om een potentiele arrestatie, meer omdat ik mij, nou een beetje bekeken voel. Als ik onder de douche sta, wil ik ook niet dat de buurman met een verrekijkertje naar binnen staart, om vervolgens de afmetingen van mijn geslachtslid op te meten en dit door te geven. Een flauwe vergelijking, maar waar het wel op neer komt ,is dat ik gewoon mijn onnozele internet gedrag prive wil houden. Ik doel op mijn recreatie, de stomme series die ik kijk, mijn fascinaties, kortom alles. Sinds ik weet dat men met een vergrootglas op de burger zit, heb ik het gevoel dat iemand met mijn scherm mee kijkt. Dat geeft een gevoel van onbehagen en niet alleen omdat ik 'iets te verbergen heb'. Het maakt dat tamelijk vaak de gedachte in mij op komt, wat zou Hans, de AIVD dwaas hiervan vinden ? Wat zou hij ervan vinden, dat ik nu de zoveelste aflevering van pokemon kijk, terwijl hij gewoon weet dat ik daar te oud voor ben. Nee, Hans van de AIVD moet eventjes dood vallen, laat mij met rust ! Ik kijk bij jou toch ook niet in je computer, of je huiskamer binnen. Dat heeft gewoon te maken met het feit dat je niet in iemands personal space komt, het is een heel basaal dierlijk gegeven. Als je met iemand praat, dan ga je ook niet met je neus flak voor iemands gezicht staan.

 Ja, maar je hebt toch niets te verbergen, zegt de staatsaanbidder dan.

Het probleem hiermee is, zij bepalen wat er allemaal potentieel verborgen zou moeten worden. Zij interpreteren het recht, zij denken te kunnen weten wanneer iets 'te extreem' is. Anarchisme ? Men kent de theorie niet en denkt meteen aan bommenwerpers. Men leest mijn site dus en ziet de brandende lont al voor zich. Dat zegt niets over mij, maar wel iets over hun onderontwikkelde positie. Onderontwikkeld, maar niet machteloos en dat maakt het riskant. De mensen bij de AIVD, zijn natuurlijk ook niet onbevooroordeeld en zullen gematigd rechts/'links' zijn. Hun definitie van wat gevaarlijk is, voor 'die glorieuze natiestaat', zal veel breder zijn, dan jou definitie. Dit zijn mannen van gezag, orde en tucht. Deze mannen gaan vervolgens bepalen wie er allemaal 'over de streep gaan'. En nee, misschien valt het mee, misschien ben ik paranoide. Bedenk alleen wel, wat gebeurt er vervolgens met deze informatie, als deze in handen komt van mensen die stukken minder tolerant zijn. Misschien heb ik voor jou niets te verbergen, maar wel voor je toekomstige opvolger.

Nee, ik heb niets te verbergen, mijn activisme gaat niet buiten de wet om. Maar men richt zich op mensen die ze 'in het visier' houden, omdat deze mensen met 'duistere zaken' bezig zijn. Een heel breed begrip, dat zo multiinterpretabel is, dat het natuurlijk makkelijk misbruikt kan worden. Ik vertrouw er niet op, dat men vertrouwelijk met mijn gegevens om gaat, dat men dit alles niet gebruikt voor politieke doeleinden. Dus ja AIVD, ik ben niet staatsgevaarlijk, maar als iemand nertsen bevrijd, die gefokt worden voor het bont en dus voor niets pijnlijk sterven, dan kan ik dat wel waarderen. Als men demonstraties van nazi's keihard verstoord, dan is dat een 'extremisme', waar ik alleen maar waardering voor kan hebben.  Maakt mij dat ook al 'verduisterd' ? Als ik bepaalde vormen van 'extremisme' niet verwerp ? Ben ik dan ook al 'de extremist' ?

 

 

 


Maar als men zo IS militanten voor kan zijn ?

Deze wet blijkt niet zozeer toegespitst te zijn, op het vergaren van individuele informatie. Het werkt meer om over grote groepen mensen informatie te krijgen, het maken van een hooiberg, zoals Huub Bellemakers van groen links het noemt. Een hooiberg waar je vervolgens een spelt in gaat zoeken. Ik begrijp wel wat hij bedoelt hiermee. De AIVD heeft al genoeg middelen, om achter individuen aan te gaan, waarvan ze iets vermoeden. Deze wet dient vooral om een beeld te krijgen over het internetverkeer. Wat speelt er allemaal in die laatste anarchistische zone, het internet ? Filmpjes van watermeloenen en katten, maar ook verhitte discussies, over zaken waar de parlementaire politiek zich niet bezig houdt. Daarover maken de Plasterken van deze wereld zich zorgen. Als de mensen niet meer in de PVDA geloven, waar geloven zij dan in, wat speelt er op het net, want het net en de sociale media zijn levendige organen. Zo vind anarchisme ook veel voedingsbodem op het net, omdat hier, tot voor kort, de politieknuppel nog niet opgeheven werd. Nu gaat dit veranderen en wij allen zitten dus in de problemen. Alleen de liefste modelburgertjes hebben immers 'niets te verbergen'

Het probleem is, als dit uberhaupt gebruikt zal worden, om IS militanten op te sporen. Iets wat ik betwijfel, omdat ze al zo vaak IS mensen in het visier hadden, die zichzelf vervolgens allemaal opgeblazen hebben. Toch hebben ze deze mensen laten gaan. Waarom ? Was de burreaucratie te stroperig ? Of misschien en ik wil hierin natuurlijk niet als een conspiracy theorist klinken en dit is iets dat veel mensen tegen de haren in strijkt, maar vergeet niet, natiestaten hebben soms een reden nodig om beleid uit te voeren. De irak oorlog was nodig en een 9-11 trigger was iets dat een opzetje kon zijn, om de Amerikaanse belangen veilig te stellen. Als men af en toe een aanslag laat doorgaan, dan kan men afleiden van andere zaken, men kan repressie opvoeren, men creert een gemeenschappelijke vijand, men kan imperialistish handelen afdwingen.
Daarnaast is het wel zo, of men aanslagen kan tegehouden, door maar gewoon een beetje in computers te rommelen, is natuurlijk de vraag. Iemand kan gewoon van over de grens binnen komen, iemand die uit het visier is van de inlichtingendienst. Of iemand die bekend is bij de dienst, geeft zijn haar taak over aan iemand die van buitenaf komt, die vanuit het middenoosten komt. Iemand komt de grens over, is niet bekend bij de inlichtingendienst en begaat zijn/haar aanslag, iemand die bijvoorbeeld uit Irak komt, in de onherbergzame provincies getraind is etc.

Men is geschrokken van het feit, dat een PVDA drie zetels heeft, maar dat er in Hamburg wel tweehonderdduizend mensen bijeen komen. Kortom, men valt niet meer voor het neplinks en organiseert zich, met behulp van het internet, op een andere manier. Iets waar de PVDA niet van gediend is, men heeft het gevoel de greep te verliezen op de bevolking en dit is ook het geval. Daarom valt men de laatste autonome zone binnen, het net. Iets wat Trump ook al heeft gedaan, via het afschaffen van de netneutraliteit. Kortom, geen goede ontwikkelingen. 

 

HARDER WERKEN ?

Werk dan harder ?


Als men uitgaat van het 'alles zelf doen' mantra, van de liberaal en we denken alle hulpkrachten van buiten weg, in hoeverre is dit dan realitisch ? Geen erfenis, geen hulp van ouders, alleen maar 'eigen broekriem'.

Als men in een verkrot huis woont, dat brandgevaarlijk is en onhygienisch, wat zegt de liberaal dan ? 
Eerst zegt de liberaal : huur dan iets anders, maar daarin slaat men de plank al geheel mis. Er is niets anders.

De liberaal zegt, werk harder en je kan een beter huis huren.

Maar harder werken, betekend niet meer loon. Het betekend hetzelfde loon en minder kans op ontslag. Harder werken is dus geen optie, een arbeider zit gevangen in een situatie.

Begin zelf dan wat, zegt de liberaal. Maar om iets te beginnen moet men kredieten krijgen, van de bank en de bank doet dit niet, waarom zou de bank in een riskante eenling investeren, als multi nationals voor handen zijn ?. Of je kan iets crowdfunden, zegt de liberaal. Want 'de beste ideen' vinden hun weerslag, zullen bekostigd worden door derden. Hier wordt de plank misgeslagen, dit impliceert dat een democratisch systeem, een meeste stemmen gelden systeem, bepaalt of iets bestaansrecht heeft, of niet. Misschien heeft Mozart dan geen bestaansrecht, maar die plastic messenset uit China wel. Waarom, omdat 'heel veel mensen het vinden'. Ik heb uitgelegd waarom dit geen argument kan zijn.

Wat zijn dan de opties ? Had een management opleiding gedaan, zegt de liberaal, was een van ons geweest. Maar om een van hen te worden, om bestaansrecht te hebben, betekend dat wij niet echt een vrije keuze hebben. Wees een management man, of heb geen bestaansrecht. Wees een geld meneer, of besta niet. Dat is geen keuze, dat is een keurslijf. Dus dat men dan maar 'gewoon een goede baan had moeten nemen', legt een ultimatum vast en is geen onvoorwaardelijke zelfdeterminatie.

Stel je wordt in een linkse commune opgevoed, of jij bent opgevoed door mensen die anders naar bezit en geld kijken. Dan staat dat hele geldverhaal toch al per definitie mijlen ver van jou verwijdert. Mensen, die opgevoed worden in de neoliberalisme ideologie, zullen alles inderdaad als een wedstrijd zien en zullen alles doen om zichzelf te verrijken, over de ruggen van hun medemens. Maar ook dit is niet helemaal een vrije keuze, want men wordt hierin opgevoed. Men krijgt dit mee. Het is als zeggen, dat kind, opgevoed door twee jazz muzikanten, maakte zelf de keuze om jazz muzikant te worden. Aan de ene kant waar, aan de andere kant, is het kind er ook wel voor klaar gestoomd. Het kind zal later minder snel belastingadviseur worden. In die zin, zijn er ook wel een soort kastes en levensstijlen en het neoliberale bestek, is net zo goed een subcultuur en een levensstijl, als bijvoorbeeld new age. In beide moet je deels in ingewijd zijn, wil je het voelen, wil je het begrijpen. Natuurlijk zijn er wel mensen die van buitenaf komen, maar iedere subcultuur, heeft ook heel veel werving van binnenuit. Als het neoliberale bestek, een grote subcultuur is, dan heeft men ook veel werving van binnenuit. keuze gaat dus deels op, in dit geval.

Wat zijn dan nog opties, om uit je benarde situatie te komen ? De misdaad, maar dat zal de liberaal niet aandragen. De misdaad is niet anders dan het grote bedrijfsleven. De enige manier om binnen deze segmenten te functioneren, is door een pure psychopaat te zijn. Dit kan je worden, door jezelf helemaal lam te snuiven, maar als dit niet jou keuze is, zal je van jezelf gewoon een angeboren gebrek aan spiegelneuronen moeten hebben en een talent voor sociopathisch handelen.

Eerder al, heb ik uitgelegd dat de vrije wil, maar binnen bepaalde marges kan functioneren. Je kan bijvoorbeeld niet gewoon vleugels groeien en de hemel bestijgen, als je het maar wilt. Vrijheid is gebonden aan materialiteit.

Dus, er is een mogelijkheid, als je echt rijk wilt worden. Als jij echt een persoon wilt zijn, met veel huizen en geld en een levensstijl van auto's en het playboy magazine, dan kan men die gok wagen, men kan proberen dit leven te bereiken. Sowieso zal dit over de ruggen van andere gaan, maar als jij kapitalist bent, dan zal je nog over de rug van je demente moeder winst maken. Winst, daar gaat het om, allemaal wit gewassen onder het mom van 'de wet' en over de ruggen van ieder dierlijk en menselijk leven. Als jij deze persoon bent, dan zal het uberhaupt niet eens in jou opkomen, om te beginnen over mogelijkheden en kansen, om dit alles uiteen te zetten, want deze mensen zijn daar bijna per definitie niet mee bezig. De winst lonkt en het intellect functioneerd in dienst van die winst, niet in dienst van een of andere wereldbeschouwing, of maatschappij kritiek.

Als ik zou willen, dan zou ik naar China kunnen gaan, geld lenen bij de bank, schoenen laten maken en in Europa op de markt zetten, via reclamestunts etc. In theorie zou dit kunnen. Ik heb hier alleen totaal geen zin in, net zo min, als dat ik zin heb in het beoefenen van Yoga, of het spelen van dungeons and dragons. Maar als ik de laatste twee genoemde hobby's verwerp, dan noemt men mij niet onijverig. Als men het neoliberale bestek verwerpt, dan is men 'gewoon lafhartig'. Het ontkent dat iemand het gewoon niet adoreert, dat iemand er geen interesse in heeft. Het legt het zwaartepunt bij het persoonlijke, niet bij het ideologische of maatschappelijke. Jij kan ons niet walgelijk vinden, want wij zijn volmaakt. Jij kan het neoliberlaisme en 'de vrije jongens', niet walgelijk vinden, want deze orde is volmaakt, zegt de liberaal. Beide constructies, pretenderen de waarheid in pacht te hebben en individualiseren potentieel verzet.

Ik wil dus niet per se het geldverhaal verwerpen, van mij mag iemand dit najagen en ik ben ook niet van mening dat 'iedereen in een anders systeem zou moeten leven'. Het gaat mij erom, dat kapitalisme geen keuze is. Het wordt afgedwongen, niet gekozen. Prima dat jij een playboy bedrijfs CEO wilt zijn, maar laat mij dan een andere keuze maken en demoniseer mij niet,  als ik deze keuze niet wil maken. De kapitalistische 'orde' bestaat dus niet bij gratie van mensen die collectief voor 'de vrije markt' kiezen. Er is namelijk bar weining keuze. Als er verschillende andere systemen functioneerde, laten wij zeggen, mutualisme, collectivisme en anarcho communisme, dan, op dat moment zou men een vrije keuze hebben, in het najagen van de CEO lifestyle. Nu is dat niet het geval, dus moet men niet over keuzes spreken.

Maar Nayoko, als iedereen zoals jij was, waar zou ons glorieuze westen dan zijn, met al haar flatgebouwen en efficientie? Ik leef niet voor 'het westen', of 'het utilitaire van de vrije markt'. Ik leeft slechts voor mijzelf.Daarnaast, als iedereen een bed, een dak, een brood, iets om in te badderen en een stuk groente zou hebben, dan zouden al die consumptie, spektakel avonturen, niet meer op de voorgrond van ons bestaan hoeven spelen. De verovering van het brood, is waar Kropotkin over sprak. Laat daar het zwaartepunt eens liggen.

Er is toch geen alternatief en kapitalisme bracht het hoogst mogelijke goed?
Omdat de kapitalistische wereldorde de koude oorlog gewonnen heeft, lijkt het alsof het kapitalisme 'het beste systeem op de aarde is'. Had communisme deze strijd gewonnen, dan hadden wij kunnen zien wat een communistische wereldorde zou brengen, waarmee ik niet wil zeggen dat deze orde beter was geweest.Natuurlijk zijn er tientallen alternatieven op kapitalisme te bedenken, het is uiteindelijk een kwestie van macht of deze modellen ook uitgevoerd gaan worden. Het neoliberalisme wordt afgebakend met de knuppel en de kleine anarchistische insurrecties, werden afgebakend met het geweer. Deze modellen hebben geen bestaansrecht, omdat 'ze het meest logisch zijn', zoals de liberaal beweert, maar omdat ze het meeste vuurkracht achter zich hebben. Waarmee ik nu niet een directe oproep doe tot insurrecties, maar waarmee ik alleen wil zeggen dat de overwinnaars de geschiedenis schrijven.

Als de anarchistische inssurectie in Spanje, een langer leven toebedeelt was, wanneer de aandeelhouders van de gecollectiveerde fabrieken geen actie ondernomen hadden en wanneer de sovjet unie het niet tegen gewerkt had, dan had het kunnen bestaan. Dan had het kunnen bestaan als autonome zone. Stel dat we dit verder uitdenken, deze autonome zone zou na een aantal tientallen jaren bewezen hebben, of het bestaansrecht heeft, of dat men alsnog collectief voor het kapitalisme zouden kiezen. Dan, hadden wij als het ware een bewijs gehad. Stel, de kapitalistische wereldorde en de sovjet orde, de twee machtsblokken waar destijds de strijd tussen plaats vond, hadden beide de anarchistische insurrecties met rust gelaten. In de geschiedenis, werd het anarchisme, door beide wereldmachten, zowel door de USSR, als het kapitalisme, niet als wenzelijk gezien. Maar stel, men had zich ervan gedistancieert, had het niet als bedreiging opgevat. Iets dat het overigens ook niet hoeft te zijn, omdat de anarchist voor zichzelf kiest, niet voor 'de wereld'. Dan hadden wij een heel helder beeld kunnen hebben, wat mutualisme, collectivisme en anarcho communisme, voor een impact heeft, wat het betekende voor mensen en of mensen toch liever in loonarbeid zouden willen funcioneren.

Nu heeft het kapitalisme, zowel het communisme, als het anarchisme verwoest, waarna het zegt, de kapitalistische wereldorde is objectief gezien superieur. Men komt niet met feiten aan, men vernietigd de alternatieven, waarna men met de eigen theorie aan komt. Vanuit onze theorie hebben wij de alternatieven vernietigd en trouwens, onze theorie klopt. Ik zou een liberaal geloven, als ik bijvoorbeeld drie jaar in een collectief gewerkt had, drie jaar in een anarcho communaal verband en daarna drie jaar voor een baas, binnen een kapitalitisch verband. Dan had ik kunnen bepalen welke vorm van markteconomie, het beste bij mij zou passen. Als ik heel graag een kapitaal man wil zijn, een playboy CEO, zoals ik het noemde, dan kan ik beter niet voor een mutualistische markteconomie kiezen en dan zou ik voor de kapitalitische orde kiezen.

Kortom, gelijk wordt niet afgebakend met bewijsvoering, of de reden. Nee, gelijk wordt afgebakend met de politieknuppel. Iets dat voor mij persoonlijk niet houdbaar is. Ik wil de verschillen kunnen ondervinden, tussen communaal anarchisme en kapitalisme. Anarchisme functioneerde wel, het functioneerde alleen niet militair gezien. Maar het militaire aspect is waar ik geen interrese in heb, het gaat mij om de resultaten van een economisch model. Welk model is daadwerkelijk prettiger, voor een persoon als ik, met mijn soort van karakter. Een lui persoon, die niet aast op een bepaald merk auto.Het zou mooi zijn, als de kapitalistische werelorde, de knuppel zou thuis laten en anarchistische moddelen zou doen floreren. In de jaren tachtig kon men naar de Sovjet unie, men kon daar aziel aanvragen en participeren in het communistische project. Mensen die voor de USSR kozen, in plaats van de kapitalistische wereldorde, konden die stap nemen. Helaas niet andersom, want de USSR was daar heel repressief in. Maar zoiets had ook bij anarchisme plaats moeten vinden. Als jij in Oekraine met Mhakno, of in Spanje, met Durutti had willen meewerken, dan had men dat moeten kunnen doen en dan had er een vrije in en uitloop moeten zijn. Als het kapitalisme ervan overtuigd is, dat anarchisme toch rommel is en dat het vanzelf uit elkaar valt, dan had men ook geen geweld hoeven uitoefenen, om het te ontbinden. Dan had men het als een zorgenkindje kunnen behandelen, dat vanzelf wel tenonder zou gaan. Dat heeft men niet gedaan, men zag het blijkbaar toch als een serieuze concurrent, wat dan weer niet strookt met het idee dat het kapitalisme superieur is. Als het superieur is, dan hoef je het niet met de wapenstok af te bakenen en dan krijgt het vanzelf wel de wereld in haar greep.

 

Het paradoxale aan het geheel, is dat het eisen van een eigen invulling van de arbeid, ergens een 'Bourgeoisie' houding is. Wij moeten alleen niet vergeten, zowel Bakoenin, als Kropotkin, waren hoge russische adel. Deze mensen zijn opgegroeid, in het idee van, mijn wil is wet. Deze wil formuleerde zich alleen anders. Mijn wil is het wegkwijnen van het kapitalisme.

 

Conclusie

 

In een ideale situatie, zouden mensen zelf hun gewenste systeem kunnen kiezen. Het probleem is alleen, zowel het communisme, als het kapitalisme, zijn alles omvattend. Men heeft gewoon gelijk, zo zegt men en al het andere moet gewoon wijken. Misschien heeft het kapitalisme gelijk, voor grote segmenten van de wereld, die zich identifceren met de baas, of graag een baas willen worden, maar dat heeft het niet voor mij. Voor mij is het wenselijk, wanneer ik met zo min mogelijk inspanning, een tamelijk ruim bestaansminimum kan faciliteren. Dit omdat ik als het ware een 'sloth' ben, een luiaard. Of dit alles uberhaupt mogelijk is, het kiezen van alternatieven, zonder onderdrukt te worden door een staat, met de waarheid in pacht, daarover zal ik het misschien later hebben.

recente ontwikkelingen

Minster Plassterk ( van de PVDA) doet de laatste tijd schandalige dingen. Zo is er net een of andere sleepwet doorgekomen, die de AIVD meer bevoegdheden geeft. Maar niet alleen heeft hij geprobeert in het persoonlijke leven te infiltreren, ook heeft hij laatst geporbeert in de prive sfeer van een politieke partij te wroeten.


Pvda heeft laatst voor de zoveelste keer geporbeert, om van de SP, hun afdrachtregeling te ontnemen. Deze regeling maakt dat partijleden al het geld in een kas storten en daarna naar behoefte uitbetaald krijgen. Dit functioneert, om te zorgen dat de SP niet als de PVDA wordt, een gecorrumpeerde beweging van baantjesjagers. Kortom, binnen het parlementaire bestek is deze afdracht regeleing tamelijk 'extreem', maar het is natuurlijk de enige logische manier om parasieten te mijden. De partij van de arbeid, wilt dat de SP ook verparasiteerd en daarom wilt men deze regeling afschaffen, met kracht van de geliefde justitie. Partij van de arbeid leden zeggen dan, maar wat als je iets voor die partij wilt beginnen, dan moet jij al je geld afdragen, dan kan je toch niets voor die partij betekenen. Extreem dom natuurlijk, om zoiets te zeggen. Het is als zeggen, stel je wilt lid va de PVV worden, maar je hebt niets met dat anti moslim geluid, wat moet je dan ? Maargoed, hierin zien wij dus ook, dat de pvda/vvd hegemonie, wat Baudet 'het partijkartel' zal noemen, zelfs andere partijen aanvalt in hun beleid. Ze bestrijden de ideologie niet, nee, ze erkennen de ideologie niet eens, ze proberen het te criminaliseren. Zelfs hun oppositie positie wordt getracht te ontbinden. Voor de partij van de arbeid is dit de enige manier om grip te hebben op de samenelving. Via een netwerk van contacten, de regenten cultuur, 'het partijkartel' en via het indienen van wetsvoorstellen, om op een of andere manier legitieme partijen, die geheel binnen de wet functioneren, toch om te vormen, of te ontbinden, door gewoon die wet op een vergezochte manier te interpreteren of naar de hand te zetten. Ze te maken tot woordvoerders van het mondialekapitalisme  

Een pvda, met nog drie zetels,dat nog zo'n grote vinger in de pap heeft. Overal gaan deurtjes open, voor ex partij van de arbeid raadsleden, heel veel mensen vinden dit verbijsterend. Kortom, men heeft geen steun van de bevolking, niet van het linkse segment van de bevolking en niet van het rechtse segment. En toch hebben zij overal alles voor het zeggen. Hoe kan dit ? Omdat zij, samen met de vvd woordvoerders zijn van de mondiale kapitalistische klasse. Zij staan niet symbool voor de bevolking, niet eens voor zichzelf, slechts symbool voor de belangen van multinationale bedrijfselite. Deze partijen, zijn verlengstukken van de huidige wereldorde.

 

Een Baudet ziet dit en richt zijn FVD op en dan gebeuren er twee dingen. Aan de ene kant komt de bevolking er na een hele lange tijd achter, dat men niet gerepresenteerd wordt door de staat. Maar omdat de bevolking niet anarchistisch is, wilt de bevolking dus 'een andere staat'. Men wilt 'dat echte Nederland"herwinnen. En dan bevinden wij ons al in riskant vaarwater. De nationale orde, zou de mulitnationale bedrijfsorde, omver moeten werpen. Moslimhaat wordt erbij betrokken, de immigratie, alles wordt erbij betrokken, om die oude orde aan te vallen. Kortom, een anti democratisch, nationalisme, met xenofobe beweegredenen. Door het labiele karakter, van zij die ons in theorie representeren, zoeken mensen naar nieuwe representatoren en dat vind ik een gevaarlijke ontwikkeling. Ook omdat een FVD geen afstand wilt nemen van bijvoorbeeld een NVU. Hoe een FVD doet als nazitische sentimenten gewoon ook binnen de politiek een plekje verdienen. Daar, waar deze twee werelden elkaar ontmoeten, aan de ene kant de FVD massa en aan de andere kant, de gemarginaliseerde nazi groepjes, ontstaat er een giftige cocktail, van crypto fascisten en echte fascisten. Fascisten, die geen fascsiten willen zijn maar hervormers en fascsiten die graag als hervormers gezien willen worden. Kortom, door de ongeloofwaardigheid van regeerpartijen, ontstaat een machtsvacuum, dat dreigt opgevuld te worden door extreem rechts. Het neoliberalisme dreigt opgeslokt te worden, door identitaire altright sentimeten.


Kritiek op Marxisme

Kritiek op Marxisme

Voor de Marxist was en is de wereld een soort 'logische gevolgtrekking'. Een Dialectische  wisselwerking tussen maatschappelijke krachten en op basis van deze bevindingen moet alles en iedereen wijken voor het concept van 'hoe de wereld gaat worden'.

Alsof de wereld uberhaupt logisch is. De wereld is per definitie in zijn grondbeginsel bizar.
Dit is in alles mijn uitgangspunt, het feit dat niets om ons heen 'logisch' is.

Hoe Lenin in Rusland de mir (de boeren commune) wilde ontbinden, om de mensen kennis te laten maken met het kapitalisme, want op kapitalisme volgt logischerwijs communisme. Dat is zogenaamd een soort rekensom. In de industrie zal een revolutie ontstaan. Lenin richtte zich op Duitsland en de fabrieksproletariërs, want daar zou 'alles gebeuren'. Men bleef wachten en wachten en wachten, maar er gebeurde niets. Toen, geheel tegen de theorie in, ontstond er revolutie in Rusland, een land dat voor het grootste gedeelte nog agrarisch was. Daar bevonden zich slechts kleinburgerlijke 'populisten' en anarchisten, die met hun eigen belang bezig waren, inplaats van dat ze keken naar het grotere historische geheel.

Waarom revoluties ontstaan? Dit kan je niet altijd berekenen, dit kan je niet voorspellen, niet uitdenken, niet voorbereiden. Waarom ontstaat er geen revolutie in Bangladesh, bij de uitgebuitte fabrieksarbeiders? Misschien worden ze zo onderdrukt, dat men verstikt raakt en uberhaupt niet kan opstaan. Een vlam heeft zuurstof nodig, om op te laaien. Als men de arbeidersklasse enige ruimte geeft, dan staat men doorgaans op. Pas toen de adel in Frankrijk de verpauperde massa een beetje tegmoet kwam, viel de vonk in het kruitvat, daarvoor was men tot niets in staat. In de mir had men iets te verliezen, men had collectief bezit van de grond, men had waardigheid. Daarom was hier 'revolutionair potentieel'. Toch wil ik deze stelling niet eens aangaan, het is gewoon zo dat jij en ik daarover niet kunnen oordelen. De wereld hangt van quantummechanica aan elkaar.  Een enkeling kan uiteindelijk de factor zijn die het getij doet keren. Iemand die opstaat, kan massa's beinvloeden, net zo goed als een of andere voorgekauwde theorie. To change anything, start anywhere.

Waarom was er in Oekraine een boerenopstand, onder een zwarte vlag (de anarchistische vrije zone van Oekraine)? Misschien omdat Mhakno hier geboren was, een man die intelligent en vechtlustig was en voor het anarchisme koos. Waarom koos Mhakno voor het anarchisme en niet het communisme? Hierover kunnen wij slechts speculeren. Omdat hij op het platte land woonde? Genoeg stedelingen vielen ook voor het anarchisme, zelfs edellieden. Kortom, Marxisten speculeren over zaken, die buiten hun blikveld vallen.

De theorie staat boven de praktijk en daarom wil de Marxist de mens klaarstomen voor die historische grootsheid, de sprongen die gemaakt zullen worden. Erken nu maar het gezag van Kameraad Mao Zetong, want met hem gaat men de hemel bestormen. Uiteindelijk ligt kameraad Mao volgevroten in een hangmat, terwijl zijn maitresses hem wind toe waaien en hij bedenkt wie de volgende van zijn vertrouwelingen zal zijn die hij tegen de muur zal zetten.

Het grootste probleem is dus het idee dat de wereld normaal verloopt. Dat jij goed met wiskunde bent, wil nog niet zeggen dat je de wereld kan doorzien. Dat jij voor wiskunde alleen maar tienen haalde, wil nog niet zeggen dat jij maar kan bepalen waar 'de volgende revolutie gaat beginnen'. Dat jij Hegel's complexe ideeënleer begrijpt, wil nog niet zeggen dat je een soort ziener bent. De wereld heeft geen eindpunt, geen stip aan de horizon. In die zin voel ik mij verwant met postleft, het postmoderne links. Er is helemaal geen plan met deze wereld, deze wereld is gewoon bizar en vol van complexiteit, jij kan daar niet gewoon jouw dialectische vinger op leggen.

De marxist gebruikte ook veel intimidatie, om iedere potentiële 'contrarevolutionaire' activiteit uit te roeien. Hierdoor ontstaat natuurlijk een cultuur van heksenjacht en terreur. Dit stukje kan mij al op een soort rode 'dodenlijst' zetten, als vijand van 'het volk'. Binnen Marxisme kan je dus niet zeggen wat jij denkt. Ik vind dat iedereen altijd alles mag zeggen wat hij/zij denkt, zelfs al is het nog zo stupide. Ik vind dat overal grappen over gemaakt mogen worden en alles in twijfel getrokken mag worden. Wie is er dan de populist? De vastgeroeste geest, die mensen preventief het zwijgen op legt, of een sublieme vrijdenker als ik?

In die zin kies ik voor de anarchisten en de 'populisten' (zoals de boeren in Rusland destijds genoemd werden), omdat men zo weinig consessies deed. De praktijk was tastbaar. Dit is mijn grond en ik wil dit zo houden. Een hele voelbare stellingname en daardoor niet gecorrumpeerd door twijfelachtige theorie. Ik proef dat brood echt; de arbeidersutopie, die na vier dialectische onoverkomelijkheden zijn intreden zal doen, proef ik niet. Minder is in sommige gevallen meer. De grond is recht onder jouw voeten en soms zoek je, terwijl je alles al gevonden hebt. Alles is wat er om je heen hebt en hoe jij persoonlijk overleeft. Marxisme is arrogant en doet zich superieur voor, maar 'de waarheid' is te vinden in het kleine, niet in het perfecte, niet in de toekomst of het verleden, maar binnen het eigene, binnen het hier en nu. Het zal jouw waarheid zijn, jouw realiteit, niet 'de realiteit'.

DE SPEKTAKEL MAATSCHAPPIJ

De spektakel maatschappij

 

Zoals ik al eerder vertelde, zijn onze markten niet toegespitst op levensbelang, op ondersteuning van leven. Nee, zij zijn leven op zichzelf, zij leiden een eigen leven. In die zin, wat heeft een mens nodig ? Water, brood, groente, fruit, een bed en een bad. Dit zou zo eenvoudig gefaciliteerd kunnen worden, als mensen meewerkte. Mensen werken niet mee, dus gebeurt dit vervolgens niet en dus zitten wij in de spektakel maatschappij. In deze maatschappij kunnen wij niet meer onderscheiden, wat wij willen en wat wij zouden moeten willen. Deze dimensies gaan door elkaar lopen. Wil ik nou transformer zes zien, 'the rise of the reborn knight', blockbuster spektakel, waar zestien miljoen in gepompt is, maar dat na twee minuten al weer vergeten is, of zou ik dit moeten willen zien ? Kijk ik dit, omdat ik het wil zien, of omdat ik mij verveel, waarna de film nog meer verveling teweeg gaat brengen. En hoe kan iets zo saai zijn, als er zestien miljoen in gestampt is ? Heel veel mensen vinden het niet saai, zegt de liberaal dan, maar ik ga niet over 'heel veel mensen', ik spreek voor mijzelf en met mijzelf.

In mijn stad zijn driehonderd kledingzaken. Logischerwijs is er wel een kledingstuk te vinden dat in jou smaak valt, maar dat zou ook het geval zijn geweest zijn, als er tien kledingzaken zouden zijn, waarvan er één gespecialiseerd is in neutrale kleding, waarin iedereen wel wilt lopen. Een beige broek, een zwarte trui en lichte sportschoenen, deze formule vier of vijf keer, in verschillende kleuren en je kan weer tien jaar verder, mits alles van goede kwaliteit is. Maar dat is saai ? Voor  mij persoonlijk zou het niet saai zijn, als ik mijn spektakel elders haal, uit het net bijvoorbeeld, waar spektakel eindeloos is en gratis, of bijna gratis. Youtube, spotify, open source games etc, etc. Men zou van gratis internet, in combinatie met een consumptie gebaseerd op ruilen en weggeef verbanden, ruim kunnen leven en de hele kapitalistische industrie zou instorten, zonder dat er een 'echte' revolutie zou plaatsvinden. Dit ligt bij mensen binnen hun macht, maar mensen disciplineren zichzelf, in de overconsumptie.

In theorie hoef ik voor kleding niet eens naar de winkel, in theorie zou ik van weggeefwinkels kunnen leven, voor mijn kleding. Als iedereen zou consumeren zoals ik dat doe, zouden al die honderden winkelketens instorten en toch heb ik niet het gevoel dat ik iets tekort kom. Wat zouden de staten doen, wanneer mensen niet meer overconsumeren ? Mensen dwingen tot het doen van aankopen ? Mensen een bedrag geven, dat zij verplicht maandelijks moeten uitgeven.

De ontkerkelijking heeft ertoe geleid dat men naar een nieuw altaar gegrepen heeft. Mensen hebben spoken en priesters nodig, om hun leven een injectie van zingeving te geven. Voor sommige mensen volstaat dit, voor andere niet. Het gaat niet meer om dat Maria beeld, nee, het gaat om die maandelijkse nieuwste mode, die je aanschaft, om 'niet uitgelachen te worden'. Dit werkt, omdat religies altijd werken, omdat zij inspelen op die primaire doodsangst. Wij gaan allen dood, maar tenminste was ik een vroom christen. Wij gaan allemaal dood, maar tenminste was/ben ik een 'echte Hollander', een 'brave burger', een consument.  Wij aanbidden op dit moment de priesters niet meer, wij aanbidden 'de manager', die zogenaamd een selfmade man is. En al is deze 'manager', ook een selfmade man, dat wil nog niet zeggen dat ik hem/haar ook aanbid. Ik zeg niet dat hij/zij waardeloos is, maar misschien kijk ik gewoon niet tegen jou op, als jij een zwart pak draagt en tachtig miljoen per jaar omzet. Misschien is daar meer, of minder voor nodig, voordat ik tegen jou op ga kijken.

Dit nieuwe spook, het overconsumptie spook, is steviger, omdat het een schijn van zin genereerd. Maar wij hebben toch allemaal kleding nodig ? Ja, wij hebben kleding nodig, maar hebben wij iedere maand nieuwe kleding nodig ? Maar wij hebben toch entertainment nodig, ja, maar moet dit op deze manier aangedragen worden, het zou allemaal gemakkelijk op basis van open source en crowd funding kunnen gebeuren. Wij samen, zouden buiten het kapitalisme om, ook spektakels kunnen genereren, in alle vormen en maten. Transformers is niet een geschenk van het kapitalisme. In ieder systeem zou het in theorie gemaakt en gedistribueerd kunnen worden, de vraag is alleen, zouden mensen in een anarchistische samenleving, nog verlangen naar Transformers ? Zouden zij het nog moeten willen ? Het gaat er niet om of het wel/niet mag, het gaat erom of het kan en of het zal. Dit spook is steviger, omdat het deels ook werkt. Ja, pirates of the Carribean was vermakelijk, het probleem is alleen, de vermakelijkheid overstemd het echte leven. Mensen zien door de bomen het bos niet meer. Waar is hun eigen avontuur ? Waar is het spektakel van hun eigen leven. Men wordt geleidt door de spektakels en het eigen leven verdwijnt langzaam, waardoor men niet meer kan onderscheiden wat zinvol is en wat zinloos is.

Zelfs onze voeding is een spektakel. Het gaat in de voedselindustrie niet om gezond, moreel verantwoord en of lekker, het gaat om verkoop. Het gaat erom dat jou eten leuk is. Tijdens het WK komt Macdonalds met een of andere voetbal hamburger, want tijdens het WK wil ik zogenaamd dat mijn eten ook een voetbal is . Liever zou ik willen, dat ik geen accute leukemie van mijn voedsel krijg.
Ik wil niet zeggen dat Johnny Depp een talentloze man is, of dat iedere Hollywood film waardeloos is. Dat soort links sta ik niet voor, het anti commercie links. Natuurlijk doet Hollywood weleens wat moois en natuurlijk bevind zich daar talent. Ik denk alleen dat een meneer Depp ook wel tot zijn recht was gekomen, in een andere economie, of binnen andere modellen van consumptie en distributie.

Ja, maar jij kan toch gewoon 'ethisch consumeren', zegt de liberaal

 

Als ik ethisch probeer te leven, dan zijn er nog twintig miljoen zombies, die deze last niet op hun schouders nemen. Kortom, die zombies bepalen dan nog steeds dat die mondiale exploitatie en die overconsumptie, gewoon door zal gaan. Ik eet vegatarisch, voor negentig procent, maar toch haalt de bioindustrie haar schouders op, er zijn nog genoeg mensen die geen hippie zijn en die lachen om een mishandeld varken. Jou consumentisme kan helaas niet het kapitalisme deconstrueren. Als jij ethisch consumeert, is dat vooral voor jouzelf en misschien om de kapitalist een speldenprikje te bezorgen. Daarnaast, het 'onderwijs' en de media, zijn heel sterk in het creeren van zombies, daar kunnen wij niet tegenop ethisch consumeren.

Als mensen die basis hebben, niet meer een dikke bierbuik, van het verkeerde kapitalistische massavoedsel, een dak boven het hooft, dat maar niet wilt afbranden, een bad etc, dan kunnen wij zien hoe mensen hun drang naar spektakel zal invullen. Dan is het kiezen voor spektakel, niet het leven in een spektakel van spektakels, een kermis van kermissen.

In het kapitalisme leven mensen in hokjes die afbranden ( Londen), mensen leiden aan overgewicht, omdat ze te naief zijn om in te zien dat bedrijven jou vergiftigen en toch sjokken zij van de ene winkel naar de andere, om het ene product na het andere te consumerne, eten om nog meer honger te krijgen, kijken om nog verveelder te raken, het is als het drinken van zeewater, om jou dorst te lessen.

Maar markten zijn soms ook verzadigd, zij een anarcho communist keer tegen mij

 

Voor mij geld heel erg, het zwaartepunt zou moeten liggen bij dat wat ons allemaal aangaat. En dan niet via een burreacratie, want ik ben anarchist. Pas als dat zwaartepunt gefaciliteerd is, dan kunnen mensen tekeer gaan met hun spektakels en daarover heb ik dan geen oordeel. Ik ben immers niet per se tegen het spektakel, ik ben tegen de manier waarop het spektakel een monopolie op onze levens heeft. Als de basis markten toegankelijker zijn, zullen wij zien in hoeverre mensen verzadigd zullen zijn, hierover kunnen wij nu nog niet oordelen.

 

Dierenrechten

 

Dieren in het dierenrijk, zijn allemaal belangrijk, dieren in het dierenrijk, zijn allemaal gelijk

 

- Hans Teeuwen

 

Mensen zijn dieren. Misschien een zin die ietwat clishématig overkomt, maar in grote lijnen is dit waar. Er is niets aan een mens, dat het verheven maakt boven een dier. Een mens is als het ware, een iets verder ontwikkelde primaat. Want zo weten wij dat er primaten zijn, Chimpansees, die letterlijk zinnen kunnen maken en die met handgebaren kunnen communiceren, die emoties verbaliseren via gebarentaal. Kortom, een wezen dat ongeveer even ver is als de mens. Natuurlijk niet een intelligent mens, maar een intelligente primaat en een laag  ontwikkelde mens, het komt ongeveer op hetzelfde neer. Is dit een aanval op laag ontwikkelde mensen ? Nee, want ik vind dus, zoals ik hierboven aangeef, primaten even waardevol, of even waardeloos, hoe je het ook bekijkt, als mensen.

 

Een dier, zonder reden dus pijn doen, is absoluut niet moreel verantwoord. Men komt altijd met het 'argument', ja, maar dieren zijn dom. Maar als een wezen dom is, dan mag je het dus pijn doen ? Dat zou suggereren, dat een persoon met bijvoorbeeld down syndroom, gewoon opgegeten en dood gemaakt zou mogen worden, hij/zij, is immers dom. Maar die logica geld dan niet, omdat de liberaal/conservatief, ergens diep van binnen het gevoel heeft, dat in 'de mens', een soort goddelijk licht schijnt, dat hem/haar distancieert van dieren. Een stellingname, die nergens op gebaseerd is. Maargoed, religieuze mensen handelen niet op basis van wetenschap, of de reden, maar op basis van 'het is gewoon zo'. Ook daarover wil ik weleens een stukje schrijven.

 

Kortom, zaken als het dragen van bont,het  eten van vlees, zijn moreel niet houdbaar.


Linkse nazi, jij wilt ons zelfs ons vlees afpakken, zegt rechts dan


Maar nee, ik wil het niemand verbieden om vlees te eten, of bont te dragen.  Wat mij betreft loop je in een bontjas , terwijl je halve karkassen naarbinnen werkt. Hier geld weer de slagzin, het is verboden iets te verbieden en uiteindelijk zal het ook niet nodig zijn om wat dan ook te verbieden. Het gaat er niet om dat jij geen vlees eet, omdat het niet mag, van 'het gezag', of 'het collectieve inzicht'maar omdat jij zelf inziet dat dit vlees eten eigenlijk niet meer kan.

Ik denk dat ik voor negentig procent vegetarier ben. Veganisme gaat voor mij een stapje te ver. Sinds ik een 'gutmensch' ben en meer vegetarisch eet, zie ik in dat er maar enkele vormen van vlees en vis zijn, die echt iets toevoegen. Smakeloos, slap gehakt, smaakt gewoon naar brood. Zogenaamde worst, is niet te onderscheiden van vleesvervanger,Varkensvlees vind ik gewoon ronduit smerig en dit heb ik altijd al gevonden,  maar lever bijvoorbeeld, of zalm, dat zijn vormen van vlees, dat kan nooit nagemaakt worden.  Als jij af en toe dus een stukje vlees eet, dat jij echt wilt eten, dat echt iets toevoegd, dat zou een wereld van verschil zijn. De hele bioindustrie vaart op mensen, die vlees schranzen, alsof het aan de bomen groeit, in een ritme van iedere dag een kilo. Zouden mensen eens per week een stukje vlees eten, dan zou dat al een klap zijn voor die industrie en men zou niets, maar dan ook niets verliezen.
Als vegetarier mis je niet veel, want je krijgt er ook iets voor terug. Namelijk, vlees heeft een sterke ijzerachtige smaak. Wanneer je vegetarisch eet, komen de smaken van meel, groente en bonen, veel beter tot zijn recht. Kortom, je verliest wat, maar er komt ook iets voor in de plaats. Als voorbeeld, een roti gevuld met kip, vind ik eigenlijk niet minder, dan een roti met tofu, omdat wat het lekkerste aan de roti is, is het kikkerertenmeel, niet per se de kip. Althans, voor mij is dit zo.

Voor mij is vis moelijk over te slaan. Ik heb altijd van sardientjes gehouden en af en toe eet ik nog een sardientje, maar zeker niet iedere dag. Vis is een vorm van vlees, met een specifieke smaak. Ja, maar vissen leiden ook ? Misschien is vis eten ook wel onhoudbaar, ik weet niet in hoeverre vissen pijn leiden.


Maargoed, deze moraliteit, ik wil niet dat deze moraliteit opgedrongen wordt, door een wet, een leider, of een geloof. Anarchisme moet niet een of ander dogma zijn. Ik wil geen vlees eten, omdat ik dat doorvoel, omdat ik voel dat ik dat niet wil doen. Niet omdat ik mijzelf daartoe dwing. Wat is het verschil ? Als ik echt heel graag vlees wil eten, maar ik doe het niet, om maar trouw te zijn aan anarcho princiepens, dan leef ik een dogma, ik leef dan niet vanuit urgentie, maar vanuit theorie.


Toen ik mij ging verdiepen, in de realiteit omtrent de vleesindustrie, zag ik dat er eigenlijk weinig alternatief is en dat de overheid haar ogen weer sluit, als het aankomt op de grote industrie en de manier waarop deze grenzen overschreid. Het is vlees eten en daarmee leed ondersteunen, want ook bio-vlees is geen uitweg, dit is slechts een slappe aflijding, een marketing stunt. Als jij vlees eet, dan moet dierenrecht jou koud laten, je kan niet toch nog een beetje 'moreel vlees eten'. Je kan ook niet in een zwembad springen, om maar een beetje nat te worden. Iemand die denkt groen verantwoord te zijn, door bio-vlees te eten, leeft een leugen, wast zijn/haar geweten schoon. Dieren die bio geprodueerd worden, leven immers langer, maar in die situatie, wilt men doorgaans niet langer leven. Een kip leeft langer, maar wel in de meest verneukeratieve toestand mogelijk. Het enige voordeel, is dat dit vlees wat beter smaakt, omdat de dieren wat beter voer krijgen.

Sinds mijn confrontatie met de bioindustrie, heb ik dat bij ieder stukje vlees dat ik eet, mijn hersenen gaan malen, ik ga excuses bedenken, ik probeer aan iets anders te denken, ik probeer niet na te denken over opgehokte koeien en uitgezogen kuikens. Maar dat verpest zo wel mijn 'consumentisme'. Op die manier kan ik niet meer rustig een stukje vlees eten. Wederom geen wet, slechts een vorm van persoonlijke evolutie. wederom slechts het feit dat ik mijn eigen spiegelneuronen ingeschakelt heb en mij geinformeerd heb, niet een of andere houding.

Het is allemaal een weegschaal, met aan de ene kant moraliteit, aan de andere kant hedonisme. Hoe meer je beelden gezien hebt, van misstanden in stallen etc, hoe meer het gewicht aan de kant van de moraliteit zwaarder wordt. Hoe meer jij gewend bent om vlees te eten en dieren als miderwaardig ziet, hoe meer het zwaartepunt zal liggen bij het hedonisme. Wat is steviger, mijn geweten, of mijn honger gevoel ? Het feit dat dit uberhaupt al een afweging is, is een gezonde ontwikkeling. Men moet in ieder geval weten, wat voor keuze men maakt.

Als je minder vlees eet, heb je er minder behoefte aan. Als je helemaal geen vlees eet, dan denk je er niet eens meer aan. Jou lichaam stelt zich in, jou verwachtingen plooien zich naar jou levenswijze. Sinds ik minder eet, heb ik minder honger, sinds ik bijna geen vlees eet, heb ik bijna geen trek meer in vlees. Kortom, ik doe dit niet om een links imago hoog te houden, ik doe dit, omdat het er langzaam in geslopen is en ik geen behoefte heb , het te veranderen . We weten misschien wel, dat er iets paradoxaals is aan eten. Wie overgewicht heeft, heeft bijna altijd honger, terwijl deze persoon eigenlijk minder moet eten, om gezond te blijven. Wie te mager is, heeft bijna nooit trek. Wie veel vlees eet, wilt vlees, wie geen vlees eet, hoeft geen vlees. Het zijn patronen waar je zelf voor kan kiezen.

Milieu

Vlees eten, legt een enorme druk op het milieu. Nou en, kan je zeggen, ik maak dat alles toch niet meer mee, de aftakeling van het milieu. Maar dit is niet waar, de uitholling van de aarde, is op dit moment bezig, gebeurt onder onze ogen, het is geen toekomstmuziek meer, het gaat niet over 'onze kinderen', het gaat over ons. Wij gaan leiden onder de gevolgen van milieu vervuiling.

Dit is ook de reden, dat klassiek anarchisme , zich niet bekommerde om dierenrechten. Soldaten aan het front in Aragon, aten stukken brood, met worst en wijn. Dit is niet helemaal waar wat ik zeg, want het chinese anarchisme deed wel veel aan veganisme, als een respons op de decadente chinese regenten cultuur, het wilde voort boorduren op boedhistische tradities, inplaats van het confusianism. Toch speelde het destijds, over het algemeen een minder grote rol.

 Anarchisten van deze tijd, zijn zich veel op dierenrechten gaan richten, juist ook door deze milieufactor. In de tijden van het oude anarchisme, was milieuvervuiling en mondiaal kapitalisme nog geen probleem. De strijd was een strijd tegenover nationalismes, theocratische instituten, adel en landheren en natuurlijk de opkomende kapitalistische klasse. Maar een multinationaal, vervuilend, megakapitalisme, daarvan was nog geen sprake. Ook speelde destijds nog een groot geloof in bijvoorbeeld 'de klasse'. Voor anarchisten uit de negentiende eeuw, ging alles om de zaak en die zaak was het verheffen van  'de arbeider'. Dierenrechten, vrouwenrechten, wat voor rechten dan ook, waren geen speerpunt.

 

Waar het vandaan komt

De eerste die zich om dierenrechten bekommerde was de existencialist Shopenhauer. Een mens is niet verheven en is niet meer dan een dier, zo redeneerde hij, deels vanuit misanthropie. Zo schold hij zijn hond uit voor mens.Nietszche sprak over mensen, als 'het zieke dier'. Zag hij dieren dan als gezonde mensen ? Laten we Nietszche maar geen woorden in de mond leggen, dat is immers al vaak genoeg gedaan.


De bovengenoemde stellingen, zijn beweringen die mensen als Stirner, of Kropotkin zouden kunnen beamen.

Kropotkin's theorie, was geheel gestoeld op evolutietheorie en het idee dat een mens een pirmaat is, een primaat die in kleine verbanden leeft.

 

Stirner zou vallen voor het anti-humanistische karakter, van deze stellingnames. Niets aan de mens is superieur, ik ben een beest dat voor zichzelf leeft.

 

En als een mens niet meer is dan een dier, dan kan je een dier geen pijn doen, dat is dan de logische gevolgtrekking van die conclusie.

 

Ik denk dat dit alles voor veel mensen tot cognitieve dissonantie leidt. Niemand is zo harteloos, dat hij/zij terug deinst, voor het geweld dat op dieren in stallen wordt uitgeoefend. Zo hebben wij allen wel de filmpjes gezien, van toestanden in slachthuizen. Hoe sadistische medewerkers biggen schoppen, varkens slaan, door de ruimte gooien, je maag keer zich om. Aan de andere kant, vind iedereen vlees ook lekker en bijna iedereen heeft het vroeger wel gegeten. Kortom, dit leidt tot een frictie, misschien zelfs enige identiteit crisis. Ben ik iemand die van dieren houdt en moet ik dan mijn carnivorische gewoonten verwerpen ? Dit is waarom de industrie dus die uitwegen gevonden heeft, het zogenaamde biologische vlees, waarover ik eerder sprak.

Wat ecologische activisten doen, is slechts het geven van de informatie, zodat een persoon uberhaupt een gegronde keuze kan maken.

Kortom, het is niet verkeerd om jou vleesconsumptie te minimaliseren. De nadelen zijn te overzien. Mocht dit niet het geval zijn, dan kan men altijd nog terug grijpen naar het vlees. Als men probeert te minderen, dan zal men alleen merken dat dit eenvoudiger is, dan men misschien zou denken.

Deze verwerping van de bioindustrie, is een vorm van 'anarcho extremisme', zoals de AIVD zou zeggen, dat op een of andere manier aansluiting heeft gevonden, bij veel meer mensen, ook buiten radicale milieus. Kortom, het is een succesvolle beweging. Dit zien wij bijvoorbeeld ook aan de manier waarp een partij voor de dieren, veel serieuzer genomen wordt, we zien het hoe bedrijven inspringen op deze trend/overtuiging. Iets dat vroeger alleen was voor Folkert van der Graaf, is nu op een of andere manier trendy geworden en dit is een goede ontwikkeling.

 

 

vingerverf

Verf over het huis van Baudet. En ja hoor, je hebt duizenden, honderden, miljoenen boze mensen, die verontwaardigd reageren. Het is niet democratisch, zoiets doe je niet in een rechtstaat, we kennen de argumenten wel.

In een rechstaat zeg ik gewoon: kankermoslims ze moeten allemaal dood en laten we de voedselbanken verbieden en vrouwen overrompelen en dan moet jij gewoon zeggen: hé, zoiets zeg je niet! En dan zeg ik: doe ik lekker wel, waarop jij zegt: Nou, doe nou eens niet en dan zeg ik weer: Ja, maar n…rs zijn ook dom, dat mag ik vinden en dan zeg jij: Hee, nou, dat vind ik niet hoor en dan zeg ik: we komen er toch niet uit en dan is het zogenaamd klaar allemaal. Helaas, dit is niet hoe de echte wereld werkt. Misschien werkt goede tijden slechte tijden zo, misschien werkt Geenstijl zo, maar het harde leven van alledag werkt zo niet.

Het punt is natuurlijk, stel dat ik publiekelijk over vrouwen ga spreken en hoe ze overrompeld willen worden. Tja, er zijn meer mannen die daar allerlei ‘theorieën’ over hebben, zogenaamde ‘pick up artists’. Over deze mensen wordt geen verf gegooid, ze worden niet eens in de media aangevallen door feministen. Waarom niet, omdat ze niet zo bekend zijn. Baudet neemt hun terminologie en hun ietwat infantiele ‘theorie’ over. Ja, vrouwen willen het patriarchaat eigenlijk etc, etc, etc en dat wordt dan zeventienduizend keer per dag herhaald, omdat het zogenaamd heel ‘verfrissend’ is, om dat te zeggen. Baudet neemt alleen een platform, om dat controversiële geluid te ventileren en bereikt daarmee dus heel veel mensen. Veel mensen die staan te glunderen, of ontroerd een traantje wegpinken, maar ook een groep vrouwen, die bijvoorbeeld ooit ‘overrompeld’ zijn en die in razernij ontvlammen.

Ja, de man heeft duistere connecties en wie het pad van het fascisme openlijk kiest, is daar zo stellig in, dat een bakje verf er ook wel tegenaan kan. Een echte fascist deinst niet weg voor verf van een anarchist. Maar is Baudet wel een échte fascist ? Wie spreekt er op de IJzerwake, maar is geen fascist? Wie spreekt op de herdenking van Stalin, maar is geen communist? Wees eerlijk, geenstijlmelkmuiltjes, Baudet heeft een keuze gemaakt en wie zulke keuzes maakt, betreedt heel heftig vaarwater.

Stel ik spreek op een pro-Stalinmanifestatie. Dan weet ik ook, nu kan ik heel veel tegenstand verwachten en niet alleen binnen het parlementaire wezen. Het is niet leuk, maar betreed de harde kern van de politiek en je hebt geen VVD-rugdekking meer.

Stel, ik zeg in de media de volgende zin: N…rs zijn gewoon zwarte pieten en zijn eigenlijk ook onderontwikkelde bosbewoners. Wanneer ik vervolgens door de stad loop en een groepje zwarte mensen loopt mij tegemoet en herkent mij, wat gebeurt er dan? Je mag alles zeggen, maar dat wat jij zegt, fokt mensen ook op. Ik mag de holocaust ontkennen en dat openbaar doen, maar een jood kan mij vervolgens een keertje pootje lichten, als hij/zij mij tegen komt, op straat. Zou ik dan huilen? Is het dan weer eens ‘niet eerlijk’? Nee, sta achter wat je zegt. Een Palestijnse activist is ook niet verbaasd, als hij/zij opgepakt wordt, of door de politie mishandeld wordt.

Neem ik, als links, hier dan afstand van? Ja, maar niet omdat ik het zo zielig voor Baudet vind, maar omdat het reclame voor zijn partij is. Links kan het zich op dit moment helemaal niet permitteren, om dit soort dingen te doen. Want wat gebeurt er, de verf wordt opgeruimd en Baudet heeft er weer wat stemmers bij, die het ‘echt niet meer vinden kunnen’. Die het ‘feitelijk onjuist vinden’ etc. Baudet is een ster, in het mainstream maken van hardekernfascisme. Een beetje verf, waarop hij dan heel genuanceerd en verdrietig reageert, maakt hem alleen maar sterker.

Wat ik wel goed vond, is hoe meneer Bos en meneer Polak, laatst op een radioprogramma uitgelegd hebben, wat ze vies vinden aan Baudet en aan racisme en fascisme, de alt-right ontwikkelingen etc. Daarmee onderwijs je mensen, mensen die het allemaal niet overzien, die het allemaal eng vinden. Met je verf, maak je mensen alleen maar bang en bevestig je een vijandbeeld.

Maak je Baudet er bang mee ? Ik denk het wel en hij zal dan net als Wilders ,waarschijnlijk beveiliging krijgen, een aantal lijfwachten. Is dat winst ? Het bemoeilijkt fascistisch handelen, maar haalt niet de populairiteit onderuit, het draagvlak zal blijven.

 

Woorden

Woorden

Sommige mensen denken dat we op onze woorden moeten letten, want woorden doen pijn. Ik denk het niet, ik vind dat je moet zeggen wat je wil en over alles grappen mag maken. Met de nadruk op mag, het hoeft niet. Als jij de hele dag 'tering hondenlul' wilt roepen, dan hou ik je niet tegen.
We hebben de bond tegen vloeken. Een christelijke organisatie die terugdeinsd van het vuige taalgebruik, van den jeugd. We hebben mensen van 'links', die huilen over arbitraire termen, omdat deze termen mensen zouden 'verdelen'.

Anyway, wat voor mij interresant is, aan bijvoorbeeld scheldwoorden. Scheldwoorden verraden iets over de cultuur. Het feit dat we bepaalde woorden gebruiken, zegt iets over onze taboes. En ja, we gebruiken scheldwoorden als ontlading. Zie het als niezen, of hoesten. Verbaal niezen. Maar waarom we kut zeggen en niet kok, heeft wel een geschiedenis. Ik wil niet zeggen dat het feit dat mensen 'kut' zeggen, een manifestatie is van onze patriarchale cultuur. Wel vind ik het interresant om de woorden onder de loep te nemen. Wat is nou heel 'erg'.

 Op school werd ik altijd voor 'homo' uitgescholden, door autochtone jongeren, het soort van jongeren die nu via het FVD ontroerd over onze waarden en normen zaniken. Homo zijn is leuk, super leuk, op boten staan in een string en lekker VVD stemmen, lekker gek dansen tussen de roze confetti. Maar het is ook een scheldwoord. Dat is de shizofrenie van onze 'cultuur'. Racisme is slecht, maar de VOC iets om trots op te zijn. Vervuiling is slecht, behalve als de vrinden het doen , dan is het een kampioenschap en een eredivisie.

slet, nog zo'n woord, dat ik altijd vies heb gevonden. Alles in onze veramerikaanse 'cultuur' schreeuwd : seks ! . Maar als je dan seks doet, dat is nou ook weer niet de bedoeling. Als vrouw dan, als man behoor je juist weer rond te fokken, anders ben je weer 'een homo' , wat 'heus niet erg is' btw, want 'we' zijn tolerant
hypocrisie, hier is geen gebrek aan. Je moet alleen intelligent genoeg zijn om het te zien

Voel jij het als er zand in je bed ligt, ruik je het rottende brood in de vuilnisbak, merk jij de hypocrisie op ? De leugens, de gespleete tong

nog meer Hollandse polderbeledigingen. Kanker. Nederland is het land waar met ziektes wordt gescholden. In een 'cultuur' van handelsexpansie, geweld en kolonialisme, is zwakte een schande. De Hollander is hetero en gezond en niet een 'kanker homo'. Dus gezondheid en heteroseksualiteit is positief, homoseksualiteit en ziekte is negatief. Dit is vreemd, omdat Hollanders vaak 'protestand' en dus 'christelijk' zijn. Christendom hekelt inderdaad homoseksualiteit , maar het hekelt zeker de ziekte en de zwakte niet. In tegendeel, het helpt de zwakkeren, of spoort dat tenminste aan. De Hollandse cultuur gaat alleen over piraterij, landjepik en het strijden/slachten. Een Hollander is ook hard en sterk, zeeen bevarend, 'nieuwsgierig' en voornamelijk het toverwoord : nuchter.

Wat zijn nog meer opvallende scheldwoorden. Nerd. Een nerd was je als je school goed deed. Kortom, je móet naar school, maar het is niet de bedoeling dat je vervolgens je huiswerk maakt. Ook een wazige paradox. Je gaat naar school, braaf, maar je laat niet merken dat je er graag bent en je leert niet graag, maar je bent er wel en je zorgt dat jij je toetsen haalt, niet al te goed alleen. Waarom haat de maatschappij intelligente mensen ? Sporter is geen scheldwoord, nerd wel. Dit terwijl onze 'glorieuze kapitalisme' is gebouwd op nerds, die bijv het internet uitvonden. Dan zijn 'de nerdjes' ineens wel handig, als jij je internetbedrijf moet opstarten.

Zwijn is een scheldwoord, maar hoezo ? Ik hou meer van zwijnen dan van mensen.

op de lagere school werd ik weleens uitgescholden voor 'buitenlander'. Dit is alleen niet heel gangbaar, op die manier.

Hoer is een scheldwoord, terwijl wij in dit land juist zo'n open seksuele moraal hebben en ontroerd een traantje wegpinken bij het idee van 'sekswerk'

Zwerver, was vroeger een scheldwoord. Alles en iedereen was 'een zwerver'. Ik zou willen dat ik kon rondzwerven, rondzwerven door het universum, van planeet naar planeet, zodat ik mij nooit meer zou hoeven vervelen. Dakloos zijn en arm zijn is dus een schande. Dit komt natuurlijk voort uit het idee dat rijkdom en geluk een keuze is, lees VVD propaganda. In de USSR was niemand dakloos, dakloos zijn was verboden zogezegd. Natuurlijk hadden zij weer andere problemen, maar de kinderen gruwelde niet over dakloosheid en/of kanzen verwerpen.

Kortom, wat mensen zeggen is wel te deconstrueren. Dit is alleen niet altijd even betekenisvol, want mensen gebruiken woorden ook als gereedschap. Ze bedoelen er iets mee, vanuit de eigen interpretatie van het woord. Ook is dit alles context afhankelijk.



communisme 2

volgens communisten, kunnen anarchisten geen Stevige voorhoede genereren, om imperialisme te bevechten en kapitalisme te ontmantelen. Volgens hen zijn wij revisionisten. Wij willen de strijd niet aan gaan, wij willen slechts kortstondige omwenteling.

 



Hier zijn een paar reacties op te geven. De anarchist gelooft niet in machtsinstituten. Hij/zij gelooft niet in rode macht, blauwe macht, groene macht, christelijke macht, bruine macht, roze macht, witte macht, goede macht, slechte macht. Het speerpunt is altijd de negatie van autoriteit geweest. Anarchisme verwerpt kapitalisme, niet omdat het kapitalisme is, maar omdat het een systeem is dat zelfdeterminatie in de weg zit. Het is een systeem dat autoritair is en autoriteit oplegt. Onze richting is extreem wantrouwig tegenover autoritaire structuren. Hoe komt dit zo ? Een cynisme, misschien door wat wij als individuen meegemaakt hebben en waaruit wij dan conclusies trekken ? Wij hebben andere zaken meegemaakt en trekken dus andere conclusies. Wij hebben andere bronnen gelezen en wij trokken daaruit andere conclusies.



Stalin bevocht het imperialisme wel, maar hoe ? Door oude opa's en oma's te excicuteren, wanneer deze mensen niet hard genoeg werkte aan de arbeidersutopie. Alles voor dat stipje aan de horizon. Breek nog een rib, over vier historische omwentelingen hebben wij eindelijk dat échte communisme.

Imperialisme bevechten, door zelf imperialistisch te worden ? De maffia bevechten, door zelf de maffia te worden en de mensen in jou buurt af te persen, om ze tegen de maffia te beschermen ? Rode maffia, blauwe maffia, de mensen van alledag zien geen verschil. Een rode dienstplicht, een blauwe muur, de mensen van alledag houden zich er niet mee bezig, het zal allemaal wel. Alleen kleine kinderen luisteren naar de bevelen van hun juffen en meesters. Kleine kinderen en plebs.



Maar dan lukt 'het' niet. Het lukt niet, als het daarna alsnog mislukt. We gaan geen kampen bevrijden uit naam van de gemene tiran, om nieuwe kampen op te zetten, uit naam van die goede tiran, die lieve tiran, die humanistische tiran, met die snor en die hoge pet op.

En dan lukt het maar niet. Mensen leven dan onder het juk van een staat, maar diep van binnen weten wij dat wij dat niet willen en ageren de mensen in de marge. Het is als ongedierte, links libertair is als ongedierte, wij zitten overal en nergens, wij gaan overal en nergens en wij verspreiden de pest, de libertaire pest. Jaag ons weg, maar onze ideen blijven en even later zijn wij er weer, zonder duidelijke structuur en even onvangbaar als altijd.

Het communisme had haar project, haar logge project. De DDR/USSR, met haar grenzen en haar betuttelende staat. De sovjet unie en de vele opgeslokte Balkan staten. Toen viel het uiteen en dat was het dan, het is alsof je al je eieren in één mandje hebt, of hoe zeg je dat ? Het had haar kans, maar men wist geen goede leiders te bieden en binnen een korte tijd moest men met Stalin dealen, die in één klap het hele project in diskridiet bracht. Van Marx naar Stalin, een regressie in vogelvlucht.

Ja, maar Mao heeft helemaal geen zestigmiljoen mensen vermoord, zegt de communist dan. Het is als de kapitalist die zegt : de crisis kwam door het socialisme, of door het feminisime, of iets anders. Het is als het VVD meneertje, dat beweert dat Nederland in Suriname was om daar een ruzie uit te vechten en dat er geen slachtingen in Indonesie geweest zijn, want dat wil ik niet. Zo heeft Stalin geen bergen aan schedels achtergelaten, want dat wil ik niet. Nee, want dat doen staatshoofden niet hé ? Kampen, genocide, dat is de staat geheel vreemd. Dat gebeurt niet door legers, dat doen autocraten niet. Mannen met grote snorren en hoge petten, die laten geen mensen afslachten, die laten geen volksstammen elimineren.

Als communist moet jij dus oogkleppen op hebben, je moet allerlei informatie direct verwerpen, je moet dus wel een leugenachtig leven leiden. Dat is opzich al een verknipte realiteit en een gevaarlijk uitgangspunt.

En ja, je hebt natuurlijk ook anti Stalinistische communisten, zoals Trotskisten, die wel weten wat Stalin gedaan heeft en die scheer ik dan over één kamp. In mijn perceptie kan je dan nog beter sociaal democraat zijn, SP lid, of wat dan ook. Daarnaast, ook Trotski heeft al heel vroeg schandalig beleid uitgevoerd, opstanden neergeslagen, omdat ze niet in zijn wereldbeeld pastte etc. Dat je niet als Stalin bent, wilt nog niet zeggen dat ik je politieke richting aanhang. Iedereen is niet als Stalin. Communisme is gewoon autoritair en vormt landen om tot communistische staten. Daarbij gaan veel levens verloren en vele ruggen zullen breken, om deze last te dragen, maar ze hebben gelijk dat ze anti imperialistisch zijn en dat de rest van de wereld liever geen atoombommen op hun landen gooit. Dat klopt, dat winnen ze ermee, ze betalen er alleen wel een prijs voor, in mensenlevens. Een communist, die geen autoriteit wilt opleggen, of alleen 'goede' autoriteit, dat gaat mij mijn pet te boven.



Dan maar geen stevige voorhoede, maar het toepassen van ninja tactieken. Verdwijnen in een rook wolk en een zwarte doek voor het gezicht, om vervolgens ineens weer op te duiken. Anarcho ninja turtle militia. Vermin deathsquad attack.

uitkering

uitkering

Dit stukje schrijf ik na aanleiding van de volgende vraag : hoe kan een anarchist een uitkering hebben ?

 

Een vraag die weleens gesteld word door mensen die niet anarchistisch zijn.



Waarom hebben anarchisten uitkeringen ? Hebben anarchisten uitkeringen ? Verschillende mensen met verschillende beroepen verklaren zich anarchist. Studenten, de laatste tijd kwam de nieuwe aanwas van studenten, maar ook dropouts uit het bedrijfsleven, economen, intellectuelen en natuurlijk niet te vergeten, heel wat arbeiders, ZZPers etc. Maar natuurlijk ook mensen met een uitkering, mensen die in de ziektewet zitten, of mensen die gewoon een uitkering hebben, zonder reden, maar omdat het kan


De haren van rechts gaan overreind staan, bij het woordje 'uitkering'.

Waar dienen uitkeringen voor, in een breder verband ? De uitkering is iets om een segment van de bevolking door een zeef te halen, het segment dat niet productief genoeg is voor het winst fetishisme van het kapitaal. Kortom, een supermarkt keten wilt mooie kassameisjes en gehoorzame, zichzelf afbeulende vakkenvullers. Niet iedereen komt in aanmerking hiervoor, een groot segment valt af. Moeilijke mensen, oude mensen, slimme mensen, gevoelige mensen, grillige mensen, stekelige mensen, zwakkere mensen. Wat doet mama staat dus ? Betaal ze uit, koop ze uit, anders liggen de straten bezaaid met daklozen, ontwrichting zou ontstaan. Ontwrichting die we al in Amerika zien. Rassenrellen, politiegeweld, fascisme en corruptie, een natiestaat op het randje van de afgrond, spelend met vuur. Kapitalisme kan bestaan, als het tegen zichzelf beschermd wordt. Dus koopt de staat de minder productieve mensen uit en de werkgever (baas) kan de twee groepen vervolgens tegen elkaar opzetten. Zij doen alles voor niets, zij zijn lui, jij bent goed, maar til nog wel even zestig  dozen voor me, in twee uur tijd, anders wordt jij ook een van hen en ben jij ook een luie, landverandende parasiet. Dat is de retoriek van rechts

Je kan dus kiezen, werk voor een baas, of 'werk' voor de staat. Dat veel mensen dus liever een uitkering namen, inplaats van voor hetzelfde geld je rug te breken, is niet zo vreemd hé.

De laatste tijd kwam de staat met een smerig plan. Geef mensen die uitkering en laat ze gewoon dwangarbeid uitvoeren. De staat betaald je, maar een baas mag je opgebruiken. De staat, de bazen, twee handen op één buik. De staat betaald de mensen uit die het bedrijf niet wilt en laat ze alsnog voor dat bedrijf werken. Slavernij via een omweg. Feodalisme

Dit is vies, want als iemand voor je werkt, dien je op zijn minst betaald te krijgen voor het werk dat je doet, door die baas

Die nu dus niets hoeft te betalen en op onze collectieve kosten, een gratis werkkracht heeft. Het is uitbuiting en vervuiling van de markt in een. Want kleine bedrijven moeten zélf hun krachten eerlijk betalen, op zijn minst. Deze kleine bedrijven worden dus weg gedrukt door logge, door de staat bekostigde bedrijven.

Kortom, in deze tijd kan je dan nog beter werk hebben, dan in de dwangarbeid verdwijnen, in de uitkering/dwangarbeid.

Maar hoe kan je tegen de staat zijn, maar wel een uitkering aannemen ? Anarchisten zijn tegen het kapitalisme én de staat. Maar iedereen wordt met de twee geconfronteerd. Je moet dus kiezen tussen de twee. Of je werkt voor een bedrijf, of je werkt voor de staat. Het een is niet beter dan het andere en er is geen daadwerkelijk alternatief. Wat moet je dan doen, een stuk grond kraken en daar een zelfvoorzienende boerderij beginnen en die met hand en tand verdedigen ? Dit project zou binnen drie uur afgelopen zijn, zelfs in een land als Oekraine kan dat niet.

Libertariers en liberalen zijn alleen tegen de staat ( zogenaamd) maar maken gebruik van openbaar vervoer, wegen en collectief betaalde diensten. Ze verlaten dit land niet, zelfs als ze dat financieel kunnen leiden, maar kankeren wel op 'de socialistische staat'. Zonder die staat, bestaat kapitalisme niet eens. Communisten kankeren op het kapitaal, maar accumuleerde zelf ook kapitaal en zette een oorlogsindustrie op gang, men eiste een arbeidsethos in de USSR, niet anders dan in het kapitalisme.

Ik neem het mensen niet kwalijk als ze een uitkering hebben. Wel vind ik het wenselijk als ze iets doen voor dat wat zij belangrijk vinden, politiek gezien. Het is niet alleen maar nemen van de staat, maar de andere mensen van jou klasse laten zitten. Ik ken iemand die een uitkering heeft. Hij werkt wel voor de dierenambulance. Dat houdt het dan in balans, dan maakt het niet eens uit hoe hard je werkt, maar je doet wel iets belangrijks. Het is een gevoelskwestie. krijg een beetje, doe een beetje. Je hoeft geen targets te behalen, maar enige inzet wordt gewaardeerd. En dan hoef je niet iedere dag allerlei dingen te doen, maar alleen wanneer jij die aandrang hebt en heel veel mensen hebben dat wel.

Anarchisme streeft naar een wereld waar men geen uitkering kan hebben, omdat men eigen arbeid direct verzilverd, zonder staat, zonder baas. Een staat kan geen uitkering geven, een baas zal geen orders geven.

Het hebben van een uitkering is niet ideaal, maar de omstandigheden zijn dat sowieso niet. De wereld staat sowieso ver af van de ideen van de gemiddelde anarchist. Hij zij zal dus sowieso consessies doen. Daadwerkelijk ZZPerschap is het meest in lijn met een anarchistische ideologie. Althans, écht ZZPerschap, niet het deliveroo 'ZZPerschap'. Het niet krijgen en dus niet hoeven opvolgen/uitdelen van orders, is de wens van de anarchist. Dat kon in de uitkering, dat kan in een ZZP constructie, uiteindelijk zal je roeien met de riemen die je hebt.

kan dat wel ?

Kan het, een andere economie ? En als het kan, moet het dan via revolutie of evolutie ontstaan ?

Praktisch gezien kan het.

Mensen zeggen dat allerlei zaken niet kunnen, maar je weet nooit van te voren wat wel en niet kan. Vliegtuigen hadden nooit kunnen bestaan, volgens wetenschappers uit het verleden. Mensen op de maan , dat kan niet, iets als het internet kan niet, kon niet , zoveel zaken bleken anders te lopen dan verwacht. De wereld is immers niet de meest logische plek ooit. Jij en ik kunnen niet bepalen wat de toekomst wel en niet gaat bieden. Ieder jaar worden nieuwe diersoorten gevonden, de verwondering is nog niet uit de wereld, dat hele verassingselement blijft bestaan, zelfs nu de wereld zo logisch lijkt te zijn.

Het probleem van veel van dit soort zaken is, de kern gaat over macht. Zij die de wereld misbruiken , zij die hele werelddelen uitzuigen, gaan dat niet uit handen geven. Psychopaten leiden ons, per definitie en psychopaten zijn niet met argumenten, of morele wroeging te overtuigen.

Directe tegenactie, directe voelbare druk, is het enige dat bestaansrecht heeft in de échte wereld, niet de wereld zoals de gemeenteraad haar voor doet, de wereld op papier, de wereld op televisie, de wereld waar jij jezelf graag in ziet, als figurant. De échte wereld is viezer dan de riolering onder je stad. verrot tot op het beenmerg.

Spanje 1930, de omwenteling van het kapitalisme en de instelling van anarchistische modellen. Volgens de liberale economen, had iets als dat nooit voor kunnen komen, het kan gewoon écht niet, écht niet, houd je mond er gewoon over, lees de theorie van de liberale economie. Het bleek dus achteraf wél te kunnen, want het functioneerde. Niet zonder horten of stoten , niet zonder problemen, maar het functioneerde, de machinerie ging gewoon voort, betreede nieuw gebied, waar de mens zich nooit aan heeft willen branden en niemand wist waarheen het leidde. Wel waren de mensen die erin functioneerde er tevreden mee, althans de meeste en zelfs de mensen die anarchisme te hoog gegrepen vonden, geven achteraf aan dat de collectieven wel functioneerden en dat ze dat wél geslaagd vonden. Ook moet je niet vergeten dat ook mensen in de collectivistische economie functioneerden, die zichzelf niet als anarchist zagen. Christenen, democraten , liberalen, ex ondernemers, zelfs mensen van gematigd rechtse signatuur, gingen op in het moment en werkten in een andere economie.  

Dus los van of je in een anarchistische economie wilt participeren of niet, het kan. Je zal wat verlangens los moeten laten, je zal nooit miljonair worden, nooit zullen mensen voor je werken, nooit zal je 'beleid kunnen maken', nooit zal je 'leiding geven'. Het voordeel is wel, niemand zal jou 'leiden'.Het is een persoonlijke afweging. Wil jij graag in een dure auto rijden, wil jij carriere, wil jij gezien worden, een duur leven leiden, wil jij ambtenaar zijn en wil jij status, dan zou een anarchistische economie/maatschappij niet jouw keuze zijn. Maar dan kan je dus zélf, mits je mensen vind, je kapitaal cult opzetten, ergens, ooit. Net als dat je bijvoorbeeld koeien heilig kan verklaren, niemand houdt je tegen.

revolutie of evolutie ?

het anarchisme innitieerde zelf niet de revoluties. Omstandigheden in een land waren instabiel en anarchisme zag een kans om een vacuum op te vullen. Sterker nog, het zag geen andere mogelijkheid. De geschiedenis herhaalt zich hierin. De fascisten in Irak/Syrie ( IS) deden een greep naar de macht, innitieerden hun 'revolutie' waarop de massa reageerden en hun anarchisme ( democratisch confederalisme) in praktijk bracht,waar mensen al jaren naartoe aan het werken waren, dat 'wat niet kan'. Als vluchten niet kan, dan is zelfverdediging de enige optie. Iets dat de Koerden ook ondervonden hebben. vlucht en als dat niet kan, dan is de enige weg jezelf beschermen.

Het is niet zo dat anarchisme met man en macht probeerde staten om te werpen, partijen in te zetten, of een imperium op te bouwen. Nee, het ageerde aanvankelijk in de marge. Dwarsliggers, bandieten, eenlingen, bliezen staatshoofden op, organiseerden wilde stakingen, ze beten het gezag, maar waren niet heel tastbaar. De negentiende eeuw was een wrede tijd en vele mensen werden bij het grofvuil gezet van de industrialisatie. Sommige van deze mensen keerde zich tegen het gezag en waren alom gevreesd.Tijdens de aanvang van de tweede wereldoorlog deed het anarchisme zijn intreden in de vakbeweging en kreeg je een verschijnsel als sociaal anarchisme/syndicalisme, voornamelijk in Zuid Europa sprak dit aan. Waar Communisten en fascisten streden om de positie van vervanger voor de oude wereldorde, waren anarchisten zich aan het organiseren in raden, communes en syndicaten. Zowel communisten als fascisten waren hier niet van gediend en hadden het idee om deze irritante elementen snel uit te schakelen. Anarchisme was dus een zelforganisatie, op lokaal niveau, maar deed geen greep naar het overnemen van een natie. Het was in die zin niet echt een revolutie. Misschien is het zelfs ergens reactionair te noemen, omdat het terug greep naar oud gildewezen, van voor de industrialisatie. Een gilden georienteerd denken, in samensmelting met industrialisatie en modernisme. Neem iets van vroeger, neem iets van de toekomst en maak er iets voor het nu van.

Is het dan evolutionair ? Dat ligt aan de definitie van dat woord. Revisionisten geloven meer in een langzaam ontwikkelend klassebewustzijn, zonder confrontatie. Anarchisten gingen wél een confrontatie aan, maar hadden geen uitgekristalliseerde plannen voor een toekomst met een land. De anarchistische boeren in Spanje hadden geen plan met 'dat mooie Spanje'. Iets dat voor die tijd al helemaal erg modern was, het verkiezen van eigen welzijn, boven staatswelzijn. Communistische revoluties, fascistische 'revoluties' wilde dat grote logge wezen 'de staat' in eigen handen nemen, om 'die perfecte wereld' te introduceren. Anarchisten erkende dit wezen niet eens, negeerde het gewoon in hun denken.

Eigenlijk doet het er niet toe wat het is, maar ik zou het anarchisme sterk reactief noemen. Zoals bijvoorbeeld kraken dat was. Je werkt, verdiend wat geld, maar je hebt geen huis, want de maffia bezit natuurlijk al het vastgoed en laat het verloederen. Je kan je aansluiten bij een socialistische partij en dan 'lange adem' hebben, of je kiest die gevaarlijke weg, het kraken. Kraken is niet revolutionair, wel op een egoistische manier reactief en contra-kapitalistisch. Het is een kwestie van wat voor temperament je hebt en wat je verwachtingen zijn, waarvoor je kiest. Ik geloof niet in de onderhandelende talenten van de socialisten. Ik denk dat ze veel babbelen, maar doordat ze nooit de frictie aan durven gaan, nooit durven te 'politiseren' , zijn ze niet in staat de psychopaten écht te raken. Ze zijn het samen met elkaar eens, maar vormen nog geen aternatief. Want woorden en argumenten raken de psychopaten nog niet. Wil je waardigheid nastreven, dan betreed je gevaarlijk gebied, zo wreed is de wereld helaas. De psychopaten van het kapitaal spreken de taal van het geld, niet de taal van de rede. Tast hun geld-festijn aan en ze reageren meteen.

Kortom, ja het kan en functioneerde tot nu toe als een respons op crisissituaties. Kapitalisme ís de crisis, maar daar waar die crisis heviger wordt, deed anarchisme haar intreden, in verschillende insurrecties, in verschillende steden, op verschillende momenten , van tien krakers in een pand, tot zes miljoen boeren in Oekraine. Jij en ik kunnen niet oordelen over de houdbaarheid hiervan. Ik geloof niet dat machtscentra niet corremperen, omdat ik gezien heb wat macht doet en wie van macht houden. De minst capabele mensen, hebben altijd het meest te zeggen. De vastgoedpenoze in het kapitalisme, de verkrampte, controlezieke ambtenaren in het communisme en de valse honden in het fascisme. Altijd zijn het de schreeuwers, de oppertunisten , de sadisten, die 'ineens het beste met ons voor hebben'. Wie denkt er dan utopisch ? Zij die gelooft dat de maffia met ons betrokken is, of zij die alleen in zichzelf geloven en hun eigen weg volgen ? Ik weet wat ik zelf doe en wil doen, ik weet wat ik aan mijzelf heb. Van politici weet je niet wat er achter die infantiele grijns schuil gaat ? Wat voor dealtjes er over jou rug gemaakt worden, wat er in achterkamertjes bekonkeld wordt, wie er geld aanneemt van wie en welke geheimen er allemaal niet boven water komen. Welk rationeel nadenkend wezen kan deze mensen vertrouwen, mensen die blijven liegen , draaien, kronkelen, ontkennen en slijmen.

Dus nee, de macht kan alleen verworpen worden, het vertrouwen is al lange tijd geleden opgezegd. Dan is de enige mogelijke weg het libertaire socialisme en de anarchie. De toekomst zal uitwijzen of het nieuwe kansen krijgt




VLEES/VEGANISME 2

 

Ik hou helemaal niet van vlees, maar ik eet het uit princiepen. Ik haat dieren !

- Hans Teeuwen, ( de koning van de lach )

 

Sommige varkens hebben zelfs hobby's ( zie foto ) Zo lief zijn ze dus !

 



Wees eens lief met dieren, opperde kameraad Storm



De reden dat mensen niet lief zijn voor dieren, is omdat mensen dieren willen opeten.

Mensen stoppen dieren niet zomaar in stallen etc, het is geen hobby.

Is het een goede reden, dat je ze wilt eten, dat ze dan maar moeten leiden ?


Ethisch gezien niet natuurlijk. Het zijn immers wezens met zenuwstelsels en het zijn kwetsbare wezens. Kwetsbare wezens uitzuigen voor eigen gewin, is niet moreel houdbaar.

 



Waarom is het niet moreel houdbaar om kwetsbare wezens te gebruiken ? Ik persoonlijk vind het niet moreel houdbaar, mijn gevoel voor wat wel en niet houdbaar is, wat ik wel en niet wil zien gebeuren, botst ermee. Het is een basaal gevoel van mededogen, niet een rekensom. Het hangt samen met de spiegelneuronen in ons brein, waardoor wij wreedheid willen minimaliseren, als naturalistisch reflex.



Maar de wereld is wreed, zegt stoer rechts.
Je kan alle wreedheid wel weg relativeren, maar niemand leeft daar naar. Mensen die wreedheid weg relativeren, zijn vervolgens wel tegen moord bijv. Het is niet zo dat al die ‘naturalistische’ rechtse mensen bijvoorbeeld voor plunderen en rellen zijn. Nee, dat is dan weer ‘niet de natuur’. Of als je een stal open breekt en dieren bevrijd, omdat je wilde aard je daartoe zet, dan wordt er ineens de ‘moraliteit kaart’ gespeeld, dat ‘mag’ niet. Als jij voor een wrede wereld bent, de wet van de natuur, dan verwacht ik van je dat je een plunderende levensstijl najaagt en dat jij niet het modelburgertje uithangt. Als de wereld wreed is, dan moet je niet huilen over diefstal in jouw huis, dan leef je als een soort hooligan/piraat. Zien we dat 'might makes right' rechts zo leven ?


Waarom eet men het dan, dat vlees, als het zo geperverteerd tot stand komt ?

Het probleem is , vlees is lekker. Althans, het smaakt in ieder geval beter dan brocolli. Het zit vol vet en eiwitten, stoffen waar we als een magneet naartoe gezogen worden. Zodra men een stuk vlees voor je neus zet, dan verdwijnt die overtuiging soms en dan spreekt de onderbuik, de gemakzuchtige behoeftebevrediging. Je geest heeft rationele overwegingen uitgestippeld, maar het vlees wordt voor je neus gezet en je vliegt drie stappen terug in de evolutie en bent weer even die gulzige wolf.

Het brein zegt : eet geen vlees, de onderbuik zegt : Kip is lekker !

Cognitieve dissonantie.

Het is een conflict tussen hoe jij wilt zijn, namelijk niet iemand die mee doet aan wantoestanden, in conflict met een korte termijn verlangen. Een conflict tussen zelfbeeld en korte termijn behoeftebevrediging . Wil je smaak sensatie, of wil je een ethisch leven nastreven ? Uiteindelijk zal het evenwicht vanzelf een bepaalde kant op buigen. Maar het kan pas gaan buigen, wanneer men de informatie heeft.

Je kan het ook zo bekijken, er is tenminste een conflict. Tien jaar terug was vlees voor iedereen de normaalste zaak van de wereld. Nooit maakte ik mij zorgen om mijn vlees consumptie. Het is gewoon lekker, punt uit, niets geen gevoelige gedachten, of overwegingen. Vroeger was ik alleen een ander persoon en was ik nog minder begiftigd met het diepe nadenken over de wereld. Het soort van denken dat verslavend werkt. En als je eenmaal gaat denken, dan kan je niet meer terug

Ik begon mij een beetje te verdiepen in de klimaat problematiek.Ik begon dit wat naar buiten te brengen. Maar hoe kan jij andere over de gevaren van de bio-industrie vertellen, maar wel zelf vlees eten ?

alternatief, een gouden middeweg ?

Met vleesvervanging kom je een heel einde, er is goede vervanging beschikbaar. Daarnaast, heel veel vlees is sowieso niet zo lekke . Het enige vlees dat ik écht lekker vind, is kip, een beetje gevogelte. Varken heb ik altijd smerig gevonden en biefstuk niet zo interessant. Eend en kip, dat vind ik wel lekker.Kip in een broodje of iets dergelijks.

Maar ook die vogels, die worden misbruikt, zeker eenden worden zwaar misbruikt. Wil jij mee doen met de mishandeling van eenden ? Liever niet, dus eet ik het dan niet meer. Maar ik vind het wel lekker. Hopelijk maakt de wetenschap dus snel kweekvlees en tot die tijd minimaliseer ik mijn vlees innamen tot een minimum/0. Weer lopen wij 'het libertaire links' voor op de feiten. Ik wil én vlees eten én een minder geperverteerd mens zijn. Als men één eend neemt en het vlees van deze eend kweekt, met stamcellen of iets dergelijks, dan kunnen we onbeperkt schranzen, zonder wroeging. Dit kan al, maar is alleen erg duur. Misschien wordt het minder duur in de toekomst.

Hoe gaat vleesinname gestopt worden

Als er in ieder geval een besef is van, wat ik nu doe is niet geheel moreel houdbaar, dan eet men sowieso vele malen minder vlees. Een bewustzijn, leidt tot een minimalisatie of een gehele stop. Een minimalisatie zou al zware klap voor de industrie zijn. Dus ook als jij eens per week één stukje vlees eet, dan stuur je al in de goede richting. Het is niet zwart/wit deze kwestie

Dat is nu een beetje het probleem, er is geen bewustzijn, dus dan kan er ook geen keuze gemaakt worden.

Het moment dat je het weet en doorvoeld, begrijpt, op dat moment ga je vanzelf minder vlees eten, tot geen vlees. De meeste mensen krijgen namelijk gewetensbezwaren, als ze beelden zien van de uitzuigerij in slachthuizen. Rechtse mensen beweren dat ze geen vies gevoel krijgen, bij het zien van een varken dat een hoek in geschopt wordt, maar dit zeggen ze om wreed/neoliberaal over te komen. De meeste mensen willen niet mee doen aan het voor de grap mank schoppen van intelligente en gevoelige dieren. Want dit is wat letterlijk aan de lopende band gebeurt, in de bio-industrie  De meeste mensen willen dit niet, diep van binnen, ze zullen hun bezwaren alleen niet altijd toegeven

Iets dat men niet wilt, openlijk of verdekt, zal uiteindelijk verdwijnen, mits activisten dus blijven aankaarten en documenteren. Daar ligt de sleutel. Het zélf documenteren van omstandigheden en het niet wachten op de woordvoerders van de industrie en de staat.

kapitalisme definitie

Wat is uberhaupt dat kapitalisme en waarom kankeren we erop ?

Kapitalisme is een combinatie van factoren bij elkaar, die het vormgeven. Ik noem ze hier alle drie en geef aan wat mijn probleem ermee is

1


privé bezit van de productiemiddelen. Wat zijn 'de productiemidellen' ? panden, kantoren, fabrieken, stukken land. Kortom, de grote factoren binnen de economie. Een zonnebril is geen real estate, een stuk braakliggend terrein, van vier hectare , is dat wel. Dit onderscheid is cruciaal in anarchistisch denken. Voor de liberaal is iets van jou, als je een bewijsstuk hebt. De mensen moeten van je tandenstokers en je dertig leegstaande fabriekspanden afblijven ! Waarom ? Omdat dat gewoon zo is en het staat op papier, in een magisch boek , hou je mond verder ! Zo denkt de liberaal. Prima, wij graven dieper dan dat.
Wat is ons probleem met real estate. Real estate is niet geproduceert, er is geen menselijke arbeid op geprojecteerd. Het is s lechts geclaimd, van familie op familie gegaan. In veel gevallen is het eerst genomen. In Canada en Amerika is het eerst 'gestolen' van mensen die een ander begrip van real estate hadden, eigenlijk geen begrip ervan. Het is ooit genomen en daarna door gegeven en door gegeven , tot op de dag van vandaag. We hebben alleen allemaal die basisfactoren nodig, om niet afhankelijk te zijn. Wat gebeurt er als een bedrijf al de grond onder je voeten bezit, de lucht in de atmosfeer en het water dat jij drinkt. Dan heeft dat bedrijf jou in een houtgreep. Real estate is van iedereen en niemand tegelijk. Dat veronderstelde native Americans en dat veronderstelde anarchisten in de negentiende eeuw, los van elkaar.

2


 loonarbeid. Iemand werkt voor jou. Jij kan zelf geen ijstaart maken, maar de buurman wel, dus huur je die in met je kapitaal en gaat thuis op de bank zitten. Een risico dat je maakt, zal de VVD zeggen, een risico waar je talent voor moet hebben en lef etc. De anarchie stelt arbeid centraal, arbeid wordt verkozen boven kapitaal. Kapitaal is een idee, arbeid is de werkelijkheid. Zonder koks die ijstaart maken, geen ijstaart. Zonder kapitalisten met bankrekeningen en rijke ouders, zonder dat ,mist niemand iets. De geschiedenis heeft kleine oases van gebieden gekend waar de kapitalisten niet meer bestonden, voor een korte tijd helaas, maar het kon, het bestond.  De kapitalisten produceren en kunnen niets.  Zij kunnen plastisch grijnzen en maatpakken kopen, maar niemand van hen heeft ooit een riolering onder een stadsfundering aangelegd.Zij verlenen een soort goedkeuring voor zij die wél produceren, als een grenswacht, of een overheid. Zij zijn als een afgodbeeld, dat aanbeden wordt door de mensen. Een beeld dat symbool staat voor werk, maar het niet zelf opleverd.

3


 Het gebruik van geld. Ik heb persoonlijk niet iets tegen geld op zichzelf, geld als ruilmiddel. Mits het geld hen toekomt, die produceerde. Als ik met zes mensen een groentezaak heb, dan dient de winst door zessen gedeeld worden. Dit gescosialiseerde geld-anarchisme heet mutualisme en is een vorm van anarchisme. Anarchisme werkte met verschillende ruilmiddelen, daar waar het functioneerde. Bonnensystemen op allerlei manieren, directe verhandeling tussen collectieven werd toegepast in Oekraine en mutualisme werd toegepast op kleine schaal in de stedelijke sectoren van Spanje, tijdens de burgeroorlog.

Geld is niets, daarom gaat het erom dat de hoeveelheid die jij werkt direct in geld wordt omgezet. Er zou geen meester moeten zijn, die de door jou geproduceerde winst komt afromen. Stel ik kan fietsen maken en ik ga bij een fietsenfabriek werken en verzin daar een nieuwe soort fiets. Ik kom van een arme familie en heb dus geen geld om zélf wat te beginnen. Ik werk bij de fabriek en verzin een nieuwe fiets met vier vielen of iets dergelijks. Wie gaat de gemaakte winst dan innen ? De creatieve werknemer, of de 'creatieve' kapitalist, die twintig miljoen van mama erfde ? Wie is creatief, een Trump die vijftien panden erfde, of een persoon dat een uitvinding doet in de quantum mechanica ? Volgens de VVD is Trump het creatieve meesterbreintje.

Volgens ons kan alleen arbeid creatief zijn, want de rest is een spook. Arbeid kan je proeven en aanraken, de rest kan je slechts vooronderstellen. De productiviteit van een persoon kan je nooit geheel uitdrukken, je weet nooit hoe prodctief iemand is voor zijn/haar omgeving. Dat bazen en politici niet productief zijn, dat weten we alleen wél vrij zeker


Deze drie kenmerken zijn dus cruciaal om kapitalisme te begrijpen. Misschien ben jij het niet eens met mijn verwerping van de drie begrippen. Dat kan natuurlijk ook. Als je alleen lang gaat nadenken over de drie, dan zal je waarschijnlijk opmerken dat ze niet zo vanzelfsprekend zijn als ze lijken.


Daarnaast, kapitalisme is nooit uit de lucht komen vallen. Het is geboren binnen een vroegmodern staatsbestek en bestond bij de gratie van protectionisme, kolonalisatie, monopolisering en oorlog. In de wereld zijn altijd stammen en verbanden geweest die anders met de boven genoemde kenmerken om gingen. Verschillende meer egalitaire stammen hebben altijd overal bestaan. Op een egalitaire manier leven is geen utopie, maar voor veel mensen in de wereld een realiteit. Waarmee ik niet wil zeggen dat hun realiteit per se een paradijs is, ik wil niets romanticeren. Wel heeft het gewoon objectief gezien bestaansrecht. Het kapitalisme is geen onoverkomelijkheid, het is geen natuurlijke uitwas. Nee, het bestaat bij gratie van de wapenknuppel en de grensbewaking. Wanneer kapitalisten zeggen : het kan niet anders, dan liegen ze.

Als ik spreek over andere samenleving, denk daarbij aan kleine stammenverbanden in Afrika.Ik verwijs graag naar een artikel in de laatste buiten de orde. Een intervieuw met Etnologie hoogleraar Hermann Amborm, over de realiteit van egalitaire economien en samenlevingen in Ethopie.

Hoe komen we tot een markt, zonder property en zonder loonarbeid ? Hierover zal ik de volgende keer een uiteenzetting over schrijven.

subcultuur

De subcultuur uit

Subculturalisme, een reactie op de stukken van Tommy Ryan

 

Tommy Ryan uit het bezwaar, dat de moderne radicaal-linkse beweging, verzandt in een scene. Als het goed is, heeft ook Bookchin zich hiermee bezig gehouden. Het fenomeen van het lifestyle anarchisme, zo beschrijft Bookchin het. De hipster anarchist, een eerste wereldfenomeen.

Ik kan mij goed vinden in Ryans irritaties. Als arbeidersstrijd een manier is om jezelf te beschermen, dan doet subculturalisme dat teniet, dan steekt subculturalisme spaken in de wielen. Zie het als anti-reclame. Ik denk bijvoorbeeld, dat punk niets heeft bijgedragen aan het anarchisme. Een dronken punk op straat, lallend, vrouwen lastig vallend, zelfdestructie uitademend. Anarchisme is juist een positieve kracht, niet een zelfdestructieve. Arbeiders uit de negentiende eeuw konden zich écht geen drank veroorloven, laat staan speed. Als een punk stoer aan het doen is, dan heb ik dat liever niet, met een (A) op zijn/haar leren jas. Je maakt alles kapot, verpest onze naam. Anarchisme, dat is Jan in de fabriek, die met kameraden een staking organiseert en geen centimeter aan ruimte geeft aan de bazen/politie. Anarchisme, dat is niet Mike, die bij het punkconcert bier over je heen gooit. Dat laatste is, precies als Ryan zegt, een neoliberale uitwas. Idoolverering, groepsvorming en de vermeende ‘uniciteit’. Een anarchist is in theorie ook solidair met een soul-/funkfan en met een houseliefhebber en met een christelijke arbeider en met een Marokkaan die schoenen verzamelt en met een Surinaamse skater en met een medewerker van de Pearl, in Apeldoorn. Anarchisme is er niet alleen voor ‘de alternatievelingen’, wat dat ook mag zijn. Want uiteindelijk zijn we allemaal een alternatief, we zijn immers allemaal uniek.

Toen ik wat jonger was, kwam ik voor het eerst in aanraking met anarchisme, via de krakende, drugsgebruikende randfiguren in Den Haag. Een kennis van een kennis van een kennis ging eens naar een ‘Tekno’ feestje. Ik ging mee. En ik had meteen een heel naargeestig gevoel bij het gebeuren. Het misbruik van middelen, de verslaving en het aanstellerige, quasi-engagement. Ik geloofde niets van die mensen. Hun zogenaamd ‘anarchistische’ levensstijl, hun overmatige drugsgebruik, hun ‘kunst’ en hun algehele, complete verwaarlozing. Ruzie zoeken met politie, ook als daar helemaal geen aanleiding toe was en daarmee iedereen in gevaar brengend. Als dit anarchisme is, dacht ik, dan ben ik dus geen anarchist. Ik uit mij niet permanent agressief en ik woon niet in een drugspand, waar aan elkaar gekoekte matrassen op de grond liggen, waar al die ‘anarchisten’ liggen, hun drugsroes uitslapend. Kapotte knuffels, ondergezeken dekens en een lekkend dak. Camouflagenetten aan het plafond, keiharde, nare bonkmuziek en omcirkelde A’s op de muur getekend. Wow, anarchisme is dus ècht verschrikkelijk, dacht ik. En zo uitte de mensen zich in Den Haag ook. Ik kan mij een PvdA-meisje herinneren: “ik haat krakers”. En ja, geef haar eens ongelijk. Dit vond ik toen al jammer, omdat ik juist zo’n sympathie voor het fenomeen kraken op zichzelf had. Kraken is kraakhelder, waarom moeten dat soort aanstellers, de kraakwereld representeren?

Voor de komende jaren was mijn interesse in anarchisme verdwenen. In mijn brein was het geordend naast drug abuse, geweld en identiteitscrisis.

Vele jaren later kwam ik in contact met libertarisme. Dit sprak mij toen aan. Het presenteerde zich toegankelijk, had geen pretenties, was niet gebonden aan een of andere ‘levensstijl’. Het gaf gewoon een reeks aan ideeën weer en je kon het omarmen of niet. Hun site was blauw met wit en hierop stonden gewoon de partijpunten. Geen gedoe met ‘geheimzinnige’ scenes, verboden raves of andere muziekellende. Geen vuile blikken als je hanenkam de verkeerde kleur had of als er geen gat in je bloes zat. Kortom, voor de iets intelligentere mensen, vele malen toegankelijker. Dit zijn de punten, doe ermee wat je wilt. Voor toen gaf dat mij iets om op te kauwen, iets om uit te pluizen.

Al snel viel mij op, dat deze punten niet sluitend zijn. Onbewust werd ik linkser. Langzaam werd ik dus een ‘linkse libertariër’, kortom, een anarchist. Ook kwam ik erachter dat rechts libertarisme, eigenlijk een verbastering is van individueel anarchisme. Wat weer een subfactie is van het Europese sociaal anarchisme en een ietwat meer individuele focus heeft.

Maar anarchisme, waar is de punk dan? Waar zijn de tattoo’s, waar zijn de raves, waar is de speed? Dan moet je toch geen tanden meer hebben en met witte verf op je jasje schilderen om je moeder te shockeren?

Ik kocht boeken van Bakoenin, Kropotkin, Malatesta, Proudhon etc., en heb ze allemaal in een zucht gelezen. Dit snijdt gewoon hout. Dit vult de gaten op, die in libertarisme zitten. Dit is vele malen meer genuanceerder dan dat liberalisme/libertarisme. Dit terwijl libertarisme zich genuanceerd en weloverwogen positioneert. De rollen zijn omgekeerd.

Een ander voorbeeld

We hadden geen huizen, niemand had een huis, ook mijn ‘normie’ vrienden niet. En met ‘normie’ wordt dan bedoeld, iets van ‘gematigd links/liberaal’. Normie is een ietwat gemene internetterm. Ik ging met mijn normie vriend een kraakspreekuur bezoeken. Hij had geen zin meer in een huur van achthonderd en voelde wel iets voor kraken, omdat het gratis is. Uiteraard gewoon een legitieme reden. Nee, je wilt de wereld nog niet omvormen tot de tuinen van Eden, nee, je hebt geen grote pretenties, je wilt slechts een dak boven je hoofd, zo goedkoop mogelijk. Dat is wat mij betreft een legitiem, zuiver egoïsme, zonder opsmuk en wat mij betreft, genoeg om anarchisme te bedrijven.

De mevrouw van het kraakspreekuur, die het spreekuur begeleidde en duidelijk kniediep in de Amsterdamse ‘alternatieve’ scene zat, was hier niet van gediend. Alleen maar willen wonen, dat is niet genoeg, was de strekking van het betoog. Wat moet ik dan nog meer doen? Waar gaat kraken dan nog meer over? Ja, het ging ook om woonrecht en activisme. Wat mij betreft is burgerlijk ongehoorzaam egoïsme al een onbewuste vorm van activisme. Een sluimerend anarchisme, waar men zelf niet eens erg in heeft.

Anarchisme heeft nooit iets kunnen beloven, het heeft mensen slechts handvatten gegeven, om situaties in het hier en nu te verbeteren. Anarchisme is wat mij betreft niet ‘de wereld redden’, maar voornamelijk het leven van je mensen en van jezelf veilig stellen en verdedigen.
Want stel, mijn ‘normies’ nemen huizen, vanuit hun egocentrische visie, en stel dat ze daarmee de wet verwerpen. Dan hebben we een enorm potentieel aan nieuwe aanwas. Iets wat we bij een code rood al zien gebeuren. Zevenhonderd mensen die burgerlijk ongehoorzaam zijn en niet alleen maar de standaard twintig ‘alternatievelingen’, die elkaar allemaal al dertig jaar kennen.

Mijn vriend vroeg aan mij, achteraf, na het spreekuur, waarom zien die mensen er allemaal ‘zo’ uit ? Met ‘zo’ begreep ik eerlijk gezegd wel wat hij bedoelde. Zwarte tunnels in je oren, scheuren in je jas, dreads, het is een stijltje.

Mijn antwoord : Iedereen mag zich kleden zoals hij/zij wilt. Wat mij betreft draag je een roze tuinbroek, wat mij betreft draag je een tijgerstring, wat mij betreft draag je warpaint. Aan de ene kant is dit waar, aan de andere kant is het complexer. Want als ik een zwart/rode vlag draag, dan ben ik ook een verlengstuk van een beweging. Ik sta dan symbool voor een beweging en mijn gedrag, straalt af op die beweging. Zie ik er verzorgd uit, is mijn haar op zijn minst gewassen en zijn mijn kleren niet stuk, dan neemt men mij meer serieus. Ook als jij dat arbitrair vindt, het is wel hoe het werkt. En als ze mij serieuzer nemen, nemen ze mijn anarchisme ook serieuzer en dat straalt dan weer af op anderen. Kortom, het is ook een kwestie van solidariteit. Als je weet, dat bepaalde zaken de beweging goed doen, doe ze dan. Wat is er belangrijker, jouw identiteit, of de werkende klasse, de beweging ? Wat is er belangrijker, dat men jou ziet als ‘een anarcho punk’, of dat men luistert naar je ideeën?

Er woekerde een klein vonkje anarchie in deze jonge heer, maar dit is niet opgelaaid, eerder gedoofd, nadat hij met ‘de scene’ in contact kwam. Leer eerst maar wat andere ‘alternatievelingen’ kennen, zorg dat je zoals wij bent en niet als ‘zij’. Een wij/zij denken, dus eigenlijk een neoliberalisme.

Een laatste voorbeeld

Een sociaal-democraat, een ‘normie’ stelt een vraag op YouTube over anarchisme, onder een filmpje over het anarchisme. De standaardvragen komen naar voren, die je stelt als je het spelletje van de anarchie nog niet zo kent. Een reactie hierop, van een ‘anarchist’ was: sociaal-democraten moeten ook tegen de muur! Het resultaat, weer een potentiële kameraad vervreemd, met je jongetjesgedrag. Weer antireclame gemaakt, en waarom? Je gaat niet namens het anarchisme mensen met de dood bedreigen, als die mensen geen openlijke neonazi’s zijn. Waarom niet? Omdat je daarmee de beweging belachelijk maakt. Want je representeert mij ook, met je zwart/rood.

De scene denkt de AIVD buiten te houden, als ze paranoïde en besloten doen. Maar dit is totale onzin, want AIVD-infiltranten zitten juist als ze infiltreren héél diep in de scene. Als ze in de beweging zitten, dan zijn ze getrouwd met een of andere anarcho-alfa moeder en hebben ze daar drie kinderen mee. Dit hebben we gezien in Duitsland. Een ‘normaal’ joch, dat geen scheuren in zijn broek heeft en zijn haar wast, kan net zo goed de AIVD zijn, zoals Ome Anarcho Bob, die al dertig jaar ‘actie voert’

Als je mijn betoog begrijpt, of doorvoelt, dan komen we bij een volgend obstakel. Als ik gelijk heb, wat is dan de oplossing ? Mensen brieven sturen, namens de vrije bond, dat ze er niet scene-achtig uit moeten zien ? Nee, natuurlijk niet.

Waar komt het vandaan ?

Je màg natuurlijk dragen wat je wilt. Scene-vorming is ook begrijpelijk. De tijden zijn zwaar en bedreigend. Mensen klonteren samen, vormen ‘community’s’. Hierin spiegelt Europa de laatste jaren Amerika. Neoliberalisme maakt de eenling kwetsbaar. Mensen verkeren in nood en zijn afhankelijk van hun ‘community’. De roedel, de groep.Maar een politieke doctrine, is meer dan een neoliberaal afweermechanisme. Het is meer dan een overlevingsstrategie, voor mensen die binnen het neoliberalisme moeten overleven. Zo horen we Amerikanen ook vaak over ‘my community’. Deze community is zelfreinigend, doet aan sociale controle en beschermd haar leden, letterlijk en figuurlijk, maar ‘de community’, is ook afkeurend tegenover andere ‘community’s’

Dat je graag een scene om je heen verzameld, is ook geen bezwaar naar jou toe. Je bent niet ‘slecht’, als je zo functioneert. Ik begrijp je handelen.
Wel zie ik dat het de anarchistische beweging doet vastzitten. Het maakt ons makkelijk te framen. We zouden naar mijn mening meer ongrijpbaar moeten zijn. Het moet niet makkelijk zijn, om ons af te doen als een bepaalde levensstijl. Socialisme en communisme heeft die last minder. Ondanks dat een SP èrg autoritaire trekken heeft weet het wel een breed publiek aan te trekken en vertoont het minder subculturele trekken. Net als dat een communistische partij, in een Europees land als Zweden, minder geassocieerd wordt met ‘punk’, of iets dergelijks. Nee, het gaat over marxisme, over klassenstrijd, over revolutie, voorhoede, etcetera, het gaat niet over een of andere jongeren-muziekcultuur. Dat laatste is immers geheel irrelevant. Wat mij betreft luister je salsa, wat mij betreft zit je in een boyband.

Als we willen groeien, moeten we ook aan onze esthetiek denken. We moeten als een soort reclamebureau denken. Waarom? Deze tijden zijn snel en beeldgericht. Veel jongeren lezen niet eens meer. Een anarchistische omroep, voor de PL, moet er professioneel uit zien, neutraal en iedereen aanspreken. Zo had de PL een schreeuwend mannetje op een van de posters, ik geloof de poster van 2011, met een brullende jongeman met zwarte tunnels (zwarte ronde ringen, van plastic) in de oren. Ja, daarmee spreek je de scene aan en sluit je de negenennegentig procent van de andere mensen uit. Wij doen anarchisme, wij zijn schreeuwende, twintigjarige mannen, met stoere oorpiercing ‘body modificatie’ sieraden en baarden.

Beoordeel een boek niet op haar cover. Ja, dat doen mensen dus wél. Daarom moet je als je een boek schrijft zorgen dat je op zijn minst een pakkende cover hebt. Een Harry Potter-serie wist dit. En het een sluit het ander ook niet uit. Een goede cover hoeft nog geen slechte inhoud te betekenen. In een door beeldcultuur gedomineerde maatschappij moet men het visuele aspect zéker niet aan de kant schuiven.

Wat bedrijven goed doen en wat het neoliberalisme goed gedaan heeft, is dat het de meest belachelijke ideeën aantrekkelijk gemaakt heeft. Hoe doen bedrijven dat? Niet zozeer via de inhoud, maar grotendeels ook voortbordurend op een beeldcultuur, op een bevolking die gevoelig is voor esthetiek en non-verbale communicatie. Een poster, met precies de punten van het anarchisme, zonder schreeuwerig ‘punk’ mannetje op de voorkant zegt zoveel meer. Bedrijven huren reclamebureaus in en pluizen dit in zijn geheel uit. Moeten wij dat dan ook? Nee, natuurlijk niet, we moeten alleen niet doen alsof het allemaal irrelevant is. Andere linkse bewegingen denken óók aan hun presentatie. Als Roemer voor de Kamer spreekt heeft hij ook geen mayonaisevlek op zijn jasje. Waarom niet, het gaat toch alleen maar om het innerlijk, presentatie is toch neo-liberaal, reactionair ? Ja en we anticiperen dus op het neoliberalisme, we ontkennen het niet maar gewoon. We kunnen er niet ‘gewoon uit stappen’. Als Durutti in Spanje, namens de anarchistische FAI/CNT moest spreken, dan hesen ze hem in een pak en schoor hij zijn baard. Maar wat heeft dat met anarchisme te maken ? Het maakt dat mensen vijftig procent meer respect voor hem hadden. Maar dat is arbitrair! Dat doet er niet toe, het is ook irrationeel, maar de wereld werkt niet altijd rationeel. Als bepaalde aspecten in de wereld irrationeel zijn, wil dat nog niet zeggen dat ze maar genegeerd moeten worden. We leven toch in neoliberalisme en de meeste segmenten van de arbeidersklasse zijn sterk beïnvloed door neoliberalisme. Spelen wij hier niet op in, dan zorgen wij alleen maar voor opgeheven wenkbrauwen en voor een wig tussen onszelf en de arbeidersklasse. We bereiken dan niet, we ageren. En we zijn veel te klein, om überhaupt op die manier te kunnen ageren. Tien punks, die heel hard ‘ageren’ en dat uiten in hun levensstijl, zijn een tandeloze tijger. Zeventig arbeiders, die de machine saboteren, dat vinden de bazen al véél minder leuk.

Zoals Proudhon het zei en dat is iets wat het huidige anarchisme niet helemaal snapt : Je kan het heden niet ontkennen. Je kan mensen niet met wortel en al uit het heden en verleden trekken. Je moet erkennen, dat deze wereld met bepaalde wetmatigheden functioneert. Wat niet wilt zeggen dat je ze erkent. Je speelt er alleen wel op in.

Postmodernisme van nu, zogenaamd ‘post-anarchisme’ leidt tot versnippering, ontoegankelijkheid, vervreemding met de arbeider en middenklasse en net als het neoliberalisme, individualistisch reformisme. Als de bazen ons uit elkaar drijven, in de zin van, jij bent ‘dit’ en jij bent ‘dat’, dan kunnen ze ons makkelijk isoleren en ons een voor een oppeuzelen. Als we vele lijntjes hebben tot elkander, is dit niet het geval. Het kapitaal heeft baat bij een door zichzelf geobsedeerde bevolking, die elkaar uit het oog verliest en naar het leven staat. Ook sociale media spelen hierin een rol. Sociale media maken eilandjes van eenieder, eilandjes, die de samenhang uit het oog verloren zijn. En het alternatief is niet dat we een Stalinistische eenheidsworst worden. Nee, zolang libertaire modellen van organisatie gehanteerd worden, zal de mens nooit een homogene massa worden. Massa’s, zoals we die onder het maoïsme en fascisme zagen.

Zo moeten we niet vergeten: in de negentiende eeuw was anarchisme écht een maatschappelijk fenomeen. Dat gaf het vleugels. Het feit dat het zich open stelde, en dat een christelijke boer uit Aragon, die niets wist van anarchisme, niet per definitie de vijand was maar mee mocht doen in de collectieven. Nu zou deze boer, een ‘cisgender’ genoemd worden, die aan ‘whitesplaining’ doet, of wat dan ook.

Ik wil dat een zwarte R&B fan, uit de Bijlmer, in ieder geval óók weet, wat anarchisme is en te bieden heeft. Ik wil dat de christen uit Apeldoorn en de voetbal supporter uit Dordrecht, ook weet wat anarcho-collectivisme is en waarom dat is. Ik wil dat de vrije bond, niet onder doet voor de SP, of het FNV.

verspreid dit nieuws...000

staat kapitaal



Wat is het verschil tussen een staat en een bedrijf. Wat perkt vrijheid in en wat niet ? Met welke van de twee kan je vrije interactie aangaan en met welke niet ?



wat is een staat

Een staat. Een stuk grond, afgebakend met grenzen, grenzen beschermd met legers, legers bekostigd van belasting, legers gevuld met dwangarbeid ( dienstplicht). Een staat, een organisme hierarchisch bestuurd door bestuurders, politici, burreaucraten, regenten, wetten, plichten, rechten, blauwe enveloppen, telefoonmiepen, grensbewakers, uitzettingprocedures en herdershonden. Eigenlijk kan je de staat nooit verlaten. Want verlaat jij de staat, dan kom jij binnen een andere staat te leven. ze zeggen weleens, de staat is een gecentraliseerde instantie, met een monopolie op het gebruik van geweld

Je kan een staat niet verlaten
Ga weg uit Holland en kom ergens anders te wonen. Er is geen staatloos terrein meer, op de wereld, er is geen niemandsland, waar je als een niemand kan leven. Zels als je als kluizenaar woont, ben jij nog steeds op het terrein van een staat. Zelfs de stammen die nog niet ontdekt zijn, de stammen in Brazilie, in het amazonewoud , zijn staatsburgers, zonder dit zelf te weten.

We zouden staatloos kunnen leven, als wij eindelijk de planeten en sterren konden bevaren, zoals in sciencefiction gebeurt

 



Wat is een bedrijf ?

Een bedrijf. Een organisatie, afgebakend met beveiligers, beveiligers bekostigd van geld, geld bekostigd van klandici.Hierarchisch georganiseerd, niet door ambtenaren, maar door bazen, CEO's, aandeelhouders, onderbazen, onder onderbazen, aanspoorders etc, etc. Functionerend met wetten, in de vorm van regelementen, CAO's, in conflicten met andere microstaten, annex bedrijven, over marktaandeel, bemand door duizenden en duizenden loonslaven, ik bedoel werknemers. Het bedrijf wordt beschermd met de wet, door de staat dus. Het bedrijf beschermd zichzelf een beetje, met bewaking, maar wordt voornamelijk gedekt door de wet en de politie. Misschien zou het liever een eigen politiemacht willen, misschien zou het liever eigen rechtspraak hebben, maar dit is en was nooit het geval en zal nooit het geval zijn.


kan je een bedrijf verlaten ?


Hoe zit dit met bedrijven ? Kan je buiten bedrijven om leven ? Ja en nee. Je kan kiezen om niet van grote bedrijven te kopen, je kan kiezen om zoveel mogelijk te ruilen en bij vrienden te wonen. Zou je dit consequent doen, dan zou je als een soort nomade kunnen leven, al gaat dat wel heel moeilijk. In veel gevallen zal je voor een bedrijf moeten werken. Als je niet voor de overheid werkt, dan werk je vaak voor een bedrijf. Als dat het niet is, kan je nog ZZPerschap aangaan, of Je kan zélf een bedrijf worden. Het beginnen van een klein bedrijf, vanuit het niets, is haast onmogelijk. Ik heb al uitgelegd waarom. Banken verschaffen geen krediet, banken zijn immers geen sociale instanties. In die zin moet je hulp van buitenaf hebben, om een bedrijf te kunnen beginnen. Daar gaat wij nu even niet vanuit.

Het neoliberalisme is geen liberalisme in de oude betekenis van het woord. Nee, het is een verbond tussen grote multinationals en een patroonstaat, een beschermende/scheppende staat. Neoliberalisme is zelfs zo ingesteld, dat het kleine markten vernietigd, omdat het uit gaat van grote transnationale geldstromen. Het is niet geinterreseerd in de dorpsbakker, zogezegd.

Om kapitaal te maken, moet je kapitaal hebben, op zijn minst ongeveer een bedrag van tienduizend, om een ruimte te huren in de stad, om producten in te kopen, om het risico überhaupt aan te gaan. Je kan dus het bedrijf ontwijken, door zélf het bedrijf te worden. Maar dat telt niet helemaal. Ik bedoel met het bedrijf ontwijken, echt iets anders doen, iets als winstdeling bijvoorbeeld, of een ruileconomie. Als je het kapitaal hebt om een bedrijf te starten, kan je dit socialiseren

 


Ja, maar je kan toch gaan crowdfunden. Stel je bent heel arm en je hebt arme ouders, maar wilt toch een bedrijf beginnen. Als je dan een idee hebt, dan kan je toch gaan crowdfunden, in de hoop dat je er een bedrijf mee kan opzetten. Ok, dit zou nog in zekere zin kunnen. Mits jij een van de honderd mensen bent wiens idee bestaansrecht heeft en gefund word. Daarnaast, het is geen antwoord op mijn vraag. Zelf een bedrijf worden, is niet buiten een bedrijf leven. Dus stel, jij bent dat chipsmerk dat voeten aan de grond krijgt, dan ben je dus zelf een baas. De andere kant van de medaille.

 

Daarnaast, hoe genereer je dat kapitaal dan, om een bedrijfje op te zetten ? Als mensen een minimum aan loon verdienen en een maximum aan huur betalen. Klem tussen twee bazen, de baas van het huis, de baas van het werk. Hoeveel kapitaal blijft er nog over, als veel van het inkomen van mensen naar de huur gaat, de ziektekosten, reiskosten, eten/drinken. Voor veel mensen is rondkomen al een opgave, laat staan een kapitaal op te bouwen.


In 1900 probeerde Proudhon zijn mutualistische banken op te zetten. Dit om de arbeiders los te weken van de loonslavernij en het kapitlaisme. Aanvankelijk was dit legaal, het opzetten van humanitaire banken, socialistische banken zogezegd. Maar zodra de staat de hete adem van deze organisaties in de nek voelde hijgen, werd het opgeheven, werd het illegaal gemaakt. Mensen moeten immers wel in de fabrieken blijven, vind de staat. Dus zodra de massa zich op een legale manier, massaal loswringde van de bedrijfsstructuren, greep de staat in. De staat beschermde het grootkapitaal, zodra de massa in opstand kwam, op een legitieme manier. Dit is ook waarom veel anarchisten Proudhon's mutualisme zien als een mislukt project. Je kan het kapitaal niet bevechten met haar eigen middelen, want het kapitaal vormt alles. zetten de wet naar de hand . Toch zijn de projecten van Proudhon niet helemaal mislukt. Allerleerst omdat het het eerste aanzetje tot het anarchisme heeft gegeven, het was immers de eerste anarchist. Daarnaast werkte het mutualisme van Proudhon wel. Vele duizende franzen waren bij zijn bank aangesloten en vormde collectieven. Het liet dus zien dat een loswringen in theorie wel mogelijk is, maar op veel weerstand van de 'bestuurders' kan rekenen.

Maar wat kan dan wel, in deze tijd, om buiten het bedrijf te leven ? Je kan je aansluiten bij collectieven, die aan winstdeling en ruilhandel doen. In Duitsland wordt dit uitgevoerd. Als je gezamenlijk grond koopt, kan je die naar eigen idee bewerken en met andere communes een verbond vormen, waarmee je redelijk afhankelijk kan zijn van bedrijven. Je zal er nog wel af en toe moeten kopen, maar in grote maten kan je zelfvoorzienend leven, mits je een cluster van zelfvoorzienende communes om je heen hebt, die goederen ruilen. Dit land zal gekocht moeten worden, voor een grote prijs. Dit kan door middel van het heel lang sparen, van een groep mensen , om uiteindelijk een stuk grond te kopen. Ik kende wat mensen die een woongroep wilde beginnen. Dit ging niet al te makkelijk, omdat de gemeente een vinger in de pap had en projecten afblies.Ook moest er uiteraard veel geld opgehoest worden , om uberhaupt iets te beginnen. Dit leidde tot spanningen binnen de groep en een stricte hierarchie

Dus ja, je kan je wel van de bedrijven los wringen, maar dit kost vele jaren van inspanning en werken voor bedrijven, om je uiteindelijk vrij te kopen. Een heel groot gedeelte van je leven zal je dozen moeten tillen, voor een bedrijf. In theorie kan je na tientallen jaren voor jezelf beginnen. Althans, in de eerste wereld is dit het geval. In de derde wereld is dit natuurlijk niet het geval, aangezien de staatsrepressie daar nog massiever is.

 

Keuzen ?

Het is niet zo dat je op de arbeidsmarkt komt en men zegt : Hier zijn drie economische modellen, kies er maar eentje. De mensen daar bewerken een stuk niemandsland en dat daar is een bedrijf, waar je kan werken en carrière kan maken. Daar kan jij jouw conservatieve 'goede tijden tijden, slechte tijden' leven leiden en daar kan jij participeren in een democratische markt

Al de grond is óf in handen van een bedrijf, of in handen van de staat. De staat kan je niet ontkennen, van de bedrijven kan je min of meer afstand doen, mits je heel hard werkt en zélf een stuk grond weet te bemachtigen. Via de mutualistische manier was dit makkelijker geweest, de negentiende eeuw kende een manier waarmee men zich vrij wist te kopen, hierover sprak ik eerder. Dit gaat niet meer op, dus zal je jezelf moeten voegen in de arbeidsmarkt, de hegemonie van staat en kapitaal, om uiteindelijk iets meer vrijheid te hebben.

Dan kan je nog primitivistisch leven. In Rusland zijn er nog steppes, waar stukken niet behelst worden door staat of kapitaal. Groepjes hippies trekken hierheen en leven hier op een kleine schaal, een autonoom bestaan. Dit is natuurlijk niet ideaal en zodra meer mensen dit zouden doen, zou het verboden worden. Native Americans, hebben stukken grond, waar zij hun tradities en hun manieren van besluitvoering en economie bedrijven. Dit kan bestaan, zolang de staat het toelaat en net zolang als er geen olie in de grond zit en of een bedrijf de boel wilt hebben. In de marge kan je dus autonoom leven.

De staat is dus een meer directe vorm van belemmering, dan het bedrijf dat is. De staat is dus schadelijker dan het bedrijf dat is. Het bedrijf zou nog hervormd kunnen worden, de staat niet.


Een anarcho-communistishe kritiek op het bedrijf



Een bedrijf is een hiërarchie, een autoritaire sociale verhouding en dus illegitiem. Dat is wat de anarcho communist stelt. Het feit dat men bevelen opvolgt en geen eigen inspraak heeft. Goed, wat mij betreft hoeft dit natuurlijk geen probleem te zijn, mits iemand de keuze heeft om wel al dan niet te participeren in zo'n hiërarchisch bedrijf. Dit laatste is niet het geval, omdat alternatieven niet mogelijk zijn, op een legale manier. Op een illegale manier wel. Je kraakt een huis ( wat niet meer mag ) en probeert daarna zo autonoom mogelijk te leven. Maargoed, kraken is natuurlijk niet echt meer een optie, behalve dan in bepaalde steden in Nederland, waar de staat het gedoogd.

Hele principiele en ietwat romantische anarchisten , bekritiseren het bedrijf als concept.Een anarcho communist zegt eigenlijk, zowel een staat als een bedrijf is hiërarchisch, dus beide zitten menselijke vrijheid in de weg. Beide moeten dus ondermijnd worden. Wat mij betreft niet helemaal legitiem. In die zin, ik ga mensen niet vertellen dat zij geen autoritaire structuren mogen najagen. Ik ga iemand niet vertellen dat hij/zij niet in een kerk, bedrijf, of staat mag participeren. Zolang ik maar met rust gelaten wordt. Dat laatste is mijn kritiek op het bedrijf. Het feit dat er geen alternatief is, voor mij persoonlijk. Een vrije markt bestaat niet. Begin maar eens een winkeltje in je garage en de neoliberale 'vrije handel' staat grijpt in. Vrijheid, maar niet echt natuurlijk, vrijheid voor bedrijven waar zestigduizend mensen werken, geen economische vrijheid voor jou. Ik heb geen kritiek op wat iemand anders doet. Als de anarcho communist, of de marxist dus écht de mensheid wilt omvormen, tot een wezen dat democratisch handelt, dan is men daarin een beetje naïef. Mijn uitgangspunt is mijzelf, een individualistische vorm van anarchisme. Ik geloof niet dat we met de mensen kunnen kleien, om een nieuwe lieve mens te maken. Het is voor veel mensen uiteraard meer in hun belang, als zij in democratische economieën zouden participeren. Maar wat voor meer mensen in het belang is, is niet mijn streven. Het bedrijf hoeft niet ontbonden te worden, ik wil daar gewoon niet werken en zoek naar uitwegen.



Deze situatie, waar het bedrijfsleven écht een keuze is en waarin stukken braakliggend terrein aangegrepen kunnen worden, zonder ontruimd te worden, waar sociale projecten als Rojava niet vernietigd worden, is niet aanwezig. Het is niet zo dat je kan kiezen tussen óf democratisch confederalisme, óf een mogelijke carrière, in een mogelijk bedrijf. Nee, het neoliberalisme is totalitair in haar uitwerking. Het is carrière maken, je vrienden in de rug steken en verder niets. Jij wilt dat. Begin een Rojava, doe aan een 'romantisch' project, doe aan een meer eerlijke vorm van handel en autonomie en de grootmachten zullen genoodzaakt zien om jou plat te walsen. Het is hetzelfde als met kraken, maar dan in het groot. Kraak een stuk land en begin daar een democratisch confederalisme, een modernere vorm van omgang met economie en aarde, dan zal dit gebroken worden met een soort van ME, namelijk regeringstroepen, van staten die jaloers of bang zijn. Staten die een beetje achterlopen en de problemen van deze tijd niet snappen en niet willen snappen en ieder innitiatief als een belediging zien.

De mutualistische bank, hervat. In de moderne tijd wordt alle arbeid bijna verricht in de derde wereld. Stel de werkende klasse koopt zich daar vrij, via mutualisme. Begint de vrije krediet banken en begint allerlei bedrijven op basis van winstdeling. Het anarcho mutualisme. De grote uitbuitende multinaitonals zouden hier niet van gediend zijn en lokale warlords zouden bekostigd worden, om de socialistische markten te vernietigen. Dat wat het grootkapitaal ondermijnt, zal door de staat vernietigd worden, of illegaal gemaakt.




heeft het bedrijf grip op ons ?



Ja, maar een bedrijf is toch anders dan de staat, een bedrijf hoef je niet te bezoeken. Klandici is niet hetzelfde als burgerschap. Burgers kiezen neit voor hun staat, klanten wel voor een bedrijf.

Dit is slechts deels waar. Ja, ik hoef niet naar een tenniswinkel, want ik hoef niet te tenissen. Ja, ik hoef geen dure stoel, ja ik hoef geen exclusief aanbod, ja, ik hoef geen cruise rit naar Miami.

Wel heb ik water, brood, huisvesting, kleding, groente en lucht nodig. Alleen dat laatste is niet bekostigd, de rest is geclaimd door bedrijven, die er geld voor vragen.

Ik heb geen tennisracket nodig, maar wel een fles water, een kraan, een dak en een bad. Aan de ene kant is een bedrijf dus een institutie die bestaat bij gratie van vrijwillige interactie, maar toch gaat dit niet op voor alles bedrijven. Supermarkten en projectontwikkelaars bieden méér dan alleen een product, ze bezitten dat wat iedereen nodig heeft, ze hebben hun armen om jou hals geplaatst. Want wat gebeurt er, als die gulzige corporatie het water in haar bezit heeft en in plastic flesjes bekostigd. Ben jij dan nog een klant, of ben jij haast een soort staatsburger van een corporatie ? Jij kan immers niet meer om de corporatie heen. Jij kan niet zeggen, laat dat water maar zitten. Ja, jij kan zeggen, laat maar zitten, dat jurasic park drie, ik hoe niet per se naar die film. Hollywood is dus per definitie anders dan dat ene bedrijf, dat het water privatiseerde, ik noem geen namen ( ik wil niet verdwijnen )

Wat de liberaal dus zegt, is niet helemaal waar, het is slechts half waar. Nee, ik hoef niet naar de gamewinkel hier in de stad. Voor mij kan dat leuk zijn, als ik games leuk vind, maar de gamewinkel meneer heeft zijn vingers niet om mijn hals gedrukt.

Kortom, bedrijven die levensbelang faciliteren, bedrijven die bed/bad/brood faciliteren, zijn dus eigenlijk staten. Private staten, feudoalistische microstaten, die functioneren in het grotere verband van de staat. Een beetje zoals een grote walvis, allerlei kleine vissen onder zijn/haar buik heeft zwemmen, die meeliften op de algen die groeien op de walvis. Zo functioneren corporaties binnen een staat en leven ze van de burgers van die staat. De twee gaan een symbiotische verhouding aan, tot elkaar.

Maar wat is dan allemaal levensbelang en wat is recreatie en is die scheidslijn niet arbitrair ? Iedere scheidslijn is arbitrair, maar helemaal geen scheidslijn zou helemaal belachelijk zijn.

Wie bepaalt die lijn dan, tussen spel en tussen levensbelang ? Ik denk dat iedereen deze lijn wel ongeveer begrijpt, gevoelsmatig in grote lijnen.

Dus stel, wij zouden al die bed,bad,brood voorzieningen in eigenbeheer hebben, dan zouden die snoephandelaren kunnen doen wat ze willen. Willen anarchisten, de meneer van de games aanpakken ? Nee, dat is geheel niet het geval. Want de meneer biedt een mogelijkheid aan tot interactie, de meneer onthoud niet, de meneer zet geen pistool op het hoofd.

Maar ook op bedrijven als spotifiy is kritiek te uiten. Ja, dat is waar. Zij vragen geld voor iets, dat hen eigenlijk niet zoveel aangaat. Als ik abba wil luisteren, waarom moet een of andere pannekoek daar dan geld voor te verdienen ? Het is een interactie tussen abba en ik. Waarom moet dat verlopen tussen een of andere vage tussenpersoon ? Ja, het is arbitrair, maar het is geen halszaak, het is niet van levensbelang. We hebben altijd nog youtube en opensource netwerken. Wij kopieren cd's voor elkaar. Daarnaast, muziek is heel belangrijk voor veel menesn, maar het betekend nog niet de dood, wanneer wij de spotify niet aangaan. Ik kan naar het kattencafe gaan, ik kan er ook niet heen gaan. Ik kan een playstation kopen, maar het hoeft niet.

Kortom, men moet er niet te zwaar aan wegen. Bedrijven zijn staten, mits deze bedrijven onze meest primaire levensbehoeftes claimen. Dan denk ik dus aan water, brood, fruit, groente en onderdak/land. Bedrijven die dit onthouden van mensen, zijn per definitie staten en zouden ook zo genoemd kunnen worden. Substate ,of iets dergelijks.

De bedrijven die meeliften op de eindeloze informatiestroom aan recreatie, zijn eerder uitwassen van de tijdsgeest. Mensen die meedraaien in de kermis van het kapitalisme. Geen 'slechte' mensen.

Eigenlijk zouden wij dus alleen de kleine recreatieve bedrijven, echte bedrijven kunnen noemen. Bedrijven die nog iets scheppends in zich hebben, of hier op zijn minst moeite voor doen. Dan zouden we natuurlijk nog kritiek op deze instituten kunnen hebben, omdat ze autoritair handelen en alleen maar uit zijn op winst. Toch zouden wij niet onze peilen op hen moeten richten. Want zou de staat en de grote corporaties verdampen, dan zouden de andere kleine bedrijven ook langzaam wegsmelten, of op zijn minst overblijfselen blijven





Ja, de stoommachines zijn vervangen voor de electische treinen. Maar dat maakt niet dat er geen stoomtreinen meer zouden mogen kunnen rijden. Ja, grootkapitaal zou kunnen verdwijnen en de staat met hen. Maar oude bedrijfjes en hun hierarchische structuren zijn niet 'verboden'. Nog steeds rijd er hier en daar een stoomtrein, voor de recreatie ervan, om mensen te laten zien hoe dat werkte. Zo gaat dat met de geschiedenis. Eerst bevocht men de stoommachine, toen stootte men de machine af en later kwamen er wat hobbyisten, die de stoommachines opknapte en onderhielden.

Semantisch gezien lijkt dit allemaal heel wazig, maar in werkelijkheid is dit niet zo. Als een staat macht over jou heeft, dan hebben bepaalde bedrijven dit ook. Als een staat het soort van organisme is, dat mensen in zijn/haar greep heeft en aanspraak maakt op andermans primaire levensbehoeftes, dan zijn grote bedrijven dit ook.

In het taalgebruik zouden wij dit onderscheid aan moeten brengen, zodat mensen beter snappen wat het is, dat hun vrijheid beknelt en dat het niet alleen de staat is, zoals de liberalen je willen doen geloven.

Zodra mensen hun peilen richten op zowel de staat, als het grote hierarchische bedrijf, heeft men een anarchistische visie en heeft de wereld weer bestaansrecht, een tweede kans.

algemeen nut


Ja, maar kapitalisme maakt dat de beste mensen, de 'beste' mensen, hele goede dingen doen en dat leidt to algemeen nut. Allereerst is dit natuurlijk niet waar. Ten tweede, al zou het waar zijn, dan nog interreseert het mij niets. Het bezitten van water in een land, zodat mensen jou nodig hebben, vind ik niet heel talentvol, enerverend, of geniaal. Eerder crimineel. De gooste patjepeers bezitten panden, waar zij geld uit melken, niemand heeft écht iets aan ze, ze voegen geen waarde toe

Een bedrijf dat wél waarde toevoegd, bijvoorbeeld een entertainment bedrijf, dat entertainment biedt dat echt gewaardeerd wordt. Laten we zeggen, pirates of the carribean productieteam. Dit zal best allemaal, maar wat nou als ik gewoon simpel ben en wil zijn. Niet iedereen is toch interresant en niet iedereen wilt interresant zijn. Wat ik nodig heb, is bed , bad,brood, of ik nou interresante marktwaarde genereer of niet. Liberalisme zegt, kom gewoon met iets dat men wilt en je hebt bestaansrecht. Ik vind dat een onzinnige omweg. Jij hebt sowieso bestaansrecht, of je nou een ster hebt in het plaveisel van Hollywood, of een domme lul bent. Word dan eens interresant, begin een televisieshow. Maar wat nou als ik simpel wil zijn, of in de underground wil dwalen ?  vrij zijn op zichzelf, niet vrij zijn via jouw marktwaarde. Niet eerst Justin Bieber moeten worden, voordat je kan leven. Niet eerst in de snoepkermis moeten participeren, om te kunnen leven.
Interresant zijn, heeft niets te maken met marktwaarde. Een stuk muziek kan voor jou persoonlijk waardevol zijn, of het nou zestigmiljoen keer beluisterd is, of drie keer. Jij kan een stuk voedsel lekker vinden, of het nou dertig  euro kost, of twee euro. Jij vind een film slecht, zelfs als in deze films zestig miljard is geinvesteerd. Of Pirates of the Carribean nou een succes was of niet, dat doet er niet toe. Ik weet wat ik er aan heb, wat ik ervan vind. Het interesseert mij niet dat het mensen allerlei rijkdom opgeleverd heeft.

Deze gedachtegang is uiterst logisch


Conclusie


De staat en het bedrijf dat primair levensonderhoud verschaft, zijn institiuten die vrijheid en zelfbeschikking inperken

De 7 Mythen van de altright ontkracht vanuit een andere oogopslag

 

Dit is een reactie op dit stukje en verscheen op krapuul

 

http://www.krapuul.nl/politiek-blog/stromingen/fascisme-en-neo-nazisme/2694611/de-zeven-mythes-van-nieuw-rechts/

 

 

Mythe 1. Slachtofferschap witte mannen

 

 

Dit verhaal hoor je al vrij lang. Mannen zijn eigenlijk dit/dat en dat mag niet meer. Eigenlijk willen wij op herten jagen, stenen naar elkaar gooien en op de grond poepen, maar dat mag niet. Het mag niet van ‘de feministen’.
Ze gaan er in ieder geval vanuit dat er allerlei geheimzinnige externe factoren zijn, die hun ‘ware aard’ onderdrukken.

Alles mag, niemand houdt jou tegen om die échte man na te streven. Niemand houdt rechtse mannen tegen, in hun masculiniteitsfetisjisme.

Toch wil ik erbij zeggen, cis bestaat niet. Niemand is ‘cis’. Cis is eigenlijk het spook waar rechts zich op baseert. Rechts zegt, wij mogen niet meer ‘cis’ zijn , maar ‘cis’ is een spook.

 

 

Mythe 2. Links zou willen dat witte mannen zich schuldig voelen

 

 

Links is niet één ding. Ik ben links, maar er zijn tal van andere linkse mensen, waar ik het totaal niet mee eens ben, op vele vlakken. Links is tientallen groepjes en stromingen.

Het punt hiermee is, ik denk niet dat mensen van links dit willen doen, het aanpraten van een schuldgevoel.
Wel zijn vele ‘social justice strijders’ erg lomp geweest, in hun formuleringen. SJW’s hebben hun betoog niet bepaald goed in de markt gezet en hebben zich impopulair gemaakt, bij zowel links als rechts.

Maar dat maakt nog niet dat je een nazi moet worden….

SJW’s zijn irritant, natuurlijk. Maar niet zozeer om wát ze zeggen, maar de manier waarop ze zich opdringen, hun retoriek.

Wát SJW’s zeggen, kan in grote lijnen wel relevant zijn. Het punt is alleen, ze schreeuwen het met een megafoon in je oor

 

 

Mythe 3. Extreemrechts haat geen vrouwen en minderheden, maar is ironisch

 

 

Extreemrechts haat niet minderheden, maar ziet ze als minderwaardig. Afrika is in de boeien van de slavernij geslagen, omdat ze zwakker zijn. Zo denkt de alt right. De slavernij is gebeurd, wij zijn blijkbaar sterker dan ‘de zwarten’. Ze zeggen zelfs, de zwarten mogen blij zijn, met de slavernij. Dat is iets dat een altright chef écht een keer gezegd heeft… En daar gaat de VPRO dan heel serieus op in….

Altright gebruikt dus een raciale ‘might makes right’ ideologie. Hetzelfde wat de nazi’s deden, om hun genocides te rechtvaardigen.

Altright haat vrouwen niet, want bestaat voor 98 procent uit witte hetero mannen. Wel geloven ze dat ‘de vrouwen’ in de kern puur zijn, maar verpest zijn door zaken als popmuziek, hiphop, feminisme, internet etc. Eigenlijk niet heel anders dan wat IS denkt. Alle moderniteit is ‘links’, van MTV tot de communistische partij, van H&M tot een theatervoorstelling, tot een stelletje waarvan de vrouw kort haar heeft, tot Paul de Leeuw, tot de Vrije Bond, tot de FNV, tot een vluchteling. Alles is ‘links’ en is eropuit om jouw (liefdes)leven te vernaggelen.

Elliot Rogers werd afgewezen door vrouwen, niet omdat vrouwen zo’n keuze kunnen maken, maar dat kwam eigenlijk door ‘marxisme’. Dat jouw vriendin je niet meer wil, of wel, dat komt door Marx….

 

 

Mythe 4. Politiek Correcte censuur

 

 

Er is weleens overdreven gedrag gaande, binnen universiteiten etc, natuurlijk. Maar dat is nog geen censuur. Als een justice warrior erg streng is en zure gezichtjes trekt, dan is dat nog geen censuur. Nee, je wordt niet gearresteerd. Een strenge justice strijder, een identitaire , linkse SJW , kan mij verschrikkelijk vinden. Maar hij/zij zal mij niet censureren.

Ze zullen contact met je verbreken, ze zullen aangebrand zijn en zeggen dat je aan jezelf moet werken. Dit is nog geen censuur. Je wordt niet naar een heropvoedingkamp gestuurt of iets dergelijk. Ja, links kan overdrijven, maar zal niet snel censureren

Ik bedoel, ja, het komt weleens voor, de politiek correcte censuur. Maar niet heel regelmatig. Laatst was er wél een censuurzaak op een universiteit, waar een lerares gecensureerd werd, omdat zij ‘transfobisch’ was. Het enige dat zij deed, was het afspelen van een documentaire, waarin die meneer Peterson óók aan het woord kwam. Deze Peterson heeft zoals bekend, erg reactionaire ideeën.

Het afspelen van deze docu, was genoeg om de vrouw te ontslaan. Dit terwijl deze lerares aanvankelijk neutraal in het debat stond (sterker nog, ze was links georiënteerd) en slechts een documentaire wilde laten zien.

Goed, links heeft weleens problemen met censuur, of in ieder geval overdreven strengheid, daar ben ik het in zekere mate mee eens, maar dat wil nog niet zeggen dat je dan dús maar de altright moet aanhangen.Ook wil het niet zeggen dat de altright die problemen zou oplossen

De altright beweert buiten alle media gehouden te worden. Dit klopt objectief gezien niet. Kijk hoeveel aandacht die Baudet krijgt. Kijk naar deze hele docu. Zij worden verre van gecensureerd, niemand kan om de altright heen, want overal moeten ze hun zegje doen, over hoe ze niet serieus worden genomen etc, over dat ze nergens hun zegje mogen doen.

Daarnaast, rechts gebruikt ook censuur, maar dan op een slinksere manier. Het ontslaan van mensen, partijen buiten coalities houden, kritische mensen naar psychologen sturen, verbod instellen op het beledigen van de koning, een bestand aanleggen van mensen die ‘fout’ zouden kunnen gaan worden, via sleepnetten en de wapenstok in de aanslag houden.

 

 

Mythe 4: Nieuw Rechts komt op voor de Vrijheid van Meningsuiting

 

 

 

Weet je nog van Baudet en de ‘linkse weerman’. Deze weerman had de volgende mening: volgens mij is er een groot klimaatprobleem. Hier reageerde Baudet op met een hetze tegen de weerman en een eis dat de man zou aftreden. De man is notabene een weerman, maar goed. Het geven van een mening, is dus het opleggen van linkse deugd en dus juist niet vrije meningsuiting.
Zo werkt de redenering van rechts. Een linkse mening, is eigenlijk totalitaire dwang. Alleen rechtse meningen vallen binnen dat domein van de vrijheid. Ik vind de huur te hoog, is geen mening, maar een aanzet tot bolsjewisme. Zo denkt rechts.

Ja, als je definitie van vrije mening zo afgebakend is, dan ben je al snel voor ‘vrije mening’.

 

 

Mythe 5. Culturele hegemonie van links

 

 

De altright hekelt platte beeldcultuur en wijt dit aan links. MTV, dat komt door Marx? TMF en trancemuziek, zijn geboren uit de schoot van Troelstra? Lenin was de bedenker van de Backstreetboys ?

Dat je zusje nu met een Soedanees gaat, dat komt door Trotsky ?
Dat je vader homo bleek, dat heeft Roza Luxemburg eigenlijk bedacht ?

Dit verhaal is zo belachelijk, dat ik er niet eens woorden aan vuil wil maken.

 

 

Mythe 6. Nieuw Rechts is tegen identiteitspolitiek én omvolking

 

 

Nieuwrechts ís identiteitenpolitiek, maar dan de andere kant van de medaille.
De zwarte, lesbische vrouw is het afgodbeeld voor linkse id politics.

Nee, voor de altright is het juist de witte, heteroseksuele, kerkgaande, hard werkende, de baas zuigende slijmbal, die op een voetstuk gezet wordt.

In beide herken ik mij niet.

Omvolking is per definitie een idpol idee. Het idee dat het heel erg is dat er veel donkere mensen in ‘je’ land wonen, is per definitie een identitaire stelling. Maar dan vanuit rechts gedacht. De witte mens is zogenaamd een homogene massa, de zwarte mens probeert dat ‘evenwicht’ te verstoren.

 

 

Mythe 7. Nieuw Rechts verzet zich tegen het establishment

 

 

De altright is honderd procent een voorstander van het neoliberalisme en de sterke staat. Voor de altright was dat dan aanvankelijk ‘de natiestaat’. Toch zien we Trump (de held van deze sukkels) zich toch ver voorbij die natie positioneren. Zo wil hij juist wél weer een interventie in het Midden-Oosten en houdt hij zeker banden aan met Saoedi-Arabië.

Slechts op cultureel/identitair niveau verzet het zich zogenaamd tegen een ‘linkse cultuur’. Dat jij electro muziek luistert, is volgens de altright een teken van links verval. Dat jij feministische ideeën hebt, geeft zogenaamd blijk van een linkse wereldorde.

Dit geeft slechts aan hoe bang deze mensen zijn , hoe bedreigd ze zich voelen, die ‘trollen’.

De VVD zit al weet ik veel hoeveel jaren in het parlement, als regeerders, maar de altright verzet zich tegen een links establishment?

Onzin!

kan het . Deel twee

Een libertair links, een zelfbestuur, kan dat wel?

 

Wanneer er ergens een crisis is, dan wilt men weleens overgaan op anarchistische modellen.

Spanje, Oekraïne, Rusland, Hongarije, Mexico, Rojava, Parijs en de Europese kraakinsurrectie.

Af en toe gebeurt dit, maar zonder strubbeling gaat dit niet gepaard. Verschillende grootmachten beschouwen jou als een onderdeel van hun project. Dit zomaar ontkennen, gaat gepaard met agressie

Rojava, het Koerdische, libertaire project, loopt in principe goed. En in theorie zou het door kunnen gaan met het federalistische experiment. Helaas is Turkije, het buurland, hier niet van gediend. Het project wordt letterlijk getorpedeerd en de strijders bekopen het met hun leven. Dat is de prijs die ze betalen om een tijdje écht te zijn. Om heel eventjes geen slaaf van een grootmacht te zijn. Deze realiteit is zo lomp als een partijtje armpje drukken.

De USSR zag de boeren in Oekraïne als het achterland van de USSR. De Tsaristische garden zagen het als het achterland van hún grootmacht. En wat hadden de boeren hier zelf over te zeggen ?

Onteigend worden, of onteigend worden? Door de rode leiders, of de witte leiders?

De geschiedenis bewijst permanent hetzelfde. Ja, dat kan, een logische economie, met wat meer egalitaire/meritocratische grondslagen. Als mensen dat willen, dan kunnen ze dat uitvoeren. Fricties zullen niet verdwijnen, strijd zal niet verdwijnen, de mens zal niet ineens transformeren in perfecte wezens. Nee, maar een belachelijke omgang met mens en milieu, kan praktisch gezien vermeden worden.

Het punt is alleen, dit gaat niet zonder horten of stoten. Ieder gekraakt pand is met bloed, zweet en tranen bemachtigd. Iedere autonome, zapatistische zone,  is betaald met dode strijders. De staataanbidders geven niets gratis weg.

Dit is ook de reden dat mensen liever kiezen voor een wat meer liberaal/gematigd en identitair anarchisme. Als je geen botten wilt breken ( wat ik heel goed begrijp ) Dan kan jij je nog op je innerlijke privilege richten. Als je geen bloed wilt vergieten in Rojava, dan kan je altijd nog een facebook groep maken, over de queer theory en de nieuwe genders, die deze maand bedacht zijn. Je kan punkrock luisteren en op je ouders kankeren.

En nee, ik ben in zekere zin ook zo. Ik ben hier ook alleen maar overwegingen aan het uittypen. Maar erken dan dat je laf bent. Ik ben in zekere zin ook laf, ik weet wat voor nekklemmen en boetes er allemaal potentieel aan kunnen komen. Ik weet wat voor wapenstokken er opgeheven gaan worden.

Zélf

Wees niet bang om je baas écht in de haren te zitten, de hakken in het zand te zetten. Of het nou legaal is of niet, daar gaat het niet om. Het gaat om jou. Erken allereerst je gevoel. Erken dat je hem/haar, de baas écht haat. Dat is de eerste stap. Doe dan een stapje terug, in het werktempo. Denk aan je gezondheid, laat je niet gek maken. Het loon wordt er immers niet hoger van.

Als het geen frictie oplevert, dan weet je dat je niet goed zit. De SP weet dat er een woningnoodprobleem is en ze weten dat dit gebied riskant is. Ze weten wat voor krachten hier achter zitten, wat voor penetrante criminaliteit de woningmarkt bestuurt. Dus wat doen ze, ze prikken het een beetje, heel voorzichtig. Een huisjesmelker krijgt van de SP een ‘huisjesmelkprijs’. Dit is natuurlijk absoluut geen aanval op de huisjesmelker. Ok, zegt de huisjesmelker en de ellende gaat gewoon door. Het gaat er niet om wat jullie van mij vinden, of jullie mij lief vinden of niet. De miljoentjes sijpelen toch wel binnen, dat denkt het kapitaal. Je zegt dat ik immoreel ben, nou en?

Kraak zijn/haar vastgoed en het wordt al irritanter. Want dan gaat de huisjesmelker het ook echt financieel voelen. En in het kapitalisme is dát de enige prikkel. Er is geen beroep te doen op het geweten van de kapitalist. Dit kennen zij niet. Alleen het winstmechanisme is wat hen interesseert. Daar moet het dus direct geraakt worden

Gaat het allemaal erg makkelijk, dan weet je dat je niet echt bergen verzet. Dat geeft ook niet, want het is allemaal erg zwaar. Verschuil het dan alleen niet, wees hiervan bewust. Ja, ik houd een lezing over gender en ja ik eet vegan, maar weet dat dit niet de weg is, weet dat het loon bij Starbucks nog steeds niet genoeg is om de huur te betalen.

Als er dus geen frictie is, geen spanning, dan ben je niet écht veel aan het bewerkstelligen.

Maar geldt dit ook andersom? Als het wél pijn doet, dan zit je op een goed spoor? Nee, je kan de stelling niet omdraaien. De zwartepietstrijd doet veel pijn, maar maakt dat het per definitie relevant? Ik denk niet dat je dat kan concluderen. Ik zeg niet dat hun strijd niet relevant is. Ik stel alleen, als het kapitaal en de staat jouw handelen niet tegen zit, zelfs toejuicht, dan weet je dat het niet echt efficiënt zal zijn.

De zwartepietstrijd was in mijn ogen interessant, omdat het aantoont dat zwarte piet dus een gevoelige plek is. Een taboe, een heilig huisje. Blijkbaar is het koloniale verleden iets waar je niet aan komt, een gezelligheid die je niet moet verpesten. Maar betekent dat, dat je ermee de hegemonie van staat en kapitaal bijt? Ik denk dat je dat niet kan concluderen. Betekent het dat het meer in de richting van een libertaire orde stuurt? Ook die conclusie kan je niet direct trekken.

Wanneer hooligans op pad gaan, dan gaan zij veel pijn en strijd tegemoet. Maakt hen dat tot libertaire strijders? Nee, want zij hebben geen strategie, geen visie en geen doel. Alleen de openbare orde verstoren, is natuurlijk nog geen anarchisme.

De zwartepietstrijd verstoort een openbare orde. De brave burger en haar zwarte piet wordt eventjes aangeklaagd. De politie reageert hier dan woedend op, hoezo kolonialisme, wij zijn juist heel gaaf.

Waarmee ik overigens hooliganisme en de zwartepietstrijd niet over één kam wil scheren. Voor de orde is dit alleen wel ongeveer hetzelfde. Ondeugdelijk zijn. Het slopen van bushokjes, of aan ome Henk zeggen dat zwarte piet racistisch is. Een bepaalde orde omver schoppen.

Is een ‘ikje’ op het juiste spoor, wanneer hij/zij een gevaarlijk vaarwater betreedt? Dit kan je dus niet met alle stelligheid zeggen. Wel is het in ieder geval geen revisionisme. Als iemand iets juist doet, dan is het dus eerder iemand als een ikje. Hij/zij schrijft artikelen over rechts. Rechts reageert met agressie, het toonbaar maken van de identiteit van ikje. Er is dus frictie. Als er frictie is, dan kan het zijn dat men terrein wint.
Als de SP zegt: Wierd Duk, wij zijn het niet altijd met hem eens, maar we zijn wel blij dat hij het gewoon zegt. Ja, dan gebeurt er verder ook niets. Een Duk zal ook niet genoodzaakt zijn om een SP te belemmeren, te belasteren.

Kortom, dit waren wat hersenspinsels over strijd en anarchie. Wat is constructief en wat minder, vanuit mijn perceptie.

brief

Beste meneer Scheepers

 

 

Ik had vernomen dat u 25 juni een groot festijn gaat houden, met de VVD. Met meneer Dijkhoff, van de VVD, in Veldhoven.

Die Dijkhoff is zogenaamd een hele toffe peer en dan gaat u daarmee allemaal fratsen uithalen. Allemaal om de VVD (de meest asociale partij van Nederland) een hart onder de riem te steken. Daarmee komt u de VVD dus tegemoet en indirect is dat dus een aanval op zowel de Nederlandse bevolking, als de vluchtelingen.

Het doet mij denken aan de keer dat Rutte ineens ‘stand up comedy’ deed. Tenenkrommend. De man die het meest wrede beleid mogelijk doordrukt en vervolgens een clownsneusje opzet. Een duistere vertoning.

Vluchtelingen zijn gevlucht voor geweld, oorlog, onthoofding en marteling.

Waarom zou je er dus grappen over maken?

In die zin, wat is er grappig aan? Het is alsof je grappen maakt over iemands verkrachting, of iets dergelijks. En dan ook nog eens iemand die zich niet kan verdedigen. Iemand die er niet eens weet van heeft.

Begrijp mij niet verkeerd, doe wat je niet laten kan. Ik ben hier niet om een boete op te leggen, of wat dan ook. Ik geef u slechts mijn mening.

Ik vraag mij dan af hoe die ‘grappen’, met de VVD eruit gaan zien?

VVD maakt het voor vluchtelingen vele malen moeilijker om zich weer ergens te vestigen en opnieuw te beginnen.

Waarom moeten zij dan nog een trap na krijgen? Wat voor grapjes wil je daar nog over maken? Kinderen die verdrinken en aanspoelen, aan de stranden in Europa. En dan gaan jullie daar mopjes uit schudden? Mensen wier familie is omgekomen in bombardementen, hele gezinnen die uit elkaar getrokken zijn. Waarom moet dat ‘luchtig gemaakt worden’?

Een beetje respectloos hé.

Ik vind het vreemd, op zijn minst heel vreemd. En ik zie er totaal de meerwaarde niet van in, op geen enkele manier, voor niemand.
Maar begrijp mij niet verkeerd, doe wat je wilt, of denkt te willen. Zie dit ook niet als een ‘bedreiging’ of iets dergelijks. Slechts een stukje advies/inzicht.

gegroet,

Kameraad Nagosaki Makashimi

en nog kon Gijs , van de honger niet slapen


Observaties


Waarom moet zo'n bedrijf als Ahold, alles opslokken ? Hetzelfde geld voor een action, een Zalando, een wat dan ook .
Ik bedoel, waarom verkoopt de Alberthijn nu ook sushi ? In die zin, het mag wel , ik ga het ze niet 'verbieden'. Ik vind het alleen niet charmant, niet eervol. In die zin, er zijn sushi chef's in dit land, die een ambacht geleerd hebben, daar bloed, zweet en tranen in gestopt hebben en ons vervolgens de sushi's bieden. Waarom moet een Alberthijn dat dan afpakken, ermee wedijveren ? Waarom is alles een wedstrijd ? Zitten we op de kleuterschool ? Die van mij is groter, dat niveau. Waarom kan de Ahold niet denken, ik heb nu genoeg geschranst, laten wij de gun factor in ogenschouw houden, gun die ander óók een puntje van de taart.

 



Waarom wil je alles hebben ?

Gun je die kleermaker om de hoek niets ?

Mensen klagen over een homogeen straatbeeld. Iedere straat dezelfde megalomane multinationals, met schreeuwerige letters, opdringerige concepten, antisociale managers en zwoegende, onderbetaalde kinderen. Maar dezelfde klagers, gaan door het stof voor de baas, de bank en de VVD. Het is alsof ik een abortuskliniek opzet en lid van de SGP word. Een paradox. Haat op het kapitalisme, maar ook een onvoorwaardelijke support ervoor, we zien het beiden

Ik vraag mij weleens af.
Waar is de romantiek van het dorp ? De geborgenheid ?
Waar is het kleine eethuisje, het familiebedrijf, de meubelmaker ? In Duitsland heb je dit nog een beetje, omdat de grond daar goedkoper is. Prachtige winkeltjes bestaan nog daar, met handgemaakt houten speelgoed, bijvoorbeeld.

Ik mis die kanten van het leven.


We kunnen doen dat we elkaars groei en kracht erkennen. Jij maakt snoepgoed en ik maak schoenen. Wij kunnen elkaars diensten benutten, maar zijn niet afhankelijk van elkaar. Ik hoef niet 'beter' dan jij te worden, groter, dikker, sneller, bruter. We bestaan naast elkaar, soms met elkaar, soms los van elkaar, langs elkaar, maar niet per se tégen elkaar. Is dat nou zoveel gevraagd ? Moet de bakker, de andere bakker nou per se de loef af snijden ? Een beetje communicatie, een beetje samenwerken, op elkaar inspelen, maakt dat zij elkaar niet per se zien als kameraden, maar elkaar ook niet bevechten, in een zinloos gevecht, waar uiteindelijk slechts een astronomisch klein percentage van de bevolking baad bij heeft. Het is een race naar de bodem en een centralisatie van macht, een nutteloze benutting van energie.
Als je wilt vechten, wordt dan hooligan, of kickbokser. Waarom moet de markt vechten zijn ? We zouden het zoveel makkelijker hebben, als we elkaar allemaal een plekje gunnen. Jouw kracht, hoeft mijn kracht niet te negeren. Mijn kracht bestaat niet, ten koste van jouw kracht. Het kan mij niet schelen, wat jij doet

In de straat stond een bakker, een dorpsbakker. Sinds een aantal jaren, heeft deze bakker concurrentie van een reusachtig, passieloos concern, een bakker concern. Waarom heeft het dorp niet genoeg aan één hele goede bakker, een familiebedrijf. Waarom kan de dorpsbakker geen afspraken maken, met het grote concern ? Jullie maken dit, wij dat en zo zitten we niet in elkaars vaarwater ? Moeten we over elkaar heen leven ? Dat mag niet, dat zijn 'prijsafspraken'. Kortom, alles mag, maar de organisatie van de distributie, dat mag niet. Alles mag zogenaamd, maar we moeten vooral elkaar permanent de loef af snijden, in een zinloze oorlog, genaamd : de 'vrije' markt.
Het nieuwe bakker concern voegde niets toe, maakte het voor het kleine familiebedrijf alleen maar moeilijk. Blijf de volgende keer weg.

Kennen we de aflevering van Spongebob ? Spongebob is een cartoon, op TV. De cartoon gaat over een spons, die in de zee woont, in een ananas en altijd érg enthousiast in het leven staat. Afijn, moeilijk uit te leggen. Deze spongebob werkt in een restaurant genaamd 'de krokante krab'. Ook dit 'restaurant' staat onderwater. Een vreemde serie, hoor ik u denken. Maar desalniettemin een pareltje van cultureel erfgoed. In een aflevering van Spongebob, staat Spongebob in de keuken van de krokante krab, de zogeheten 'krabburgers' te bakken. Hij laat per ongeluk zijn spateltje vallen en vervloekt vervolgens Poseidon, de koning van de zee. Hierop verschijnt Poseidon, woedend. Spongebob zal voor straf een wedstrijd moeten doen met Poseidon, in het bakken van burgertjes. Om een lang verhaal kort te maken, de strekking van het geheel is : Spongebob gaat voorzichtig en langzaam één burgertje bakken, zoals hij/zij dat altijd doet. Poseidon lacht hem uit en bakt in al zijn superkracht, duizenden burgers tegelijk. Spongebob bakt bedeesd door, geïntimideerd door de overmacht van Poseidon. Aan het einde van de wedstrijd, heeft Spongebob één burger gebakken. Poseidon heeft eindeloze bergen aan burgers gebakken. Maar dan komt de Jury, in de vorm van vissen. Deze vissen jury proeft de burger van Spongebob, een burger die met liefde gemaakt is. Dan proeft men een van de duizende burgers van Poseidon. De conclusie van de jury : Spongebob's burger is véél lekkerder en Spongebob wint !

Wat leren we van deze les ? Een bedrijf met veel vestigingen, dat zeventig miljoen burgertjes per dag uitspuugt, is niet per se beter, dan de eenling om de hoek. Meer is niet beter, minder is meer.De kracht ligt hem in de capaciteiten van de enkeling. Spongebob in dit geval, die slechts een bescheiden en toegewijde chef is, die vol trots zijn werk doet, tegenover Poseidon, die alleen maar wilt imponeren, die alleen maar meer wilt.

Ik vraag de schransers, waarom moet je zeventien huizen hebben ? Je kan maar in één kamer tegelijk zijn. Ik heb één huis en het doet niets met mijn levensgevoel. Ik kan mij verrot voelen, of prettig. of ik nou drieduizend huizen, of één heb.

Groeien om het groeien, is pathologisch, is een verslaving. Aan vele zaken kan je verslaafd raken. Drugs, drank, roken, seks, eten en macht. Bazen en politici zijn verslaafd aan macht. Zij krijgen een kick van het ontslaan, commanderen, reorganiseren, dirigeren, opslokken en vertrappen.


Wij niet. Wij willen vast onze kicks, maar niet ten koste van iemand anders. En dat kan, want ik heb dat gezien. Daarnaast, ik wil niet per se macho/strijd toestanden uitbannen, of 'verbieden'. Als jij met je vrienden allerlei competities hebt, prima. Maar waarom moet ons hele bestaan één grote wedstrijd zijn ? een grote sportdag ? Als dat volstrekt irrationeel is.

De anarchistische paradox, is dat al die burgers die je ziet, in je winkelstraat slenteren, allemaal baad hebben bij welke anarchistische school dan ook. Van individualisme, tot collectivisme, tot Malatesta's communisme. En allemaal hebben zij anarchistische tendensen in zich, maar geen van hen weet wat wij zijn, wat wij denken en waarom

Daarover wil ik het later hebben





EXTREEM ?

 

 

Anarchisme, extreem? (een stukje voor twijfelend links)

Maar anarchisme, dat is toch extremistisch!

Dit hoor je mensen weleens zeggen, als jij je anarchistische sympathieën naar voren brengt.

Hierop kan je een weerwoord hebben. Althans, als je dat belangrijk vindt, als jij je ‘opponent’ wilt overtuigen, of jezelf wilt verdedigen

Extremisme

De term extremisme moeten we dan onderzoeken. Deze term is namelijk relatief en multi-interpretabel.

Wat is extreem? Wanneer is iets extreem? Toen Amerika, zonder Navo-steun, een controversiële oorlog begon, was dit ‘niet extreem’ . Toen Amerika in Vietnam halve volksstammen de strot afsneed, was dat ‘niet extreem’. Waarom is het extreem als ik een bank overval, maar wanneer een bondgenoot van het land waar ik leef, aan massaslachting doet, is dat ‘niet’ extreem?

De Amerikaans/kapitalistische wereldorde, bepaalt dus de maat. Alles wat Amerika doet is neutraal. Binnen een Amerikaanse hegemonie functioneren, is neutraal. De rest is ‘controversieel’.

In Nazi-Duitsland, was het extreem, als je iets van de Jodenhaat zei. Dan was je een extreem linkse bolsjewiek. Als je in de DDR kritiek op Stalin had, dan was je ‘een extremist’. Als je in de kapitalistische wereldorde, kritiek uit op het wanbeleid van de bazen, vervuiling en uitbuiting, dan ben je ‘extreem linkse dromer’. Een SP is de enige democratische / parlementair gerichte partij, die weleens kritiek uit op de EU, het imperialisme, de financiële crisis, vanuit een systeemkritische inslag. Deze partij wordt dus door de massa/het vee gezien als ‘extreem’.

Tien jaar geleden was het niet extreem, als kinderen van zestien iedere dag dronken waren. Zei je er iets van, dan zei men : het mag toch.

Als je tegenwoordig iets van de hetze tegen de islam zegt, dan behoor je tot extreem links en ben je niet ‘vrij’ links genoeg.

Honderden panden staan leeg, de woningnood woekert. Sommige mensen kraken dan. Maar kraken ‘mag’ niet, dus is het ‘extreem’. In Amerika ‘mag’ je geen wiet roken, maakt dat het roken van wiet ‘extremistisch’? In Polen mogen homo’s niet trouwen, want homo zijn is ‘extreem’. In Amerika worden om de week machinegeweren leeg geschoten, op middelbare scholen, door verwarde tieners. Dat is alleen niet extreem. Het bevragen van constituties, uit de middeleeuwen, dat is wél extreem.

Door de bio-industrie, gaan wij onmetelijk grote crisissen tegemoet. Klimaatcrisissen. Het is dus meer dan logisch, dat veel mensen vegetariërs, of veganist worden.

Tien jaar geleden was deze keuze ‘extremer’.

Neoliberaal

Het neoliberalisme van Rand, werd aanvankelijk gezien als een radicale sekte, een extreme beweging, die het kapitaal vrij spel wilde gaan geven. Zo werd dat binnen de meer Keynesiaanse wereld gezien. Nu wordt het neoliberalisme gezien als de basis, het neutrale uitgangspunt. Zo zien we hoe relatief zaken als extreem/niet extreem zijn. Je hebt hele starre en extreme anarchisten, je hebt ook zachtaardige en weloverwogen anarchisten. Je hebt drammers en dromers. Je hebt extreme liberalen, die écht alleen om hun eigen piemel geven en je hebt liberalen die met vrijheid bezig zijn, of in ieder geval dat streven hebben. Wat ik daarmee wil zeggen, in iedere beweging heb je allerlei mensen en aspecten.

De meer burgerlijk ingestelde familie die ik heb, reageert geschrokken op mijn radicaal linkse visie. Maar nooit is het ze gelukt om mijn redeneringen te weerleggen. Zogenaamd is mijn familie vrij en niet gelovig. Maar wel hebben zij een rotsvast geloof in orde en gezag. Rechtstaat en overheid.

De ‘nette’ mensen en de wet kunnen allerlei zaken ‘extreem’ noemen, maar dat zegt mij niets. Ik heb geen wet nodig, om te bepalen wat wel en niet moreel houdbaar is. Ik mag geen mensen tegen de grond trappen, maar wil ik dat? Ik mag geen crystal meth roken, maar wil ik dat? Het is irrelevant of het wel of niet mag. Als ik het wil, dan doe ik het. Alsof je een klein kind bent, betuttelt de rechtsorde met opgelegde moraliteit. Compleet arbitraire moraliteit. Want vaak genoeg zitten ze er naast. Heel veel wetten zijn compleet inhumaan en zouden dus niet erkend moeten worden.

these 11 reactie globalinfo

Wat willen wij

De ontwikkeling van een door deelstrijd en verdedigingsacties bepaalde, subcultureel georiënteerde scene tot een emancipatorische beweging met maatschappij veranderend potentieel, kan niet slechts een aanvulling zijn op onze huidige praktijk. We moeten vanuit de gemeenschappelijk bediscussieerde kritiek doelen formuleren en gezamenlijk onze praktijk bevragen en deze waar nodig consequent aanpassen.

Het punt hiermee is, vrees ik. Zoals ik eerder beschreef, de naam van anarchisme is slecht, in de verdere 'normale' maatschappij. Waarom dit zo is, heb ik ook beschreven, in mijn vorige reactie op jullie theses. Doordat de naam van anarchisme slecht is, treed men er niet mee naar buiten. Houdt men het een beetje voor zichzelf. Het is dus een cirkeltje. Subculturalisme, geeft een slechte naam, het hebben van een slechte naam, leidt tot subculturalisme. Dat cirkeltje dient dus doorprikt te worden. In Spanje, in de aanloop naar de civiele oorlog toe, was het anarchisme een heel herkenbaar en tastbaar geheel. Iedere boer en arbeider, wist wel wat het was en wat het kon bieden. Of ze het nou verwierpen, of omarmde, ze kende het als maatschappelijke praktijk. Dit werkte zo, omdat anarchisten zich meteen aan de vakbonden gingen verbinden. Ze richtte scholen op, op anarchistische leest. Ze stonden meteen kniediep in de samenleving. Door het feit dat er nog geen internet was en massa controle, kon de Spaanse overheid hier ook niet veel aan doen. Wat in Aragorn gebeurde en wat die boeren daar allemaal leerde, daar had men geen grip op.

In deze tijden, vallen arbeiders uit het westen, gek genoeg voor rechts, of extreem rechts. Arbeiders identificeren zich, met een Dijkhof, een Trump, of welke dwaas dan ook. Hoe komt dit ? Ik denk dat dit komt door zaken als de media, de opvoeding, de 'scholing' in Nederland. De neoliberale hardware, die met de paplepel gevoed wordt. De staat heeft zijn handen meteen om de hals, van iedere burger, die opgroeit en meningen begint te formuleren. Die meningen moeten gestuurd worden, via het onderwijs, via televisie. Die meningen mogen niet te 'radicaal' zijn. Je dient niet dieper na te denken. Er is 'het debat' en in 'het debat' zijn bepaalde meningen te kiezen en. Pauw en Witteman, ratelen het geheel in topsnelheid doorheen, er wordt veel gezopen, veel gelachen en daar blijft het dan bij. Maar waar is die socratische dialoog ? Waar zijn die vragen, waar is die uitweiding ? Daar is geen plaats voor, in de media. Het leert mensen geen keuzes te maken, het leert mensen niet denken, het stuurt mensen. Het is een soort verbloemde vorm van propaganda.

 

Nederland is veramerikaniseerd en dus achterlijker geworden. Cocacola, pepsi, fastfood en worstelen, die kant is men op gegaan, in de jaren negentig.Ik zag een paar afleveringen, van een tv programma uit de jaren negentig. Een beetje een gedateerd programma, maar desalnietemin heel goed. In dit programma, werden verschillende politieke thema's bediscussieerd. Men liet elkaar uit spreken, er werd vrij lang stil gestaan, bij ieder thema, argumentatie ging over en weer, waardoor zaken ook veel meer helder werden. Mensen die niets te melden hadden, in dat programma, gingen dus ook op hun bek. In deze tijd draait de media veel meer op sensatie. Mensen schelden elkaae verrot, op twitter, ijlen conspiracy theorie na, of doen populair, in een of ander carnavalesk programma. Er is een soort berusting verloren gegaan, zoals die er in de jaren negentig meer was.



De mensen die kwaad zijn, kiezen dan voor extreem rechts. Een Wilders is een man waarmee zij zich kunnen identificeren, een 'echte kerel', zoals ze geleerd hebben. Want dat is voor veel mensen ( mannen ) ook belangrijk. Het zijn van een 'echte man'. Dat is ook een realiteit, die door de media eindeloos ingeprent is. Je 'staat je mannetje'. En Wilders ventileert dan die bodemloze, richtingloze haat en woede. Wilders kunnen ze nog wel temmen, in de kamer. Een stem op Wilders is niet écht een probleem. Zie hem als een soort bliksemgeleider. Ze sluiten hem buiten en laten hem lekker tekeer gaan en lachen het minzaam weg.

Kortom, de manieren die links had, in de negentiende eeuw, om het publieke leven aan te snijden, zijn er niet meer. Rechts heeft een monopolie, op de kennis, op de indeling van het leven. Rechts weet te censureren, in te perken, alles in banen te leiden. Mensen te etiketteren, in de psychiatrie te stoppen, als ze vragen gaan stellen. Rechts heeft sleepwetten, rechts houdt het internet nauwlettend in de gaten. Rechts leest dit stukje en weet dat ik subversief kan denken. In de negentiende eeuw was dit anders.

Aan de aanvang van het internettijdperk, had het internet libertaire grondslagen. Het was ontstaan, vanuit een soort Kropotkin-achtig, vrij communistisch model, in combinatie met nieuwe technologische ontwikkeling. Iedereen was vrij zich te formeren, in groepjes. Na de crisis is rechts geschrokken en heeft het zijn greep op de bevolking versterkt. Als er geen draagvlak meer is, voor neoliberalisme, dan zullen wij het wel gewoon eventjes door de strot duwen. Niets geen internet, open source vrijheid. Maar massale privacy schending, massaal aftappen en registreren van de bevolking. Niets geen anarchistische school, in een vage provincie. Nee, staatsonderwijs, tot in de puntjes uitgedachte, kadaver discipline , productie !
Mijn eerste advies is dus. Gebruik geen sociale media meer. Want doe je dat wel, dan ben je gewoon een gebrandmerkt vee, van de staat.
Mijn tweede advies. Staak het onderwijs kapot. Laat je kinderen er niet heen gaan, verzet je tegen het onderwijs, want het onderwijs is de troef van rechts. Door het slechte onderwijs, wint de VVD stemmen, van het slecht onderwezen schapen volk. Hou je kinderen dus thuis, meld ze ziek, geef ze thuis onderwijds. Ondersteun de stakende leraren. De vrije bond, zou zich enorm in die strijd moeten mengen, wat ze overigens ook doen nu.



Dat vraagt andere en nieuwe zwaartepunten en een bereidheid om met onze huidige gewoontes te breken, ook als dit ongemakkelijk is of soms zelfs beangstigend. Dat wil niet zeggen dat de inspanningen voor deelstrijden of verdedigingsstrijden overbodig waren. We maken zelf ook mee hoe moeilijk het is om de steeds scherper wordende verhoudingen aan te zien en niet te vervallen in onze normale gewoontes en het reactieve ‘actionisme’. Ook omdat de opbouw van langdurige structuren niet direct zichtbare resultaten met zich mee brengt.

De fundamentele heroriëntatie van linksradicale politiek vraagt van iedereen de bereidheid tot verandering, ook op individueel vlak. Revolutionaire verandering sluit ook het persoonlijke mee in, omdat het ook kan betekenen dat men prioriteiten moet stellen en buiten de gemoedelijke omgeving en gewende sociale structuren moet treden. Daarom vraagt organisatie en daadwerkelijke verandering ook serieusheid, verbondenheid en discipline. Hoeveel tijd en capaciteit iedereen heeft voor zo’n project, hangt natuurlijk sterk af van de verschillende maatschappelijke omstandigheden en het verschil in ieders levenssituatie af.
Epiloog

De aankomende jaren, zal radicaal links een nieuwe start moeten maken. Wat ik zelf als een start zie, om dat bubbeltje door te breken. Ik heb mijn directe omgeving verteld, over mijn anarchistische sympathie. Ook heb ik uitgelegd waarom. En ja, er zitten minder leuke kanten aan anarchisme, maar vergeet niet de zaken die goud waard zijn, die jullie over het hoofd zien. Ja, kraken ging er gewelddadig aan toe, maar er was woningnood. Als je het rustig formuleert, niet boos wordt, dan sla je een brug, denk ik. Baadt het niet, dan schaadt het niet


Dennis Bos en die anti fascist, meneer Polak. Zij werden geïnterviewd over anti fascisme, op de radio en zij deden dit uiterst goed. Geen gescheld, geen zwaaiende vuisten, geen verongelijkt identiteiten gejammer. Maar een normaal, respectvol en informatief gesprek. En ja, rechts noemt het dan nog wel 'geweld verheerlijken'. Maar hiermee hebben zij bruggen geslagen, dat weet ik zeker. Niet meer dat AFA, in dat zwart, dat stenen werpt. Maar een ander gezicht, van dat AFA. Want bedenk wel, black blocs kunnen tactisch functioneel en begrijpelijk zijn. 'gewone' mensen, schrikt het wel af. En niet onterecht. Het heeft een agressieve uitstraling en als je niet zoveel nog van politiek weet, dan leidt het tot vervreemding. Is dat anarchisme, dat gedoe met die mannen in het zwart, die bushokjes intrappen ? Ja, jij en ik zien verder dan dat, wij zien klassenstrijd etc, wij zien de misdaden van rechts en hoe een gesneuveld bushokje, daar niets bij is. Maar veel mensen zijn nog niet zover. Het hele begrip klassenstrijd, kapitalisme, imperialisme. Mensen kennen dit gewoon niet. Het wordt hen ook niet geleerd. NIETS, over anarchisme in Spanje, op mijn middelbare school. Het hele woord kwam niet voor, in de geschiedenisboeken. Het is er gewoon stelselmatig uit gewerkt. Afijn,  Anarchisme en 'de normale' mensen, redeneren zo langs elkaar heen, wanneer men niet weet waarom een blackbloc toegepast wordt en waar het vandaan komt en wanneer de blackbloc mensen er vanuit gaan, dat iedereen hun verontwaardiging ergens wel kan begrijpen.


Een AGA bieb, in Amsterdam, een bieb met anarchistische lectuur, zou door de hele buurt bezocht moeten worden, eigenlijk. Maar zou dit het geval zijn, dan zou de politiek een reden vinden, om het te verbieden. De overheid zit dicht op bewegingen, die hen tegen de haren in strijkt. Het wilt verzet kanaliseren, onderbrengen in partijen, zodat het tastbaar blijft en het desnoods altijd nog 'verboden' kan worden, of uitgesloten, of wat dan ook.


Wij hebben geen illusies over de huidige maatschappelijke situatie. We denken niet dat het ontstaan van een revolutionaire massabeweging alleen afhangt van hoe wij onze politiek vormgeven. De aanwezige potentie in de maatschappij en de huidige strijdvormen van radicaal links sluiten echter naar onze mening niet op elkaar aan. Daardoor blijft veel van die potentie onbenut of wordt niet serieus genoeg genomen.

Ik deed al vroeg het voorstel, om de mutualistische banken, van Proudhon nieuw leven in te blazen. Om in ieder geval het mutualisme te herwaarderen. Deze mutualistische banken verschaffen krediet, zonder rente en deze kredieten zijn bedoelt, om arbeiderscollectieven op te zetten. Dit is het vroegste, anarchistische model. Nee, dat zou gaan mislukken, zei men. En het is 'te rechts' en Proudhon haatte vrouwen....En ik zou een 'anarcho kapitalist' zijn.

Het doet er niet toe, of het lukt, of niet lukt. Het zou een anarchistische visie , direct toegepast zijn, in de fiscale wereld, vanuit een radicale hoek. We zouden wel zien, of het verboden zou worden, of niet. Het gaat om dat lijntje, van radicale theorie, naar de massa toe. Een vriendin van mij, vertelde ik dat ik lid van de vrije bond ben. Wat is anarchisme dan ? Anarchisme, is wanneer de mensen in dit café, de winsten delen en samen besluiten hoe ze het café runnen. Niets geen eindeloze beschouwingen, over een nieuwe wereld, en een rechtvaardige wereld en mensplaining, ableistische toiletten en cisgender micro agressie en de revolutie en dit/dat en zus/zo. Nee, dat zou haar afschrikken. Leg het juist uit, hoe het in de burgermaatschappij van nu, ongeveer vorm zou hebben. Zie het vanuit 'hun' perspectief. Ze zei, dat haar dat wel een beetje radicaal leek. Ja, dat kan ook. Maar ze heeft in ieder geval iets, om op te kauwen, zogezegd. En dat moeten we juist willen. Dat 'normies' het hun wereld binnen krijgen en zaken tegen het licht gaan houden. Dan hoef je het niet eens 'anarchisme' te noemen. Dit moet je ook mondjesmaat doen. Want juist in Nederland, zijn de mensen uiterst bedeesd en vinden ze zaken al snel 'eng'. Heel voorzichtig, kan je anarchistische theorie binnen smokkelen, in hun geest.

De in deze elf thesen geformuleerde voorstellen voor een grondige heroriëntatie van ons handelen zullen geen garantie zijn tot succes. We denken echter dat gemeenschappelijke discussie, organisatie en de ontwikkeling van strategieën de basis zijn voor een politiek die daadwerkelijk kan bijdragen aan maatschappelijke verandering en dat we, als we dat niet doen, blijven wat we zijn: (in het gunstigste geval) een progressieve correctie op de misstanden van het burgerlijk-kapitalistische systeem.


Garantie op succes hebben we nooit. We tasten altijd in het donken, van de toekomst. Ook ikzelf, probeer mijn geest te scherpen en manieren te vinden, om mijzelf en de beweging, uit de scene te halen, waar rechts ons zo graag ziet zitten. Die onmogelijke dromers. Nee, we moeten directe handvatten realiseren. Een libertaire infrastructuur formuleren, waar iedereen iets aan kan hebben.


Ook probeer ik voor mijzelf te formuleren, wat mij tegen het been stoot. Waar ik zelf nog niet uit ben, waar ik zelf nog over redeneer. De dillema's, die ben ik aan het uitschrijven, om het geheel helderder te maken, voor mijzelf. Wat vind ik waarvan en waarom ?


We hopen op een gemeenschappelijke uitwisseling, en kijken uit naar reactie

overwegingen


Radfem ( radicaal feminisme ) ten opzicht van anarchisme

 

Radfem ( radicaal feminisme )

Anarchisme bevraagd iedere hiërarchie. Dus ook de gender hiërarchie. Het kijkt of er een terechte hiërarchie is, is deze er niet, dan vernietigd het deze. Dit geld dan ook voor man/vrouw verhoudingen, vanzelfsprekend. Daar is niets vreemds, of moraliserend aan. Is het logisch, dat mannen zich zus/zo gedragen en vrouwen zus/zo ? Zo niet, dan zou het dus ontbonden kunnen worden. In iedere sfeer van het leven.

Ben ik een feminist, vroeg een vrouw eens. Ik vind het altijd een beetje pathetisch, als mannen ineens 'een feminist' zijn. Het doet af aan dat woord. Het is natuurlijk mijn strijd niet, ik ben niet eens vrouw. Ik ga niet voor hen spreken, net als dat ik geen native American activist ben. Toch hebben sommige radicale feministen ( die in deze tijd vaak verketterd worden ) mij wel het een en ander geleerd. Ik heb hun werk gevolgd, omdat ik het wel interessant vind en omdat zij eigenlijk via het internet, gratis theorie en kennis verspreiden, vanuit een radicale inslag, waar ik nog niet zoveel over wist

Radfem richt haar peilen voornamelijk op gender/genderrollen

Wat is gender

Gender is niet je sekse/biologie. Nee, het is veel waziger/spookachtiger dan dat. Het is een cultureel gegeven. Dat mannen in de achttiende eeuw, als ze van adel  waren, een pruik droegen en een nep pukkel op hun wang plakte, dat is gender. Niet iets dat inherent , van binnen naar buiten groeit, zoals een plant uit de grond groeit, maar een sociologische opsmuk, een algemene aanname

gender is  niets meer dan een uitwas van de tijdsgeest en de bijbehorende perceptie van seksualiteit, is dat ook.Toch worden deze arbitraire rollen klakkeloos overgenomen en gekopieerd. Men doet alsof deze rollen verankerd zijn in het lichaam, wat objectief gezien niet juist is. Mensen worden gesocialiseerd , op de vingers getikt, als men buiten de lijntjes kleurt, van wat als sociaal wenselijk gezien wordt. En nu wilt het toeval, dat anarchisme niets geeft, om wat 'wenselijk' is. Sociale wenselijkheid, zit individuele vrijheid in de weg en is dus een vijand van de vrijheid.

We kennen de rollen wel. Laatst las ik het  damesblad 'opzij' ( zogenaamd een feministisch blad ) , ergens, in een wachtkamer ( nee, ik heb er geen abonnement op). In dit blad werd een artikel gewijd, aan 'de man' en wat deze 'de man' dan allemaal wilt. Auto's kopen, op dieren jagen, op muren klimmen, armpje drukken en leiding geven. Het punt hiermee is, dit is objectief gezien niet juist. Niets in mijn lichaam, verteld mij dat ik dat wil, niets in mijn genetisch codering, stuurt mij die kant op. Dit waanbeeld is een cliché, dat voor de massamens vervolgens opgedrongen, gekopieerd en bevestigd wordt. Maar het heeft geen biologische fundering, het heeft een culturele basis, maar men moet niet doen alsof de cultuur, gelijk is aan de biologie. Wat maakt mij man ? Dat ik XY chromosomen heb. Meer niet, daar houdt het op. Dat is het enige dat je hoeft te weten. Of ik nou van monstertrucks, dikke tieten, bier en de landmacht houd, of niet, is daarin arbitrair.

Als dit al een feministisch blad is, wat staat er dan in een niet feministisch blad ?

Je kan mij niet reduceren, tot maatschappelijke, compleet uit het luchtledige gecreëerde ideeën.

Wat is er schadelijk aan gender. Gender legt maatschappelijke verwachtingspatronen op. Mensen zitten daar helemaal niet op te wachten.

Een ander voorbeeld, veel vrouwen spelen de 'feminiteit' kaart. Ze doen het 'vrouw' gender, dat ze van hun moeders, zusjes en vriendinnen geleerd hebben. Ze doen niet wat ze zelf willen, vanuit een innerlijke motivatie, maar wat verwacht wordt van ze. Een stompzinnige situatie, uiteraard. Voor mannen geld hetzelfde. Niet iets doen, omdat jij dat wilt, maar omdat 'mannen' dat nou eenmaal doen. Met als 'de mannen' een compleet wazige abstractie, bestaande uit stereotype aannames


Gender maakt dat mensen dingen doen, zelfs als die dingen schadelijk voor ze zijn en geheel irrationeel. Mannen die zich een hartstilstand in fietsen, om niet het sukkeltje te zijn, bij 'de mannen'. Prima dat je denkt dat je zo moet leven. Maar het hele gender grapje, kan mij persoonlijk ook gaan omvatten. Als mensen zeggen, je wilt toch dit/dat, je bent toch een man, dan is dat lichtelijk irritant. Nee, echt heel veel last heb ik er natuurlijk niet van, wel jeukt het een beetje. Als ik niet in jouw beeld pas, van wat 'een man' allemaal doet, dan zegt dat niets over mij, maar meer iets over jouw platte geest en gelimiteerde denkvermogen

Ik zag laatst een filmpje, van een ex radicaal feminist, die zegt dat ze breekt met radfem, omdat radfem, haar allerlei beperkingen oplegt. Zij wilt gewoon haar benen scheren, make up op poederen en eigenlijk, de vrouwelijkheid kaart spelen. Waarom wilt zij dit ? Om haar man te bevredigen, in hun 'relatie'. Mij komt dit eigenlijk best vreemd voor. Waarom zou je zoveel moeite doen, voor een ander mens ? Ik, als egoïstisch anarchist, kan hier niet bij. Uren aan tijd besten, zoveel concessies doen en waarom ? Omdat hij anders weg gaat. Als ik een vrouw was geweest, dan was ik nu harig als een aap en droeg ik geen make up. Waarom niet ? Ik ga geen halve seconde besteden, aan andermans idee over of ik wel/niet mooi ben. Stel dat hetero vrouwen ons zouden zeggen, heren, draag moeilijke schoenen en verf je gezicht met verf, om 'lekker' te zijn. Ik zou die vrouwen vierkant uitlachen. Maar iets omgekeerd, wordt wel van vrouwen verwacht en het belachelijke van alles is, ze doen het ook nog eens.
 Maar hebben ze daar helemaal een keuze in ? Niet helemaal natuurlijk. Want is er een alternatief ? Als je 'lelijk' bent, harig en borstelig ( zelfs een kleine snor laat staan), als vrouw, krijg je dan die baan, als secretaresse ? Eigenlijk niet hé. Krijg je dan een vriend ? Het hebben van een man, is voor veel vrouwen belangrijk. Maar dat betekend dus óók concessies doen. Je vormen naar wat iemand als ik, mooi zou kunnen vinden. Hakken, jurkjes, poeder op je gezicht en kaal als een pasgeboren kitten. Eigenlijk een vreemd gegeven en niet bepaalt onvoorwaardelijk/romantisch. Want wat is dat nou voor liefdesrelatie, als hij je dumpt, als je 'lelijk' bent ? Niet heel liefdevol, eigenlijk.

Mannen doen ook aan gekkigheid, om zowel maatschappelijke status , als vrouwelijk schoon voor zich te winnen. Zo volgen veel jonge heren, van mijn generatie, de adviezen op, van de tientallen internet dating goeroe's. Goeroes, die geschoold zijn in een soort achterhaalde, jaren zeventig evolutie psychologie. Mannen houden van een mars, vrouwen komen van Venus, iets in die hoek. Zo leren deze jonge heren allerlei tactieken, om een man te zijn, van 'waarde'. Eindeloze overpeinzingen, de opbouw van een waarachtig collectief mannen gevoel en af en toe een jonge heer, met een mentale zenuwinzinking, door het hele gedoe. Zo leren deze heren niet alleen hoe ze 'de vrouw' moeten schaken, maar ook hoe ze vervolgens verliefd op je blijft. Deze mannen zijn dus permanent verwikkeld, in een eindeloos schaakspel, met hun vriendinnen. Want ze kan ieder moment weg gaan en voor een 'betere' , meer 'alfa' meneer kiezen

Dit zijn natuurlijk geen liefdesrelaties, in de klassieke betekenis van het woord. Wat zijn die relaties dan wel ? Wat mij betreft gaat het veel over seks, over de pornocultuur. Waarin we niet een verhouding tot elkaar hebben, maar elkaars gereedschap zijn, van persoonlijke zelfbevrediging. En dat hoeft natuurlijk geen probleem te zijn, maar benoem het dan ook zo. Wees dan eerlijk, over je gepornoficeerde relaties.

En wat vind ik dan van 'trans' gender

Iedereen is al 'trans' gender, want gender bestaat niet. Ik vind dat de hele trans community niet de twee hokjes van gender open gebroken heeft. Nee, het heeft alleen maar méér hokjes gemaakt. Meer gelimiteerde boksen, om mensen in te stoppen, Maar die hokjes, doen het specifieke individu altijd teniet. Ik ben zoveel meer dan 'cis', of 'trans', of wat voor terminologie dan ook. Ik besta uit en uniek genen pakket en heb een uniek leven en jij ook. Iedere nurture/nature is anders, ieder individu is dus anders. Termen als 'cis' en 'trans' , doen die enorme complexiteit teniet.

Moet gender dan helemaal vernietigd worden ?

Niets moet. Wel weet ik, dat ik als kind geleden heb, onder gender. Altijd was ik te dit, te dat, niet zus genoeg. Maar ik ben gewoon wie ik ben, los van wat jouw ideeën daarover zijn. Als je een waardiger leven wilt, dan gooi je gender over boord. Maar het 'moet' niet. Als jij veel waarde hecht, aan het feit dat je vrienden je zien als een heuze man, niet een 'flikkertje', dan zal je daar het een en ander voor moeten opofferen en zal het je individuele vrijheid inperken. 

Radfems tonen alleen aan dat het onzinnig is. Het is een maatschappelijke uitwas. Nu gaat anarchisme niet over wat maatschappelijk wenselijk is, maar wat tot vrijheid leidt. Gender gaat over iets maatschappelijke. Trans gender ook nog steeds, maar het tracht die maatschappij 'progressiever' te maken, te hervormen. Maar echt radicale politiek, is het doorzien dat gender spookachtig is en dat jij zélf gewoon doet, wat je hartje begeert, met of zonder cis, trans, man, of vrouw

vrijheid voor iedereen

Het doel van onze beweging, het speerpunt, is : de vrijheid, voor iedereen.

 

Maar is dit princiepen niet teveel gevraagd, voor de menselijke soort ? Een soort, die niets meer is dan eigenlijk een veredelde aap, wat mij betreft.
Een vrijheid opvatting, die de humaniteit niet ontkend, of overschrijd. Je zou haast kunnen zeggen, een soort synthese tussen achttiende-eeuws liberalisme/verlichtingsdenken en het negentiende-eeuwse socialisme. Eigenlijk dus een soort 'crossover' ?

Een herwaardering, een nieuwe definitie van vrijheid, maar geboren uit de schoot van de industrialisatie en haar klassenstrijd.

Liberale vrijheid


Liberalisme stelt geld, als het vehikel van de vrijheid. Maar geld maakt niet vrij. Of het gelukkig maakt, daarover wil ik nu niet oordelen. Waarom maakt geld niet vrij ?Mensen met geld, veel geld, kunnen zich nog steeds opgesloten voelen. Het geld geeft geen vleugels, het geeft slechts opties. Maar vrijheid komt niet uit de hoeveelheid opties. Vrijheid komt van binnen uit. Dat gevoel van vrijheid, heeft geen correlatie met je bankrekening. Ja, armoede maakt onvrij, maar rijkdom niet vrij. Je kan geld hebben, redelijk wat geld, maar nog steeds zit jij opgesloten in je slaapverwekkende huwelijke, opgesloten in je kantoorbaan, opgesloten door de hypotheek, die in je nek hijgt, opgesloten in jezelf, in het feit dat je niet tevreden met jezelf bent, ongelukkig.
We kennen allemaal wel de voorbeelden, van rijke rocksterren, die ondanks hun miljoentjes, uiterst ongelukkig waren en zich 'onvrij' voelde. Als je ongelukkig bent, kan je iedere dag een nieuwe auto kopen. Toch zit dat ongeluk nog in je vezels, in je lijf, zogezegd. Je moet veel dieper graven, om je vrij en gelukkig te voelen. Die weg is uiterst moeilijk, maar kan niet gewoonweg afgekocht worden, letterlijk en figuurlijk. Geld is geen doel, maar een middel. Toch zet men het als doel. Een puntje aan de horizon.
Ooit heb ik zo'n dure auto, dat de buurman denkt, wat een dure auto. Maar situaties wennen, zo leerde de boeddha ons. Je genot perceptie stompt af en je hebt steeds meer nodig, om geïmponeerd te worden. Het kind is zo blij met de nieuwe fiets. Maar de miljardair gaapt bij het twaalfde buitenhuis. Het heeft ook te maken niet zoveel met wat je krijgt, maar hoe je het krijgt, in wat voor verband, wanneer, van wie, waarom. Een kind kan blijer zijn met een nieuwe fiets, dan de rockster is, met zijn/haar dertigste lijntje coke.

socialisme en de vrijheid

Socialisme wilt vrijheid afdwingen. Mensen vechten zichzelf niet vrij, maar de partijbons stippeld uit wat een 'vrij leven' is en laat mensen daarbinnen functioneren. Make up ? Een westerse perversie, vrouwen mogen geen make up, anders zijn ze niet vrij. Pop muziek ? Pop muziek is westerse aanstellerij, een socialistische burger heeft gnoeg aan dat lied over Marx en Engels. Jij wilt de DDR uit ? In de DDR ben je vrij, het feit dat jij uit de DDR weg wilt, is een teken van onvrijheid, in jouw denken. Wij moeten je tegen jezelf beschermen, om vrij te kunnen zijn. Wij weten hoe dat moet, vrij zijn. Jij mag dus niet de muur over, want dat zou een daad van opsluiting zijn, indirect. DDR draaide de stelling om. Je bent niet vrij als je met rust gelaten wordt. Nee, je bent vrij, als wij je vrij maken. Uiterst verraderlijk, uiteraard. Het is de manier waarop sektes functioneren.

Chairman


Stalin gaat niet voor mij besluiten, wat goed voor mij is. Alsof ik niet zelf kan nadenken. Ik ben niet wij, jullie zijn mij niet en het kan mij niet schelen wat Stalin, Mao, of Lenin van mij vind en wat jullie als 'het juiste leven' opvatten. Gelijkwaardig, oké, daar is wat voor te zeggen. Ik ben niet meer waard dan een Turk, die toevallig net voorbij loopt. Maar die Turk en ik, hebben verder niets met elkaar te maken en hoeven niet samen te komen, in een zogenaamd 'collectief verlangen', een zogenaamde 'collectieve droom'. Hij en ik zijn geen miljardair, dat maakt dat wij min of meer in dezelfde positie verkeren, maar daar houdt het op. Jij gaat ook niet over ons oordelen. Jij gaat ons niet vertellen, wat wij wel en niet mogen doen en dat onze vrienden/vriendinnen geen make up mogen dragen en dat onze kinderen geen Disney mogen kijken. Ik laat mij niet betuttelen, door een Stalin, of welke rode partij dwaas dan ook. Al ben je de Paus, al ben je Christus zélf, al ben je een pratende, brandende struik.

anarchie

 

Dus wat blijft er dan over ? Het gladde ijs van het anarchisme. Een beweging met veel tegenstellingen, stromingen, fricties. Een geschiedenis van overvallers en volkslegers, hippies en stakers, krakers en arbeiders, intellectuelen en middenstanders, vervreemde adel en verpauperd lompen proletariaat, criminelen en idealisten, egoïsten en christenen en alles hier tussenin.

Het anarchisme wilt dat wat zo logisch lijkt, maar tegelijk zo moeilijk is.


Misschien heeft het anarchisme zichzelf wel de moeilijkste taak opgedragen. Én vrij én moreel verantwoord. Én sociaal én vrij en daartussen balanceren, als een circus artiest, over het koord. Het is moderner dan het liberalisme, maar ook besprenkelt met een vleugje negentiende-eeuwse romantiek. Het is gewelddadig en zachtaardig tegelijk. Het is medelevend en egoïstisch tegelijk, gemoderniseerd en primitivistisch.


Dat sociale aspect

Wat perkt het sociale aspect in ? Je kan dus alles doen wat je wilt, van het anarchisme, mits je een ander daarmee niet belemmerd. Als je dus van alles doet, zonder daarmee een ander lastig te vallen, óf uit te buiten. Waarom anarchisme deze uitbuiting uit het vrijheid princiepen haalt, heb ik eerder toegelicht. Dit heeft te maken met het meester/slaaf dualisme. Vrijheid, buiten het meester/slaaf dualisme, is dus vrijheid.


Maar wanneer tast jij met je vrijheid, andermans vrijheid aan ? Hierin hebben anarchisten geheel andere visies. Dit leidt dan vaak tot conflict. De individueel anarchisten, in de negentiende eeuw, beschuldigde de sociaal anarchisten, van egalitarisme. De sociaal anarchisten, beschuldigde de individueel anarchisme, van burgerlijkheid. Zo praten mensen dus langs elkaar, als ze allemaal een andere notie hebben, van die libertaire orde.

We hebben andere definities van vrijheid. Ik zie vrijheid als : met rust gelaten worden, door wie dan ook én productief zijn, zonder baas en/of staat.

Sommige anarchisten, zien vrijheid, wanneer jij je ook gewaardeerd voelt, geliefd, geaccepteerd, veilig etc. Wat mij betreft is dat niet de definitie van vrijheid. Vrijheid is veel banaler dan dat. Dit vind ik belangrijk, omdat gevoelens onmeetbaar zijn, moeilijk vast te leggen, moeilijk te definiëren. De materiële definitie van vrijheid, is meetbaar, afgebakend.

 

Een andere notie, van wat nou precies de vrijheid inperkt.De anarchiste Emma Goldman, sprak over vrouwenrechten en feminisme, als belangrijk aspect in de klassenstrijd. Sommige anarchisten vonden dat onzin en stelde dat de klassenstrijd het fundament van alles was. Nog steeds zijn hiertussen meningsverschillen. Er zijn anarchisten als ik, die heel basaal, alleen de economische en materiële strijd erkennen. Maar er zijn ook anarchisten, die zich juist enorm richten op zaken als de LGBTQ en het feminisme. Mensen zijn natuurlijk heel verschillend en hebben een hele andere perceptie an de wereld. Een homoseksuele anarchist, die in zijn leven homohaat heeft ervaren, zal de LGBTQ strijd niet zo snel uit het oog verliezen. Een arbeider/ster, die niet homoseksueel is en zich in de privésfeer prima voelt, maar op het werk uitgebuit wordt, zal de LGBTQ niet als speerpunt formuleren, van zijn/haar strijd. Hiertussen zal dan frictie kunnen ontstaan. De frictie tussen de zogenaamde strijders voor sociale rechtvaardigheid, tegenover de mensen die zich alleen richten op klassenstrijd, in de economische zin

mijn idee hierover


Deze aangetaste vrijheid, manifesteert zich louter economisch, in mijn visie. Je tast iemand aan, als je zijn/haar leven letterlijk onmogelijk maakt. En dit kan binnen de wet en buiten de wet gebeuren.
Wanneer is er dan géén sprake van vrijheidsbelemmering. Vrijheidsbelemmering, wat dat is, daar moet men niet te lichtzinnig in zijn. Een bedrijf dat een generaal steunt, in Afrika, om de eigen belangen te manifesteren, maar hiermee de bevolking terroriseert. Dat is een geval van vrijheidsberoving. Jij als baas bent 'vrij', maar de mensen in Afrika, zijn daardoor onvrij. Dit is dan geen libertaire orde.

gerommel in de marge


Maar stel, een zwarte student eist de verwijdering van iemand, die dreadlocks ( de haren in de klit ) draagt, want dreadlocks zouden 'imperialistisch' zijn. Daar is geen sprake van vrijheidsbelemmering, maar verwendheid en adolescente groepsvorming. Want draagt het persoon de dreadlocks, dan tast dat jouw persoonlijke leven niet aan. Daar moet dus naar gekeken worden, zit het jouw persoonlijke vrijheid in de weg ? Mensen misbruiken dit en beweren dat alles hun vrijheid in de weg zit. Ze snappen niet, dat jouw persoonlijke kwesties, voorkeuren, smaak, niets te maken heeft met vrij/onvrij. Iemand uit het westen, moet niet doen alsof zijn/haar 'persoonlijke problemen', hem/haar even onvrij maken, als een loonslaaf, in een sweatshop. Of een prostituee, in Bangladesh. Dat een westerling tienduizend kan betalen, om een neus te verbouwen en daarna toch niet tevreden is, omdat de neus nog steeds te 'cis' is. Dat is niet een onvrijheid. Nee, dat je kinderen honger hebben en dat je in een riool woont, dat is onvrijheid. Dat je twee banen hebt en niet kan rondkomen, dat is onvrijheid. Er is een verschil tussen fundamentele sociaal economische ongelijkwaardigheid en eerste wereld ongemak.


. We hebben het hier over een bepaald vermogen, tot materieel zelfbeheer en zelfverwezenlijking. Markten voor iedereen en dus vrijheid voor iedereen. Ik heb het over een sociale dimensie, om die vrijheid betekenis te geven. Ik heb het niet over een wereld, waarin er geen tegenstellingen meer zijn, waar niet op zieltjes gestapt wordt, waar iedereen uiterst lief is tegen elkaar. Nee, ik hou mij niet bezig met de private sfeer. Die sociale dimensie gaat als het ware over het brood, over de mogelijkheid, tot vrijheidbezinning.

Iedereen moet dus vrij zijn , het vermogen hebben óm überhaupt vrij te zijn, wat zich dan louter economisch manifesteert en daar blijft het bij. Dan is het anarchistisch. Een collectivisme, leidt tot een economische gelijkwaardigheid, dat in combinatie met onbeperkte persoonlijke soevereiniteit. Dat is anarchisme. En daar hoef je niet te komen, door eerst de beste vriend van de wereld te worden. Dit kunnen we direct faciliteren, als we het lef hebben. Zo niet, dan voeren wij de klassenstrijd niet, maar de reformistische weg. Het aanleren van sociaal wenselijkheid, iets dat geen klassenstrijd is. Een staker kan dik, dun, zwart, wit, man, vrouw, aardig, onaardig, met nagellak, zonder nagellak zijn. Dat alles is geheel irrelevant. De staking is wat telt.

frictie

Dat er dus frictie is, tussen verschillende anarchistische scholen en verschillende individuen, is niet gek. Aangezien er geen partijlijn is, die gewoon een knoop door hakt, blijven dit soort fricties aanwezig. 

 

( Ik was eens bij een SP lezing. Meneer Marijnissen was aan het woord. Iemand uit het publiek komt met een naïeve stellingname en Marijnissen boort het direct de grond in. Wel fijn, vond ik dat. Máár, het is ook uiterst gevaarlijk. Want de volgende keer heeft iemand wel iets relevants te melden en boort Marijnissen het óók meteen in de grond )

 

Is dit een probleem, deze frictie ? Aan de ene kant wel, aan de andere kant niet. Het geeft aan de ene kant blijk van een tolerante beweging, waar opvattingen naast elkaar kunnen bestaan. Aan de andere kant, is het niet erg productief. Het zoeken van een consensus, het zoeken van overeenkomsten, een soort poldermodel, moet wat mij betreft uitkomst bieden. In 1936, in de Spaanse burgeroorlog, werden er verschillende economische modellen uitgevoerd. Sociaal culturele discussies werden destijds nog gevoerd, binnen de beweging. Er was geen blauwprent. Dit moet kunnen, verschillende stromen kunnen bestaan, binnen de anarchie, verschillende opvattingen.

Zolang anarchistische scholen en individuen, elkaar niets aan doen , hoeft er natuurlijk geen probleem te zijn. Jij en ik verschillen van mening, hebben een hele andere opvatting, van wat die libertaire orde dan is. En aangezien jij en ik niet 'de baas' zijn, van de beweging, zal deze discussie voort blijven gaan, tenzij wij afstand van elkaar doen. Dit is een gegeven waarmee een soort vrede gevonden moet worden. Vrije associatie en dissociatie, moet ervoor zorgen, dat individuen met gemeenschappelijke visie en aard, samen kunnen komen en dat anarchisten die elkaar niet kunnen luchten, niets met elkaar te maken hoeven te hebben.En , dat dus ook niet anarchisten, mee kunnen doen, in de zelforganisatie.


De omgang met conflicten en discussies, is wellicht iets waarin de anarchistische beweging in begeleid zou kunnen worden. Het instellen van gespreksleiders , het leren luisteren naar elkaar, de de-escalatie, om te voorkomen dat te grote teleurstelling en ruzie ontstaat.

Er zijn mensen binnen de beweging, die ik écht niet kan luchten en die een totaal andere perceptie van libertair links hebben, dan ik. Zoals ik eerder aangaf. Deze mensen hebben andere zaken meegemaakt, zijn anders opgevoed, hebben een ander gestel en trekken dus andere conclusies, uit dezelfde lectuur.

Pas wanneer anarchisme meer zou kristalliseren , in economische modellen, zou eenieder zijn weg hierin kunnen vinden en zijn mensen niet afhankelijk van elkaar. Zo was sektarisme in de negentiende eeuw óók een voorkomend gegeven, binnen links. Tegelijk was anarchisme een maatschappelijke realiteit, waardoor het meer onder het oppervlakte bleef. Collectivisten waren het vaak niet eens, over verschillende modellen. Maar economische modellen konden gewoon naast elkaar bestaan, zodat beide partijen 'gelijk' hadden en elkaar niet hoefde te bestrijden.

 

Dus we willen sociaal georiënteerd libertarisme. We hebben alleen een andere perceptie, van wat sociaal is. Dit moet zich op een of andere manier uitwijzen en we moeten op een of andere manier wegen vinden, om met die tegenstellingen om te gaan en om overeenkomsten en consensus te formuleren. We moeten onderzoeken in hoeverre we het met elkaar oneens kunnen zijn, voordat we ons echt enorm van elkaar vervreemden

 

kan marxisme van anarchisme leren ?


Wat kan anarchisme van het marxisme leren


Kan men van het marxisme leren ? Uiteraard. Beter goed gejat, dan slecht bedacht, of hoe zeg je dat ? Het marxisme is mislukt, maar Marx zélf was niet mislukt.

Marx's idee van de dictatuur van het proletariaat, werd inderdaad een dictatuur. Maar door/voor het proletariaat ? Niet echt hé. Massamoord, kwam voort uit hun Stalinnen en Mao's


We kennen deze geschiedenis allemaal. Aan de ene kant het staats socialisme, oftewel, inderdaad een oosterse/oost Europese versie van het kapitalisme.
Zoals Proudhon terecht zij, het communisme gaat nog erger worden, dan het kapitalisme. Omdat het communisme alles centraliseert en het individu helemaal niets gunt. Proudhon had gelijk. Mao heeft de meest slachtoffers op zijn geweten, ooit. Slachtoffers van de staatsterreur. Staatsterreur in een progressief jasje.


Maar dat is geen écht communisme, zegt de Kropotkin aanhanger dan.


Kropotkin's model, dat is het échte communisme. Ja, dat is dus een definitie kwestie. Wie mag dat woord gebruiken ? Mhakno, Kropotkin en Malatesta ( anarchisten ), of de rode moord brigades, van een Mao ?


Ik brand mij niet meer aan dat woord 'communisme'. De marxisten hebben dat woord verpest, zogezegd. Er is inderdaad wel een niet marxistisch communisme, in de vorm van Kropotkin's systeem. Maar de goelag overschaduwd deze term in zijn geheel. Deze term heeft een héle vieze nasmaak gekregen. Het is alsof ik zeg : ik ben pedo, maar ik bedoel iets anders.


Als jij dat woord graag wilt terug winnen, het is aan jou.


Wat kan de anarchist wél lenen ?

De analyses van Marx, Trotski en Lenin, zijn natuurlijk niet allemaal onzinnig. Net als dat de observaties van een John Stuard Mill, óók niet allemaal onzinnig zijn. Net als dat sommige ( met de nadruk op sómmige ) bevindingen , van de Amerikaanse libertariers / individualisten óók waardevol zijn. Net als dat uit de Bijbel ( en de Satan's bijbel ) vast ook wel iets interessant/bruikbaar kan zijn. Niet alles is zwart/wit. Soms heeft men het bij het juiste einde, per ongeluk.Soms kunnen we wat lenen, ergens op voort borduren.


Er zal vast iets zijn, wat Lenin geschreven heeft, waar jij het mee eens bent. Er is vast iets van Marx's strategie, waar jij je wél in kan vinden.


ontleden

Marx ontleed het kapitalisme, op een professionele en objectieve manier. Niet gebaseerd op emoties, of moralisme, maar geheel gebaseerd op de waarneming. Hij noemde zijn socialisme ook graag , het 'wetenschappelijke socialisme '. Dit is natuurlijk wel een interessant gegeven. Toch gaf Bakoenin al vroeg aan, ook aan de wetenschap zitten haken en ogen. We willen toch niet een autocratie, van de schoolmeesters, zei Bakoenin. Alsook, de wetenschap is ook fluïde, nooit alles omvattend. Desalniettemin, is een objectieve kijk, naar het kapitalisme, een verfrissende manier van handelen.


Die ontleding, is waar een Bakoenin al op voort borduurde. Bakoenin borduurde voort op zowel Proudhon en Marx. Hij gebruikte Marx's economische voorspellingen en berekeningen en probeerde dit in een mutualistisch/ libertair format te voegen. De fysieke klasse confrontatie, van Marx's bevindingen, samengevoegd, met Proudhon's individueel socialisme, ook wel de Franse school genoemd. Zie Bakoenin dan als een soort samensmelting tussen Frans individualisme, Marxisme ( de Duitse school ) en Russisch nihilisme. Dit kwam vervolgens tot bloei, in de Latijnse wereld, in Spanje en Italië.

mist


Waar Marx totaal de mist in gaat, volgens 'ons', is zijn determinisme. De wereld gaat zus/zo worden. Als er een staat is, dan breekt die 'vanzelf' ineens af.
Totaal naïeve aannames en totaal niet corresponderend met hoe de sociologie functioneert. Waar Marx zo secuur te werk ging in zijn constatering van de problemen, raffelde hij de oplossing af. Er is een probleem, dat weten we, maar de oplossing, die kunnen we niet gewoon uit ons duim zuigen.

De arbeidersstaat heft zichzelf op ? Waarom zou dat gebeuren ? Stalin verdwijnt vanzelf, Mao slacht zijn burgers niet af? Mijn moeder is een smurf, de banaan is een zoogdier.

Deze mist, dit de mist in gaan, komt voort uit het Hegelianisme, waar Marxisme op gebaseerd is. De prominente filosofische grondslag, van de negentiende eeuw. Een filosofisch model, dat redeneert in fasen en stappen, historische ontwikkelingen. Deze ideologie, is indirect ook weer ]afkomstig van het christendom en haar centralisatie van de mens en de negatie/beheersing van de natuur.


Deze Hegeliaanse fasen, zijn zogenaamd vast staand. Er gáát een socialisme ontstaan, ná de arbeidersstaat, volgens Marx. Dit is niet slechts speculatief. Nee, vanuit het Hegeliaanse denken, is niets speculatief. Dit kan gezien worden als een soort star, autoritair/macho trekje, typerend voor de negentiende eeuw .Ik ben een man, met een grote baard, ik heb gewoon gelijk. 'Misschien' bestaat niet.

Dit is natuurlijk niet bepaalt een houdbare instelling en correspondeert ook niet met de realiteit, die duizend maal complexer is. De toekomst gaat haar eigen weg.


Wat niet


Anarchisten, die Mao onterecht 'een anarchist' noemen, gaan totaal de mist in. Mao borduurde inderdaad voort, op het Chinese anarchisme, maar verpakte dat in een populistisch, hyper gewelddadig en platvloers jasje. Het enige wat men gemeen had, was de focus op het platteland. Maoïsme is een soort slechte parodie, op het Chinese anarchisme. Een groteske vervorming, van plattelands autonomie en Chinees communaal streven, dat aan het begin van de negentiende eeuw voor kwam.


Ik word erg bang, van 'anarchisten', die Mao aanhangen, enkel en alleen, omdat maoïsten óók tegen nazisme en kapitaal zijn. Enkel en alleen, omdat maoïsten óók het neoliberalisme verwerpen. Dat is natuurlijk geen goede reden. Nazi's waren óók tegen de Irak oorlog, moet ik dan maar een nazi worden ?


Het bolsjewisme/stalinisme/maoïsme is aantrekkelijk, voor sommige mensen, slechts omdat het effectief is. Het is effectief, zoals een te sterkte chemo effectief is en vervolgens het lichaam verwoest. Het tast het auto-immuun systeem aan. Chinees anarchisme bleef klein, in provincies functioneren. In bossen levend, verstopte bandieten en propagandisten. In de tijden dat het communisme in China op kwam, wapperde zwarte vlag veel vaker in de wind en had anarchisme een soort cult status. Chinees communisme was destijds niets. Mao heeft zijn succes gewoon er doorheen gedrukt, met hand en tand. Ieder mogelijk kritisch geluid, bij voorbaat uitgeroeid. Ja, zo weet ik ook een supermacht te worden, maar telt het nog dan ?


conclusie


Het objectieve skelet, van het marxisme, de droge observaties, zijn voor iedereen bruikbaar. Zijn historische voorspellingen, zijn profetie, is dat niet.t. Slechts de helft van Marx, is dus bruikbaar, de rest is achterhaald. Begrijp het kapitaal, maar baken 'de toekomst' niet af. Ga niet naast je schoenen lopen.

waarde



Wie voegt waarde toe, wie heeft recht op rijkdom?


Onze maatschappij gaat scheef met waarde om. Is het überhaupt mogelijk om te bepalen wie waarde toe voegt en wie niet, wat waarde heeft en wat niet? Kan je die waarde vervolgens verzilveren?

In mijn perceptie zijn dit de mensen die waarde creëren : arbeiders, middenstanders, artiesten, ambachtslieden, innovatieve wetenschappers, vrijwilligers en specialisten. In mijn perceptie zijn dit de mensen die waardeloosheid creëren, de mensen die niet toevoegen, maar onthouden: Managers, ambtenaren, koningen, staatsaanbidders, grootgrondbezitters, partijbonzen, pausen en directeuren

Wat doet een grootgrondbezitter? Is het creatief, verheffend, of doorslaggevend, om een huisjesmelker te zijn? Wat doe je? Je hebt een pand niet gemaakt, je hebt het niet ontworpen, dat waren architecten en arbeiders. Nee, je hebt er kapitaal in gestopt, zodat het op papier van jou is, zodat je er nog meer kapitaal mee kan maken. Kapitaal dat statisch is, dat niets zal creëren, in de handen van mensen die statisch zijn, nooit iets zullen toevoegen, nooit significante, historische betekenis zullen hebben.

Toch zijn deze opportunisten in de theorie van het neoliberalisme, ‘de creatievelingen’. Dus als ik zeven ton erf en ik koop daar een pand van, dat ik verwaarloos en vervolgens verhuur, er kapitaal mee maak dat ik via een brievenbusfirma uit de handen van de belastingdienst weet te houden, dan ben ik ‘creatief’, ondanks dat duizenden anderen mij voor waren met dezelfde laffe schijnvertoning.

Weet je wat ik creatief vind? De tekenaars vsn Wald Disney. Weet je wat ik creatief vind? De uitvinder van het skateboard. Weet je waar ik respect voor heb? Mensen die de straten schoon vegen, om zes uur ‘s ochtends. Wie voegen dus waarde toe? Mensen die op je hond passen, mensen die je opa en oma verzorgen, de mensen die een zwembad ontwierpen, de leraren die je filosofie bijbrengen, artsen, bouwvakkers, timmermannen, sportleraren.

Maar nee, daarvan heeft de kapitalist geen kaas gegeten. De kapitalist heeft geen professie. De kapitalist heeft zelf een zwart pak gekocht en een blauwe stropdas aangedaan, een streng gezicht geoefend, voor de spiegel en de rest heeft hij (het is meestal een hij) uitbesteed aan mensen die wel ideeën of capaciteiten hebben, die hij vervolgens slecht betaalt, waarna hij op ze neer kijkt, want ze zijn slecht betaald en als je slecht betaald wordt, dan ben je een mislukkeling ( volgens de groepsmentaliteit ).Waarom is de kapitalist dan zo arrogant om alle gecreëerde waarde hem ten goede te doen komen?


Creëren doe je met je handen en je hoofd. Creëren is wanneer jouw arbeid, direct gestuurd wordt naar een product, waar je dan mee in je levensonderhoud mee kan voorzien. Arbeid kan creatief zijn, of op basis van routine plaatsvinden. Een kleermaker, of een kunstschilder. Een boodbakker, een fysiotherapeut. Van de meest eenvoudige beroepen, tot de grootste kunstenaars.
 Michelangelo maakte zijn beelden niet omdat hij dan rijk zou worden. De echte genieën in de geschiedenis waren niet bezig met ‘hun sociale positie’, binnen bepaalde snobistische kringen. Denk je dat Einstein dacht: Ik wil kapitaal creëren, laat ik dus maar een geniale theorie opstellen. Volgens de Kapitaal aanbidders is dat de definitie van genialiteit. Dat je kapitaal hebt, dat je opstapelt en opstapelt en opstapelt, uit besteed, investeerd. Maar je doet zelf niets Zelf zit je op de bank, met je dikke pens, voor de televisie. Misschien is 'beleggen' ook lastig, of wat dan ook. Dat doet er niet toe. In mijn perceptie voegt het geen fysieke, directe waarde toe. Als de kapper mijn haar knipt, dan heeft hij/zij, in bijvoorbeeld een halfuur, een bepaalde waarde toegevoegd. De toegevoegde waarde, is dat mijn haar er beter uit ziet. Maar zo hij/zij maar wat speculeren, dan voegt de persoon niets in de fysieke wereld toe. En daar gaat het om, in mijn wereldbeeld. Het toevoegen van waarde en dus een vergoeding, voor die toegevoegde waarde
De meest betekenisloze, compleet levenloze mensen die ik ken zijn grootgrondbezitters. Ze doen niets meer dan wijntjes drinken, eten, iedere stuiver omdraaien, zeuren over misgelopen tientjes, terwijl hun bankrekeningen bulken van het kapitaal. Toch blijven het geïrriteerde mensen, verloren zielen. Ik baseer mijn wereldbeeld ook, op wat ik ervaren heb. De rijke, kapitaalkrachtige mensen die ik ontmoet heb, waren verzuurd en slaapverwekkend. Mensen zonder creativiteit, slechts gulzige en hebberige mensen, zonder vreugde in hun ogen. Het idee dat deze mensen 'de samenleving' dragen, vind ik dus belachelijk.

Je geeft een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.

Maar de kapitalist investeert toch? Zonder investering geen waarde. Maar de arbeider kan zonder kapitalist. Of je het wilt of niet, het kan wel.  Andersom kan dat dus niet. Kapitalisme, zonder arbeid, bestaat niet. Arbeid, zonder kapitalisme, bestaat wél. De kapitalist moet iets hebben, om in te investeren. Maar arbeiders hebben slechts een distributie mechanisme nodig, meer niet en daar hoeft kapitalisme helemaal niet aan te pas te komen. De geschiedenis heeft talloze voorbeelden van situaties waarin het commando van de kapitalist afwezig was in de besluitvoering. Maar kan een kapitalist zonder arbeid, zonder iets waar het geld in geïnvesteerd kan worden? Geen arbeiders, geen fabriek, geen backstreet boys, geen vakantieoord, gemaakt door werklieden en architecten en het geld is zinloos, staat op de bank zinloos te wezen, gereduceerd tot papiertjes. Kapitaal doet van zichzelf niets… Het is gebakken lucht. Als ik een bakker ben, kan ik broden bakken, als ik veel geld heb, kan ik geld in een bakkerij investeren. Maar zonder die bakkerij, verandert mijn geld niet spontaan in de capaciteit die het vergt om brood te kunnen bakken. De kapitalist is dus geen stuwende maatschappelijke kracht. Het is een dirigerende kracht, geen creërende.

Hoe spreken we over de mensen die geen kapitalist zijn maar toch heel rijk zijn geworden, is dat dan ook ‘de vijand’? Is rapper Eminem, ‘de vijand’? Creativiteit heeft niets met kapitalisme te maken, maar het sluit het ook niet uit. Dat Eminem creatief is, maakte dat hij dit logischerwijs betekenis gaf binnen een kapitalistische maatschappij, wat hem vervolgens succes heeft opgeleverd. Maar dit zijn niet de grote uitbuiters of onthouders. Dit zijn supersterren, slechts uitwassen binnen het kapitalisme, die het goed gedaan hebben door een combinatie van talent, hard werken en heel veel geluk.

Ik spreek van een verwerpelijk kapitalisme, wanneer het een vorm van kapitalisme is dat geen enkele correlatie met wat voor vorm van productie dan ook heeft. Een Eminem doet zijn show, hij doet zijn ‘arbeid’, waarmee hij veel geld vangt omdat zijn product populair is en zeldzaam en dus marktwaarde heeft. Maar daarmee staat hij nog niet symbool voor de mondiale kapitalistische klasse. De mensen die dat wel doen, zijn al die muziekindustrie-opportunisten die tonnen aan artiesten verdienen zonder zelf enige artistieke potentie of zeggingskracht te hebben. Het zijn de mensen die geld ruiken, erop duiken en zoveel mogelijk binnen weten te harken, via juridische omweggetjes, contacten en machtvertoon. Zogenaamd 'ondernemerschap'

Denk je nou echt dat kapitaal in de handen van een lid van de Ahold board of directors op wat voor manier dan ook creatief benut zal worden? Nee, het wordt opgepot, in een grote kluis gestopt, er worden panden van gekocht, waar dan weer panden mee gekocht worden, maar het creëert niets. Sterker nog, het vernietigt. Geld komt op banken te staan die hun kapitaal investeren in clusterbommen etc.

Maar hoe moeten we dan bepalen wie wat toevoegt? Daarover hebben verlichte geesten in de vorige eeuw gespeculeerd en daarover zal ik uitweiden in mijn volgende stukje.

DAYAK

Kolonialisme ?

 

Het idee van de verlichting was dat de stammen,'de wilden' uit hun dierlijke toestand bevrijd moesten worden

het christendom keek neer op de ‘wilde wereld’, maar de wereld van na het christendom deed dat ook. Ook het liberalisme zag haar wereldorde als 'verlicht' en al dat andere was onbegonnen, verduisterd en 'barbaars'. De wilde mensen,  zij kende christus nog niet. De wilde mensen, zij kennen kapitaal en staarvorming nog niet.

Een argument tegen de slavernij was : Ze moeten op een andere manier uit hun luiheid gehaald worden, die ‘negers’. Ze moeten juist zelf initiatief leren te ontwikkelen.

Het idee was dus dat modernisering gelijk staat aan beschaving. Alsof machines niet barbaars kunnen zijn. Alsof een televisiescherm in je huis, een teken van beschaving is, alsof je mosterdgas en je atoomwapens overal verlichting gebracht hebben.

Het westen had stammen met rust moeten laten en nog steeds moeten ze dat doen. Net als dat ze mij met rust moeten laten. Een Dayak is niet minder ontwikkeld dan een door obesitas getergde Amerikaan. Een Zulu, is niet minder waard, dan een of andere Zuid Koreaanse kantoorarbeider, die het niet meer ziet zitten, door de werkdruk. Dan ben ik liever 'primitief' , of nomadisch.

Het kapitalisme is niet minder 'een stam', dan de Maori dat zijn. De drang naar geld, is niet minder een ritueel, dan een sjamanistische dans, van een native American.

Het westen heeft een arrogantie in zich. De geschiedenis heeft bewezen dat wij niet per se heel trots mogen zijn, want het westen heeft het toch wat meer koppen gesneld, dan de Dayaks.

 

geenmensislegaal

geen mens is legaal




( dit stukje, hier heb ik wel wat langer aan gewerkt. Misschien achten jullie het wél goed genoeg. Zo niet, geen probleem hoor :) )




De lappendeken van staten, verklaart haar burgers 'legaal'. Ik krijg dus te horen, van volstrekt vreemde mensen, dat ik hier legaal ben. Je mag hier zijn. Dit stuk aarde, omheind met grenzen, daar mag ik zijn, omdat men mij een paspoort gegeven heeft, een soort ticket. Jij hoort hier, jij was geboren in Nederland, jij hoort in Nederland....Ok, bedankt.....?


Maar stel ik ga naar Denemarken, dan krijg ik van de mensen daar te horen : Dit stuk grond, dit terrein, jij mag daar niet zijn. Het stuk grond, dat jij genomen hebt, om te leven en te overleven, daar mag jij niet zijn, want wij hebben dat al geclaimd. Wij gebruiken het niet, uiteraard, maar het is wel van ons. In dat bos, op die vlakte, daar zijn wij nog nooit geweest en we gebruiken het niet, maar het is wel van ons, want dat is gewoon zo. Onze staat heeft besloten, dat het haar toebehoort. Maar als je iets hebt, het alleen niet gebruikt, niet kan beheren, niet beheert en niet overziet, wat heeft die dimensie 'bezit' dan nog voor een betekenis ? Als ik mijn fiets, zonder slot, op centraal zet. Dan wordt het ding gestolen, of ik het nou bezit of niet. Als ik zestig panden heb, die ik onbeheerd laat, in tijden van woningnood, dan worden ze gekraakt. Of jij daarbij een traantje laat, of niet.


In hoeverre geef jij om andermans bevindingen ? Als ik zeg, deze stoep hier is van mij, want dat is gewoon écht zo, wat zegt dat ? Ik mag hier zijn, ik mag hier niet zijn, want dat zegt de staat, de overheid, Maar in hoeverre is wat die overheid zegt, relevant ?

Daar ga je dan altijd helemaal zelf over. In hoeverre de statements van een organisatie, groep, sekte, religie, of wat dan ook. In hoeverre hecht jij daar waarde aan ? De radicale islam zegt : muziek is van satan, de staat zegt : jij mag hier wel/niet zijn en de dronken daklozen op de hoek van de straat, ijlt over het einde der tijden. Wat jullie allemaal voor onzin uitkramen, gaat zogezegd het ene oortje in en het andere oortje uit. Want jullie zijn irrelevant voor mijn leven, mijn bestaan, mijn welzijn, mijn heilige welzijn !
Luister jij naar de wollige dronkenmanspraak, van ambtenaren ? Dat is altijd aan jouzelf. Dat ligt geheel in jouw eigen macht. Het inconsistente gebrabbel van politici, luister jij daar naar ?


hut

Jij mag niet in die boom een boomhut bouwen, zeiden de buurtbewoners tegen ons, toen we jonge heren waren. Het mag niet, want dat zeggen wij en dat mag vast ook niet van de gemeente en de wet etc. Dus dan deden we het toch maar wel, voor de zekerheid. Dan kregen wij ruzie met de buurtbewoners, veel gescheld over en weer. Maar die buurtbewoners waren totaal irrationeel, in hun wens, want zij hadden helemaal geen last van ons. Die boomhut stond ver van hen vandaan, op een stuk braakliggend terrein. Toch moeste ze zo nodig onze creaties slopen. De bezorgde burgers, hutten van kinderen slopen, waar ze geen last van hadden, leve de vrijheid ?


Dat iemand iets vind, verlangt, uitroept, of wat dan ook, is gewoon compleet irrelevant. Wie het ook is. Of het nou rode orders zijn, rechtse orders, of orders van mensen die zichzelf 'anarchist' noemen . Een order is pas een order, als jij het erken

Orders zijn loze kreten. Je moet dit/dat ? We moeten niets, zeggen we dan. En dat lijkt een grappig zinnetje, maar er zit een kern van waarheid in, het heeft een bloedserieuze ondertoon. Ik moet niets !


staten, legaal/illegaal, bestaan bij gratie van orders en zij die graag gehoorzamen. De sadist en de masochist, yin en yang. De meeloper en de schreeuwlelijk, de staatsaanbidder en de politicus/partijbons/sekteleider etc


Ik kan mij voorstellen, dat ik ooit weg zou gaan. De bossen in, met spullen van de outdoor winkel en een jachtgeweer. Ik zou dan in de bomen een groot huis bouwen, van hout. Bedekt met bladeren, zodat de staatsaanbidders het niet kunnen vinden, dus zodat zij niet met boetes, of wat voor onzin dan ook gaan aankomen. Wij 'de anarchisten' ( wat dat ook mag zijn) zijn aristocratische zwervers en zwervende aristocraten.

Geen mens is illegaal ?


Die stelling schiet snel in het verkeerde keelgat, maar deze stelling is niet zo raar : wij zijn niet illegaal. We waren geboren op de wereld en zolang we willen overleven, gebruiken we de wereld. Met of zonder die lappendeken van megalomane staten en hun inhumane leiders , met de grijpgrage vingertjes. Eerst was de aarde er, toen pas was jouw 'staats' fantasie er. En zolang wij blijven ageren tegen deze 'staat' fantasie, zal deze staat minder bevoegdheden over ons claimen. Ageren wij niet tegen deze 'de staat' dan zullen wij steeds meer gemuilkorfde slaven worden.


Staten zijn negentiende-eeuwse conglomeraten van samengesmolten stukken land. Onder één vlag, die zogenaamd één volk zou binden. Maar dat is onzin. Zogenaamd voel ik mij verbonden met jou, omdat jij ook in Nederland woont? Een leugen uiteraard. Ik mag jou, omdat ik jou mag. Ik haat jou, omdat ik jou haat. Of je nou Nederlander of Italiaan bent. Een staat is een arbitrair terrein, omheind met grensposten. We verstaan elkaars taal en daar houdt het mee op, we verstaan elkaars karakter bijvoorbeeld niet, ondanks dat gedeelde Neerlandschap

vies


Staten zijn ook vies, omdat ze allerlei zaken afdwingen. Jij bent legaal, Nayoko, hier heb jij je diploma, je paspoort, je sticker. Maar, nu moet je wel allerlei gekke dingen voor ons doen. belasting betalen, dienstplicht uitvoeren, binnen Nederland vertoeven en wat voor onzin nog meer ? Je mag hier zijn, nou, dankje, maar er zijn ook allerlei dingen die je niet mag. Je mag niet 'samenscholen', je mag bepaalde zaken niet zeggen, je mag niet echt gaan en staan waar je wilt, je mag niet zomaar een bedrijfje opzetten, zelfs de vrije markt, die burgers zo graag hoog houden, is verre en verre van vrij. Één grote leugen !


Orders die je maar opvolgt, omdat je anders weer in de problemen komt. Niet omdat je ze erkent. Maar veel mensen zien dat onderscheid niet eens meer. Ze volgen uit angst, en ontwikkelen een schrikachtige aard, door hun volgzaamheid. Men volgt uit angst,maar denkt dat te handelen vanuit overeenkomst. Als er een of andere religieuze oorlog is, op het grondgebied waar jij woont, dan moet jij natuurlijk weg. Wat moet je anders doen ? Wachten tot ze je kapot schieten ? Uiteraard vlucht jij 'je land' uit. En dan kom je in een ander 'land' .En dan ? Dan 'mag' je daar niet zijn, want je 'hoort' daar niet. Je bent bijvoorbeeld Griek en als 'een Griek' mag je alleen op het 'Grieken terrein' bivakkeren. Net als dat de ijsberen, niet in het hok van de wolven mogen, in de dierentuin. Maar dit is jou leven, niet hún dierentuin project. Jij bent jij en jij bent niet een pion, hun verlengstuk, een radertje in de machinerie van waanzin en vernietiging. Het is niet aan mij, om jou te vertellen, waar in de wereld jij je voeten zet. Het is ook niet aan jou, om mij te vertellen, dat ik niet mag gaan en staan waar ik wil. Staat een stukje land leeg, dan ga ik daar zitten, met mijn apathische kop. Kom mij maar halen.


Overdrijven ?


Maar wat overdrijf je, in Nederland heb je het toch relatief goed. Het punt is, het gaat om het gegeven dat ik geen orders en dwingelandij wil . Of ik het nou goed heb, of niet goed, wat op zich al moeilijk te meten is. Heb ik het goed ? Hoe meet je dat ? Voel ik mij goed, ben ik gelukkig ? Hoe meet je dat ?Ik heb ideeën over hoe ik het wil hebben, los van of men besluit dat ik het goed heb, of het niet goed heb. Daarnaast, dat andere mensen verder in de ellende verkeren, betekend nog niet, dat wij niet blijven ageren. Dat wij stoppen met onze brutaliteit. Dat een Chinees minder dan minimumloon verdiend, maakt nog niet, dat de mensen van de NS, toch maar niet gaat staken. Je hebt alleen jezelf als uitgangspunt, uiteraard en als jij het gevoel hebt, dat je brutaal moet zijn, dan zal je brutaal/assertief worden. Staten leggen orders op, of ik nou miljardair, of dakloos ben. Daar ageer ik tegen, ik ageer tegen arbitraire vrijheidsberoving, los van je inkomen, los van het BNP, los van of men gelukkig is, of minder gelukkig.

DDR


Rechtse mensen hekelen en hekelde de DDR, om haar grenzen en muren en ik gaf/geef ze daar niet eens ongelijk in. Als ik in de DDR woon en ik wil graag ooit manager van coca-cola worden, in west Duitsland, dan zou men mij toch niet moeten kunnen tegenhouden. Sociaal gedrag, solidariteit, kortom socialisme, kán je niet afdwingen. Het is wel belangrijk uiteraard, maar het kan gewoon niet door de strot geduwd worden.. Dezelfde rechtse mensen, die de DDR bekritiseren en het Leninisme bekritiseren, zijn zélf bezig, in het ondersteunen van strenge grenzen. Trump en de mensen van rechts, hekelen graag het autoritaire socialisme en het communisme, het marxisme. Men zou te streng zijn geweest, men had die nare muren niet neer moeten zetten, men had die kampen niet uit de grond moeten stampen. Maar wat Willen de Trumpjes van deze wereld ? Men wilt muren, kampen, heropvoeding en een sterkere controle, op het net. Rechts wilt hetzelfde als wat de DDR wilt, maar dan minus de voordelen die deze DDR wel had, of op zijn minst in het oog hield, namelijk, een ietwat meer gecontroleerde en gesocialiseerde economie. Een sociaal ongelijke en economisch onrechtvaardige variant van de DDR, dat is wat rechts nastreeft.

Afrikaan zoekt geluk


Er wonen Eritreeërs in mijn stad, gevlucht voor ellende en/of wapengekletter. En het maakt mij niet uit, dat zij hier wonen.


Ik ben niet een van die vele rechtse 'helden', die tekeer gaat over 'de gelukszoekers'. Nee. Wij zijn beide aard bewoners, de gevluchte mensen en de burgers van Nederland. Apen van de planeet aarde. Primaten van de aarde, meer zijn wij niet. Zoogdieren, in de kosmos.


Als Rutte vind dat ik een Nederlander ben en jij een Afrikaan, dan is dat compleet irrelevant. Rutte kan vinden dat ik geen bril mag dragen en dat ik mijn cd's van Kiss moet verkopen en dat prei lekkerder is dan broccoli en weet ik veel wat. Erkennen wij deze dwaas ?

Deze dwazen van de staat, ambtenaren, de grootste dwazen die ik ooit heb ontmoet, in mijn leven. Nul respect, voor deze verwende, door ons allen bekostigde coke snuivende pennenlikkers. Hoe ver verlaag jij je tot hun dwaasheid en hun dwingelandij ? Ambtenaren leven zelf van afgetroggeld belastinggeld, maar gaan die Afrikaan vertellen, dat hij/zij zich niet mag verplaatsen over de planeet aarde, de aarde, die nooit gekocht is, die niet van iemand kán zijn, die er altijd al was. Waar is je aankoopbewijs, waar is je bonnetje ? Hoezo is dat land van jou ? Bewijs het, of dwing het af.

Zet er dan een muur omheen, maar dat doet rechts ook niet en dan wel zeuren over vluchtelingen. Zeur je over vluchtelingen, zet dan een of andere mega muur neer. Doet men dat niet, dan moet men niet over vluchtelingen zeuren.

Het argument is dan, als ik spreek over de mensen van we are here ( de kraakgroep ). Het argument tegen we are here is : sommige zaken zijn nou eenmaal zoals we zijn en we moeten ons daaraan aanpassen. Aanpassing zonder wat voor reden dan ook, slaat helemaal nergen op. mensen passen zich de hele tijd aan. Alles is een en al aanpassing, om die juiste burger te zijn.


.Nee, zo zijn we toch niet getrouwd. Irrationele, ongefundeerde aanpassing ? Anarchisme handelt vanuit de reden, vanuit wat doordacht is, niet wat nou eenmaal zo is. Dat het nou eenmaal niet mag, is geen argument. We are here mag nou eenmaal niet in een gebouw leven ? Argumentatie wil ik hebben, ik kan niets met 'het is nou eenmaal zo'

Geen mens is illegaal. Je bent pas illegaal, als jij jezelf als zodanig beschouwd. Je mag ergens niet gaan, maar wat niet mag, kan nog steeds. Er mag zoveel niet. Wij zijn geboren om stout te zijn. Stout, is de kern van het leven, is wat ons onderscheid van een achterlijke zwerm termieten. Dat wij een vonkje van eigenheid en stoutmoedigheid in onze donders hebben, maakt dat wij niet totaal aan de Goden overgeleverd zijn. Want wil je overleven, in deze gevaarlijk wereld, dan zal je een beetje stout moeten zijn, op zijn tijd.


een man met een droom


Naast het spoor, is een strook niemandsland. Ik wil daar gaan en een huis bouwen, een geheim huis. Want ik wil dat en als het niet mag, dan wil ik het nog steeds en als ik iets wil, dan doe ik het. Zo simpel is dat.Maar doe jij dan ook inhumane dingen ? Nee, want ik wil geen inhumane dingen doen.

En dat huis, zal verborgen zijn, met bladeren, maar wel uiterst comfortabel. Beter dan de huisjesmelk krotten, waar wij onze toevlucht toe nemen en waar de gemeente en de bazen ons verwaarloosd en minacht. En ik zal daar wonen en ik zal geen huur betalen, zodat het geld dat ik verdien, niet in de zakken van een of andere quasi criminele pandjeskoning terecht komt. Want ik geef geld, alleen aan mensen die ik geld toeken. Ik betaal geen geld, aan zij die mijn geld niet waard zijn. Ik zou je nog geen cent toekennen. Tenzij ik jouw arbeid erken. Een voorbeeld van erkenning : als jij voor mij kokosnoten open hakt, om uit te drinken, op het strand en die dan verkoopt, dan betaal ik jou wel ( zoiets heb ik écht een keer meegemaakt ). Want ik respecteer jou en ik respecteer je werk en ik betaal er een gul bedrag voor. Zo zijn we dus wél getrouwd. Je moet alleen betalen, als jij de aanbieder respecteert. Is de aanbieder zélf niet een respectvol persoon, dan moet je hem/haar niet betalen, uiteraard. Haartjes gaan nu recht overeind staan, maar dit is hoe ik er écht over na denk.

Uitzetten


Er zijn zelfs mensen, die al tien jaar in Nederland wonen en dan ineens met hun hele gezin 'naar huis' moeten gaan. Naar een onveilige plek, waar zij nog nooit geweest zijn. Dus niet bepaalt hun 'thuis', of 'naar huis'. Stel je voor, je woont al tien jaar in een land, je kinderen waren daar geboren en ineens hebben de staatsaanbidders bedacht dat je weg moet ? Wat zou je dan doen, wat zou ik dan doen ? Ik zou onderduiken en mij omringen met gevaarlijke waakhonden. Ik zou het huis waar ik onderduik barricaderen en vanbinnen vol planten met boobytraps. Wilt men mij kwaad doen, probeer dat dan, kom mij dan halen en ga voelen wat je daarvoor over moet hebben. Zelfverdediging, lijfbehoud, meer materialistisch en primair gaat het niet worden.


Naties zijn niet meer van deze tijd. Generatie internet leeft kosmopolitisch. Men praat met Amerikanen en Chinezen, via het net. En mijn generatie doet zoveel met het net. Wij zijn ( vaak ) verslaafd aan internet, dat is méér onze realiteit, dan negentiende-eeuwse opvattingen. over 'de staat'. Ga weg met je staat, dat hoort thuis in het museum, naast het buskruit en het veen meisje. Ga mensen dus ook niet 'illegaal' verklaren, als niemand daar gediend van is en als je het niet écht kan onderbouwen. Gestoeld op de reden, niet gestoeld op de nationalistische onderbuik, niet gebaseerd op gevoelens.

ongelijk


Door het kolonialisme en later het mondiale kapitalisme, is er een ongelijkheid ontstaan tussen Afrika en het westen. Deze ongelijkheid leidt ertoe, dat Afrikanen in deze tijd graag vluchten, naar het westen. Want dat gebeurt natuurlijk. Koloniseer een continent sluit hun markten uit en sponsor hun dictators en ze vluchten gewoon naar het westen toe. Dat is wat mensen dan doen. Daar komt de klimaat problematiek ook nog bij. Natuurrampen, uitdroging van de gewassen en hele Afrikaanse volksstammen trekken naar Europa toe. Wat zou jij doen ? Op een houtje bijten ? Dit is dus de uitwas van eeuwen lang kolonialisme en neokolonialisme, wanbeleid. En dat heeft niets met 'wit schuldgevoel' te maken, wat ik hier schrijf, maar met gort droge realiteit.


Het westen heeft een grote vinger in de pap, wat betreft chaos is Afrika. Rechts schuift het graag af op racistische theorie. Afrika heeft problemen, want 'ze' zijn dom. De standaard nazistische beeldvorming en rechtvaardiging van kolonialisme. Wij buiten Afrika uit en blijkbaar zijn ze dus dom, want ze zijn geplunderd. Ik sla jou op je neus, breek je neus, waarop ik zeg : jouw neus brak, want heeft een erg zwak botje, dat is een groot probleem, waarom heb jij zo'n zwak botje ? Snap je de vergelijking ?


Europa is groot ,in theorie is er plek voor vele, vele,vele migranten. Ieder wereldburger, zou in theorie in de gemeente Utrecht passen. Kortom, een paar Afrikanen kunnen praktisch gezien makkelijk in Nederland vertoeven. Migratie is van alle tijden. Europese volken zijn zelf van de ene naar de andere plek gemigreerd. De USA, waar iedereen klaarblijkelijk zo tegenop kijk, bestaat uit migranten. Mensen vluchten, maar ze migreren ook. Migreren is altijd vluchten, vluchten is altijd migreren, los van wat je 'zoekt'. Of je nou geluk, of minder ellende, of helemaal niets zoekt. Als je kijkt naar Zuid Frankrijk, Oekraïne, Rusland. Hele vlaktes staan gewoon leeg. Halve toendra vlaktes, in Rusland. Onaangebroken stukken land.

Ik heb een paar taarten in de koelkast staan, die ik niet op eet en ik laat de deur open staan. Buiten heeft men honger.

Men heeft stuk vastgoed, stukken land, waar men niets mee doet. Buiten heeft men ruimte nodig, om opnieuw te beginnen.


Wat gebeurt er dan ?


Last ?


voor mij is de slagzin, heb ik persoonlijk geen last van vluchtelingen, dan zijn ze welkom. Heb ik geen last van je, als je naast mij woont, dan is het goed. Of je nou 'gelukzoeker', groenteboer, junk, ADO hooligan, hockey speler of piraat bent. Als je mij met rust laat, laat ik jou met rust. Aangezien vluchtelingen mij met rust lieten , in mijn wijk, zijn ze welkom. Mijn Hollandse buurman bezorgde overlast, de VVD huisjeszuiger kwam zijn beloftes niet na. Die mensen zou ik liever zien vertrekken. Met die mensen heb ik een conflict, met een of andere vluchteling, met dreadlocks, heb ik géén conflict.

Als je mij, mijn bestaansminimum, mijn bestaansrecht en mijn inkomsten niet tot last bent, ben je welkom. Of je nou vluchtte of niet, dat is irrelevant. Tot nu toe zie ik dus totaal geen probleem met vluchtelingen . Ze fietsen wat in de stad, krijgen onderdak van de gemeente. Ik lig er niet wakker van. Nee, laten wij ons eens op de échte vijand richten. Het VVD geboefte, de Bilderberg autocraten en onze 'eigen' corrupte gemeenteraadsleden, die de woningmarkt sowieso ontoegankelijk maken. Of je nou geluk zoekt of niet.



zij wel, wij niet etc



Maar de vluchtelingen krijgen huizen en wij niet. Dit zegt men weleens. De gemeente verschaft behuizing aan nieuwkomers, direct, terwijl autochtone bevolking op de wachtlijst blijft staan. Maar dan ga je er dus vanuit, dat de gemeente er voor jou is en niet voor immigranten. Het punt hiermee is, de staat is er niet voor jou en de als je dat wel denkt, dan ben je naief. Er is enorme woningnood. Als de staat in jouw belang handelde en niet in het belang van de vastgoed maffia, dan had jij ook een huisje kunnen bewonen. Het feit dat men nu vluchtelingen huizen geeft, is alleen maar om mogelijke onrust te temperen. De gemeente weet dat jij niet in opstand komt, dat jij desnoods bij je ouders gaat wonen. Maar vluchtelingen die écht niets hebben, zullen dus wat onderdak moeten krijgen.Daarnaast, als jij vind dat de gemeente iets moet doen aan de woningnood, dan heb je daarin gelijk, maar dat staat los van wat vluchtelingen wel of niet krijgen, van wie dan ook. Theoretisch gezien, praktisch gezien, staan bedrijfspanden leeg, halve wijken verloederen. Makkelijk zou dit verhuurd en/of gebruikt kunnen worden, door/voor zowel die allochtoon, als die autochtoon, gelukzoeker etc. Als er markten waren, zónder het privé bezit van vastgoed, wat makkelijk zou kunnen, dan zou iedereen een plekje kunnen hebben. Zowel de immigrant, als de inheemse bevolking en alles ertussenin.

Zij wel, wij niet. Het ligt helemaal in jullie eigen macht. Als je kwaad bent over wat de gemeente niet doet en hoe er geen huizen voor je zijn, dat er leegstand is en weet ik niet wat. Ga dan kraken. Heb dan de ballen, om je leefruimte op te eisen. Men is kwaad, dat de dames heren van 'wij zijn hier' kraken. Waarom zij wel en wij niet ? Omdat jullie te laf zijn, te bedeesd, te calvinistisch, daar kunnen die Afrikanen niets aan doen. En wat moeten ze dan doen ? in de regen slapen, terwijl het vastgoed gewoon staat te verpieteren, klaar om aangesneden te worden ? Wat zou jij in die situatie doen ? Braaf kou vatten, zodat Ymeren niet een miljardje misloopt ? Wat is belangrijker ? Jouw directe persoonlijke minimum welzijn, of het zeventigste miljard, van vastgoedmensen, die je niet kent...?


Rechts schuift de woningbouwproblematiek af op vluchtelingen, immigranten etc. De woningnood, is een uitwas van kapitalisme en haar speculatie met vastgoed. Dit neerleggen bij immigranten, is wind in de zeilen van zowel de gemeente, als hun criminele vastgoed vrienden. Dit is beleid, dit is wat jij wilt, als rechtse stemmer. Jij wilt bazen met kapitaal, kruiwagens vol geld en jij wilt een strenge klasse scheiding, jij wilt dat mensen hard werken, doorwerken en niet klagen. Ga dan alstublieft niet over de woningnood huilen. Dit wil jij, jij wilt van de wereld een eindeloze masculiene krachtmeting maken, waar de financiële elite, de touwtjes in handen heeft. Immigranten kunnen daar niets aan doen, dat jij je liet verleiden door de simplistische VVD propaganda.



De rechts libertarische uitkomst

Libertariers zeggen : property is van een particulier. Deze particulier bepaalt of er vluchtelingen op zijn/haar property komen, of niet. De linkse property bezitter, laat de vluchteling toe, rechtse property eigenaar, zet hekken om zijn/haar land. Als dit de realiteit zou zijn, zou het in princiepen een oplossing zijn. Genoeg collectief bezeten land, zou open gesteld worden, voor 'gelukzoekers'. En waar men niet mag komen, zou men niet kunnen komen, want de rechtse land bezitter, zou zijn/haar property, met hekken omheinen . Het punt met deze stelling is, dit is niet zoals de wereld is. Property is van de staat, of van extreem vermogende vastgoed eigenaren, die hun property niet laten bezetten. De libertarische oplossing, stelt een lappendeken voor, van bezitters, die naar eigen keuze, vluchtelingen toe laten, of afstoten, zodat het een particuliere aangelegenheid zou zijn. Property is alleen nooit van vele duizenden particulieren, net als dat de markt in handen is van enkele titanen en de overheid en niet in handen is van duizenden kleine particulieren. Daarnaast, het ideaalbeeld van de rechtse libertarier, met een ietwat meer sociaal gerichte opvatting van de markt, is alsnog een idee, niet een realiteit. Dit terwijl het vluchten een realiteit is. Dat prikkeldraad staat er en jij hebt nú een verbetering nodig, niet in een andere wereld. Dat is mijn kritiek altijd een beetje met rechts libertarisme. Het handelt nooit in het hier en nu, het anticipeert nooit op de huidige problematiek. In een échte vrije markt, zou er voor zowel de anti immigrant, als de pro immigrant een plek zijn, want beide verkiezen zélf, of men vluchtelingen accepteert. Deze 'echte' vrije markt, bestaat en bestond alleen niet. Dus zal de vluchteling nu property recht overschrijden, van de staat en van de grootgrondbezitter, in die niet vrij kapitalistische markt, zoals rechts libertariers het benoemen.

Dit waren enkele overwegingen, over het begrip illegaliteit.



Misschien denk jij er anders over. Even goede vrienden,of vijanden,of wat dan ook

problemen met activisme

VANUIT DARWINISTISCHE INSLAG

Ergens bij willen horen

Mannen met megafoons die schreeuwen hoe de wereld in elkaar zit. Ik heb er altijd mijn bedenkingen bij. Helemaal als ze namens een ander gaan spreken. Ben ik te cynisch, dat ik de integriteit van ‘de activist’ in twijfel trek?

Wij zijn voor 97 procent apen. Niet genoeg om van een aparte soort te kunnen spreken. We willen ergens bij horen, instinctief. Alleen staan is namelijk levensbedreigend. Zeker bij jonge mensen. Die kunnen namelijk ieder moment door groepen leeftijdsgenoten aangevallen worden als ze geen groep hebben. Dus vooral jonge mensen willen ergens bij horen. Ik ben zelf zo geweest, toen ik een jaar of zestien was, ik weet dus waarover ik het heb.

De macht (van de leider en van de groep als geheel)

Wij (de aap genaamd mens) voelen ons zeker als we bij een groep horen en de leiders doen hun uiterste best ons voor zich te winnen en dan te zorgen dat wij gehoorzaam blijven (zodat ze de ‘beste’ vrouwtjes voor zichzelf kunnen houden). Bij apen is het makkelijker om te zorgen dat de groep luistert (de groepen zijn namelijk klein) maar bij grote (activistische, ideologische en politieke) mensengroepen is dat veel moeilijker bij elkaar te houden. En daarvoor dienen de vele (ongeschreven) wetten en regels: om te zorgen dat er niet gemuit wordt en dat de macht dus bij de leider blijft. Deze leider kan officieel zijn (de burgemeester) of niet officieel (het anarchistenbonsje). Anarchistische kringen zijn wat minder plat in hun autoritarisme, maar ook daar speelt het mee.

Een huurder die vecht tegen de huurbaas heeft een ander motief dan de jongeman van negentien die ‘de wereld’ gaat redden. Vecht je voor je eigen lijfsbehoud of vecht je om ‘de wereld’ te redden?

Er spelen dus vaak dubbele agendapunten. Ik kan mij herinneren dat ik het queertheorie-vocabulaire ging overnemen toen ik er net mee geconfronteerd werd. Niet omdat ik mij honderd procent herkende in die doctrine, maar omdat ik graag geliefd wilde zijn en sterk het gevoel had dat ik iets ‘verkeerds’ kon zeggen.

Rode ridders

De marxist ging ‘de mensen’ helpen in het leiden van ‘het juiste leven’. Zij lieten het niet over aan de mensen zélf. Nee, ze legden hun eigen moraliteit op. Dat gevaar ligt altijd op de loer: ‘Ik ga jou vertellen, welke woorden wel en niet te gebruiken, wat wel en niet te doen’. Dat ruikt naar een ‘ridder op het witte paard’ – syndroom. Ik ga jou met ‘de juiste ideologie’ om de oren slaan. Nee, het is nog geen staatsmacht, maar het is wèl een autoritaire manier van doen. Een zaadje van waaruit het statisme kan groeien.

Toen was het leven goed, ineens

Waar rechts zegt: het juiste leven, dat is ras, vaderland, religie (blabla), heeft links haar eigen dogma’s bedacht. Daar zegt men: het juiste leven is diversiteit; LGBTQ, queer theorie; identiteitspolitiek en veganisme. Beide legt het iets op, dwingt het iets af vanuit een zogenaamd superieure positie om te komen tot ‘de betere wereld’. Wij weten wat het juiste is en jij moet je daaraan aanpassen. Een pastorale macht. De kleur is anders, maar de vorm is hetzelfde.

We moeten iedere cultuur van buitenaf uitsluiten, tegenhouden, zeggen de fascisten in Hongarije. We moeten meer diversiteit, zegt D66. We moeten minder Moskeeën, schreeuwt Wilders nu al vijftien jaar, maar ‘we’ moeten helemaal niets.

Wat gebeurde er in de vorige eeuw? De bolsjewisten bevrijdden ons van het nazisme, laat daar geen misverstand over bestaan. Maar toen zat men met het bolsjewisme opgescheept. Andere leiders, andere drammers, andere dogma’s, andere taboes, zelfde problematiek.

Ik vertrouw alleen mijzelf en een handjevol andere mensen: de aap leeft niet in grote groepen, wij zijn de aap.

Als ik naar elementen van modern, radicaal links kijk, zie ik de bolsjewist daarin weerspiegelen. De terreur van de tolerantie. Het gevaar dat op de loer ligt.

Bestaat er dan geen solidariteit?

Jawel, maar vaak genoeg is het nep. Jezelf inspannen, voor ‘de zielige mensen’ in de wereld, omdat je zogenaamd een soort reddende engel bent. Ik geloof daar niets van. Dat is een Jezus Christussyndroom. Stalin was zogenaamd ook solidair, met ‘de mensen’. Het klinkt zoet, dus is men graag ‘solidair’, met ‘de zwakken’. Lees: ik ben een leuk/lief persoon.

Als individu ben je solidair met je directe omgeving. Zo ver reikt je hersencapaciteit. Je voelt je verbonden met je familie en vrienden, kennissen en collega’s. Mensen die heel ver van je af staan, doen je gewoon minder. Dat is een gegeven, aangetoond in het brein, onderzocht en al.

Onze solidariteit dringt niet tot het bestaan van de fabrieksarbeider in de Derde Wereld door. Uiteindelijk moet hij/zij dus zelf het heft in eigen handen gaan nemen. Wij willen natuurlijk voor hen stickeren en actie voeren: doen wat we kunnen. Maar het zwaartepunt ligt bij die mensen zélf.

Anarchisme, solide gemaakt, door ‘liefde’

Malatesta sprak over de liefde die anarchisme mogelijk zou maken. Als er solidariteit is, kan rechtvaardigheid ontstaan. Maar liefde of sympathie kun je niet afdwingen. Nee. Eerst is er sympathie, en op die ondergrond van sympathie kan het anarchisme mogelijkerwijs groeien. Niet andersom. Je kan niet de ‘veilige’ en ontspannen groep afdwingen en het dan ‘het anarchisme’ noemen. Want dan is het niet meer dan een veredelde sekte. Er is sympathie onder mensen en daarop kan een libertaire orde groeien, dus dwingt men een ‘veilige’ omgeving af, maar zo werkt dat niet. Je kan veiligheid en sympathie niet afdwingen.

Waar het op neer komt is: In anti-autoritaire groepen ontstaan per definitie autoritaire trekjes. Autoriteit is meer dan de staat, het zit ook in ongeschreven regels, scene-vorming, uitsluiting, macht, ideologie etc. etc. Kortom: zet dus altijd je vraagtekens bij hen die de wereld willen verbeteren.

migratie 2


Anti border activisten ( zoals mevrouw Kaviaar ), knippen weleens grens hekken open, zodat migranten het land kunnen binnen komen. Ook demonstreert men bij de detentiecentra. Iedereen zou vrijheid van beweging moeten hebben, zeggen deze mensen.

iedereen ?


Maar wat nou als iedereen zo zou handelen, het weg halen van hekken, zodat de vluchtelingen massaal binnen komen, zegt rechts dan, als reactie hierop. Dan zou het 'helemaal mis' gaan, alles.

Als dat het geval zou zijn, dan zouden de mensen blijkbaar een andere perceptie van staat/grenzen hebben. Blijkbaar géén perceptie ervan. Als men massaal iedere vluchteling zou toelaten, dan zou men vanzelfsprekend in een andere wereldorde leven. Een wereldorde, een stelsel aan waarden, zo anders dan dat wat nu aangehangen wordt, dat het moeilijk te zeggen is, hoe de wereld er dan uit zou zien. Die zin 'als iedereen het zou doen' gaat dus niet op. Allereerst, niet iedereen doet het, ten tweede, jij persoonlijk hebt niet te maken met 'iedereen' , ten derde, dan spreken we dus over een geheel ander paradigma.


binnen komen ?

Zou men iedere migrant toe moeten laten ? Wat mij betreft zou dat kunnen. Of het moet ? Niets moet.

Als men hen binnen laat, dan moet deze migrant naast Piet en Klaas kunnen wonen, zonder dat de Nederlander en de vluchteling last van elkander hebben. Dan moet er dus gezorgd worden, niet per se voor integratie, maar wel voor een princiepen waarin men geen probleem vormt. Men vormt geen probleem, als men bed, bad, brood, huis, werk, sociale kring heeft.


aankomst, in het neoliberalisme


Juist dat is nu zo'n probleem in Nederland. De huizenmarkt is verziekt, het neoliberalisme kleed iedereen uit. De vluchtelingen, komen dus een land binnen, dat zélf ook problemen heeft. Problemen die niet benoemt worden.

Dat maakt, dat veel autochtonen, kwaad worden op de vluchtelingen. Wij hebben geen huizen, het werk verdiend niet zoveel en nu komen jullie ook nog eens.Men is bang, dat de migrant een concurrent wordt.

Maar dat heeft men dus zelf in de hand. Je kan solidair zijn met een migrant en in concurrentie met een autochtoon. Het is aan jou zelf, aan jullie zelf.


Kortom, slechts als die migrant/vluchteling zich weet te verbinden, met de Autochtoon en wanneer men een midden vind, een balans, dan kan het een goede afloop hebben. Het punt is, solidariteit is er al weinig tussen autochtone arbeiders onderling, laat staan tussen migranten. Zelfs linkse ( SP )arbeiders, zien de migrant vaak niet als een kameraad.

Laat je vluchtelingen binnen, zorg dan wel dat zij onderdak hebben, te eten en te drinken en zorg dat zij het voor de huidige bewoners, niet moeilijker maken. Dit is in princiepen haalbaar natuurlijk. Mits er aan gewerkt wordt, mits er solidariteit is en men elkaar de ruimte laat.

Daar komen de haken en ogen. Veel Nederlanders, hebben geen zin om de vluchteling te helpen. Zij zijn bang dat de vluchteling hun persoonlijke leven moeilijk zal maken. Is dit waar, zal de vluchteling het persoonlijke leven van de autochtoon moeilijk maken?

Eigenlijk niet natuurlijk. Vluchtelingen kraken, of krijgen wat van de gemeente. Een soort bijstand etc, als ze een verblijfsvergunning hebben. Het is niet dat mijn hoofd dan ontploft. Het is niet zo, dat zoiets mijn leven moeilijker maakt. Het tast mijn inkomsten niet aan, het maakt het niet makkelijker, maar ook niet moeilijker. Dat Rutte de BTW verhoogd en dat de baas jou laat overwerken, is natuurlijk een grotere aanslag, op jouw welzijn. En de baas en Rutte, zijn geen migranten. De vijand komt niet per se van buitenaf, de vijand kan overal zijn. De vijand, is de klasse vijand, de bazen en politici. Niet Mohammed uit Syrië.

Het heeft dus ook allemaal te maken, met de levensinstelling/verwachtingspatroon van de mensen. En dat hangt weer samen, met opvoeding, onderwijs, media.

In de jaren negentig, werd de migrant minder als een probleem gezien. Toen, na de moord op Fortuyn en de introductie van het nieuwe rechts, is de migrant steeds meer 'het probleem' geworden. Het is maar net waar je de focus op legt. In de jaren negentig, was er een detentiecentrum hier in de stad en niemand was er voor, of tegen. Mensen vonden er gewoon niet zoveel van, het was iets dat er schijnbaar bij hoorde.


Soort conclusie


Slechts als links ook een opvangende rol speelt, kan men mensen binnen laten. Slechts als men, de migrant, in de bestaande structuren kan laten inbedden, is er geen probleem. En met inbedding, bedoel ik slechts materiële inbedding. En daarmee bedoel ik dus ook, men moet aangesloten zijn bij vakbonden. Men moet ervoor waken, dat de migrant niet direct uitgebuit wordt, door een of ander bedrijf. Want dan wordt de migrant een stakingsbreker. Dan is de migrant inderdaad een vijand, van de autochtone arbeider. Dan doet de migrant iets, dan de autochtone arbeider, niet ten goede komt en hem/haar zelf ook niet.

Kortom, een vrije bond en een FNV en een vloerwerk, zou zich op een of andere manier moeten verbinden, met de migranten, om te zorgen dat deze nieuwe mensen, geen problemen krijgen en geen probleem worden. Maar dit is uiteraard extreem moeilijk.

Ik zou haast zeggen, stel, een migrant komt hier binnen. Dan zou links hem/haar moeten opvangen en als het waren assertief maken, op de arbeidsmarkt, training geven. Een SP, zou als het ware deze taak op zich kunnen nemen, om te zorgen, dat autochtonen arbeiders en migranten, elkaar niet naar het leven zullen staan. Want dat laatste is koren op de molen van rechts. Helaas is de SP niet internationalistisch gericht en GL ook niet. De Trotskisten ( internationale socialisten ) en anarchisten, kunnen deze taak op zich nemen

Het punt is nu, de gemeente en de staat, neemt de vluchtelingen aan en 'integreert' de vluchteling. Dit wordt niet overgelaten aan links, uiteraard. Een vrije bond, internationale socialisten, zou een rol kunnen spelen, in de verbinding tussen migrant arbeiders en autochtone arbeiders, om dat internationale element te benadrukken. Wederom, een éxtreem moeilijke kwestie.


Hoe dat ongeveer zou moeten plaats vinden ? Sommige vluchtelingen , zijn heel erg conservatief, homofoob en sommige zijn ingesteld op het mee doen in de ratrace, in Europa. Men heeft als het ware niets, met links. Maar links wel wat met hen. Dat is wel een vreemde situatie.

Aan de andere kant, heel veel vluchtelingen zijn natuurlijk niet zo. Als sommige activisten hen helpen in de oversteek, moeten andere activisten hen weten te verbinden, met de autochtone arbeiders, middenstand etc. Als dat niet gebeurt, zal het tot problemen leiden. Kortom, leer hen een beetje Nederlands ( wat bij Afrikanen extreem moeilijk is ) en zorg dat men niet wordt uitgebuit op het werk.

Als men zich bijvoorbeeld inderdaad voegt , bij de bestaande kraakgroepen, dan weet men elkaar te ondersteunen en elkaar bestaansrecht te geven. Dan is er sprake van internationale solidariteit. Dan kraken zowel studenten, als arbeiders, als vluchtelingen, want alle drie zijn zij het slachtoffer van het mondiale kapitaal. Alleen zijn deze drie groepen, niet zo verbonden met elkaar en vormt men eilandjes.


Wederom, niet bepaalt makkelijke materie. Die verbindende taakt, tussen die arbeider, middenstander, migrant, student, intellectueel, hoe kan men daarvoor zorgen ?

vrijheid van bewegen


vrijheid van bewegen


Waarom hebben we geen vrijheid van bewegen ? De wereld is als een grote gevangenis. Ieder land is een cel en je komt de cel niet uit. Waarom is dit zo ?


Voor de negentiende eeuw, in de achttiende eeuw, was Europa opgedeeld in allerlei vorstendommen, stukken land, Hertogdommen. Feodalisme, kan die tijd genoemd worden. De beruchte adel, die aan zijn einde kwam tijdens de Franse revolutie en de introductie van de liberale idealen.

Liberale natie

Pas tijdens Napoleons bevind ( 1804- 1814 ), in de late achttiende eeuw, is het idee van 'de natie staat' bedacht. Deze 'de staat', zou dan 'het volk' omvangen en gestoeld zijn op verlichtingsidealen. Gelijkheid, broederschap, vrijheid. Allemaal woorden die mooi klinken, maar tegelijk zó complex zijn, dat ze niets zeggen, als je ze niet nauwkeurig toelicht.


Al gauw correspondeerde de waarden van die liberale natie, niet met de realiteit. Iedereen was vrij, maar mensen hadden bijvoorbeeld niet de materiële middelen, óm überhaupt vrij te zijn. Een kind dat opgroeide in een negentiende-eeuwse, Londense sloppenwijk, had echt niets aan die theoretische 'vrijheid, gelijkheid, broederschap, trouw, liefde '  Het klinkt bombastisch, maar het is uiteindelijk heet gebakken lucht.

rode revolte


Daardoor, als reactie op deze inconsistentie, ontstond toen het socialisme, in de negentiende eeuw. Eerst in de vorm van het utopisch socialisme ( Saint Simon, Robert Owen, Charles Fourier ), latere , het anarchisme ( Proudhon, Bakunin ) en nog weer later, het Marxisme ( Marx, Engels, Trotski ). Dit socialisme vond haar eerste realisatie, tijdens de Franse Commune. Wat dan zo'n socialisme ongeveer moest zijn, of zou kunnen zijn, dat werd toen, door verschillende linkse facties uitgezocht/uitgeprobeerd.

In negentiende eeuw werd voor het eerst deze relatief jonge liberale natiestaat verworpen, door het socialisme.


De natie ? De wet ? Die is er alleen voor de rijke mensen. De natie is een fantoom. Het gaat slechts om menselijk welzijn, om het welzijn van de werkende klasse. De natie voegt niets toe, in dat verhaal, in dat streven.

samengevat


De liberale revolte, kristalliseerde in 'de natie' en het kapitalisme. De natiestaten in de negentiende eeuw. Dit kapitalisme en deze natie, leidde tot een nieuw feodalisme, een modern feodalisme. Een nieuwe, industriële adel. En de nieuwe revolte stond al klaar. Deze nieuwe revolte, was de revolte van het socialisme. Deze revolte was aanvankelijk internationaal, anti-nationalistisch ingesteld. Het communisme, was in theorie een project van de héle wereld. Dit zien wij nog terug in een beweging als de internationale socialisten.

Terugkeer naar de natie, vanuit rood.


Pas veel later, in de late sovjet unie van Stalin( 1920 ), keerde het nationalisme terug, binnen het socialisme. Communisme, dat kan alleen maar gewonnen worden, via de natiestaat, is wat een Stalin zei en waar een Mao op voort borduurde. Het socialisme in één land. De DDR zette de muren neer en perkte dat internationalisme streng in. De internationale socialistische school, werd toen streng vervolgt, door het Stalinisme.

Neoliberale staat


Dan, na de val van de muur, doet het neoliberalisme haar intreden, in de jaren tachtig en negentig, van deze eeuw. De staat zal er alleen maar zijn, om de wet te handhaven en de grote bedrijven niet in de weg te zitten. Bedrijven, die ooit van gemeenschapsgeld bekostigd zijn, worden verkocht aan 'ondernemers' en de staat doet alles om deze 'ondernemers' te beschermen en niets om ze te controleren. Deze 'de ondernemer', is de nieuwe avatar, het nieuwe afgodsbeeld.

En wat heeft de natiestaat hiermee van doen ? Het neoliberalisme is vóór vrije handel, maar niet voor een vrij verkeer tussen mensen en landen. Je mag geld investeren in China, maar je mag niet zomaar in China gaan wonen. Het neoliberalisme, is geen rechts libertarisme, het is nog altijd een nationalisme.

De neoliberale 'ondernemer' is ingebed in die staat, wordt beschermd door de staat en in theorie zou hij/zij de staat rijker maken, welvarender. Vrijheid is geld, is wat het neoliberalisme verondersteld. Het geld moet dus kunnen rollen, internationaal en dan wordt 'de mens' vanzelf 'vrij'.

Dit is heel duidelijk een ideologisch keurslijf. Het idee van het neoliberalisme, dat de marktwerking, de vermeende 'marktwerking' voor hele goede resultaten zouden leiden, bleek objectief gezien een leugen. Het is dus niet een naturalistische realiteit, maar een ideologie.
Het is dus een ideologisch keurslijf. Een ideologie, een stelsel van aannames, afgedwongen door de staat. Net zoals wij bijvoorbeeld in de marxistisch/leninistische staten zagen. Een ideologie, die vervolgens met hand en tand verdedigd en afgebakend werd. Omdat zo'n staat plannetjes heeft, met jou, mag jij je niet vrij bewegen, wordt jij vleugellam gemaakt. Neoliberale plannetjes, marxistische plannetjes, wat dan ook. Met elkaar wedijveren bij Ahold, of in de staatsfabriek werken, maar vooral niet het land verlaten, zomaar.


anders


Maar zou het anders kunnen ? Zou de wereld één grote vlakte kunnen zijn, waar miljoenen stammen rondzwerven, zoals andere dieren dat doen ?


Praktisch gezien, zou dit kunnen. We zien dit nomadische bestaan al terug, in Afrika, Ethiopië ( lees het boek van Thom Holterman ) , binnen sommige inheemse stammen en verbanden. Deze stammen functioneren gewoon prima. Zij maken elkaar niet massaal kapot en leven zoals zij leven. Niet goed en niet slecht, maar anders.

( Omdat ik veel sci-fi lees en psychedelica luister, zie ik het ongeveer zo voor mij : De mensen zullen in kleine groepen leven en door de kosmos reizen, van planeet naar planeet, zonder staten, leiders, bazen, narcisten. En deze mensen zullen leven, op de verschillende planeten. Zij gebruiken LSD en doen aan onbeperkte vrije liefde, als trans-humane Adam en Eva's, van de 22ste eeuw, de tweede seksuele revolutie)


Zou dit dan ook een 'betere' wereld zijn ? Dat is ook moeilijk te zeggen. Ik zelf hou mij niet bezig met het 'verbeteren', van 'de wereld'. Dat vind ik allemaal veel te spookachtig, veel te abstract. Dat is allemaal koffiedik kijken.
Ik ben geen nationalist, absoluut niet en daarom ben ik niet tegen migratie en immigratie. Dat is ook wat ik eerder heb toegelicht, in mijn stukken.


Zal het nationalisme ooit ontzenuwen ? Waar begint zoiets ? Het begint natuurlijk bij kennis, bij argumentatie, scholing. Op Krapuul stond laatst een stukje, over Afrika en waarom men migreert, vanuit Afrika naar Europa. Als je dat leest, krijg je een breder en eerlijker beeld van de wereld, het geglobaliseerde kapitalisme, internet en de consequenties van dat alles bij elkaar


Of het nationalisme ooit zal ontzenuwen en hoe, daarover kunnen jij en ik slechts speculeren. Hoe de wereld er dán uit zou zien ? Ook dat is voor nu nog een raadsel.



Kaviaar 1

ONOPRUIBAAR

 

Stukje in verband met de vervolging van Joke Kaviaar, wegens haar stukje genaamd : Rara, wiens rechtsorde is het ?


Is het stuk van Joke opruiend ? Wat betreft de staat wel, uiteraard. Waarom zou je daarover kwaad zijn ? Ik bedoel, zo functioneert de staat toch. Zeg je, dat daden uit het verleden herhaalt moeten worden, daden met een politiek/terroristisch/activistisch motief, dan vind men dat opruiend. Het gaat de staat er ook niet om wie wat zegt en waarom. Of je links, rechts, dik, dun, aardig, onaardig, moslim, marxist, of kroket bent. De staat bakent haar territorium slechts af. De staat laat haar tanden zien. Daar 'tegen' zijn, is eigenlijk zeggen : de staat zou de staat niet moeten zijn. Bananen zouden niet geel moeten zijn.

Is het stukje wat mij betreft opruiend ? Dat ligt eraan, of jij je erdoor laat 'opruien'. Ik laat mij niet zo snel 'opruien'. Door links niet, door rechts niet en door Bassie en Adriaan niet. Ik vind het dus een beetje overdreven, om iets 'opruiend' te noemen. Alsof mensen zelf niet kunnen nadenken. Alsof Joke iets schrijft en men meteen massaal in de bres springt. Joke is geen generaal, of een commandant en wij 'de slechte mensen' zijn geen politie agenten en/of herdershonden.

Maar als Joke gelooft in wat zij doet, dan haalt zij haar schouders op. Dan is dit slechts een soort eer. Een eer, dat de staat jou gevaarlijk vind, dat je dus radicale politiek uitvoert. Zie het als een soort medaille, voor de radicale activist.


Zou de staat een Joke echt verslaan, dan zouden ze haar met argumenten moeten overtuigen. De wapenstok, het gevang, is een korte termijn 'oplossing'. Nadat zij vrij is, is het vuur écht niet gedoofd. Deze immigratie problematiek, deze mondiale ongelijkheid, kan je niet gewoon met een 'straf' oplossen, of 'een uitzetting'. Dit zit véél dieper en is véél complexer.


Heeft de staat gegronde redenen, dat men mensen buiten houdt en mensen uit zet ? Wat mij betreft zijn hun argumenten niet bepaalt houdbaar. Ja, het is gewoon zo, de samenleving, dit/dat, echt diepe onderbouwing, daarop heb ik ze niet betrapt. Nee, van mij hoeven Afrikanen hier niet te komen, maar ik sluit ze ook niet buiten. Zie mij als een passieve factor, in alles. Ik haal je niet uit Afrika en ik gooi je niet uit Holland. Laat mij gewoon met rust en dan komen we er wel. Dat is mijn inslag en mijn leven. Zie mij als het apathische midden.

Over RARA zelf ? In het kielzog van de apartheid, zijn hun acties natuurlijk niet zo vreemd. Een bedrijf, dat zo leeft van andermans ellende, kan toch die woede/haat verwachten. Een aanslag op een pand, vind ik heel iets anders dan een aanslag op een persoon. Lege panden afbranden, vind ik niet zo heel erg. Personen aanvallen, is al een héél ander geval.

Nee, ik neem niet het stokje over van RARA. Waarom niet ? Niet omdat ik dat 'slecht' vind, of 'immoreel', of 'buiten parlementair', of 'crimineel'. Nee, die termen zeggen mij niet zoveel meer. Zoveel slachtingen, waren 'legaal'. Mensen 'apart' verklaren, was 'legaal'. Een bank overvallen, is 'illegaal'. De holocaust was 'legaal', uitgezet worden door ambtenaren, in nette pakken. Gezinnen die uitgezet worden, naar een mijnenveld toe,dat is 'legaal' en wordt uitgevoerd door mierzoete ambtenaren.


Dus als dat legaal is, wat is dan 'illegaal' ? Je auto verkeerd parkeren ? Je fiets tegen een verkeerd paaltje zetten ? Een rotje afsteken, buiten nieuw jaar ? 'fuck de koning' zeggen, met vijf man ergens staan, 'samenscholing', een bedrijfje beginnen, zonder door de ambtelijke molen te gaan?


Anyway, mij zie je geen RARA stokjes overnemen ? Waarom niet ? Omdat ik daar geen zin in heb, omdat ik lui ben en laf, ( maar niet lelijk trouwens ). Omdat ik die weg niet gekozen heb, dat zit niet in mijn bloed.

Neemt een ander wel dat stoute stokje over ? Ik hou je niet tegen en ik moedig je niet aan.


Passief, lui en tergend egoïstisch, zo omschrijf ik mijn visie en mijn ideologie. Komt het mij ten goede, dan gaat er iets goed :)

vervreemding

Door het kapitalisme raken mensen vervreemd. Dat zei Marx en het is een van de punten van Marx waar ik het zeer mee eens ben. Laat ik een voorbeeld geven. Ik word op een dag wakker en stap uit mijn bed. Ik bedenk mij, wat ga ik doen deze dag? Wat wil ik doen deze dag? Wat borrelt spontaan op? Zaken die ik sowieso moet doen: eten, drinken, me wassen en voor de rest vul ik het vanzelf in. Ik doe een spelletje, maak een tekening, luister naar de vogels, rust uit, als ik religieus ben ga ik naar de kerk, ik luister een stuk muziek, kijk een film, mediteer, laat de hond uit doe wat mij ingeeft, gewoon vanuit mijzelf. In dit geval ben ik niet vervreemd.

Hobbelpaard

Maar stel: ik word op een dag wakker en denk: Ik wil heel graag een hobbelpaardje maken, van hout. Waarom wil ik dit ? Ik heb héél sterk het gevoel, dat die activiteit met hout: het werken, het knutselen, het schilderen van het paardje,… mij een fijn gevoel van voldoening zal gaan geven. Daarom ga ik dus aan de slag. Wederom: vanuit een innerlijke motivatie. Ik wil iets en vervolgens doe ik iets en daarmee is de cirkel rond. Oorzaak en gevolg: er is geen sprake van vervreemding. Er is een intentie, er is arbeid en dan is er een bevrediging na gedane arbeid, vanwege het resultaat.

Door het kapitalisme word ik geacht eindeloos veel hobbelpaarden te produceren. Niet omdat ik gewoon spontaan een hobbelpaard wil maken, maar omdat ik geld moet verdienen, zodat ik kan eten; kan wonen; de rekeningen kan betalen… Er komt dan een afstand tussen mij en mijn arbeid: het hele gevoel van ‘mijn zelfgemaakte mooie hobbelpaardje’ is er niet meer. Zoals Hegel zei: de arbeider/vakman verandert de wereld en daarmee heeft de werker dus macht over de wereld. Dit is een romantische, Duitse filosofie: je wordt wie je bent, door je arbeid. Maar wanneer je naar andermans pijpen danst (en alleen de winst van de baas telt…) weet je niet meer wie je bent, of wordt, of zou willen zijn, of wat je zou willen doen. Dit is wat Marx Vervreemding noemt.

In achthonderd kledingwinkels in de stad wordt kleding verkocht. Wat zegt deze kleding ons ? We hebben al kleding genoeg. Genoeg om in te zwemmen. Het is het design van een of andere mode-ontwerper en het is het plezier om mee te doen aan en of andere mode. Ook in dit geval zijn we dus als die arbeiders: we worden – ook in dit geval – een verlengstuk van de bazen… zonder er erg in te hebben. Dit is ook Vervreemding. Vervreemding is dus een veredelde vorm van slavernij. Wij werken bij de bazen… om te kunnen wonen en te kunnen kopen … bij de bazen en uiteindelijk om te kunnen denken als de bazen…

Deze bizarre realiteit wordt niet gezien of ontkend. Er wordt niet veel over gesproken. Op je baas kanker je, maar je kankert niet op het fenomeen ‘de baas’. Geloof me: ‘De baas’ is een fenomeen dat geheel irrationeel, contraproductief en archaïsch is. Het hoort in de tijden van ridders en gouden koetsen…

uploadfilters

Bij deze een stukje, dat NAYOKOSADASHI niet zelf heeft geschreven, maar een kameraad. Hij wilde gráág dat men zijn stuk zou lezen.

 

 

Artikel 13 – Een bedreiging voor het internet.
Er komt nieuwe internetwetgeving aan in Europa. Dat staat vast. De huidige wetgeving is verouderd en ongetwijfeld staan de lobbyisten ook nu voor de deur in Brussel om te toekomst van het internet naar hun hand te zetten. Het internet van limewire, torrents, nieuwsgroepen, en popcorntime is voorbij. Dit wilde westen moet plaats gaan maken voor een gereguleerd doch open internet dat privacy en auteursrecht hoog in het vaandel heeft.

Dat de EU voor een moeilijke opgave stond/staat werd al gauw duidelijk. Al meer dan 4,9 miljoen mensen tekenden een petitie op Change.org tegen onderdelen van de nieuwe internetwetgeving en verschillende EU-lidstaten keurden eerder dit jaar een variant van de betreffende wetgeving af. Frankrijk en Duitsland leken het niet eens te worden over welke sites wel en niet onder de nieuwe regels zouden vallen, maar een flink aantal compromissen, wijzigingen en amendementen later staat er nu een definitieve tekst klaar die de uiteindelijke internetwet moet vormen. De tekst heeft de beknopte titel: ‘Proposal for a DIRECTIVE OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on copyright in the Digital Single Market.’

Wat staat er dan in die wet?
In het kort: van alles. De belangrijkste en meest besproken onderdelen van deze wet zijn echter artikel 11 en artikel 13. Op het internet zijn deze twee artikelen het beste te vinden onder de noemers (wet omtrent) Linkbelasting en (wet omtrent) uploadfilters. In dit artikel bespreek ik alleen artikel 13, maar ik raad iedereen aan om ook artikel 11 onder de loep te nemen.

YouTube
In een lang en ver verleden was het niet ongebruikelijk om (volledig gratis) afleveringen van series en zelfs hele films tegen te komen op YouTube. Sterker nog, YouTube heeft een groot gedeelte van haar succes te danken aan het grote aanbod van muziek, waarvan een behoorlijk gedeelte door gebruikers werd geüpload zonder de tussenkomst van muziekuitgevers of artiesten. YouTube kreeg rechtszaken aan haar broek, en de hoeveelheid papierwerk en administratie omtrent copyrights werd overweldigend.

De oplossing? Een Uploadfilter. Elke video die wordt geüpload naar YouTube wordt tegenwoordig “bekeken” door dat filter (genaamd Content ID). Met indrukkwekkende snelheid kan dit filter vaststellen of het geüploade materiaal ook maar enigszins overeenkomt met video of audio uit een enorme database die bestaat uit met copyright beschermd materiaal die YouTube samen met copyrighteigenaren heeft opgebouwd. Grote muziekuitgevers en filmproducenten die zich bij dit filter hebben aangesloten kunnen vervolgens bepalen wat er moet gebeuren als gebruikers hun muziek of film op YouTube zetten. De gemiddelde Indie-artiest zal niet veel aan dit filter hebben omdat deelname aan dit filter bedoeld is voor grote muziekuitgeverijen en filmbedrijven. Die maken dankbaar gebruik van dit systeem, en het probleem voor die bedrijven is dan ook niet YouTube, maar de rest van het internet.

Na YouTube kwam een aantal grote internetbedrijven (waaronder Facebook) met hun eigen uploadfilters, maar kleinere internetbedrijven bleven achter. Uploadfilters zoals dat van YouTube zijn in feite moderne wondertjes: in een paar seconden heeft een algoritme jouw filmpje vergeleken met onder andere alle Twilight films en Ed Sheeran hitjes, en heeft het tot haar opluchting geconcludeerd dat het gelukkig met geen van die dingen overeenkomt. Ik stel mij dan enorme hallen met servers voor, en kantoren vol IT-personeel en lui die in contact staan met al die muziekuitgeverijen en filmproducenten. Geen wonder dat kleine websites zich daar niet aan wagen. En daar zit ‘m nu juist de crux.

Artikel 13 (de uploadfilter wet).
Hoewel in de bovengenoemde overkoepelende wet met die ‘beknopte’ titel het hele woord uploadfilter nergens voorkomt wordt in de media voortdurend gepraat over uploadfilters, maar waarom?

Artikel 13 bevat onder andere het volgende stukje tekst:

Kortom: een internetservice kan direct aansprakelijk worden gehouden voor het door gebruikers geüploade materiaal dat copyrights bevat. Bovendien staat in de wet dat de betreffende contentaanbieder schuldig wordt bevonden aan copyrightbreuk als deze onvoldoende heeft geprobeerd rechten voor het publiceren van de met copyright beschermde media te vergaren, of als deze onvoldoende heeft geprobeerd te voorkomen dat die media publiekelijk beschikbaar zou worden. Met name dat laatste is zorgwekkend.

Ulrich Kelber, hoofd van de Duitse privacywaakhond ‘Bundesbeauftragte für den Datenschutz und Informationsfreiheit’, waarschuwde eerder dit jaar dat de hierboven beschreven alinea van artikel 13 kan leiden tot verdere mono-/duo-/triopolisering van data. Het effect waar mijnheer Kelber voor vreest is simpel: kleine internetbedrijven hebben niet het geld, de knowhow en de infrastructuur om zelf een uploadfilter te bouwen en contact te onderhouden met alle mogelijke copyrighteigenaren en zullen, om buiten schot te blijven van copyrighteigenaren, moeten zoeken naar alternatieven. De vrees is dat de alternatieven zullen worden aangeboden door de dikke vissen in de IT-wereld: Google, Amazon en Facebook.

Ook nu maken kleine internetbedrijven gebruik van infrastructuur van deze internetgiganten. Denk bijvoorbeeld aan Google analytics, of die schuifpuzzelachtige captchas waarbij je auto’s van zebrapaden moet onderscheiden. Die oplossingen zijn gratis en schelen de kleine bedrijfjes tijd en geld. Als iets gratis is ben je zelf het product, is de uitspraak. In dit geval zijn de klanten van de bedrijven die gebruik maken van die softwareoplossingen de producten. Kelber vreest een toekomst waarin kleine internetbedrijven gebruik moeten maken van de uploadfilters van internetgiganten. Vanzelfsprekend op voorwaarde van die internetgiganten. Als uploads naar kleine websites ook via Google, Amazon of Facebook lopen, is het uiteraard het recht van die drie grote bedrijven om wat voor analyse dan ook los te laten op die informatie; om die informatie te koppelen aan elders vergaarde data en/of om de boer op te gaan met die gecombineerde data. Het bestaansrecht van kleine internetplatformen zou door deze toestand afhankelijk zijn van de gratie van de grote drie.

Kelber pleit voor verdere decentralisatie van het internet, en zijn stem wordt niet in Brussel gehoord. Julia Reda, Europarlementariër en lid van de Duitse variant van de Piratenpartij, lijkt de enige uitzondering. Zij roept inwoners van EU-lidstaten op om op 23 maart de straat op te gaan en tegen de nieuwe wet te demonstreren.

Links:
https://tweakers.net/nieuws/148148/nederland-en-belgie-blokkeren-eu-wettekst-over-linkbelasting-en-uploadfilter.html
https://www.change.org/p/european-parliament-stop-the-censorship-machinery-save-the-internet
https://tweakers.net/nieuws/148788/duitsland-en-frankrijk-bereiken-compromis-over-eu-wettekst-inzake-uploadfilter.htmlhttps://www.bfdi.bund.de/DE/Infothek/Pressemitteilungen/2019/10_Uploadfilter.html
https://tweakers.net/nieuws/149118/eu-wettekst-over-omstreden-uploadfilter-en-linktaks-is-definitief.html
https://tweakers.net/nieuws/149698/duitse-privacywaakhond-uploadfilters-leiden-tot-aanzienlijke-privacyproblemen.html

spijbel

Je moet naar school en daar moet je dan wiskunde leren. Goed, en als ik het niet doe? Dan krijg je allerlei onderdrukkende instanties achter je aan.

Waarom moet ik wiskunde leren? Zodat er later architecten en economen op de arbeidsmarkt komen. Maar wat heb ik daarmee te maken? Ik wil geen econoom worden, dus wat doe ik hier dan? Mij laten vernederen, door uren lag iets te doen dat ik niet wíl doen. Waarom zou ik dingen doen die ik niet wil doen?

Ik wil niet in de modder rollen, ik wil geen poep eten, ik wil geen wiskundetabellen opzetten, twee uur per dag. Mijn wil is God, er is alleen maar mijn wil in de wereld. Jullie paradepaardje, jullie ‘samenlevings’-fantasie staat los van mij. Betrek mij niet in je infantiele gepruts. Ik ken je niet, jij kent mij niet, laat mij met rust!

Als ik iets niet wil, dan doe ik het niet. Wat wil ik wel doen? Wat wilde ik wel doen op die leeftijd? Een beetje muziek luisteren, gamen, lezen, knutselen, spelen, klooien, een vriendinnetje krijgen (wat natuurlijk nooit lukte), vrienden hebben, dat soort zaken.

Maar als je geen wiskunde leert dan word je ‘dom’. Nou en? Jullie zeiden toch dat God sowieso van je houdt, ook als je ‘dom’ bent? Dom, wat dat ook mag zijn, hoe je dat ook meet. En wat als ik het niet erg vind, om ‘dom’ te zijn? Wat heb ik objectief gezien nodig? Bed, bad, brood. Meer niet, of ik nou ‘dom’ ben of zogenaamd ‘slim’.

Als ik besluit dat ik architect wil worden, dan bots ik ergens tegenaan. Namelijk tegen het feit dat ik dan wiskunde moet leren. Dan heb ik dus een réden om wiskunde te leren. Er is dan dus een innerlijke motivatie gaande, niet een externe motivatie. Je zwemt dan met de stroom méé, niet tegen de stroom in. Dit alles is toch zo helder als een kristal? Alles is tien keer zo zwaar, als je niet gemotiveerd bent. Toen ik Engels wilde leren, na mijn ‘school’, ging dit dertig keer zo snel als toen men mij als zestienjarige knul in een hok stopte waar ik het moest en zou leren, terwijl buiten de zon scheen. Nou, als ik het moet dan doe ik het per definitie niet. Dat was toen al een principekwestie.

Het hele instituut van die zogenaamde ‘school’, bedacht door onze calvinistische ‘samenleving’, is geheel contraproductief. Om zeven uur kinderen uit bed halen om ze dan slaapdronken dingen te laten leren die ze nooit wilden leren, die ze na een halfuur vergeten zijn. Dit alles is een zwart gat, een bodemloze put waar de jeugd in gestort wordt door onze ijverige en ietwat simplistische’ leraren’. Al die levensenergie, al die vitaliteit van de jeugd wordt gewoon gedoofd door ‘school’. Hoe doen ze het?

We don’t need no education! zong een band, waar ik verder niet zoveel mee heb.

Als ze spijbelen voor het klimaat, dan spijbelen ze ook voor zichzelf. Want spijbelen is de echte deugdzaamheid, het echte instinct, het lijfbehoud. Als iedereen spijbelt is het geen spijbelen meer. Laten we allemaal uit deze ‘samenleving’ stappen en universeel spijbelen.

Tommy

Een jongetje uit Spijkenisse, Tommy genaamd, wordt door een groepje jongens compleet afgetuigd. Zij schoppen hem tegen het hoofd, slaan hem en filmen dit vervolgens. Het is uiteraard een gruwelijk filmpje. Dit filmpje is te zien op Geenstijl, het weblog van rechts.

Vervolgens gebeuren er verschillende dingen. Allereerst wordt het filmpje online gedeeld en worden de adressen van de daders kenbaar gemaakt. Mensen sporen elkaar aan om wraak te nemen op de daders. Vervolgens zijn er andere mensen die zeggen dat men ‘het recht niet in eigen handen mag nemen’. Vanuit het oogpunt van de anarchie wel een interessante kwestie.

Ik kan mij zelf zulke taferelen herinneren, toen ik wat jonger was. In mijn klas zat  een jongetje dat ‘een gangster’ was, thuis mishandeld werd, ontspoorde, drugs ging dealen (op zijn twaalfde) en allerlei andere kinderen terroriseerde. Zo heeft het joch een ander jongetje bijna helemaal dood geslagen. De reactie van de school was: hij werd van school gestuurd en moest naar een andere school, zodat hij daar opnieuw kon beginnen. Deze jongen heeft veel leed aangericht en de leraren stonden erbij en keken ernaar. Schoven het joch door als een hete aardappel. Niemand wilde zich aan hem branden, waarschijnlijk waren zèlfs de docenten gewoon bang voor hem, want excessief geweld was hem niet vreemd en hij had zo zijn contacten. Zo nu en dan moest hij een uurtje nablijven, of naar een of ander jeugdbureau. Maar ondertussen werd de halve buurt wel geterroriseerd door deze ‘gangsterrapper’.

Was je kind een jongetje dat van ballet hield of iets dergelijks, dan was het jongetje niet veilig voor deze ‘gangster’. Want alles wat ‘nichterig’ was moest geterroriseerd worden door hem. Uiteraard was hij heel sterk, hij kon kickboksen en uiteraard zocht hij altijd het zwakke jongetje uit, de held.

In onze klas, zat een ander jongetje, ook totaal van God los (bij wijze van spreken). Deze jongen terroriseerde iedere les. De leraren waren iedere les driekwart van de tijd bezig met het temmen van dit ‘gekkertje’. Hij vocht met iedereen, bespuugde alles en iedereen, letterlijk en figuurlijk, bedreigde docenten en kinderen, sloopte stoelen etc. etc.

Als kind al had ik al zoiets van: “dan moet ik dus om zeven uur op, door de regen fietsen, om in een klas te zitten die bijna in zijn geheel besteed wordt aan het temmen van een of andere dwaas die daar niet wil zijn. Wij willen hem hier niet, hij wil hier niet zijn, wat doet hij hier? Waar slaat dit op?
Waarom moet ik mijn kostbare tijd verspillen aan een of andere sukkel die ik niet eens ken? Liever zit ik thuis, doe ik mijn huiswerk een beetje, neem de tijd en doe mijn ding zoals ik dat altijd gedaan heb.”

Een popi-jopi leerplichtambtenaar komt jou vertellen dat je naar ‘school’ moet als je het zelfrespect hebt om thuis te blijven, te ‘spijbelen’. Een ‘school’ waar onderbetaalde, burned-out leraren coke-dealende jongetjes van twaalf proberen te hanteren. Wat een grap.

Ouders brengen hun kinderen in gevaar omdat de staat hen dwingt om hun kinderen naar ‘school’ te sturen. De staat brengt de veiligheid van je kinderen dus in gevaar.

Een school, waar allerlei tuig samenkomt. Want bij die duizenden kinderen zitten er sowieso een paar gestoorde psychopaten tussen. Maar goed, daar moet jij je kinderen dan heen brengen, als brave burger. Totaal belachelijk en eerloos. En dat doet men dan dus. Wordt je jongetje vervolgens een hoek in getrapt, omdat hij ‘een flikkertje’ is, dan zeggen de leraren doodleuk dat je zoontje ‘op zelfverdediging moet’ om de zes ‘gangsters’ af te weren.

Zo kennen wij ook de misselijkmakende verhalen, van kinderen die zo erg gepest werden, op een uiterst kwetsbare leeftijd (de puberteit) dat ze vervolgens zelfmoord pleegden. Ook dit werd door ‘de school’ op het kind zelf afgeschoven. Had hij/zij maar meer karate geleerd, hadden zijn ouders het kind maar beter ondersteund. Had hij, als jongen, maar geen theater en dans moeten doen, is wat men stiekem denkt. Waar twee vechten hebben twee schuld, is wat de brave burgertjes ook vaak uitkramen. Alsof er geen compleet gestoorde psychopaten rondlopen.

Ik heb het toch zelf gezien. Ik heb gezien hoe een jongetje helemaal lens werd getrapt. De dader ging op het hoofd staan van het jongetje, wat extreem gevaarlijk is. En waarom? Omdat de dader daar zin in had en het jongetje ‘een homo’ vond. Wat waren de gevolgen? Een gesprek met de lerares, want zoiets ‘kan gewoon niet’. En dat was het dan. Het slachtoffer was voor de rest van zijn leven getraumatiseerd.

Kennissen van mijn ouders hebben een zoon, die thuis onderwijs krijgt. Ik weet niet precies hoe dit geregeld is met ‘de gemeente’, maar ik zie wel dat dit gewoon goed loopt. Het is een rustig ventje, dat niet superveel problemen heeft. Dit kan gewoon en dit gebeurt gewoon. Zo weten de ouders zeker dat hun kind niet verpest wordt, op ‘een school’. Uiteraard, meer dan normaal.

Mag men het recht in eigen hand nemen? Mag men, wat men online aankondigt, de daders opsporen en een pak slaag geven? Mij lijkt het niet handig als men dit doet. Maar ik ben er niet om mensen te vertellen wat ze wel en niet ‘mogen’. Als een van deze daders eens een flinke trap tegen de schenen ontvangt dan kan dat heel leerzaam en rechtvaardig zijn. Met of zonder ‘de rechtsstaat’. Zolang men de daders niet dood maakt, martelt of echt heel zwaar aanpakt kan ik een paar tikken wel waarderen. Een kleine confrontatie, een soort intimidatie, het beschermen van de mensen in je omgeving, je buurjongen, je vriend, moet kunnen. Want wat niet mag, kan nog steeds.

kiezen

Leven is kiezen, zoals kameraad Sartre het zei



Maar kiezen is ook heel moeilijk. Eigenlijk kan je alles kiezen, wat binnen je bereik ligt. Een garantie op slagen, dat heb je alleen niet. Ik kan kiezen, om groenteboer te worden, docent, bouwvakker, tegenwoordig kan ik zelfs kiezen, om vrouw te worden, als is men tegenwoordig verdeeld over de vraag of dat écht kan, of je dan ook écht vrouw bent.
Maar kiezen is moeilijk, want wij houden ons vast aan een zelfbeeld. Zelfs al is dat zelfbeeld negatief, dan toch voelen wij ons daar veilig bij. We kennen wel het verhaal over de popartiest genaamd 'Kurt Cobain' , die liedjes schreef over zijn pijn en ellende, zijn onzekerheid en zijn walging voor de wereld. Toen de man doorbrak en uiterst populair werd, belande hij in wat Sartre dan zou noemen 'bad faith'. Ik ben een sukkel, dat is mijn identiteit, maar waarom liggen ze dan aan mijn voeten allemaal, kijken ze tegen mij op ? Zo kocht de man een nieuwe dure auto, omdat hij dus veel geld had ineens. Deze wisselde hij alleen weer in, voor een goedkope, stukke auto. Want daar voelde hij zich geborgen in. Het leven als de punk, die door het land reist, drugs gebruikt en keiharde, rock speelt. Dat is misschien een duister leven, maar het is dan een duisternis waaraan men went, waar men trots op is, achter staat.  Zo zijn veel daklozen content met hun situatie. Zij zijn trots erop, dat zij niets of niemand nodig hebben en kunnen overleven in het bos.

Bad faith, wat ik eerder noemde. Je verkeerd in een situatie, maar je staat er niet écht achter. In het Nederlands hebben we het gezegde : met lange tanden eten. Dat vind ik toepasselijk, voor de bad faith. Je eet je eten, maar omdat het moet, het gaat niet van harten. Je gaat naar je werk, iedere dag, trouwt met een vrouw, omdat je ouders die vrouw zo leuk vonden, je eet je eten, met lange tanden, je leeft je leven, met lange tanden. Er is geen innerlijke intentie gaande. Ik wíl héél, héél, héél graag een bakker worden, dus ik beweeg mijn hele leven in die richting. Los van of het lukt, los van hoe het lukt, los van hoeveel je ermee gaat verdienen, los van de maatschappelijke status en de adviezen van andere. Je zet je zinnen, op het zijn van een bakker. Je geeft je leven dan zélf vorm, richt het in, zoals je een kamer kan inrichten. Dat is dan een existentialistische deugd. Omgaan met je zinvolle ruimte, zoals men het noemt. Je hebt je lichaam, je hebt deze wereld, deze maatschappij, deze ruimte, de sociale erfenis en daarmee kan je doen wat je wilt. Zelfs de lucht is niet de limiet, sinds we ruimte kunnen reizen.

Cobain
Hoe leefde Kurt Cobain in bad faith ? Hij stond niet meer achter zijn leven. Hij leidde een leven van een popster, omringd met schandalen en exces. Maar hij leefde dit niet, vanuit volle overtuiging. Uiteindelijk heeft hij een einde aan zijn verwarde toestand gemaakt. Cobain verkeerde in ellende, ondanks zijn miljoenen en zijn coolheid. Dit, terwijl iemand die veel minder faam heeft, minder rijkdom, wél kan leven vanuit overtuiging. Je oom, die monnik wordt, in een klooster. Hij heeft geen rijkdom, geen faam, geen drugs, geen groupies, geen schandalen. Maar als hij achter zijn keuze en zijn leven staat, is hij gelukkiger dan een popster. De keuze, is als het ware de motor, achter je leven. Het gaat er niet om wát je kiest, als het maar uit aarding komt, als het waren. Zoals men dat in Japan noemt, je hárra . Je kan zelfs de dood kiezen, als je er maar achter staat.

En dat is dus de grote moeite, van de moderne mens. We denken dat we veel kiezen, maar het kapitalisme kiest ons. Kiezen we die drugs, die schoenen, dat snoep, kiezen wij dat zelf, of kiest de groepsdruk het ? Kiezen wij zelf onze situatie, of kiezen de omstandigheden ons ?

Je ziet in de stad, vele mensen die clones zijn. En dan kan je denken, wat een sukkels, ze zijn allemaal hetzelfde, zeggen hetzelfde, kleden zich hetzelfde. Ergens is het niet zo gek, dat mensen zich conformeren. Want conformeren, is 'niet kiezen'. Kiezen is heel moeilijk, jezelf kiezen. Het is dus helemaal niet vreemd, dat mensen niet kiezen. Mensen willen ergens bij horen en als ze zichzelf kiezen, laten ze vanalles achter zich. Als je morgen kiest, om vrouw te worden, dan zullen allemaal mensen daar iets van vinden. Als ik morgen kies, om blackmetal artiest te worden, dan zullen vele daar iets van vinden en laat ik het verleden achter mij. Ik verbrand mijn schepen achter mij. Nieuwe mogelijkheden zullen zich aandienen, nieuwe perspectieven.

Je vind je werk verschrikkelijk, je bent veel te intelligent, voor het inpakken van plakband rolletjes. Maar het leven leide je in deze positie en nu zit je vast. Maar in theorie, kan je een vriendin krijgen en met haar banken overvallen. Bonnie and Clyde. Je durft het niet, of je wilt het niet, dat is een ander geval. Het kán wel, niets houdt je tegen.

Dit is waarom ik existencialisme wel aantrekkelijk vind. Het legt de verantwoording bij jou zelf, maar niet op een domme, neoliberale manier. Het gaat veel verder dan dat.

Je sekswerk ellende


Je sekswerk onzin, part 2


Een huis, kost 800 per maand. Je verdiend 'een tientje' per uur. Daarnaast moet je nog je studie doen, je studieschuld aflossen, vaste lasten, eten/drinken, reiskosten. Kortom, het is niet houdbaar voor een student, om te leven. Dus wat doet men, men kiest 'het sekswerk'. Vervolgens wordt dit op een tergend naïeve manier gepresenteerd, in de media, als iets dat 'heel leuk' en 'heel normaal' is. Mensen die denken dat ze 'links' zijn, maar geen klassenbewustzijn hebben, gaan mee in dit verhaal.


Het is niet zo dat men denkt : hey, misschien betaald men de studenten gewoon te weining, of vragen de huisjesmelkers teveel geld ? Nee, tuurlijk niet, want daar zou je eens je pijlen op richten, als 'vrij linkse' dweil, dat kan natuurlijk niet. De baas, die acht euro per uur betaald, zodat je die andere baas, netaan, of net niet kan betalen, deze maand. Maar nee, daar hebben we het niet over, dat moet kunnen. Ga dan gewoon je kut verkopen, of je pik, zegt 'vrij links', inplaats van dat 'vrij links', de vinger op de zere plekken legt. Plekken als woningnood, uitbuiting, overuren werken, studieschuld, bazen, huisbazen, neoliberale afknijping etc, etc.

Deze 'sekswerk' keuze is niet 'normaal', in die zin, dat het riskant is en psychisch erg beschadigend. Niet voor niets, halen pooiers het liefst 'meisjes', uit het oostblok, die ze kunnen dwingen. De meeste vrouwen willen namelijk niet Hans de buurman pijpen, voor vijftig euro. Waarom willen ze dat toch niet ? Ja, hoe zou dat toch komen ? Preuts, noem je dat, toch ?

Deze keuze leidt tot PTSS, blijkt uit onderzoek. Je bevind je namelijk permanent, in een uiterst kwetsbare situatie. Je doet iets, dat tegen je gehele natuur ingaat, tegen je hele wezen ingaat. Mensen gebruiken drugs, om hun 'klant' te kunnen 'bevredigen', zonder dat men al te angstig wordt, of over zijn/haar nek gaat. Dit is dus helemaal niet zo'n leuk, onschuldig studentenbaantje, zoals men het voordoet. Mensen die dit niet begrijpen, moeten wel heel naief en/of ongevoelig zijn.

Ja, maar het verdient veel geld, zegt men dan. Wat is dat nou voor excuus ? Ik kan morgen huurmoordenaar worden en de kinderen van een crimineel vermoorden. Dat verdiend ook veel geld. Is dat dan ook een studentenbaan, omdat het goed verdiend ? Wat is dat nou voor een argument ? Omdat mensen arm zijn, gaan ze neuken, voor geld en dan is dat een goede keuze, omdat ze het geld nodig hebben ? Dus als ik naar de derde wereld ga en ik neuk daar verpauperde mensen , dan is dat hun 'keuze' en dan is dat 'empowering' ?


Dit is precies de manier, waarop neoliberalen in general, over 'keuze' spreken. Ja, die kinderen in Bangladesh maken die schoenen, voor 2 euro per maand, dat is hun 'keuze'. Ja, je buurmeisje zuigt nu acht mannen per week af, omdat zij anders haar studie niet kan betalen en omdat de huisbaas 900 per maand vraagt. Dat is haar 'keuze'. Zoiets zou Mark Rutte ook kunnen zeggen.

Veel van jullie 'links progressieve' sekswerk mensen, zijn dus honderd procent neoliberaal, omdat jullie keuze voorafgaand aan sociaal economische verhoudingen stellen. Jullie doen alsof er geen sprake is van klassenstrijd, alsof er geen kapitalisme is, alsof er geen noodzaak is, alsof er geen uitbuiting plaats vind. Alsof alles een vrolijke transactie is, tussen welwillende individuen. Dat is dus een honderd procent neoliberale visie.

Sinds wanneer, begrijpt links, de sociaal economische condities niet ? Klasse etc, hoe de productiemiddelen verdeeld zijn. Wie onze huizen en ons werk in handen heeft.

Als in de negentiende eeuw, een man en/of vrouw ontslagen werd, uit de fabriek, dan kwam het gezin vaak op straat te staan. De kinderen belande in een bende, de vrouw verkocht haar lichaam,de man ging aan de drank. De vrouw verkocht haar lichaam. Niet, omdat het verkopen van je kut, zo'n 'feministische' verzetdaad is, maar omdat men hónger had en rádeloos was. Daarom wisten socialisten en anarchisten, in de vorige eeuw, dat prostitutie, kapitalistische uitbuiting is. Nu vertellen 'anarchisten' mij, dat ik respect voor 'sekswerkers' móet hebben, met de nadruk op MOET, want het zijn natuurlijk 'anarchisten'


:__)

Een kat in het nauw, maakt vreemde sprongen. Ga dan niet die sprongen rechtvaardigen, maar kijk hoe het komt dat die kat zo in het nauw gedrukt is. De kat, is 'de sekwerker' van achttien. Het nauw, is deze 'samenleving', waarin er geen plek is, voor de nieuwe generatie, door jaren van VVD beleid en een race naar de bodem.

Dan komen hippe 'linkse' mensen vaak met het 'argument', maar ik ken iemand, die prostituee is en die vind het leuk. Ik ken iemand, die soldaat is en die denkt dat hij goed werk deed, in Irak. En zeg maar niet dat hij gebruikt werd, voor olie, want dat kwetst hem en dat kan natuurlijk niet. Ga de politie niet vertellen, dat zij de bezittende klasse verdedigen. Ga de prostituee niet vertellen, dat zij waarschijnlijk PTSS oploopt en/of SOA's en/of trauma's en/of geweld gaat meemaken, van 'klanten'.

Jullie zijn allemaal gematigd neoliberaal, in jullie misplaatste, financieel gerichte, eenzijdige en amorele individualisme.


gender kritisch stukje

Gender kritisch stukje



Gender non conform ?


Men spreekt vaak van : gender non-conform. Je hebt zogenaamd gender conformisten en gender non-conformisten en niets ertussenin. Er zijn in de wereld zogenaamd twee soorten mensen. Trans mensen zouden gender non conform zijn, cis mensen zouden gender conform zijn. Het punt hiermee is, ik heb mij nooit geconformeerd, aan wát dan ook. Niet aan gender, niet aan conventie, niet aan niets. Daarom ben ik ook zo vaak in de problemen, daarom bots ik met mensen, omdat ik mijn poot stijf houd
Als men zegt, ik ben trans en jij niet, want jij 'conformeert' je aan gender, want jij bent 'cis', dan is dat best beledigend. Ik ben man en ik heb mij nooit geconformeert aan het 'man zijn'. Maar dat maakt mij nog geen 'trans'. Ik pas niet in zo'n raar hokje, als 'cis' of 'trans'. Je kan mensen toch niet reduceren tot zo'n theorie, ongevraagd. Een mens is zoveel meer dan 'cis', of 'trans'. Het is niet zwart/wit.De mens is extreem complex en laat zich niet in een vage humanistische theorie vatten. Gender is niets, dus iedereen is 'gender non conform'. Alleen de braafste christenen, de braafste VVD stemmers, zijn misschien gender conform. En zelfs die niet.

 


Cis ?


Je bent cis, je voelt je content met je sekse ? Toen ik op school zat, waren sommige klasgenoten van mening, dat ik geen échte man was. Dat vond ik toen heel kwetsend. Toen was ik niet content met mijn geslacht. Maar dat kwam door de buitenwereld, niet door mijzelf. De ándere zeiden dat ik niet voldeed. Later begreep ik dat dit nonsense is. Als ik in deze tijd was opgegroeid en ik had als tiener gezegd : mam, ze vinden mij niet jongensachtig genoeg, ik voel mij niet lekker in mijn vel zitten, dan was men meteen in de trans modus gegaan. Ohh, hij is dus 'een meisje' blijkbaar. Nee, hij wordt slecht behandeld op school. Dat de samenleving giftig is, maakt mij niet 'cis', of 'trans', of wat voor onzin dan ook. Dan ga je er slechts in mee. Ze zeiden tegen mij : je bent een watje, geen echte man etc. Dat vond ik toen erg, maar als ik erin mee was gegaan, dan was ik nu 'omgebouwd', wat je schijnbaar ook al niet mag zeggen, het woordje 'omgebouwd'. Al zie ik niet in wat er nou weer zo 'erg' is aan dat woordje ? Dan leg je op ieder mini slakje zout. Tamelijk pathologisch. Want stel, ze 'bouwen je om', van een man, naar een vrouw, dan is dat toch juist wat je wilt. Dat is dan toch juist prachtig. Als het lukt, dan maakt het toch niet uit hoe je het noemt. Blijkbaar staat men er zelf niet eens achter, anders zou je niet gaan huilen over zo'n woordje.

 



Gender erkennen



Dan zegt men, een trans vrouw, zou zich nooit kunnen handhaven als cis man. Hiermee erkent men dus gender. Hiermee beland men zelf in die giftige fuik. Wat is dat , 'je handhaven als cis man' ? Ik heb mij nooit gehandhaafd, in general niet, los van je cis/trans dogmatiek. Nooit heb ik gedacht, ohh, ik ben 'cis', ik moet mij dus als 'een cis' gedragen. Men zegt, als je man bent, dan behoor jij je aan 'mannelijkheid' te conformeren. Ik conformeer mij aan niemand en ik handhaaf mij niet als 'cis man'. Die term zegt mij niets. En die term zegt vele mensen niets, die buiten de trans cult staan. Dat de transcult bepaalde woorden gebruikt, maakt niet dat iedereen die woorden maar gaat overnemen. Jij noemt jezelf trans, prima, maar noem mij dan niet 'cis'. Als ik mijzelf A noem, dan geeft mij dat niet het recht, om jou B te noemen. Wie zegt dat jij daarvan gediend bent ?

. Men doet net alsof 'het mannelijke gender' en hoe dat in 'de samenleving' geïnterpreteerd wordt, heel belangrijk is. Dat is dus een super normatieve instelling. Je erkent daarmee de samenleving en haar gender ellende. Ik ben gewoon ik. Een mens van het mannelijke geslacht en nog duizend andere zaken ( want chromosomen etc ). Als ik 'een man' was, volgens de conventies, dan was ik nu voetbal aan het kijken, of iets dergelijks. Niet iedere non-conformist, is 'een trans'. Trans zélf, is een vorm van conformisme. Een sub-conformisme.

Génder is giftig, dus 'trans' gender ook. Gender is kort samengevat : man stoer, vrouw hoer. Gender kunnen wij overstijgen, als we intelligent zijn, niet door 'trans gender' te zijn, maar door het gewoon te ontkennen. Het is namelijk niets. Het is heetgebakken lucht.

 

 
Als transers zeggen, dat ze een vrouw zijn, dan halen ze vaak allerlei seksitische stereotiepe aan. Ze gaan hoog praten, dragen hakken, make up. Juist die zaken, die niets met 'vrouw zijn' te maken hebben. Andersom is dit ook zo. Als een transer, een man wilt lijken,dan zal zij allerlei mannelijke clichés aanhalen. Just van die clichés,die zo schadelijk zijn. Want gender is altijd beperkend, voor het individu.
 
 
Ik hou van auto's, bier en tieten, dus ik ben een man.Nee, ik heb XY chromosomen , dus ik ben een man.
 
Ik hou van wijn, shoppen en ik ben onnozel, ik ben dus 'een vrouw'. Nee, ik heb XX chromosomen.
 

De trans beweging, blaast conservatieve idealen, nieuw leven in en doet alsof het progressief is

 



Prince


De zanger Prince, wilde zich niet conformeren, deed wat hij wilde en hij was dan zogenaamd een 'trans vrouw', met terugwerkende kracht. . Dus als ik hakken aan doe en lippenstift draag, dan ben ik 'een vrouw' ? Een rockartiest gaat sowieso een beetje rotzooien. Dat is niet 'cis', of 'trans' , of wat dan ook. Dat is performance art.
Je hebt gothic subculturen, waar mannen lippenstift dragen en rokken etc. Maar zij zien zichzelf niet als 'een vrouw'. Omdat men weet hoe relatief het is. Het is slechts drag. Het is niet de MATERIELE realiteit. Iets dat 'links' zou moeten begrijpen. De wereld bestaat uit materie, niet uit 'een innerlijke ziel '. Als je botten opgraaft, van oermensen, dan kan je in het DNA van het botje zien : Dit was een man, of dit was een vrouw. Meer binair gaat het niet worden. Dat heeft niets met links/rechts te maken. De opsmuk is irrelevant. Hakken zijn niet per se 'vrouwelijk'. In de achttiende eeuw droegen mannen hakken. Makeup, is cultureel bepaalt. Gender is sowieso cultureel bepaalt en cultuur is niets. Cultuur is een spook. Er is geen cultuur, er is alleen materie, metingen, wetenschap. Als ze botten opgraven van een man uit de achttiende eeuw, kunnen ze zeggen : hey, dit was een man. Ookal weten wij,dat mannen toen hakken droegen. Ohh, dan was het toch een 'trans vrouw' ? Bij nader inzien ? Kan je nadenken ?


Complot ?


Dan de tweede stelling, ja, TERFS ( de trans exclusieve radicale feministen ) zouden beweren dat de farmaceutische/ plastische chirurgie industrie achter de trans hype zitten. In veel gevallen is het gewoon een kwestie van 'follow the money'. Ik snap niet dat 'anarchisten' dat omtrent imperialisme wel begrijpen. De Irak oorlog was geen 'vredes missie', het ging over geld. Nee, ik zeg niet dat de plastische chirurchie lobby achter de trans beweging zit. Zoiets valt niet te bewijzen. Ze zullen er alleen niet armer van worden, ze zullen het alleen maar prachtig vinden. Want jouw transitie, is hun geld. En in het kapitalisme haalt iedereen overal geld uit. Men gaat over lijken. Dat is cynisch ? Zogenaamde marxisten en anarchisten zouden moeten weten hoe pervers en cynisch de wereld is. Als iemand miljoentjes kan innen, dan maakt het die persoon echt niet uit, of daarvoor iemand te snel in de transitie gaat. Verwarde tieners zijn er altijd. Je kan er nu alleen geld uit halen, door hen in te peperen dat men 'trans' is.
Ik was als tiener erg ongelukkig. Was mij verteld dat ik 'trans' was, dan was ik misschien wel hierin mee gegaan en was ik nu een 'trans vrouw'.


Ojee, iemand kwetsen, de grootste zonde, binnen modern 'links'


Dit mag je allemaal niet zeggen, want zo kwets je mensen. En dat kan natuurlijk niet hé. Als je een soldaat zegt : je vocht in Irak voor de olie van de bazen, dan mag je dat niet zeggen. Je kwetst hem/haar en misschien pleegt hij dan wel zelfmoord. De normie instelling, je moet altijd een blad voor de mond nemen, om maar geacepteerd te worden, binnen de 'linkse' scene.


anders pleegt die/die zelfmoord


Ook een dooddoener, in de transgender  discussie . Als je vraagtekens zet, bij de manier waarop mensen zo makkelijk in transitie gaan, dan plegen die mensen zelfmoord, is wat trans activisten vaak zeggen . Ben het met mij eens, of ik pleeg zelfmoord. Dat is chantage. Daarnaast is het niet mijn verantwoording, wie zelfmoord pleegt en waarom. Als mijn mening iemand over het randje kan duwen, dan is die persoon sowieso al extreem labiel en is er echt wel meer aan de hand. Dat geeft al aan, dat deze personen sowieso al problemen hebben. Anders ga je niet wegens zoiets zeefmoord plegen, wegens de mening van iemand die je niet kent. Sommige mensen haten mij, ga ik dan zelfmoord plegen ? Sommige mensen vinden mij mislukt en een loser. Ga ik dan zelfmoord plegen ? Zou ik het wél doen, zou het dan aan die mensen liggen ?


De laatste kronkel


Rechts hekelt trans, radicale feministen ook, dus die zijn beide een beetje hetzelfde. Dat zegt men. Dat is onzin. Neonazi's waren tegen de Irak oorlog, omdat het Amerikaans imperialisme was/is en neonazi's haten Amerika. Ik was ook tegen de Irak oorlog, omdat het Amerikaans imperialisme was/is, dus ik ben ook een neonazi ? Baudet is tegen pedofilie, ik ook, dus hij en ik zijn hetzelfde ? De SGP vind zinloos geweld erg verschrikkelijk. Ik vind dat ook, de SGP en ik, één pot nat ? Mijn buurman is tegen het slaan van kinderen, ik ook. Hij en ik zijn dus hetzelfde en hebben dezelfde ideologische background ?

Radicale feministen zijn niet tégen trans personen, zoals rechts dat is. Nee, ze zijn niet tégen die mensen, ze vinden niet dat die trans mensen moeten veranderen, of geen recht op het leven hebben, of wat dan ook. Radicale feminsten, sluiten hen alleen buiten hun meetings. En dat recht hebben ze. Want wat jouw meeting is, is jouw meeting en je laat binnen en sluit uit wie je maar wilt, vanuit wat voor reden dan ook. Dat maakt jou niet links/rechts. Dat is gewoon wat het is.
Daar komt wel bij, radicale feministen gaan met rechts in zee, omdat men een bondgenoot vind in rechts, tegen de trans activisten. Ik heb honderden vraagtekens, bij 'de queer theory en transgenderisme', maar dat maakt mij nog geen bondgenoot van rechts. Ik vind dat radicale feministen zéker geen pact hadden moeten sluiten met rechts. Want hun problemen met trans, zijn heel anders, dan de problemen die rechts zou noemen. Ze komen elkaar toevallig tegen hier, maar men heeft geheel andere drijfveren.

Men verwijt Terfs ( trans exclusieve, radicale feministische vrouwen ), dat men vrouwen in een slachtoffer positie stopt.

Het punt is een beetje, iedere zoveel minuten, wordt bijvoorbeeld in Brazilie, een vrouw vermoord, door een man. Een op de drie vrouwen wordt seksueel geintimideerd in haar leven, in 99 procent van de gevallen door mannen. Er is een fricitie tussen mannen en vrouwen, doordag 90 procent van de mensen hetero zijn en veel mannen de neiging hebben, dat zij hun mannelijkheid moeten manifesteren, door vrouwen aan te randen.
Ik ben man, ik ben niet eens een feminist en ik snap dat er vrouwen zijn die niets met mannen te maken willen hebben, hoe 'radicaal' die keuze ook kan lijken. De keuze is aan hun, het is hun leven, zij maken de keuzes.
Goed, geweld van mannen naar vrouwen toe, is extreem groot in de wereld en is altijd extreem groot geweest. Daarom zijn er vrouwen, die zoiets hebben van, vrouw zijn is niet iets dat je zomaar bent. Als een gast zegt : ik voel mij een vrouw, vandaag, dus ik kan nu de lockerroom van vrouwen in, dan is dat bedreigend voor hen. Als vrouw zijn, niet meetbaar is en slechts een soort wazig, ondefinieerbaar gevoel is, dan wordt daarmee het conflict, de frictie tussen man/vrouw gewoon ontkend.
 Zwart en wit heeft een geschiedenis. Zwarte mensen, zijn door witte mensen uitgebuid en worden dat nog steeds. Ik kan dus niet zomaar zeggen, als witte man : ik voel mij zwart, want gevoelens. Vrouwen zijn altijd door  mannen uitgebuid, je kan daarom dus niet zomaar zeggen 'ik ben een vrouw vandaag', wat sommige 'queers' ( ook zo'n irritant woordje ) dus doen. Dan ontken je patriarchale machtsverhoudingen in de wereld.
 Nu is het net, alsof ik een soort 'redder van de vrouwen' ben, maar zo bedoel ik het niet. Ik snap alleen goed de positie van 'de terfs'.

De zwart/wit anologie : Zwart zijn, betekend niet een zwarte huid hebben en uit Afrika komen, of Afrikaanse roots hebben. Nee, zwart zijn, dat voel je gewoon. Ik voel mij gewoon zwart. Als kind al, hield ik van trommelen en danste ik graag een Afrikaanse dans. Ik ben dus 'een Afrikaan'. En dat valt niet fysiek te meten, dat valt niet waar te nemen, dat zit veel dieper. Mijn huid is dan wel wit, ik kom uit Europa, mijn haar is blond, maar diep van binnen voel ik mij zwart. Zie je mij als een Hollandse jongen, dan pleeg ik misschien wel zelfmoord, dus dat zeg je niet meer. Zwart zijn is sowieso relatief, dus dan kunnen we net zo goed buiten alle kaders breken en alles 'een zwarte' noemen. Een vrouw uit Spanje ? Een zwarte man. Een Amerikaan, uit Texas ? Hij identificeert zich als moeder uit Congo...Dus hij is dat. Ik draag graag groen, ik ben een komkommer. Komkommer zijn is immers relatief, alles kan een komkommer zijn. Ik ben een transformer. En een 'transfoob'

Vrouw zijn is niet het hebben van XX chromosomen, een baarmoeder, een vagina. Nee, vrouw zijn is een gevoel... Een banaan, dat is niet dat kromme, gele fruit. Nee, ik heb een boekenkast en dat is ook een banaan, want het heeft een bananen ziel. En banaan zijn is sowieso relatief. Niet één bananaan is hetzelfde. Dus alles is een banaan.

Baudet's filmpje

https://joop.bnnvara.nl/opinies/het-steeds-openlijker-en-walgelijker-racisme-van-baudet

 


Als vluchtelingen hier komen, dan worden 'onze vrouwen' eerder verkracht. Dit is wat Baudet suggereert, in het delen van een ranzig nazi filmpje, waar 'onze vrouwen' hun verhaal doen. Waar 'onze vrouwen' hun zorgen uiten, over verkrachting door vluchtelingen.

De stelling is dus : Donkere mensen, vluchtelingen, Afrikanen en Syriërs, hebben heel erg de neiging, om te verkrachten. Haal er tien binnen en drie ervan zullen iemand verkrachten. Daar komt het een beetje op neer.

Wij daarentegen, zijn de goede mannen, die dat niet doen. De witte man, een prins op het witte paard, een held, een beschermer van tere vrouwen. Een beetje zo'n man, als in de lord of the rings films. Wapperende haren, serieuze blik, zwaard in de aanslag. Bloed en bodem, haard en hart.

De slechteriken komen uit het oosten, om 'onze' welvaart te plunderen en 'onze' vrouwen te grijpen.

De grap van dit geromantiseerde, infantiele verhaal, is dat onderzoek uitwijst dat vrouwen en meiden, bijna altijd aangerand worden, door iemand uit de directe omgeving. Een vriend van een broer ( wit ), een oom, een vriend van een oom, van een vriend. Een vader, een broer, een neef van een vader, van een om. De dominee, de padvinder hopman, de baas, op het werk, die je anders zal ontslaan.
Het is niet zo, dat verkrachting niet voor komt in de Nederlandse maatschappij. Het komt voor bij bosjes. Schuif het alleen onder het tapijt, want wij zijn 'the good guys', in Baudet's Walt Disney wereldbeeld.


Zwarten verkrachten niet ? Zwarten verkrachten óók. Seksueel geweld komt overal voor, waar mensen zijn. Radicaal feministen zullen zeggen : overal waar mannen zijn.
In iedere religie, politieke stroming, overtuiging, komt misbruik voor. Moslims, boeddhisten, humanisten, christenen, anarchisten. Overal is misbruik, overal zijn 'wij' ( meestal mannen ) verkrachters. Hoe dat komt ? Daar ga ik het nu niet over hebben en eigenlijk weten we dat ook niet helemaal, althans, ik weet dat niet.


teer ?

Vrouwen zijn teer en kunnen zichzelf niet verdedigen ? Objectief gezien niet natuurlijk. Geef een vrouw een pistool en zij is niet meer teer. In de 21ste eeuw, hoeft niemand teer te zijn, wat voor geslachtsdeel je ook hebt. Geef een vrouw een AK47 en ze heeft geen feminisme en/of een sterke vriend en/of een Thierry Baudet nodig. Als een persoon je aanrand, maak die persoon dan dood ( dat zou ik doen, als ik een vrouw was ) . Of hij nou een zwarte, of een witte is, een oom of een neef.


Verwarde, inconsistente Thierry


Thierry is een verwarde man, want hij is juist de man die zei dat 'een beetje dwang' , voor vrouwen, iets is dat ze nodig hebben. Iets dat ze willen, het enige waarop ze responderen. Maar, dat geld dus voor witte mannen ? Dwang van witte mannen, is opwindend. Dwang van zwarte mannen ? Verkrachting. Julian Blanc, de witte versiercoach, kan vrouwen ongevraagd, onverwacht,  half wurgen, dan is het speels en sexy. Zou Achmed dat doen, of Marlo, uit de Bijlmer ? Wat zou de Telegraaf daar dan van vinden ?


19de eeuws, sociaal darwinisme


Aan de basis van dit verhaal, staat een christelijk/fascistisch/sociaal darwinistische overtuiging. Donkere mensen, hebben lagere instincten. De reden dat men kolonialisme goedkeurde. Wij, de witte mannen, zijn zuivere ridders, calvinisten, die hun driften onder controle hebben,die spaarzaam met ons kapitaal omgaan, die de wereld verlichten, met onze Bijbelse inzichten, ons kapitalisme. Zij daarentegen, die zwarten, zijn primitief. Als zij een vrouw zien, duiken zij er meteen op. Daar kunnen zij ook niets aan doen, dat is hun ras.

Zoals een VVDer een keer zei, tegen mij : Suriname mag blij zijn, dat de Nederlanders hen zo goed geholpen hebben, om iets op te bouwen....

FVD = VVD = fascisme


Zowel bij de VVD, als bij het FVD, zit deze gedachte in de hardware. De FVD uit het alleen, de VVD denkt het alleen. De FVD is de onderbuik van de VVD. Wat VVDers denken, zegt de FVD voor ze. Zoals de altright ook zegt, de altright in Amerika. Zwarte mensen, mogen blij zjin met de slavernij. Want door de slavernij, zijn zij uit hun luiheid geholpen. thierry ziet zichzelf als een verlengstuk van de Amerikaanse altright. Valt het kwartje nou, brave burgertjes ?. Het fascisme komt voort, uit de hyper conservatieve, calvinistische, kleinburgerlijke hoek, de VVD hoek. Daar werd het geboren en het kindje heette FVD.


je identiteit

 
Klasse is wel relevanter dan identiteit. 

Een paar redenen 

 

 

1

Stel een zwarte homo hééft de productie middelen. Hij heeft dus de fabriek, de woonplek en hij heeft het geweer om deze te beschermen. Dan doet het er niet toe wat men van hem vind. De kapitalist zal hem eruit proberen te jagen, maar niet omdat hij een zwarte homo is. Nee, omdat hij het geld van de kapitalist in de weg zit. 

Ik ben een witte hetero en de bazen zouden mij net zo goed kapot proberen te maken, als ik kraakte. 

 

Laat ik het zo zeggen. Beyoncé, de popartiest, is zwart. Maar voor haar betekend racisme wel iets anders, dan wat het voor de zwarte, verpauperde jongen uit LA betekend. De doorslag is klasse. Beyoncé sleuren ze niet uit een auto, Devon uit LA wel. Waarom Devon wel ? Omdat Devon geen advocaten kan betalen, van twintigduizend per uur. Rijke, geslaagde kleurlingen, die in de media hun verhaal doen over racisme, vertellen dus niet het hele verhaal. Obama was geen slachtoffer van racisme. Hij was pleger van oorlogsmisdaden in het midden-oosten. Maar omdat hij zwart is, was hij zogenaamd 'de goede president'. Dat is de hypocrisie van de liberal. 

 

2

Mensen op je werk, zijn sowieso giftig. Mensen op TV, mensen in het algemeen, heb ik sowieso opgegeven. Ben je niet homo, dan ben je wel zwart. Werk je niet hard genoeg, dan ben je arrogant, ben je niet lelijk, dan ben je te mooi, ben je niet mooi, dan ben je te lelijk. Mensen zijn uiterst giftig. Identiteit politiek, wilt de mensen een soort van ombuigen. Mijn baas is een kwaadaardig man, een verrot persoon. Hij haat allochtonen en 'alternatievelingen' en stiekem haat hij ook vrouwen en homo's. Hij haat alles dat niet voldoet aan zijn beeld van een goed mens, goed volk, zoals die Dijkhof het noemde. mannen in pakken, met veel geld, dat is allemaal 'goed', de rest is 'slecht'.

Het doet er niet toe dat mijn baas homo's gaat accepteren, of zwarten, of Marokkanen. Beter is het als we het hem financieel moeilijker maken, zijn panden kraken, zijn bedrijf boycotten, loon opeisen. Een moreel kompas zal hij nooit hebben, dus raak hem in zijn portemonnee, niet in het hart dat hij niet heeft. 

 Stel, een zwarte homo kraakt een pand, dan is hij niet meer afhankelijk van de racistische huurbaas. Dat lijkt mij handiger, dan het eerst minder racistisch maken, van die huurbaas. Het lijkt mij ook makkelijker. Daar komt dit op neer. 

Mensen hebben een sociaal instinct, omdat wij een sociaal zoogdier zijn. Gaat dit niet in tegen wat ik hierboven zeg ? Nee, wat ik bedoel, mensen zijn in de arbeid en het samenleven, geneigd tot samenwerking. Waarom, omdat de evolutie ons daartoe zette. Dit doen wij sowieso en wij hoeven niet eerst omgevormd te worden, tot 'niet problematische' mensen. Wij leven samen, of jij nou zwart of blauw bent, of ik nou homo of hetero ben. Dit is een natuurwet, niet een moralisme, door mij opgedrongen aan andere. Het heeft dus geen zin, om een soort sociale zedenleer op te leggen, in de vorm van identiteitspolitiek. Wij willen graag samenwerken, dat zit in onze genen. Het racisme is eerder tegennatuurlijk. Het is er echt in gestampt, op scholen, in de ideologie etc. De meeste mensen wíllen helemaal niet zomaar een zwarte haten. Dat gaat in tegen ons gevoel van eigenwaarde, eer, respect etc. Zoals Marx zei, eerst het vreten, dan de moraal. En zoals kameraad Kropotkin het zei. Verover dan dat vreten en de rest komt vanzelf goed ( nee, dat zei hij niet, maar daar komt het op neer ). Kortom, racisme is zo tegennatuurlijk, dat rechts het met man en macht moet opwekken, aanzwengelen. Wij hoeven slechts gelijkwaardig met elkaar om te gaan en dan ebt het racisme vanzelf weg. Daar ben ik van overtuigd. Steun elkaar financieel, in die klassenstrijd en mensen gaan echt niet over elkaars kleurtje kankeren. 

4

Het is niet én identiteit politiek én klassenpolitiek. Nu trokken alle arbeiders, naar iets belachelijks als FVD. De huur is zo hoog, de bazen graaien door, je kan niet rondkomen. Maar gelukkig heeft 'links' het over zwarte Piet. Ik wil niet zeggen dat zwarte Piet per se onzinnig is. Maar in tijden van zulke grote problematiek, waarin de nood zo hoog is, is een focus op zwarte piet, erg ongepast. Het is een niet erg tactische respons, op het falen van Rutte drie. De BTW gaat omhoog en waar komt links mee ? Mensplaining, witte piet, transgender restaurants, kleertjes voor trans baby's ( geen grap ), dat carnaval racistisch is ( want men draagt zo'n Mexicaanse hoed ). Ja, tamelijk burgerlijk, tamelijk highclass verwennerij, om het over deze zaken te hebben. Tamelijk veilig ook, omdat je niet hoeft te zeggen, hoe arm je bent ( vele schamen zich daar nog steeds voor ). Je hoeft niet toe te geven hoe slecht het financieel gaat, maar je bent wel 'progressief links'. 

 

 

Mensen hoeven van mij niet eens per se zwarten en homo's te accepteren. Haat jij homo's en zwarten, dan is dat jouw zielige probleem. Ik kan jou niet vertellen, wie je wel en niet mag haten. Máár, er is een ding en dat is, blijf van zwarten en homo's af. Val je een zwarte homo aan, dan heeft de zwarte homo het recht, om jou in de sloot te gooien ( of erger ). Dat lijkt mij relevanter. Wat de AFA in Londen deed, in de jaren negentig. Dat lijkt mij meer geslaagd anti-racisme, dan het huidige anti-racisme. Er is een verschil tussen met skinheads vechten ( daar de ballen voor hebben, want je moet ze maar hebben ), of tegen zwarte piet demonstreren. Het eerste vind ik dapperder. 

 

LGBTQ en anti-racisme etc, zijn belangrijk, want binnen links is ook seksisme, homofobie, racisme etc. Ik was lid van een linkse partij en ik heb vele linkse demo's gelopen en nog nooit heb ik een SPer horen kankeren over 'de homo's', of 'de zwarten', of 'de vrouwen'. Wat identiteitspolitiek doet, is een beetje preken voor eigen parochie. Anarchisme in Spanje, had een bataljon van zwarte mensen. Het is niet zo, dat de witte militanten hen uitlachte. Nee, natuurlijk niet. Racisme is een speeltje van rechts, laat het dan ook hun speeltje blijven. Wij kunnen gewoon met een zwarte omgaan, zonder hem/haar anders te behandelen. Liever, of gemener, beide is dat giftig. 

 

Spanje

Spanjaarden in 1936. námen de productiemiddelen over en hielden de fascisten uit de straten. Hier was niet eerst een cursus over LGBTQ en zwarte piet voor nodig. En nee, daarmee zeg ik niet dat LGBTQ en zwarte piet onzinnig zijn, of 'minderwaardige thema's '. Ik zeg alleen, dat het voor de geschiedenis niets uitmaakte. De FAI en de CNT hebben niet verloren, doordat er te weinig trans militanten waren, of omdat sommige arbeiders homofoob waren. Van die miljoenen arbeiders, waren er zéker een paar seksistisch en/of homofoob, of 'transfoob' ( maar dat bestond toen nog niet ). Ondanks dat, zie ik het Spaanse project, als een geslaagd project. 

Men had Hillary Clinton, de starbucks en LGBTQ niet nodig, om de productiemiddelen te nemen en de wapens te hanteren. 

 

Bakoenin trouwde met een kind (!). Toch was hij een geniaal man. Proudhon was een vrouwenhater, toch was hij geniaal en is zijn economische model geniaal. De wereld is niet zwart/wit. Ook de arbeidersklasse, heeft vieze randjes, uiteraard. Maar waarom het vergrootglas op die vieze randjes leggen. Proudhon niet lezen, omdat hij vrouwen haten ? Michael Jackson niet luisteren, omdat hij kinderen neukte ? Ik zie de artiest los van de persoon.  Bakoenin en Proudhon, zorgde indirect voor de meest vooruitstrevende revolutie ooit, los van hun achterhaalde/smerige kanten. 

 

Marxisme ? 

Deze respons zou 'plat marxistisch' zijn. Allereerst, ik vind marxisme verre van plat. Ik ben niet eens marxist, maar ik vind marxisme, communisme, vele malen dieper, dan Bij1, Hillary Clinton, the cosmopolitian, vice en zwarte piet.

 

Marx's kritiek op kapitaal spreekt boekdelen, is vlijmscherp. Het is 'l;assen reductionisme', maar klassen is niet niets. Klassenstrijd, is de hoeksteen, het walgelijke fundament, waar de grootste onrust uit voort komt. Liberals denken dat ze links zijn, omdat ze een vriend hebben die zwart is. Ze pleiten voor meer zwarten in commercials en in films, maar baten wel sweatshops uit, in Bangladesh. Dat is het verraderlijke gezicht van Amerikaans, identitair 'links'

 

Bij1 en PVDD zouden samen moeten ? Nee, liever niet. 

 

Ik ga meer voor een reusachtige coalitie van : SP, PVDD, vrije bond, FNV , bond precaire woonvormen, code rood en code oranje.

 

Dan kunnen de internationale socialisten, samen met rapper Typhoon en Bij1, aanschuiven bij de wereld draait door, om over cis splaining te praten en seksuality en empowering etc. 

 

clowns ?


Clown World


We appear to be living in a clown world. Men are turning themselves into women, women are turning themselves into men, and brainwashed kids, god bless ‘em, don’t know what to turn themselves into. Meanwhile, small-souled bugmen are protesting outside McDonald’s for Szechuan sauce because of a cartoon, and deranged SJWs can’t pull their eyes away from Donald Trump’s Twitter account.


In een vorig stukje op Krapuul, had Gabrielle Juriaans, over een nieuwe obsessie van de altright, genaamd de 'clown world'. Zij wist niet wat men hiermee bedoelt. En ik denk dat de altright zelf ook niet precies weet wat men bedoelt. Op internet beschrijven ze hun ongenoegen, in hun beschrijving van de clowneske wereld.

Een wereld, met alleen maar clowns ? Dan zou een clown, geen clown meer zijn. Een clown is een clown, omdat de andere geen clown zijn. In een clown wereld, zou de 'normale', serieuze man, de 'clown' zijn.


Mannen worden vrouwen, worden mannen. Nou en ? Dat is toch je eigen zaak. Ja, of de gemeenschap het moet betalen, daarover valt te speculeren. Maar doe wat je wilt, met je lichaam, zou ik zeggen. Het is jouw bestaan, jouw keuzes. Draag dan alleen wel de consequenties. Afijn, laten we niet in deze stekelige discussie verzanden, want het is weer op eieren lopen.


Faceless corporations are pretending to be social justice revolutionaries while at the same time warping the capitalist system out of all functional recognition for their own gains. Governments and the media are no longer even trying to hide their support for cultural Marxist policies, and as community spirit across the West continues to disintegrate, more pea-brains take to social media to shout at each other and drive culture deeper into the gutter.


Het kapitalisme heeft geen 'functional recognition'. Het kapitalisme is helemaal niet functioneel. Het is een eindeloze opstapeling van kapitaal, zonder reden. Het is puur nihilisme.De altright valt het kapitalisme aan, maar valt het kapitalisme ook niet aan. Het valt slechts de verschijningsvorm aan, niet de fundamenten. Het valt de buitenkant aan, nooit de hardware. Men hekelt een kapitalist, niet omdat hij/zij mensen kapot maakt. Nee, men hekelt de kapitalist, omdat de kapitalist niet in Nederland woont, of een vriend heeft, of een vrouw is, of vind dat zwarten mogen stemmen, of house luistert en drugs gebruikt, of niet getrouwd is.


Dat men zegt : grote corporaties doen alsof zij redders in nood zijn. Ja, dat is een hypocrisie waar Thom Holterman laatst over schreef, op zijn blog 'libertaire orde'. En deze hypocrisie is een logische uitwas van neoliberalisme/kapitalisme. Iets waar de altright juist voorstander van is. Het is een logische uitwas, omdat 'de held' uithangen, betekend dat je meer geld omzet. Activisme,zogenaamd 'activisme', is óók een product. Het nieuwe 'liberale' links, is een neoliberaal product.


'cultural marxism'. Ook zo'n angstbeeld, van extreem rechts. Onze politici, supporten 'marxisme' ? Hoe dan ? De SP heeft 1 zetel en kwam nog nooit in een coalitie. Hoe zou Rutte, op wat voor manier dan ook, wat voor marxisme dan ook uitademen ? Cultuur Marxisme, een Italiaanse herdefinitie van marxisme, waarin men de nadruk minder bij klasse legde, maar meer bij sociale machtsverhoudingen in general. Iets dat dus niets met de huidige politieke elite te maken heeft. Er zijn binnen universiteiten wel docenten te vinden, die wel wat met deze vorm van neo-marxisme hebben. Maar dat zijn slechts enkelingen. De meeste mensen snappen marxisme helemaal niet en de besturende 'elite' al helemaal niet.


Once-great Western cities have been reduced to barren corporate wastelands populated by millions of atomized, cultureless, and basically useless consumers.

Great western cities ? Dus de steden van nu, zijn niet 'great' ? Parijs is groter, dan het Athene uit de hellenistische tijd. Parijs is 'grootser', dan het Amsterdan van zeventienhonderd, toen er boreale boten rond voeren, van de VOC.


Cultuurloos ? Niets is cultuurloos. Alles is cultuur. Zelfs die corporate wasteland, is een cultuur. Wij zitten alleen midden in de cultuur van deze tijd, in de aannames en gebruiken. Daardoor zijn wij ons er niet echt bewust van.

De altright verheerlijkt het archaïsche. Men is dus in feite fundamentalistisch. Zoals moslim salafisten, naar een middeleeuws kalifaat verlangen. Zo verlangt de altright naar een soort pre modern Europa. Een tijd van hutten, klei, zwaarden en doedelzakken. Een wereld waarin Trump niet uitgelachen zou worden etc en waar iedereen respect zou hebben voor een Hiddema. Jullie moeten respect voor mij hebben !!!, zoals de katholieke/fascistische landlord het uitschreeuwt, in de film Novecento ( een film die zich btw herhaalt )

Als je kritiek uit op die zinloze consumers, val dan het kapitalisme aan. Val niet al die andere gare hersenspinsels aan. Marxisme, clowns, transgenders ? Wat heeft dat met kapitalisme en consumerism te maken ?

The internet has people living in something akin to a permanent state of road rage as they desperately try to fill the emptiness in their lives by becoming hysterical over events that have little to no impact on them. The morbidly obese are plotting to normalize their immoral and disgraceful lifestyles in favor of sorting themselves out, and Tinder has turned the sexual marketplace into a loveless hellscape.


De leegte in je leven, heeft niet te maken met deze specifieke tijd. In de vorige eeuw, was men hier al mee bezig, met dit gegeven. Het is misschien een probleem, dat er weinig zingeving onderwezen wordt, op scholen. Dat men niet in gaat op existentie filosofie, dat de mensen geen handvatten krijgen. Dat er geen wijsbegeerte onderwezen word, op scholen.

Het altright knulletje, zoekt zingeving en komt bij Hiddema op schoot zitten, die hem over de bol aait.


Heeft tinder het nou gedaan ? 'a loveless hellscape' ? Als tinder de hel is, dan valt de hel mij best mee. Een beetje swipen, een beetje rommelen. Dat heeft de jeugd altijd gedaan. Liefdeloos ? Dat vind ik ook een grote aanname. Er zullen vast mensen geweest zijn, die via tinder, of grindr, een liefdesrelatie gevonden hebben. Een politieke beweging, die huilt over een datingsite. Gaat het triester worden ?

De mensen met de obesitas, zijn een uitwas van het kapitalisme. In Amerika heeft men zes banen, om net niet rond te komen. Want de bazen moeten natuurlijk gespekt worden. Deze arme onderklasse van Amerika, zo ongeveer de helft van de bevolking. Heeft helemaal geen géld, voor normaal eten. Van het fooi dat zij krijgen, van de door jou zo geliefde 'ondernemers', kunnen zij fastfood kopen, wat geen food is, maar wel fast. Daar worden ze dan dik van. En dan ga jij dat immoreel noemen, met je verwende kont. De altright, snapt net als de 'linkse' Amerikaanse liberals, niets van het kapitalisme/neoliberalisme. Beide zitten te roeren, in non-issues en trekken nooit radicale conclusies. Beide voelen onbehagen, maar snappen niet waarom.

Je islam gejank




Moslims zijn eng ?

 

Al vanaf de jaren 00, van de Fortuyn tijd, horen we de hele dag over 'de moslims' en over hoe 'wij' superieur zijn. De PVV nam het stokje over en nu hebben we het intelligentere, dus gevaarlijkere FVD, dat het stokje overneemt, ten opzichte van de 'islam kritiek'. Al spant de PVV natuurlijk nog steeds de kroon. Dan hebben we nog de knokploeg van de PVV, genaamd Pegida, onder aanleding van een droeftoeter genaamd 'Edwin Wagenveld'. Zelfs mensen uit de kunst scene, mensen als Hans Teeuwen en Theo van Goch, brande zich aan deze 'islam kritiek'. Totaal losgezonden van een breerdere kijk, op het middenoosten, de wereldpolitiek, imperialisme etc, heeft men 'de moslim' bekritiseerd.

 

Ojee, een 'de islam'

De islam, is niet één ding. Net als dat 'het christendom' niet één religie is. Je hebt katholieken, calvinisten, linkse christenen, humanistische christenen, fascistische christenen, min of meer progressieve christenen, conservatieve christenen, CDA, SGP en christen-unie. Je hebt zelfs anarchistische christenen. uit naam van het christendom zijn mensen vermoord, tot slaaf gemaakt, verbrand, gemarteld. Maar christenen hebben ook aan liefdadigheid gedaan. Zij hebben ook joden laten onderduiken. Ik bedoel, ik ben geen fan van 'het christendom', maar het is niet zwart/wit. Het is niet 'zij zijn slecht' en 'ik ben goed'.
Hetzelfde geld voor de islam. Ook een monotheistische religie, uit het middenoosten. Ook binnen dit geloof, heb je véle sub-stromingen, afsplitisingen. Van extreem, tot minder extreem. Van salafisme, tot relatief progressief. Ook met de islam heb ik niets. Maar verder dan dat gaat het niet.
Draag je hoofddoek, of doe het niet. Het zal mij een worst wezen. Ga naar je kerk, aanbid je god, of doe het niet. Ik ga geen woorden aan je vuil maken, wat je ook doet. Maak van je hart geen moordkuil.

Het idee, van de fascisten ( PVV en FVD ) is dat het christendom meer is, dan de islam. Dit is natuurlijk onzin. De islam heeft bloed aan de handen, tuurlijk. Hetzelfde geld voor het christendom, het liberalisme en het marxisme. De geschiedenis is doortrokken van bloed, iedere stroming, ideologie, ieder humanisme, heeft bloed doen vloeien, om territorium af te bakenen. Jullie hebben in het verleden bloed doen vloeien, is nooit een argument. Mohammed was een warlord ? Zal best. Christenen hebben 'heksen' verbrand en 'ketters' afgeslacht, overal ter wereld.

PVV en FVD zegt : Europa moet christelijk zijn, want dat moet. Dat is altijd de diepgang van rechts. Zo ver gaat hun argumentatie. Je moet voor een baas werken en zijn geld maken, want dat moet. het klimaat gaat niet verwoest worden, want dat is zo. Homo's zijn slecht, want dat is zo. De vrouw hoort hakken te dragen, want dat hoort.  De koning is belangrijk, want dat is zo. Nederland is het beste, want ik woon daar. Ik ga naar de kerk, dus dan moet jij dat ook. Rechts  gebruikt geen argumentatie. Rechts is een vat emotie, meer niet. Romantische ideen, sentimenteel gebrabbel, ondoordacht onderbruik gepruttel.

Als ik in een buurt  woon en daar wonen ook moslims, joden, hindoes en homo's, dan interreseert mij dat geen flikker. Dan ga ik niet huilen, jammeren, kermen, twitteren, drammen

De islam is je probleem niet. Je hebt geen huis,de baas drukt je loon, de staat beboet je, belast je, betutteld je, minacht je en jij gaat janken over het geloof van de buurman ? De managers en de ambtenaren, graaien al het collectief opgehoeste geld weg. En jij gaat janken over het feit dat je buurman Achmed, aan de ramadan doet en dat jij dat niet doet ?

Jullie zitten bij de bazen op schoot. Likken de hielen , van de mannetjes in de maatpakken.  Daar kruipen jullie voor. En als de huur met vijftig euro verhoogd wordt, dan ga jij kermen over het hoofddoekje van Fatima. Waarom ? De bazen en politici,  zijn machtig en gewelddadig, ingenesteld in regelgeving. Hen kan je moeilijk bestrijden. Fatima is een makkelijke bliksemgeleider. Jullie pakken, wie je makkelijk kan pakken.

Mutualisme

Wat is anarcho mutualisme ?



Anarcho mutualisme, is dat wat anarcho kapitalisme eigenlijk zou moeten zijn. Een mutualist, is een échte markt anarchist. Een anarcho kapitalist, is een mutualist, die niet weet dat hij/zij een mutualist is, of zou moeten willen zijn.

Eigenlijk is mutualisme de éérste vorm van anarchisme. Het is immers bedacht door Pierre Joseph Proudhon, die de eerste was om zichzelf 'een anarchist' te noemen. Ondanks dit wapenfeit, is mutualisme niet meer zo populair, in deze tijd. Niet binnen de anarchistische kringen en al helemaal niet in de mainstream, maar dat spreekt voor zich. Toch zou het de levens van 99 procent van de mensen verbeteren, als zij het zouden toepassen.

Wat is mutualisme ? Het is hetzelfde als anarcho collectivisme ( van Michael Bakoenin, je weet wel, met die baard en die vernietigende blik ) Maar dan met geld, in plaats van met een bonnensysteem. Mutualisme is niet tégen geld. Het vind dat geld niet hetzelfde is als kapitaal. In die zin, dat binnen het mutualisme, er sprake is van een soort beveiliging. Mutualisme zorgt ervoor, dat geld niet opgestapeld wordt en in de zakken komt van enkele families, die het doorgeven. In mutualisme is geld een middel, niet het doel. Als jij in het mutualisme werkt, dan werk je met tien mannen en vrouwen in een winkel ( bij wijzen van spreken ). Jullie maken honderd euro winst, per uur. Dan verdelen jullie die honderd euro, over de tien mensen en hebben jullie alle tien, tien euro winst per uur. Tel uit je winst. Vervolgens gaan jullie overleggen, wat in te kopen, wat te doen, wat niet te doen, hoe het bedrijfje gerund zal worden. Een hele logische manier van doen.


Nu werkt het zo, het kapitalisme werkt zo : negen mensen doen het werk en één persoon strijkt de winst op en deelt de orders uit, omdat deze persoon zogenaamd officieel 'de manager' is, omdat hij/zij zich die titel heeft toebedeelt. Maar anarchisme zegt : geen goden, geen managers. Zelf management en zélf een God zijn. Een jonge God, die de oude, verstarde orde opvreet en uitspuugt.

Dan zeggen sommige anarchisten van nu ( anarcho communisten ). Als je geld toepast, dan zet je de deur open voor kapitalisme. Ik geloof dat niet, omdat kapitalisme niet in het belang is van mensen en mutualisme wel. Mensen kiezen de weg van de minste weerstand. Áls ze kunnen kiezen. In mutualisme verdien je meer, heb je meer vrije tijd, meer zelfbeschikking, meer waardigheid, meer plezier in je werk. In kapitalisme heb je niets van dat. Zodra men het mutualisme toepast, zal niemand meer zin in dat kapitalisme hebben. Het is een beetje vergelijkbaar met de middeleeuwen. Je kan in theorie in plaggenhutten wonen en ridder harnassen dragen. Maar niemand heeft daar zin in. Je kan in theorie voor een baas werken, maar waarom zou je, als er alternatieven zijn ? Bazen zijn parasieten. In de toekomst, gaat niemand terugkeren naar de archaïsche modder prut.

Men zegt dan, mutualisme zou als overgang kunnen werken, naar het anarcho communisme toe. Nee, dat vind ik ook onzin. Want in de anarchie, kan men juist kiezen, wat voor economisch model men toepast. Zoals Malatesta het zegt : Ik ben anarcho communist,maar als mensen anders willen leven en werken, dan kan dat natuurlijk, na 'de revolutie'. Individualistisch, collectivistisch. Iedereen heeft een andere smaak, een andere perceptie. Heel vele modellen zijn mogelijk en mensen kunnen dan kiezen, wat het beste bij hen past. In Spanje, tijdens de Spaanse revolutie, werden er vele soorten modellen toegepast, in het links libertaire speelveld. Van heel primair, autonoom communisme. Naar allerlei vormen van collectivisme en mutualisme en alles er tussenin. Er is niet een soort overgang, naar 'het ware' communisme. Dat is helemaal niet nodig. De geschiedenis heeft niet een soort uiteindelijk slotakkoord, in de vorm van 'het communisme'. Dat denken, is een marxistisch kwaaltje.


Banken

Mutualisme functioneerde altijd met een bankensysteem. Dit systeem heeft in Frankrijk en Amerika gefunctioneerd, in de negentiende eeuw. Een mutualistische bank, verschafte leningen, aan collectieven en vroeg daar geen rente over.Dit maakte, dat de mensen zich konden vrij kopen. Dat zij zich los konden maken, van de sociaaleconomisch, kapitalistische slavernij. Deze bankensystemen waren aanvankelijk legaal maar werden al snel verboden, door de kapitalistische staat en haar klassenjustitie, die wilde dat men als slaaf in de fabrieken van de bazen zou blijven werken, uiteraard.


Na het falen ( en slagen ) van Proudhon's mutualistische bank, kwam Michael Bakoenin, met zijn synthese tussen marxisme en mutualisme. Het zogenaamde : collectivisme, waar ik eerder over sprak. Dit was een meer militante vorm van mutualisme, dat buiten de wet om functioneerde. Waar mutualisme nog binnen de orde trachte te handelen, om buiten de orde te geraken.


Kunnen we mutualisme nieuw leven in blazen ?


Dat is moeilijk te zeggen. Ik weet niet wat er gebeurt, als we een mutualistische bank opzetten, die kredieten verschaft aan kleine collectieven van arbeiders, die aan winstdeling doen. De kans zit erin, dat de politiestaat deze aanvankelijk legale manier van doen, zou verbieden, in naam van 'het land' ( lees, het geld van de vrienden ). Wetgeving is immers relatief en zodra het de bazen aantast, is iets al snel 'verboden' en 'niet verantwoord'.
Ondanks dit, is het iets dat wij kunnen proberen. Iets dat wij zeker nieuw leven in kunnen blazen. Dit is dan ook iets, waar ik het met jullie over wil hebben.

synthese

 

LIBERTAIRE SYNTHESE

Libertaire synthese.


Sommige anarchisten zijn vormalige libertariers, of anarcho kapitalisten. Het zal niet een groot percentage zijn, maar binnen de millenial generatie is een segment een vormalige libertarier. Over wat het libertarisme/anarcho kapitalisme precies is en wat de verschillen zijn met klassiek anarchisme, heeft Peter Storm laatst een stukje geschreven in de buiten de orde en dit stukje is erg goed uitgewerkt en verhelderend. Misschien is het nog te vinden, op zijn blog 'ravotr'

Hoe kwam ik tot ( rechts ) libertarisme en hoe kwam ik ervanaf ? Voor mij was het duidelijk dat als belastinggeld niet goed besteed word, waarom het dan uberhaupt genomen zou worden ? Zaken die je om je heen ziet, die niet van waarden zijn, worden vol gespekt. Denk daarbij aan de banken, de eindeloze ambtenarij en het bedrijfsleven, alsook elitaire 'artistieke' subcultuurtjes als abstract theater. Alles. Kort samengevat, waarom kan de financiele elite wel gered worden, een elite die overigens altijd over zelfredzaamheid spreekt, maar waarom geld dit niet voor de werkende klasse en de middenklasse. Pathetisch om te zien hoe de mensen die altijd over de zelfredaamzheid preken, de eerste zijn om hun handje op te houden, wanneer hun casino kapitalisme weer eens in elkaar gestort is als een kaartenhuis. Dan gaat dat individualisme ineens niet meer op, dan moeten we 'samen' er voor elkaar te zijn. De hypocrisie is misselijkmakend.

Als jongeman vond ik het ( rechts ) libertarisme dan consistenter. Wees een kapitalist, ga over de kop en blijf over de kop. Ook ageerde het aanvankelijk sterk tegen imperialisme en oorlog, deze twee zijn immers van collectief geld bekostigd. ( Rechts )Libertarisme vertelde mij dat ik echt alles zelf moest doen, waarvan ik sowieso het gevoel had dat het zo was, ik moest sowieso al alles zelf doen, pas dat dan consitent toe. Als die overheid er niet voor me is, ga weg dan met je overheid. Ik ben intelligent genoeg om de inconsitenties te zien in het neoliberalisme, de paradoxen. Libertarisme speelde dan in op een vreemd soort ongenoegen en het bood iets dat geen consessies lijkt te doen.

Anarchisme kende ik wel, maar alleen van de subcultuurtjes, waar ik altijd een beetje een weerzin tegen gehad heb. Het kwam niet over als een ideologie die op de realiteit toe te passen is, maar een streng omlijnde subcultuur. Hier schreef ik laatst over, btw.

Wat maakte dat ik bij rechts libertarisme weg ging. De inhoud van rechts libertarische ideologie is erg beperkt. Als je de tijd neemt om het allemaal uit te denken, dan ga je sowieso tegen allerlei problemen aanlopen . Voor mij was het property monopolie en het erfrecht erg doorslaggevend. Men kon dit niet helemaal lijmen, de gaten die ik hierin sloeg. De argumenten waren voor mij niet sterk genoeg. Wat maakt nog meer dat ik er van weg ging ? Het idee dat de kapitalist per se creatief is. In mijn perceptie staat creatie los van kapitalisme. Een creatief persoon kan kapitalist zijn, maar dit kan ook net zo goed niet het geval zijn. Kapitalisme is geen creerende kracht, kracht komt van binnen uit. Kapitalisme is slechts een manier van distributie, niet van creatie. Kortom, diep van binnen was het rechtslibertarisme dus al afgeschreven toen.

Vanuit daar kwam ik op Bakoenin. Bakoenin legt alles veel fundamenteler voor en komt met de vergelijking van de mens die niet bewust is van zijn/haar vrijheid, als deze persoon alleen zou zijn, op een eiland bijvoorbeeld. In die zin bestaat vrijheid dus niet als concept, maar is het iets dat uit de materiële condities voort komt, is het iets dat tastbaar moet zijn. Dit enkele persoon kan dus helemaal niet zonder de andere mensen, is altijd gebonden aan andere mensen. Interacteert altijd met andere mensen. Binnen dat construct ontplooit vrijheid zich, omdat die andere de persoon de vrijheid kunnen geven of ontnemen. Zonder andere is het hele idee vrijheid betekenisloos.
Vanuit Bakoenin kwam ik bij Proudhon, die een markt voor ogen heeft, maar een zonder de libertarische valkuil, namelijk erfercht en property en dus accumulatie van kapitaal. Zo heb je toch de wisselwerking van markten, zonder het nadeel van de concentratie van kapitaal in de handen van enkelingen. Vanuit Proudhon kwam ik bij Kropotkin, die het idee van de collectieve erfenis aandroeg, dat ik een sterk argument vind en vond voor collectief beheer van de productiemiddelen. Hoe kan je een monopolie hebben op iets, als je er nooit iets voor gedaan hebt ? Dat maakt dat kapitalisme niet creatief is, maar slechts een systeem van distributie. Heeft een kapitalist die in fietsen handelt, iets van doen met het product 'fiets' ? Nee, de fiets is een collectieve erfenis, waar niet een persoon een beslag op kan leggen. Iets dat eigenlijk vrij logisch is, maar van waaruit men doorgaans niet denkt. Dit omdat de infrastructuur van kapitalisme gewoon in onze breinen gebeiteld lijkt te zijn. Als laatste kwam ik bij Stirner aan, die erg ingewikkeld is in mijn perceptie, maar waar ik het idee van de macht tegen kwam als iets dat vrij sterk is. Je hebt geen rechten, alles gaat over macht. Ik heb dit, omdat ik het blijkbaar in bezit kan hebben. Dit sluit dan weer aan op de ideen van Kropotkin, die ook uitgaat van een machtsvacuum tot betrekking van de consumptiemiddelen. Deze laatste twee, Kropotkin en Stirner spreken mij dan wat minder aan en ik heb meer met de collectivistische en mutualistische modellen van Proudhon en Bakoenin, dus meer het anarchisctische socialisme, maargoed, dat is irrelevant voor dit artikel.


Wat we wel kunnen zien, is dat het rechts libertarisme op dit moment totaal van het padje af is. Men was aanhanger van Trump, men trekt extreem rechts aan, men trekt conspiracy dwazen aan en niemand weet meer waar men voor staat. Kortom, het is uiterst verrechts, sinds het een tiental jaren geleden van zich liet horen. Ik ben op tijd van het zinkende schip gesprongen, want wat overgebleven is, is treurig. Man's rights activisten, die tegen het 'cultureel marxisme' en de losbandige feministen ageren. Mannen met ideen over gehele complotten tegen de witte mens. Dus ja, rechts libertarisme is sterk besmet door fascisme

Ik had eens een gesprek met een rechtse libertarier, die overigens wel open stond voor nieuwe ideeën. Hij dacht dat anarchisme het kapitalisme willen 'verbieden'. Dit is een misvatting die ik zelf ook jaren lang gehad heb en die blijkbaar niet goed naarbuiten gecommuniceerd word. Het is een hele andere manier van denken. Het bereiden van een eenhoorn is niet verboden, het gebeurt alleen niet zo vaak. Met deze analogie bedoel ik, de anarchist wilt kapitalisme niet verbieden, men wilt het slechts nutteloos maken. Het is als de vergelijking met sado masochistische seksuele relaties. Sommige libertariers suggereerde dat sodo masochisme verboden is onder het anarchisme. Dit is natuurlijk complete onzin. Wanneer de mensen die participeren in sado masochistische verhoudingen samen instemmen, dan is er niets aan de hand. A zegt ja, maar B zegt ook ja en beide gaan een sado verhouding aan. Hetzelfde zou gelden voor kapialisme, het sado masochisme onder de economie. A zegt ja, ik wil voor een baas werken, B zegt ja, ik wil een werker onder mij hebben en geen man of vrouw die dit zal tegenhouden. Ja, jij en ik kunnen ons uitspreken tegen BDSM, maar jij en ik kunnen het niet 'verbieden'. Jij en ik kunnen mensen aanmoedigen het niet te doen, als we dat zouden willen, maar we zullen het nooit kunnen verbieden. Zo zou kapitalisme ook werken. Begin je bedrijf, maak dat de productiemiddelen in jou bezit zijn, doordat je blijkbaar strijdkrachten inhuurt en zorg ervoor dat je arbeiders kan vinden. Aangezien arbeiders in communistische, collectivistische, of in mutualistische markten functioneren, zullen er bar weining mensen zijn die nog voor een loon willen werken. Nog steeds is er niets 'verboden'. Er is geen 'Non agressie princiepen' overschreden, het gehele construct is slechts het zand onder de voeten vandaan gehaald.

Veel anarchisten kiezen een specifiek economisch model en roepen dit uit tot het 'definitieve anarchisme'. Zo absolutistisch wil ik helemaal niet denken. Kropotkin had niet meer gelijk dan Bakoenin, beide hadden even veel gelijk. Zo zagen we ook dat in Spanje 1930 ,allerlei libertaire markten functioneerden. In de stad functioneerde het Bakunin Collectivisme, in Barcelona hanteerde men mutualistische markten, die met republikeins geld zelfs nog werkte, terwijl men op het platteland geheel anarcho communistisch te werk ging. Dit sloot elkaar allemaal niet uit en versterkte elkaar alleen maar, gaf elkaar bestaansrecht. Zo kunnen verschillende markten langs en door elkaar bestaan en kan ieder individu kiezen wat hij of zij het liefste ziet. In een commune levend, voor werkbonnen werkend, of binnen een gecollectiviseerd bedrijf functioneren, waar men aan winstdeling doet. Ik wil zelfs zo ver gaan, dat ik voor anarcho kapitalisme een plek zie, mits de kapitalist dit op een of andere manier weet te faciliteren. Of dit zal gebeuren ? Misschien op een hele kleine schaal binnen de entertainment sector en alleen wanneer de kapitalist de arbeiders goed behandeld, anders zullen ze meteen voor iets anders kunnen kiezen. De arbeiders bepalen dus het bestaansrecht. Hoogstwaarschijnlijk, zal het niet bestaan, want wie wilt er nou in een loonverband werken, als er alternatieven zijn ? Daarover ging juist het hele anarchisme. Als het toch zou gebeuren, dan zou het niet verboden worden, wel afgeraden. Maar het anarchisme geeft niets of niemand de legitimiteit om het te ontbinden. Zal dit dan niet leiden tot monopolie op de lange termijn, moet het daarom niet ontbonden worden, als het zich voordoet ? Nee, want wanneer het binnen de marge functioneerd en de arbeiders de rest van de econmie in handen hebben, kan de kapitalist geen monopolie meer hebben. Uiteindelijk zal het wegebben, zoals men in de negentiende eeuw bombastische gebouwen kon maken, over de ruggen van de arbeiders. Nu zijn die gebouwen niet meer verboden, maar het zou tonnen kosten, omdat arbeid veel meer waar is geworden. Geen arbeider gaat meer voor een prikkie een of andere triomfboog maken. Hou ik dan niet de deur open voor 'de vijand'. Zo wil ik dat niet zien, anarchisme houd sowieso altijd deuren open voor alles en iedereen, maar we zijn ook in staat om die deur weer gezamelijk dicht te gooien, als wat eruit komt ons bedreigt. Je mag achterlijke dingen verkondigen, maar wij zullen er dan collectief tegenin gaan, zo hard als we kunnen. Het is allemaal geen kwestie van wet, het is een kwestie van actie/reactie.

In die zin zie ik geen samenwerking voor ogen met libertariers, maar we moeten ze wel uit hun droom helpen, dat libertarisme 'niet mag' binnen anarchisme. Om een brede anarchistische beweging te hebben, moeten libertaire modellen elkaar juist versterken en niet uitsluiten. Anders blijven en driehonderd sub fracties over, met vijf leden per afdeling, die elkaar allemaal in de haren zitten.

Anarcho kapitalisme is in grote lijnen een contradictie, maar wel een contradictie die we makkelijk kunnen weerleggen. Een libertarier kan nog omgebogen worden tot een anarchist. De 'anarchismes' die wat mijn betreft vele malen schadelijker zijn, zijn de white power achtige fascisttische groepen, die zich 'autonoom' noemen. Daar kunnen wij echt niets mee. Met anarcho kapialisten/rechts libertariers, valt nog te praten, soms.
 

Camus

Is het leven wel de moeite waard ?

Volgens de absurdistische filosofie, is dát de hoofdvraag, van de filosofie. Waarom niet een kogel door je hoofd blazen ?
Absurdisme, is een afsplitsing van het existencialisme, een filosofie, die zich bezig houdt, met het zijn, met het bestaan.

Wat zijn de verschillen, tussen de twee ideologieën ?

Existentialisme zegt :

 

Alles is relatief, alles is permanent aan het veranderen. De mens bevind zich altijd in momenten. De mens is permanent aan keuzen onderhevig. De mens, definieert zichzelf en bepaalt zelf wat zin heeft en wat niet, hoe het geleefd dient te worden en hoe niet. En of het geleefd dient te worden. Het heeft dus wel hoop, mits men de hoop kiest. Ook de hoop, ligt in de handen van de mensen zelf. Ik heb zelf meer met existentialisme, dan met absurdisme. Ik vind absurdisme veel te zwaar. Onrealistisch.

 

Wat is absurdisme dan ?


Er is geen absolute hoop. De mens probeert de wereld te bevatten, maar botst op een zwijgend universum. Er zijn vragen, maar er komt nooit een antwoord. Dit leidt tot de ervaring van het absurde. Dan zijn er twee opties. Zelfmoord, of het kiezen voor de hoop. Camus wijst beide af, als vlucht gedrag. Het gaat om het aanvaarden van het absurde. Opstaan, tegenover het feit dat er geen hoop is. De rots van het bestaan voort duwen en de rots daarmee overmeesteren, zoals de analogie die Camus maakt, met zijn 'de mythe van Sisyfilus'

Ik vind dit een filosofie, die eerst alle grond onder de voeten vandaan haalt en vervolgens vind dat we niet mogen vallen. Het doet, alsof de wanhoop iets is, waar we kracht uit halen. Dat een wanhopige, getergde mens, een gelukkige mens is. Maar dit is niet het geval. De mens kiest hoop, of deze hoop nou gegrond is of niet, dat doet er niet toe. Een placebo is ook maar een placebo en toch werkt het. Als een christen écht een gevoel van hoop, uit zijn/haar religie ervaart, dan is die ervaring er toch. En als die ervaring van hoop er is, zoals sommige christenen dat omschrijven, dan is dat toch genoeg. Een religieuze ervaring, is nog steeds een ervaring. Ik ben liever een christen die voldoening ervaart, dan dat ik een nihilist ben, die eindeloos leed ervaart. Los van wie er nou 'gelijk' heeft.

De analogie van Sisyfus ( een Griekse mythe ). Sisyfus, draagt de steen de berg op, in zijn eentje. Als de steen boven is, laat hij de steen weer naar beneden rollen. Dit is een veroordeling van de Goden. En we moeten Sysifus ( volgens Camus ) voorstellen als een gelukkig mens.

Het lijkt mij de minst gelukkige mens mogelijk. Daarnaast, Camus zegt, hij kiest ervoor om de steen de berg op te rollen. Maar hij is veroordeeld, om de steen te rollen. Er is dus geen kiezen. De steen staat symbool voor het bestaan, dat we een berg oprollen, zonder punt aan de horizon. En omdat we het rollen, in ons eentje, veroordeeld door het lot, zijn wij gelukkig. Want wij zijn sterker dan het lot. We overmeesteren het leven, door het te leven, terwijl wij weten dat het doelloos is. Ik vind een man, die leidt, die zware stenen, bergen op moet rollen, voor niets. Ik vind dat niet bepaalt een goede analogie, voor geluk. Eerder een analogie voor aards leed. Als je daar je theorie van geluk op baseert, dan kan ik daar niets mee. Je zegt eigenlijk : het leven is een marteling en daar zijn we gelukkig mee, want we ervaren het en gaan er niet dood aan. Toch wil je niet gemarteld worden, door Goden, of je het nou kan weerstaan of niet.  Ik vind dit een tegennatuurlijke theorie. Het voelt, alsof Camus het uit zijn tenen heeft moeten halen, terwijl hij het pistool al op zijn slaap gericht had, bij wijzen van spreken. Het is dan wel een marteling, maar ik kan dus marteling aan. So what ? Je wilt niet door Goden veroordeeld worden. je wilt het lot niet op je dragen en het aanvaarden.

Camus zegt dan, mensen bedenken de hoop, maar de hoop is een uitvloeisel van hun lijfbehoud. Goed, dan is het dus een uitvloeisel van iets, dat wél echt is. Maakt dat het minder ? je vlees wilt leven en je geest bedenkt ( via het vlees ) een systeem van hoop. De hoop, is dan een construct van het vlees. Maar maakt dat het minder ? Wat mij betreft moeten we dat soort hoop niet onderschatten. Juist omdat het dus het vlees is indirect


Wanneer is iets de moeite waard ? Dat is eigenlijk moeilijk te zeggen. Stel, ik wil basketballer worden. Waarom wil ik basketballer worden ? Dat vind ik leuk. Waarom vind ik dat leuk ? Het is maar achter een bal aanrennen. Gevoel is niet rationeel, gevoel is gevoel. Waarom houdt je buurmeisje van voetbal en gaat zij er ieder weekend heen ? Het is biologisch/evolutionair gewoon te verklaren, dit gedrag. Achter ballen aanrennen = jagen. Jagen = voeding krijgen, voeding krijgen = in leven blijven = een instinct.

De arbeid, is het basketbal oefenen, het resultaat is, een wedstrijd doen, de uitkomst : bevredigd gevoel ( al vind ik dat een beetje een vies woord ). Een gevoel van voldoening. Moeite leidt tot bevrediging.

De moeite : sigaretten kopen, de handeling : roken, het resultaat : voldoening, in de vorm van nicotine. Is de voldoening genoeg ? Is het genoeg, vragen de mensen dan. Als jij je geld opspaart, een pakje sigaretten koopt en je nicotine inhaleert, is dat dan genoeg ? Ik denk dat zoiets perceptie is. Dit heeft heel erg met de geest te maken. De manier waarop jij het leven aanvaard, of niet aanvaard. Je kan een avond negentien films kijken en acht taarten eten en toch verveel jij je. Je kan ook een zenboedhist zijn, die zich op een of andere manier niet verveeld, maar helemaal niets doet.
Wanneer iets dus de moeite waard is, is ook een kwestie van interpretatie. Geniet je van je gebakje ? Of eet jij het met lange tanden ? Haal jij voldoening, uit wat er op je af komt, in de wereld, in je leven ? Of vind je het niet voldoende. Het heeft te maken met onze gedachtestroom en dit is ook grotendeels te trainen. Voldoening, valt te trainen. Opengesteld worden, voor voldoening.

Daarnaast, is het leven moeite ? Je hebt het gewoon en hoeft er eigenlijk niets voor te doen. Dat is niet echt 'de moeite'. Je bestaan, gaat vanzelf. Ja, de sociaal-economische condities, maken het moeilijk. De bazen maken het zwaarder, maar dat is een sociaal/economisch gebied, waar de absurdist niet in roerde.

Albert camus ( de absurdistische filosoof ) zegt : je doet nooit dingen, die geen zin hebben. Het leven heeft geen zin. Waarom doe je het dan ?

Doe je geen dingen, die geen zin hebben ? Mensen doen permanent dingen, die geen zin hebben. Dit noemen ze dan een passie en hier halen ze vaak voldoening uit. Waarom spaar je beeldjes van katten ? Dat heeft toch geen zin ? Ik weet het niet, gewoon, omdat het kan en ik wil het en ik weet niet eens waarom ik het wil, maar ik weet wel dát ik het wil. Zo ka het leven dus gezien worden als een soort passie, een hobby. De basis hobby, de basis passie. Ik was als kind dolblij, als ik ging computeren, met vriendjes. Of het nou existenciele zin heeft, of niet. Blijkbaar is dat irrelevant, voor de persoonlijke realiteit, de ervaring.

De stelling : het leven heeft geen zin, vind ik niet in lijn met het abusirdisme. In die zin, dat het een waardeoordeel geeft, over dat waar we geen controle over hebben. Of het wel/niet zin heeft, daarover kunnen wij niet speculeren. Het hééft geen zin, zegt Camus. Ik weet niets zeker, alles is absurd en ver weg, vervreemdend en verwarrend, maar het leven heeft geen zin. Ook dit zouden we dan niet weten. Of het wel of geen zin heeft, blijft dan ook in het midden. Zélfs daar hebben we dan geen controle over.

Daarnaast, er zijn verschillende dimensies van zin. Je hebt zin, in een ijsje. Je hebt zin in de toekomst, het heeft zin, dat een tafel op een bepaalde manier in elkaar gezet is. Deze mechanische 'zin', gaat inderdaad niet op voor de kosmos, zegt Camus. Onze technische geest, wilt ook over de kosmos controle hebben. Wilt er voldoening uit halen. Maar de kosmos, het bestaan blijft zwijgen. Dit is natuurlijk gewoon naturalistisch te verklaren. Onze breintjes, begrijpen, wat ze nodig hebben, om te overleven. Wij zijn geëvolueerd, om wat te jagen, rennen, pulken, bessen plukken, neuken, vechten etc. De kosmos, is een gebied, waar onze geest geen vat op heeft. Wat naturalistisch te verklaren is. Waarom zou een aap soort, uren naar het heelal staren, om erover te piekeren en erdoor overdonderd te worden ? Zou de aap soort dat gedaan hebben, dan was de aap soort uitgestorven. De mens, is geëvolueerd uit een aap, die zijn/haar tijd daarmee niet verspilt heeft. Nee, deze aap was aan het jagen en het pulken, om die innerlijke drive te gehoorzamen. Deze aap, was niet bezig met sterren en kosmos en zijn en niet etc.

Het menselijke intellect is op een moment aangekomen, waarop het zich gaat branden, aan zaken waar het niets mee kan. Maar waar het wel controle over wilt hebben. Het je focussen, op zaken waar je niets mee kan, is evolutionair gezien niet zo handig.

Maar zoals Camus het ook zegt. De ratio kan wel uitdenken, dat het leven zinloos is en dat de dood gekozen kan worden. Het vlees, het lichaam, verzet zich hiertegen. En het lichaam, dat ben ik, zoals een Duitse industrial band het zong. Er is verzet tegen, het lichaam wilt blijven. Eerst is er de wil tot overleving. Een reden hoeft dan niet eens uitgedacht te worden, voor de soort althans, voor de evolutie. Als het dier maar wilt blijven leven, dan heeft de soort betekenis. De natuur heeft niet echt een reden, behalve dan, de wil tot macht, zoals Nietzsche het zei. Het instinctmatig willen leven en voortplanten. Daar moet je het eigenlijk mee doen. Of je dat nou genoeg vind, niet genoeg, of wat dan ook, is irrelevant. Je bent maar je soort.

mens

Het existentialisme, is een humanisme. En daar heb ik  een beetje problemen mee. Het stelt de mens, als een uniek wezen, dat in de wereld staat en niet de wereld is. Een dier ís de wereld, een mens is ín de wereld. Dit onderscheid, is cruciaal voor het existentialisme ( en haar afsplitsing, het abusrdisme ). Maar ik ben meer geneigd, om de mens ook als een dier te zien, dat de wereld is. Zo uniek is een mens niet, ten opzichte van een chimpansee. ook Chimpansees denken na, ervaren, voelen, huilen, hebben lief en allerlei complexe zijns toestanden. Hoe zij dit ervaren, dat weten wij alleen niet. De mens, zou wat nederiger mogen zijn, ten opzichte van de natuur. De hoogmoed, om het absurde te willen doorgronden, is al tegennatuurlijk.

 

Maar existencialisme, is wat mij betreft wel meer bruikbaar, dan absurdism. Aan mens-centraal denken ontkom je niet, in beide stromingen. Toch vind ik existencialisme nog steeds interresant.

 

 

 

thislandismylandthislandisyourland

Vluchten etc

 

 

Waarom vluchten Eritreeërs. Omdat zij in hun land dienstplicht hebben, voor zowel mannen en vrouwen. Gelukkig is dat iets wat we in dit land niet meer hebben. Zij die daarvoor gestreden hebben, waren pacifisten (uiteraard), antimilitaristen, anarchisten en (gek genoeg) vrij strenge christenen. Wij mogen hen heel erg dankbaar zijn. Zonder hun strijd, waren wij nu ook dwangarbeid aan het uitvoeren. Zonder hen, zaten wij nu (onbetaald) door de hitte te zwoegen, tegen onze wil in, met een AK47. Om uiteindelijk ergens ingezet te worden, in een of andere woestijn, om de belangen van een vriend van Rutte te behartigen. En dat heet dan ‘vrede stichten’, in de taal van de domme massamens.

 

Eritreeërs zijn een goed voorbeeld geweest, in het kiezen voor jezelf, in plaats van voor ‘je land’. Zij hebben aan de rest van de wereld een goed voorbeeld gegeven. Als de staat je wil inzetten, als kanonnenvoer, dan ga je gewoon weg. Maakt niet uit waar naartoe. Drie plus drie is zes. Als de staat mij door de gehaktmolen wil malen, dan ben ik weg. Dit noemt rechts dan ‘linkse praatjes’ en ‘sentimenteel’ en ‘de redder uithangen’ en men komt met de flauwe uitspraak, dat ‘die vrouwen die de Afrikanen helpen, willen gewoon zo’n Afrikaanse man’ (al zou dat waar zijn, so what?) Nee, daar heeft het niets mee van doen, dat is allemaal onderbuikgevoel.

Ik heb geen zin om iets vóór vluchtelingen te doen, omdat ik een lui zwijn ben. Maar ik zou nooit iets tegen mensen doen, die min of meer in dezelfde situatie verkeren. (Vluchtelingen werden uitgebuit door de staat, wij worden uitgebuit door de staat). De vluchtelinge hier in de buurt kreeg een klein huisje, zo groot als een postzegel. Was zij in Eritrea gebleven, dan was zij nu opgeofferd, in een of andere oorlog, om macht, territorium, geld etc.

Wat is beter? Dat zij daar kapot geschoten wordt, of dat zij hier een klein huisje heeft? Daar moet je zelf maar over nadenken. Ik ga jou niet vertellen, wat jij moet vinden (maar jij vertelt mij wel, wat ik moet vinden).

Ja, maar de staat doet niets voor ons, zegt de FvD-aanhanger dan en wel iets voor hen. Natuurlijk doet de staat niets voor jou. De staat gaat uit van ‘de vrije markt’. De staat laat alles aan de huisbazen en patjepeeërs over, die de economie in handen hebben. Het geboefte, de beunhazen, de sjacheraars, de pooiers. Jij bent een westerse burger, jij moet ‘alles zelf doen’, volgens rechts. Zij zijn niet ‘een westerse burger’, zij hoeven dus niet alles zelf te doen (met zij, bedoel ik de refugiés). Zo ziet de staat dat. Ja, er is armoede in Nederland, natuurlijk. Maar de VVD geeft liever knuffels aan Afrika, dan dat men zich om haar ‘eigen’ bevolking zou druk maken. Waarom dan? Omdat men nooit zal toegeven, dat er armoede in Nederland is. Nederland is perfect, er is geen woningproblematiek, er is hier geen uitbuiting. Mens, erger je niet, zeggen ze ook altijd.

De foutieve aanname is dus, dat staten gemaakt zijn, om het jou naar de zin te maken. Wij zijn de generatie, die leefde onder het neoliberalisme. Wij hebben niets ervaren, van sociaal democratische politiek. Alles was altijd de wil van de bazen, gefaciliteerd, door een onbereikbare, corrupte staat. Deze staat en deze bazen,stonden mijlen ver van ons vandaan. Of jij jezelf nou links noemt, rechts noemt, dik noemt, dun noemt, wat dan ook. Dit is gewoon een glashard gegeven, waar men niet omheen kan.

Daarom is de opvang van vluchtelingen, dus iets wat we het beste zelf zouden moeten doen. Zodat er meer overleg zou zijn, waar men komt, hoe men daar komt, waarom men daar komt etc. Zodat er interactie zou zijn, tussen bevolking en refugiés, zonder tussenkomst van ‘de staat’.

De staat zegt nu: duizend refugiés komen in dit/dat dorp. Ja en dan hebben de mensen zoiets van, dat wordt ons opgedrongen. Natuurlijk, maar álles is je altijd opgedrongen, waarom valt het je nu dan pas op ? Toch zou het beter zijn, als refugiés en oorspronkelijke inwoners, samen in overleg zouden kunnen gaan. Zodat de onderklasse, los van de heersers, zichzelf zou kunnen organiseren. Ik weet het, dit is allemaal theorie, die ver van de werkelijkheid af staat. Maar die in praktijk niet van de werkelijkheid af zou hoeven staan.

Hoe mooi zou het zijn, als de refugees mét de Nederlandse jongeren, sámen hadden gekraakt? Want zij hebben geen huis en wij óók niet. Waarom slaan de twee groepen dan niet de handen ineen? We hebben dezelfde belangen, min of meer. Wij hoeven beide geen gouden bergen. Alleen de bazen willen dat, over onze ruggen. Helaas, is er weinig samenhang, tussen Afrika en Europa. De arbeidersklasse, denkt niet meer internationalistisch, zoals men wel deed, aan het begin van de socialistische beweging, in de negentiende eeuw. Een SP, maakt dit alleen maar erger, door nationalistische retoriek te vermengen, in haar verhaal. Nederland, voor de Nederlanders, eigenlijk een NVU uitspraak. Plat onderbuik populisme.

Refugees zijn welcome? Ja en toeristen ook en Amerikanen ook en Irakezen ook. Iedereen is welkom. Maak van de wereld, gewoon een soort Schiphol. Een stateloos, futuristische zone, waar alles bevolkingsgroepen samen komen. Een zone die niet van ‘een land’ is, maar die door alle mensen benut wordt. Een pluriforme, post-samenleving, is waar ik over fantaseer.

dingen doen etc


Waarom doen we, wat we doen ?

 

 

Wat heeft het nou voor zin, om tekstjes te schrijven, over je 'radicale' ( want dat is relatief ) mening. Mensen van 'radicaal' links, zeggen dan : zet je in voor 'de zaak'. Ga ook naar demo's, doe dit/dat.

Dit is natuurlijk onzin. Jij doet wat je doet. Jij doet, wat binnen jouw vermogen ligt. Als jij nooit naar een demo gaat, of nooit een opinie stukje formuleert, dan ga ik toch geen belerend vingertje wijzen. Alsof ik het beter weet ? Alsof ik jou kan vertellen, hoe jij 'de goede anarchist' ( wat dat ook mag zijn ) bent. Dat ruikt naar sektarisme. En het is niet anders, dan wat leraren en ambtenaren doen. Ga eens aan jezelf werken, 'verbeter' jezelf eens. Alsof je niet al goed genoeg bent.

Je demonstreert niet genoeg, zei iemand mij weleens. Mensen die zelf geen baan hebben en dus vierentwintig zeven hebben, om 'te demonstreren'. En nee, ik heb niets tegen mensen die geen baan hebben. Maar ga de mensen die wél een baan hebben dan niet afkatten. De ene wilt werken, de ander is tevreden met een bijstand. Beide worden we er niet echt beter van. De bijstander, wordt gecontroleerd door de staat, de arbeider wordt gecontroleerd door de bazen.

De superioriteit kaart, wordt veel gespeeld, binnen modern 'links'. Ik doe het beter dan jij, door mij gaat 'de revolutie' ineens komen. Als iedereen als ik was, was de wereld wel leefbaar en waren er geen bazen en politici meer. Als mensen even gedisciplineerd en onvoorwaardelijk solidair waren, met alles dat zich 'radicaal links' noemt, dan was 'de revolutie' allang hier.

Mensen die stukjes schrijven, hebben wél een functie. Of het nou vanuit marxisme, of anarchisme is. Je zet een beetje druk. Je gaat in een vacuüm zitten. Je grijpt iets aan, dat anders genegeerd zal worden. Je houdt een traditie in leven. Je 'radicaliseert' de massa, je laat alternatieven zien, je slaat andere paden in, die anders vergeten worden. We maken ook, dat de staat een stapje terug doet. Laat ik het zo zeggen, als niemand meer zegt wat hij/zij denkt, dan scheppen we een bepaalt soort klimaat. Een klimaat waarin de staat oppermachtig zal zijn. Er zijn landen bekend, waarin de mens niets meer durft te zeggen. Ik noem geen namen, van deze landen. Maar stel, dat in zo'n land, ineens iedereen wél zijn bek open doet, tegelijk. Dan kan het ineens wel allemaal, dan keert het tij.

Het is als deze vergelijking. Je hebt weleens gehad, dat iemand werd afgetuigd, op straat. Een grote groep stond eromheen, in afschuw te kijken. Maar mensen hebben zoiets van, ik brand mij daar niet aan. Logisch. Maar als er drie tegelijk ingrijpen, dan volgen er al snel vier en nog vijf meer en zo kan men de mishandeling tegen houden. Zo werkt dat ook met staten. De staten, zijn de mishandelaar en wij zijn de massa, die toekijkt, in afschuw. Verdooft en we durven niet onze nek uit te steken, want straks zijn wij het slachtoffer. Zoiets moet je ook nooit alleen doen, tenzij je echt dapper en/of roekeloos bent.

De Koerden keken toe, hoe de fascisten van IS de boel aan het terroriseren waren. Totdat men dus massaal ingreep, met hele legertrucks en milities tegelijk. Dan verschuift het machtsevenwicht weer een beetje. Zes trucks, met zestig koerden, met machinegeweren, zijn toch wel een beetje lastig, voor een IS. Dan hebben ze liever één Koerd, of liever helemaal niets.

Hoe bedreigender je bent, voor het kapitaal en de staten ( een kalifaat is ook een staat ) , hoe meer gevaar je zal lopen. Kijk naar van die data klokkenluiders. Die zijn echt irritant geweest, voor de staten en de mondiale psychopaten bende. Ja, dan wordt je hals op het hakblok gelegd.

Iemand als een Holterman, die zijn site 'libertaire orde' onderhoud. Hij zal minder snel vervolgt worden, omdat de staat niet écht bang voor hem is. Maar zodra hij iets doet, dat 'illegaal' is, of zo geïnterpreteerd zou kunnen worden ( via allerlei juridische zijweggetjes ) , zal de staat dat aangrijpen, om een 'element uit te schakelen'. Het vergrootglas hangt boven de mensen, die een 'radicale' mening hebben, of een sterk afwijkende mening. Zodra die mensen een beetje buiten 'de wet' treden, springt de staat in, om deze mensen aan te pakken. Gelukkig is iemand als Holterman zélf een persoon, die kennis heeft over 'het recht'. Het zal dus minder makkelijk zijn, om hem aan te pakken.

Stel dat ik een keer verdwijn, of vermoord word, dan bleek het dat mijn 'radicalisme' dus bedreigender was, dan ik dacht. Maar ik denk niet dat ik écht bedreigend ben, voor de staten en de bazen. Misschien via een omweg. Maar als ze ieder subversief geluid moeten smoren, dan kunnen ze aan de gang blijven. Wat vele van ons hier, in het westen doen. Is een beetje druk uitoefenen, via een omweg. Zaadjes planten, in de hoofden van mensen. Die misschien op een antiautoritaire manier uitkomen. Dat hopen we dan. We bevragen bepaalde aannames etc. We zijn niet de harde kern. De harde kern is naar Irak en Syrië afgereisd, om Bookchin's democratisch communale project te realiseren. Sommige van hen hebben het met hun leven bekocht. Waarschijnlijk zaten zij op een spoor, dat voor het geld en de macht bedreigend is.

Zelfcensuur maakt dat je op korte termijn min of meer veilig bent, maar op de lang termijn leidt het wel tot een sterkere en meer onderdrukkende staat. Bedenk alleen wel, ook brave mensen, zijn gesloopt door de staten. De brave burgers, die geen pensioen hebben, bij de voedselbank zitten, makkelijk ingezet kunnen worden, als 'een soldaat'. Makkelijk in 'het sekswerk' terecht komen, om schulden af te betalen.Relatief brave burgers, die door de politie vermoord zijn, in Amerika. Echt veilig ben je dus nooit, ook niet als je strikte zelfcensuur toepast. Je kan wel braaf VVD stemmen, maar wat doet Rutte ? Hij doet alles om het leven van de massa moeilijker te maken. Of deze massa nou zacht is, of niet. Of je nou 'een rebel' bent ( hoe puberaal dat ook klinkt ), of de zoetste jongen van de klas. Ze zullen je gebruiken en afpersen. Dan maakt het ook niet zoveel uit.

Toch snap ik, als mensen zeggen : ik hou mijn bek, want ik wil niet dat de ogen op mij gericht worden. Ik wil niet een potentieel slachtoffer worden. Dat is aan die mensen zelf, daar ga ik niet belerend over doen. Dan ben je maar niet 'radicaal', als je denkt dat je dan veiliger bent. Vergeet alleen niet, dit heeft een zwart randje. Op de lange termijn, komt zo een dictatuur in stand. Hoe meer mensen niet durven, hoe meer macht de bazen en politici zullen hebben.

 

Nog een voorbeeld. Laatst is er een CDU politicus vermoord, door extreem rechts. Ook zei die een gematigde mening hebben, zijn in gevaar. Een AFA activist, kan net zo goed vermoord worden, door neonazi's , als een CDU politicus, die toevallig niet tegen vluchtelingen is.

Als ik de baas zijn reet lik, krijg ik slecht uitbetaald. Als ik dat niet doe : krijg ik slecht uitbetaald

Als ik VVD stem, moet ik hoge belasting betalen ( terwijl de grote bedrijven dat niet hoeven uiteraard ). Als ik 'een anarchist' ben, moet ik ook belasting betalen. Het maakt dus allemaal niet zoveel uit.

de 'anarchistische' scene , de 'Pinksterlanddagen'

Dit jaar was er enige ophef, omtrent de handelingen van 'de soli groep', tijdens 'de pL'.

De 'PL' is het 'anarchistische' festival, in Appelscha

De soli groep is een groep die 'communities' begeleid, een groep die 'communities', 'beter' maakt. Een soort mediation, bij conflicten, uitgevoerd door amateurs. Wat communities zijn en wanneer iets 'beter' is, daar gaat men uiteraard niet op in. Want het moet wel amateuristisch blijven.

Men treed een beetje op, als een soort rechtsorgaan. In de 'normale' wereld, hebben we de rechter en binnen 'de anarchistische scene', heb je dan 'de soligroep'. Zie het als een soort 'anarcho-politie'

Goed, deze soligroep, heeft dus brieven gestuurd, naar allerlei lieden, die niet mochten komen op het festivalletje. Mails en brieven. Men deed dit, op basis van klachten van derden.

Als ik dus tegen de soligroep zeg : Piet heeft mij met een stok op mijn hoofd geslagen, dan zal de soli groep piet een mailtje sturen, dat Piet niet mag komen, want door piet, voelt nayakosadashi zich niet 'veilig'. Het is dus niet een zaak tussen mij en Piet ( wat mij een anarchistisch format lijkt ) , maar een zaak tussen Piet, ik en 'de soligroep'. De soligroep, als een autoriteit, binnen een groep die zogenaamd geen autoriteit kent. de anti-autoritaire autoriteit.

Goed, dit leent zich natuurlijk voor misbruik. De soligroep zegt in een podcast, dat zij klachten altijd aannemen. Als ik dus zeg : Piet sloeg mij op mijn hoofd, dan heeft Piet mij op mijn hoofd geslagen. Stel, ik heb een hekel aan Piet en ik zeg zo van : Piet zei homofobische dingen tegen mij, dan is dat waar. Want ik zeg het en ik lieg blijkbaar nooit. Er bestaat schijnbaar niet zoiets als laster, binnen 'het anarchisme'.

Zelfs in de 'normale' wereld, binnen het officiële recht, gaat het er rechtvaardiger aan toe. Dan zou de rechter vragen naar bewijzen etc. Piet sloeg je op het hoofd, Laat dan je schaafwonden zien ? Waren er getuigen ? Uiteindelijk komt het erop neer ( meestal ) dat Piet en ik het een beetje zelf moeten uitzoeken. Of ik geef Piet een mep terug, op zijn hoofd. Of ik ga niet naar 'de PL', of wat dan ook. Dat lijkt mij een libertaire manier van doen. Er is een probleem tussen Piet en ik. Daar heeft een staat, een stasi, een 'het recht', of 'de soli groep' niets mee van doen. Als ik naar de PL ga en Piet is daar, dan pak ik mijn spullen. Of ik zeg tegen Piet, we spreken het uit, of wat dan ook. Het lijkt mij niet iets, dat in de handen ligt van een of andere quasi therapeutische 'soli groep'.

Ik zou zeggen, de PL organiseert een festival. Of mensen wel komen, niet komen, of ze zich veilig voelen, of niet, dat is niet aan een derde. Zo kan ik mij dat ook in het begin herinneren, van de PL dagen. Dan hoorde je zo'n oproep van : mensen, we gaan ons niet in jullie ellende mengen, praat het zelf uit, of blijf weg, of wat dan ook. Dat lijkt mij een gezonde instelling. Wij zijn de PL, wij hebben wat workshops, kom, of kom niet, neem zelf verantwoording.

Als ik naar lowlands ga en daar is ook iemand, waar ik vroeger weleens mee gevochten heb, in een dronken bui ofzo, dan is het niet aan de vrijwilligers van lowlands, om daar partij in te kiezen. Doen zij dat wel, dan wordt het alleen maar erger. Dan is het alsof je een inktvlek alleen maar dieper in je kleding wrijft, met de bedoeling deze vlek te verwijderen.

Een soligroep handelt per definitie autoritair. Zij gaan mensen 'beter' maken. Hetzelfde als wat staten, scholen, instituten altijd doen. Ik ben de staat, ik ga jou helpen, door jou 'beter' te maken. Men heeft dus de arrogantie, om over andere te oordelen. De grondbeginselen, van de staat. Een pastorale macht, zoals de Franse filosoof Foucault het zou noemen. De paternaliserende macht, van de psycholoog, de priester etc. Wij weten wat 'normaal' gedrag is en hoe jij je daaraan conformeert. De priester zegt, jij bent zondig, we gaan je zuiver maken. Denk niet meer aan seks ! De 'soli groep' zegt, jij bent er nog lang niet, we gaan jou 'beter' maken, want nu ben je verpest door 'het systeem'. Ooit zal je 'goed' zijn. De maoistische sekte zegt : mannen en vrouwen, draag geen makeup, doe je dat wel, pas dan snel 'zelfkritiek' toe !

Het punt is een beetje, ik vind mijzelf al voldoende. Ik sla geen vrouwen, ik vermoord geen mensen, ik voer geen oorlog, ik buit geen werknemers uit, ik ben geen huisjesmelker, ik probeer mijn vleesinname te minimaliseren, Ik vind mijzelf 'genoeg', zoals ik ben. Ik ben geen engeltje, geen duiveltje, maar ik hoef ook niet 'beter' te worden.
Net zoals jij niet 'beter' hoeft te worden, van mij. We zijn allemaal niet wit, niet zwart, maar heel erg grijs. Dat zal altijd zo blijven, omdat we slechts mensen zijn.

Nu is het allemaal niet zo'n enorme ramp, omdat de PL niet bepaalt interessant is, wat mij betreft. Het is als je lokale jongerenhonk, maar dan met quasi politieke pretenties.

Toch is wat 'de soli groep' groep doet, niet zo functioneel voor 'het anarchisme' in Nederland, wat dat ook mag zijn. De anarchistische scene, is namelijk minuscuul. Als je dan ook nog eens een tiental mensen gaat wegsturen, omdat deze mensen potentieel 'iets slechts' gedaan hebben, dan blijft er uiteindelijk helemaal niets meer over. Als je binnen iedere ruzie, ieder conflictje, een partij gaat kiezen, dan slinkt 'je beweging' enorm en blijft er een soort vriendengroep over. Van driehonderd sympathisanten, ga je dan naar tweehonderd en uiteindelijk honderd mensen, die dan wel allemaal heel 'veilig' zijn bij elkaar. Rutte lacht zich rot, uiteraard.

Het model dat deze 'soli groep' gebruikt, komt natuurlijk uit Amerika, zoals alle achterlijke dingen altijd uit Amerika komen. In Amerika, functioneert alles met 'communities' en deze 'communities' zijn dan heel 'veilig' en dat wordt dan bepaalt door een of andere alfa aap, binnen de specifieke 'communitie' . Dat dit in Amerika zo functioneert, is omdat mensen in Amerika natuurlijk aan de goden overgeleverd zijn. Nieuwe macht instituties ontstaan dan. Macht instituties, in de vorm van streng afgebakende vriendengroepen, tribes, 'communities' en natuurijk gangs. Ik denk dat wij ons in Europa niet moeten spiegelen, aan de Amerikaanse regressie. Amerika is een land, dat op de grens van een soort burgeroorlog balanceert. Mensen zijn zo arm, dat ze afhankelijk zijn van hun tribe. En die tribes gaan dan weer heel autoritair functioneren, met allerlei ongeschreven regels etc. Zoals Amerikanen praten, dat staat gewoon ver van onze realiteit hier. Vergeet niet, er is gewoon een cultuurverschil. Dit is iets, waar ik het met Jan Marijnissen eens ben, die deze mening ook toebedeeld is.

Kortom, laat de PL in haar sop gaar koken. Je kan ook 'een anarchist' zijn, privé. Een privé anarchist. Je hebt niet 'de scene' nodig. Sterker nog, de scene maakt van 'het anarchisme' een parodie.

death

 

Het probleem met het leven, is de dood. Ineens houdt het op. Hier is geen controle over. 

 
Voor mij betekend het einde, écht het einde. Ik zeg niet dat er geen hiernamaals is, maar het lijkt mij héél sterk. Laat ik het zo zeggen, ik zou willen dat ik erin geloofde 
 
Maar ik kan mijzelf niet forceren daarin. Atheïsme, daar neig ik dan veel meer  naar.  Voor nu dan. Het kan ooit anders zijn, in theorie.
 
 
Dood, is een probleem. 
 
Aan de andere kant, als het allemaal eeuwig zou duren, dan zou dat óók een probleem zijn. Dan zou je namelijk óók geen controle hebben. 
 
 
De problematiek, ligt hem dus in de controle. Het lijden komt voort, uit het controleren.

De controle, is de hechting, zoals men dat in het boeddhisme ziet. De hechting, leidt tot het lijden. Je wilt controle over álle aspecten van je leven. Je wilt eeuwig leven, of als je eeuwig leeft, wil je stoppen met leven, wanneer jij dat wilt. De controle, maakt dat je pijn ervaart. En de pijn, geeft je een gevoel van controle.

In het boeddhisme is men bezig, dit leed weg te nemen, door zaken als hechting ( aan het leven, in dit geval ) weg te nemen.

Maar is hechting niet gezond, niet instinctmatig ? Of het nou gezond is of niet, het maakt dat je pijn hebt. En boeddhisme wilt pijn reduceren, door hecthing, haat en onverschilligheid weg te nemen ( verstorende emotie )

Het loslaten van de controle. Het leven door je vingers laten glippen. De schouders ophalen.

Maar dan leef je niet, zou een westers individu zeggen. Het boeddhisme zegt dan : maar leven is leed. Of je nou wel of niet leeft, als de pijn maar gereduceerd wordt. Of dat nou gezond is, of ongezond.

Magere Hijn gaat zijn zeis zwiepen. Wij kunnen hem niet verslaan. Dus waarom zouden wij er dan paniekerig over zijn ?

Ik kan niet eindeloos mijn adem inhouden, daar ben ik toch ook niet paniekerig over ? Ik kan niet tijdreizen, daar ben ik toch ook niet angstig om.

 

Waarom zou je paniekerig zijn, over zaken waar je geen controle over hebt ? Zaken als : dood gaan, niet kunnen vliegen, moeten eten etc. Of je hier nou paniekerig over bent, of niet, het maakt geen verschil.

Waarom zou je paniekerig doen, over zaken waar je wel controle over hebt ?

Je rijbewijs halen, afvallen, naar de tandarts gaan. Die dingen kan je immers gewoon doen

 

We hebben dus permanent allemaal onrust in ons. Wegens zaken die we willen doen, maar niet doen, maar wel zouden kunnen doen. Bijvoorbeeld, een afspraakje maken, waar mensen dan bang voor zijn

 

En we zijn paniekerig over de dood. Dat gebeurt toch, of ik daar nou iedere seconde van de dag mee bezig ben, of er op het laatste moment achter kom.

Albert Camus stukje 2 ( filosofie )

Als we kijken naar Camu's statements, dan pleit hij eigenlijk voor twee zaken.


1 het niet jezelf dood maken


2 Niet je vasthouden aan absolute waarheden, sektarisme, zware religie, klare antwoorden. Het ontkennen van 'het absurde'.

 

Als je die zaken niet doet, dan ben je al 'de absurde held', in zijn visie.

 

Maar gaan we kijken naar deze twee zaken. Jezelf niet dood maken ? Niemand maakt zichzelf dood en als mensen zichzelf dood maken, is dat wegens hele stomme redenen. Een vriendin maakte het uit, je ouders vinden je mislukt. Allemaal onzin. Als je mensen vraagt ( wat volgens Camus een hele belangrijke vraag is ) waarom maak je jezelf niet kapot ? Dan zegt ( bijna ) iedereen : uhmmm, ik weet niet, dat wil ik niet. Dat voelt niet goed, daar heb ik geen zin in. Ik vind dingen leuk, om te doen. Ik wil morgen naar het voetbal kijken. Blijkbaar, zijn dat de goede antwoorden. Zoals ik eerder zei, Camus gaat voorbij aan het instinct, van de mensen. Waarom krab je ? Omdat je jeuk hebt. Waarom moet je plassen, omdat je water gedronken hebt. Waarom blaas je geen kogel door je kop ? Omdat je instinct je aanzet tot lijfbehoud. Een suïcidale diersoort, zou niet bestaan, in de natuur. Je begrijpt wel waarom. De soort, die zichzelf de hele tijd dood maakt en zich niet voortplant, zou vrij snel uitsterven hé.

2

 

In de tijd van Camus, waren mensen heel sterk gebonden aan hun geloof, hun sociale groep, hun politieke groep, hun vakbond. Deze groep, had dan een 'ultieme waarheid' in pacht. Men ging naar de kerk en geloofde ieder woord, dat de priester uitkraamde. Men was lid van een marxistische partij en nam álles aan, wat de partijbons dan zei, als 'de absolute, onwrikbare waarheid'. Dit is iets, waar Camus zich dan tegen verzetten. Destijds had dit natuurlijk een functie.


We leven nu al een halve eeuw, in een wereld zonder algemene, absolute waarheden. Het existentialisme, heeft geleid tot een soort neoliberalisme. Waar men Sartre al voor waarschuwde. Alles kan, alles mag, moraliteit is subjectief. We zien hoe de kapitalisten, met Ayan Rand als vaandeldraagster, deze theorie misbruikt hebben, om zichzelf te verrijken. Alles kan, alles mag, ik kan dus ook halve volksstammen afslachten, voor mijn eigen miljoen dollar.

In die zin, spreekt deze kritiek van Camus, deze tijd niet meer zo aan. Het is een beetje een gedateerde kritiek. Het sluit niet meer echt aan, op deze tijd, op deze problemen etc. De RKK is geheel ineengeschrompeld, ontkerkelijking is ingezet. Marxisme bestaat bijna niet meer, zij die 'alles weten' zijn helemaal niet meer zo machtig, als in de jaren vijftig. Mensen zijn wel bezig met waarheden, maar niet met 'de waarheid'.

 

3

 

Camus ( en Sartre ) hebben het over de ervaring van het absurde. We kennen deze gevoelslading allemaal wel, natuurlijk. Je zit op een bankje, kijkt uit het raam en ineens denk je : Jezus, wat is dit voor wereld ? Wat doe ik nou eigenlijk. Dit is een zeer nare ervaring. Een negatieve extase, zoals Sartre het formuleert. Wát, doe ik in deze ábsurde wereld. Wat is dit ? We zijn totaal gedesoriënteerd, op zo'n moment. Dit is niet rationeel, maar slechts emotioneel, of natuurlijk : existentieel.

Het punt hiermee is, iets is niet objectief gezien 'absurd'. Jij voelt je 'absurd', maar dat is ook slechts jouw gevoelslading, jouw conditie, jouw brein, jouw perceptie. De hormonen, in jouw lichaam. De angst die je voelt, is gewoon biologisch te achterhalen. Zo bijzonder ben je niet, als je nare dingen denkt, voel je angst en dit alles is te herleiden, van het brein, naar je lichaam etc.

Daarnaast, hoe kan je iets nou absurd noemen, zonder reden, zonder vergelijking ? Iets is altijd absurd, in tegenstelling tot iets anders, in vergelijking tot iets anders. Ik vind Suske en Wiske absurd, in vergelijking tot de gezinnen die ik gewend ben. Want Sukse en Wiske hebben geen ouders, geen identiteit, wonen met hun tante en de 'vrienden' van die tante, die dan ook weer samen wonen, maar niet homoseksueel zijn. Dat is best vreemd, in vergelijking met wat we gewend zijn.


Maar de wereld, het leven, vergelijk je niet met iets anders. Je hebt niet iets, waar je het naast zet, om het te vergelijken. Ha, dit is normaal en dat is raar. Het leven is dus net zo goed 'heel normaal', als dat het 'raar' is. Beide gaan op. Jij voelt je raar, jij vind iets raar. Jij vind een boom 'vreemd'. Maar, alsof dat de absolute waarheid is. Dat is weer slechts perceptie, slechts jouw breintje, jouw zenuwstelsel, dat op een bepaalde manier reageert.

Dat is ook de reden, dat men het existentialisme, als een literaire beweging neerzette, als kritiek erop. Het maakt het persoon, erg belangrijk. Maar wat is een mens nou ? Een primaat, met pretenties.

absurdism 3

Absurdism 3

Volgens het absurdisme is het leven dus zinloos. Maar, dan zegt Camus, de bedenker van deze filosofie. Het is zinloos,maar pleeg geen zelfmoord. Wat wel moeilijk wordt,als het zinloos is.

Is het leven zinloos ? Als iemand zegt : het leven heeft zin, of het leven heeft geen zin ? Wat zegt dat dan ? Ik denk dat beide niet op gaan.
Wat is 'zin' uberhaupt ? Je hebt zin in iets. Mensen hebben permanent zin, in dingen. Maar toch is het leven 'zinloos' volgens het absurdisme. Het bestaan, heeft zelf geen 'zin' in iets. Alleen dieren en mensen, hebben ergens 'zin in'. Maar een landschap, en een atfmosfeer, heeft niet ergens 'zin' in.

Absurdisme
Het maakt dus claims, over de cosmos. Als ik nu naar een boom staar, heeft die boom dan 'zin', of heeft die boom 'geen zin' ? Dat is als vragen, wat is kleur van wiskunde ? Waar smaakt muziek naar ?  Die boom ís in de wereld, meer niet. Dat is niet goed, niet slecht, niet leuk, niet naar, niet zinvol, niet zinloos, niet handig niet onhandig. Camus plakt menselijke terminologie, op onmenselijke kwesties. Het is alsof je gevoel wilt berekeken. Het is alsof je wiskunde gebruikt, in de persoonlijke sfeer, alsof je de persoonlijke perceptie toepast, in de wiskunde.

Wachtenop Godot

Zoals in het stuk : wachten op Godot, dat gaat over het aantonen, dat de wereld een lege woestijn is, zonder betekenis. En dat zoiets zinloos is.
Maar zijn woestijnen zinloos ? Dat is dan weer afhankelijk van perceptie, cultuur etc. Als je nomade bent, opgegroeid in een  nomade cultuur, je aangepast hebt, aan de verwachtingen van een nomade, de wereld ziet, door de bril van een nomade, dan is die woestijn bekend, logisch, niet wezenloos. Als je inderdaad een stedeling, met een bolhoed, in een woestijn zet, dan heeft hij daar minder te zoeken. Zoals gebeurt in het toneelstuk 'wachten op Godot'

Zo hebben de Eskimo iets van zestig namen voor sneeuw. Wij zeggen : sneeuw is saai, alleen maar wit. Zij zeggen : kijk, prachtige sneeuw, in allerlei schakeringen. Wie heeft er dan gelijk ? De nomade zegt : in de woestijn, daar hoed ik mijn kamelen en daar trek ik doorheen. Jij zegt : zinloze, dorre vlakte. Waarom zou dat laatste dan 'de waarheid' zijn ? Is jouw perceptie, jouw brein, is dat 'de waarheid' ?
Westerse filosofie, gaat zo uit van het redeneren. En die redenering, komt dan uit op 'de waarheid', die dan zogenaamd vast geroest is. Gebeiteld. Je denkt dingen, daar voel je dan vanalles bij en dat is dan 'waar'. Dus een depressief persoon die zegt : leven is zinloos, heeft meer gelijk, daan een gelukkig persoon, die zegt : mijn leven heeft zin. Beide hebben gelijk een geen gelijk, tegelijk.

filosofie stukje


Het probleem is de vrije tijd.

 



De mens is niet gewend aan vrije tijd. Dat is eigenlijk het probleem met de mens. Ik bedoel. onze hersenen zijn gegroeid, om een aantal dingen te doen. Eten zoeken, overleven, voortplanten. Dat waren zaken die we 99 procent van de tijd deden. Die 1 procent vrije tijd, werd gretig opgebruikt, met bijvoorbeeld slapen, uitrusten. De vragen, de zware existenciele vragen, daar was geen tijd voor. We werden meteen weer aan het werk gezet. De maag ging knorren en we kwamen in actie.We willen geen honger, want honger doet pijn. Ga maar jagen en ga geen lastige vragen stellen. Ga de punt van je speer slijpen, inplaats van het voeren van socratische dialogen .

De filosofie kwam dus op, na de archaische revolutie. Toen ging men ineens 'moeilijk doen', zou je kunnen zeggen. Misschien kan je zelfs zeggen, dat de archaische revolutie, de ware ontaarding is. Maar die kant wil ik niet eens op gaan.



Zodra een mens, een lange tijd niets doet, zoals wij tegenwoordig kúnnen doen, dan is dat naturalistisch gezien natuurlijk niet goed. In die zin, een dier als de mens, moet werken, om te overleven. Werkt het, dan leeft het, leeft het, dan werkt het. Het instinct zegt : kom in actie, om te overleven. Overleven, schreeuwt het instinct. Als je dan in actie komt, zegt je gestel : goed bezig. Je hebt dan dus een gevoel van voldoening.

Maar, stop je ineens met actief zijn, dan zegt het gestel : Het gaat niet goed. Dit wezen doet niets. Niet in actie komen, is in gevaar zijn, evolutionair gezien. Passiviteit, is gevaar, leidt tot angst. Activiteit, betekend vermijden van gevaar/honger etc. Die seintjes, krijg je in het brein.


Wellicht komt hier de marxistische werk cultus vandaan. De marxist zei : werken, is zinvol. De mens is gemaakt om te werken, ontdekt zichzelf in zijn/haar werk. Werken is leven, is werken. Fysiek, biologisch, evolutionair gezien, geen vreemde uitspraak.

We moeten dus leren, om met de vrije tijd om te gaan. Onze hersenen, moeten weten dat het niet passiviteit is. Door de automatisering, hebben we meer vrije tijd. Maar ons fysieke gestel kan daar niets mee. Ons reptielenbreintje, wilt niet dat wij stil zitten. Dan moeten we dus of onze breinen trainen, in het niets. Of we moeten onze breinen transformeren, met de wetenschap ( transhumanism )


Als de anarchisten dus pleite voor meer vrije tijd en minder werk in zijn algemeen, dan moeten ze ook het effect van die vrije tijd dragen.


Want vrije tijd heeft dus duistere kanten. Je bent een dagje vrij en doet eventjes niets. Maar, ben je drie maanden vrij, om niets te doen, dan wordt je al snel een dweil. Je raakt dan ongezond. Ik kende een jongeman, die de gordijnen dicht deden, joints rookte en games speelde. Hij had geld van huis uit, of iets dergelijks en geen ambities. Wat een pracht leven, denk je aanvankelijk. Games spelen, joints roken, met de vriendin van je broer naar bed gaan, als hij niet thuis is etc. Het punt hiermee is, deze jongen werd zwaar depressief. In theorie, deed hij alleen maar leuke dingen. Maar dan zijn leuke dingen ineens niet meer leuk. Je moet blijkbaar veel niet leuke dingen doen, om leuke dingen, leuk te maken. Als je van je ouders één snoepje mag, als je kind bent. Dan is dat een heel fijn snoepje. Fijner dan tachtig snoepjes, die je eet, omdat je ouders je verwaarlozen.

Darwinism


 Misschien gaat het wel zo ver, dat het brein zegt : deze soortgenoot is inactief, maak dat deze soorgenoot ongelukkig wordt, zodat hij/zij zich van de soort afzonderd en geen probleem meer vormt, voor het collectief. Evolutionair gezien, een mogelijkheid. Stel, een groep apen leeft in het bos. Een van de apen, wordt ziek, of doet niets meer, wordt passief. Dan haalt dat de hele groep naar beneden en in de biologie, gaat het om het voortbestaan van de groep. Het is dan in het belang van de groep, om die enkeling óf te doden, of dat de eenling zelf zelfdestructief wordt, om zichzelf uit te schakelen. Dat is misschien de reden, dat een passieve mens, depressief wordt. Misschien is dat wel de grondreden, van de depressie. Het uitschakelen, van inactieve kuddedieren, om de kudde te redden.

We moeten met vrije tijd léren om te gaan. We moeten leren te leven, in een automatiserende samenleving. Het punt is, de wereld is geautomatiseerd, maar de lichamen nog niet en onze geest dus ook niet. Wij weten niet, hoe we met verveling om moeten gaan. Hoe we verveling kunnen uitbannen. Wat verveling is ?

Met de automatisering, zouden we allemaal full time niets hoeven doen. Dat klinkt als iets fijns, maar we weten allemaal, dat is eigenlijk helemaal niet zo fijn. Want jij en ik weten écht niet wat we met die zee aan tijd moeten. Dat zouden we dus moeten leren. Als de automatisering zou komen, als anarcho communisme geimplementeerd werd, zouden we in een leegte terecht komen. Hoe ga je met niets doen om ? Dat is een heel belangrijk gegeven. Hoe doe je niets ? Niets is namelijk de basis van alles. Het fundament, zou je kunnen zeggen, de kern, het hoofdingredient.  


We moeten dus of, onze breinen aanpassen, met de technologie ( transhumanism )

Of we moeten leren om te gaan, met het niet. Met vrije tijd, met de weg van de luiaard.

 

Anarchisten en transhumanisten, hebben dus een punt, als zij de arbeid afkeuren. Maar marxisten hebben ook een punt, aangezien werken in onze DNA versleuteld ligt.

MIJN DESILLUSIES MET HET ANARCHISME LOSING MY RELIGION

Mijn desillusie met 'het anarchisme'

 

Nee, ik wil de staat niet en nee, dat wat voor 'het anarchisme' door gaat, daar ben ik ook vervreemd van geraakt. Wat blijft er dan over ? Innerlijke immigratie , de politiek achter je laten, de slangenkuil uit kruipen.

 

Laatst luisterde ik de podcast genaamd 'bloed aan de muur'

 

In deze podcast in 'anarcha feministisch perspectief', spreken een aantal dames, over kunst, seksualiteit, arthouse ballet, dure galeries, safe spaces, cultural appropriation en validisme.

 

 

Meer burgerlijk/nep links neoliberaal gaat het niet worden, wat mij betreft. Als dit het anarchisme is, is D66 dan ook anarchisme ? Is Rob Jetten dan de nieuwe Nestor Mhakno ? Is bij1, dan de nieuwe FAI ? Als dit anarchisme is, dan zit het gemeentebestuur  hier vol met 'anarchisten'

 

Maar goed, zoals de schrijver Bob Black het formuleert. Voor iedereen is dat woordje 'het anarchisme' weer wat anders. Dat magische woordje 'anarchisme' betekend voor mij heel iets anders, dan voor jou. Omdat iedereen het kan gebruiken, iedereen claimt het en iedereen drukt er een andere stempel op. Iedereen ziet het door zijn eigen bril.

Voor de dames van 'bloed aan de muur', gaat anarchisme over een wereld, die ver van mij af staat. Hun wereldbeeld, hun perceptie, hun analyse van de problematiek, wat zij urgent achten, wat zij lezen, staat ver van mij af. Toch zijn wij ideologisch zogenaamd gelijk.

 

 

Dat is vreemd. Een soort paradox, een frictie.

 

We werken niet in dezelfde branch, we hebben een andere perceptie van de politiek, we stellen andere prioriteiten, we hebben niet dezelfde belangen. En toch horen we bij dezelfde politieke doctrine ? En zijn wij lid van dezelfde beweging. Wilt de échte anarchist op staan ?

 

Er zijn mensen die zeggen : die nayakosadashi, die snapt het, die snapt dat anarchisme verder gaat, waar de FNV ophoud en dat het niet meer is dan dat. Death to idpol ( identiteit- politiek ) , zoals 'Bakto the manarchist' het zingt ( een anarchistische youtuber). Deze mensen worden dan 'manarchists' genoemd, (al zullen ook best vrouwen het hiermee eens zijn ). Deze 'klasse reductie' zou 'macho' zijn. Ook onzin natuurlijk, want een radicale/primaire/klasse georiënteerde visie is niet per se macho, of vrouwelijk, of wat dan ook.

 

 

Ook zullen er drommen mensen zijn, die zeggen : kruispunt denken ,  koffiehuisjes, intersectionaliteit , kunst performance,literaire theekransjes,( in Amsterdam Zuid ) humanistiek, Sylvana, wit is ook een kleur, diversiteit, queer safespace, ableism, anarcha non-binary person, PC culture, dat is het wáre anarchisme !

 

 

Blijkbaar is 'het anarchisme' dus gesplitst en vechten twee honden om één kluif, of hoe je dat ook zegt ( dat is niet eens een uitspraak, geloof ik ) . Mensen zeggen op indymedia : Dames uit Wassenaar, met paardenstaarten, claimde het anarchisme en hebben het verpest. Dezelfde dames uit de anarchistische beweging daarentegen, klagen over macho cultuur en klasse reductionisme. Wie heeft er dan 'gelijk' en doet het ertoe dat iemand 'gelijk' heeft ?

 

 

 

Zoals meneer Black het zegt. Voor iedereen is anarchisme iets anders. Voor de homoseksuele jongeman, is het iets anders, dan voor een heteroseksueel persoon. Voor een Congolees, is het iets anders dan voor een Amerikaan. Voor dedames van 'bloed aan de muur', is het schijnbaar totaal iets anders, dan wat het voor mij is, gevoelsmatig en theoretisch.

 

 

We lullen dus langs elkaar heen en hechten veel waarde aan zo'n term. We hebben een beeld, van een groep, waar we dan bij horen, waarin iedereen dan 'een anarchist' is. Ook ik heb die neigingen. Want die neigingen zijn menselijk. Je wilt het gevoel hebben, dat er een grote familie achter je staat, met hetzelfde wereldbeeld. De realiteit is alleen, als je mensen spreekt, kom je erachter dat zij toch heel anders denken en voelen, over zaken. Dat is een teleurstelling. Ik denk dat dit niet eens zoveel met politieke filosofie te maken heeft. Mensen zijn gewoon vaak vreemden voor elkaar. Of ze nou 'een anarchist', 'een socialist' , 'een liberaal', of 'een chefkok' zijn

 

 

Daarom is het misschien beter, om, zoals geloof ik meneer Black het ook zegt. Terug naar de basis te gaan. Wat is goed voor mij ? Mensen kunnen mij links, rechts, dik, dun, anarchist, socialist, liberaal, hindoeist, narcist, kunstenaar, of acrobaat noemen. Als ik mij maar goed voel, als het maar goed met mij gaat. Dat is het enige dat ertoe doet en dat is ook direct te controleren. Of het goed met mij gaat, daar kan je achter komen. Of ik een 'echte' anarchist ben, wie zal het zeggen ? Volgens sommige anarchisten, spreek ik ware woorden. Volgens andere, ben ik 'te rechts', of 'te macho'. wie heeft er dan gelijk, wie mag die term gebruiken, wie mag bepalen, waar die terminologie voor staat , wie mag zich een anarchist noemen ? In princiepen iedereen. Er zullen geen rechtszaken komen. Er zijn zelfs nationalisten, die denken dat ze 'een anarchist' zijn. Allerlei simpele zielen claimen dat stoere woordje.

 

Economische modellen, vanuit de anarchistische traditie, zouden beter in mijn individuele belang zijn. Daarom ging ik die modellen aanhangen. Helaas krijg je het totaalpakket er dan bij. Je krijgt 'de scene' en 'de anarchisten' er gratis bij.

 

 

Om toch maar weer met dat woordje te komen. Als men mij dan politiek zou duiden, zou men waarschijnlijk zeggen : hij is een anarcho individualist, of 'een individualist', uit de negentiende eeuwse Franse en Amerikaanse traditie. Maar net zo goed duidt je mij niet. Ik ben niet te duiden. Ik ben meer dan een woord en minder tegelijk.

 

 

Nogmaals, ik had interesse in économische modellen, in de vorm van Russisch anarcho communisme, collectivisme en mutualisme, omdat het mij ten goede zou komen. Niet omdat ik de wereld 'beter' wil maken. Niet omdat ik jou wil redden. Nee, alleen omdat zoiets voor mijzelf beter zou zijn. Verder geef ik niets om jou gevoelens en of jij je veilig voelt en of jij mij zoet genoeg vind. Verder heb ik geen mening over zwarte Piet, Pietje Bel, met wie jij een date hebt, of hoe het eten van rijst beledigend is

C4SS

https://c4ss.org/content/category/dutch